Skip to content

புல்லட்டின் போர்ட் (அண்மைய பதிவுகளுக்கு கீழே scroll செய்யவும்)

by

இந்த வருஷம் (2016) படித்த, மீண்டும் படித்த நல்ல படைப்புகளை முகப்பில் பட்டியலாகத் தொகுத்திருக்கிறேன்.

  1. ஷோபா சக்தியின் கண்டிவீரன் சிறுகதை
  2. ஏப்ரஹாம் லிங்கனின் கெட்டிஸ்பர்க் உரை
  3. அகதா கிறிஸ்டியின் ‘Murder in the Orient Express
  4. ராபர்ட் எல். ஹார்ட்க்ரேவ் எழுதிய ‘Nadars of Tamil Nadu
  5. திலீப்குமாரின் ‘ரமாவும் உமாவும்
  6. ‘கவிதை’ – Jabberwocky
  7. ராபர்ட் ஹாரிசின் சிசரோ trilogy – Imperium, Lustrum & Dictator
  8. பாரி எஸ்டப்ரூக்கின் அபுனைவு – Tomatoland
  9. அசோகமித்ரன் சிறுகதைபுலிக்கலைஞன்
  10. பெர்னார்ட் கார்ன்வெல்லின் Grail நாவல்கள் – Archer’s Tale, Vagabond, Heretic & 1356
  11. சுந்தர ராமசாமி சிறுகதை – பிரசாதம்
  12. ஐசக் அசிமோவின் SF – ‘I, Robot
  13. குறுந்தொகை கவிதை – காமம் காமம் என்ப
  14. பாட்ரிக் மோடியானோவின் குறுநாவல் தொகுப்பு – ‘Suspended Sentences
  15. ராபர்டோ சாவியானோவின் கட்டுரை – Angelina Jolie
  16. தங்கர் பச்சானின் 2 சிறுகதைகள் – குடிமுந்திரி, வெள்ளை மாடு
  17. F.X. Toole எழுதிய சிறுகதைகளின் தொகுப்பு – Rope Burns (Film: Million Dollar Baby)
  18. லாரி பேக்கர் எழுதிய Manual of Cost Cuts for Strong Acceptable Housing
  19. பூமணியின் சிறுகதை – ‘ரீதி
  20. கு.ப.ரா.வின் சிறுகதை – வீரம்மாளின் காளை
  21. லா.ச.ரா.வின் சிறுகதை – மண்
  22. சுந்தர ராமசாமியின் சிறுகதை – ‘விகாசம்
  23. எம்.வி.வி.யின் Memoirs – “எனது இலக்கிய நண்பர்கள்
  24. அ. முத்துலிங்கத்தின் சிறுகதை – ‘கடவுச்சொல்

நான் எழுதும் பதிவுகளில் பாதிக்கு மேல் புத்தகம் பற்றிதான். அதனால் புத்தகங்களுக்காக ஒரு தனி ப்ளாக் ஆரம்பிக்கலாம் என்று ரொம்ப நாளாக யோசனை. இன்று ஆரம்பித்துவிட்டேன்!

சிறந்த சிறுகதைகள், சிறந்த நாவல்கள் என்று இரண்டு ஸ்டிக்கி பதிவுகள் வைத்திருக்க யோசனை. படிக்கும்போது, நினைவு வரும்போது இந்தப் பதிவுகளில் சேர்த்துவிட எண்ணம்.

ஒரு ப்ளாகையே சமாளிக்கமுடியவில்லை, இதில் இன்னொன்றா என்று சில சமயம் தோன்றுகிறது. ஓடுகிற வரை ஓடட்டும்!

ஜெயமோகன் இந்த தளத்தைப் பற்றி தன் ப்ளாகில் புத்தகங்களைப்பற்றிய ஆர்வம் கொண்டவர்கள் வாசிக்கவேண்டிய தளம் என்று குறிப்பிட்டு எங்களை கவுரவித்திருக்கிறார்.

எங்கள் பிற தளங்கள்:

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சுய அறிமுகம்

சந்தத்துக்கு அருணகிரி

by

சில கவிதைகளின் பலமே சந்தம்தான், அவற்றை வாய்விட்டுப் படிக்கும்போதுதான் மேலும் ரசிக்க முடிகிறது, முழுமையான திருப்தி கிடைக்கிறது. ஒரு வேளை அவற்றை கவிதை என்பதை விட பாடல்கள் என்று சொல்வது மேலும் பொருத்தமாக இருக்கலாம். தமிழின் ஆசிரியப்பா சந்தத்தை அருமையாக வெளிக்கொணரும் வடிவம் என்று எனக்கு ஒரு நினைப்பு உண்டு.

சின்ன வயதில் எனக்கும் இந்தக் கவிதைகளை, பாடல்களை வாய்விட்டுப் படிக்கும் பழக்கம் இருந்தது. காக்கைக்கு தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சு என்பார்கள், ஆனால் என் அம்மாவே என் குரலைப் பற்றி தகர சிலேட்டில் ஆணியால் எழுதுவது போல இருக்கிறது என்று அடிக்கடி வர்ணித்ததால் வெகு சீக்கிரத்தில் அந்தப் பழக்கம் விட்டுப் போய்விட்டது.🙂

என்ன தூண்டுதல் என்றே தெரியவில்லை, நாலைந்து நாட்களாக அருணகிரிநாதரின் சில பாடல்கள் மீண்டும் மீண்டும் ஒரு லூப் மாதிரி மனதில் ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றன. அத்தனையும் சந்தத்துகாகவே மனதில் குடியேறி இருக்கின்றன என்று நினைக்கிறேன். சின்ன வயதில் தொக்குத் தொகுதொகு தொகு, குக்குகு குகுகுகு என்ன சொல்லும் இடத்தில் தடங்கல் வந்தே தீரும்!

கந்தர் அனுபூதியில் வரும் பாடல்கள் ஆசிரியப்பா என்று நினைக்கிறேன். திருப்புகழ் என்ன வடிவம் என்றே தெரியவில்லை. தமிழ் இல்லகணம் அறிந்த யாராவது சொல்லுங்களேன்!

கந்தர் அனுபூதியிலிருந்து இரண்டு பாடல்கள்:
செம்மான் மகளைத் திருடும் திருடன்
பெம்மான் முருகன் பிறவானிறவான்
சும்மா இரு சொல்லறவென்றலுமே
அம்மா பொருளொன்றுமறிந்திலனே
(இது என் அம்மாவுக்கு மிகவும் பிடித்த கந்தர் அனுபூதி பாடல்)

உருவாய் அருவாய் உளதாய் இலதாய்
மருவாய் மலராய் மணியாய் ஒளியாய்
கருவாய் உயிராய்க் கதியாய் விதியாய்
குருவாய் வருவாய் அருள்வாய் குகனே!

முத்தைத்தரு பத்தித் திருநகை
அத்திக்கிறை சத்திச் சரவண
முத்திக்கொரு வித்துக் குருபர என ஓதும்

முக்கட்பரமற்குச் சுருதியின்
முற்பட்டது கற்பித்திருவரும்
முப்பத்துமுவர்க்கத்தமரரும் அடி பேண

பத்துத் தலை தத்தக் கணை தொடு
ஒற்றைக்கிரி மத்தைப் பொருதொரு
பட்டப்பகல் வட்டத் திகிரியில் இரவாக

பத்தற்கிரதத்தைக் கடவிய
பச்சைப் புயல் மெச்சத்தகு பொருள்
பட்சத்தொடு ரட்சித்தருள்வதும் ஒரு நாளே

தித்தித்தெய ஒத்தப் பரிபுர
நிர்த்தப் பதம் வைத்துப் பைரவி
திக்கொட்க நடிக்கக் கழுகொடு கழுதாடத்

திக்குப்பரி அட்டப் பைரவர்
தொக்குத்தொகு தொக்குத் தொகுதொகு
சித்ரப்பவுரிக்குத் த்ரிகடக என ஓத

கொத்துப்பறை கொட்டக் களமிசை
குக்குக்குகு குக்குக் குகுகுகு
குத்திப்புதை புக்குப்பிடி என முதுகூகை

கொட்புற்றெழ நட்பற்றவுணரை
வெட்டிப் பலி இட்டுக் குலகிரி
குத்துப்பட ஒத்துப் பொரவல பெருமாளே!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: கவிதைகள்

அரவிந்தன் நீலகண்டனின் “ஹிந்துத்வம் – ஒரு எளிய அறிமுகம்”

by

அரவிந்தன் நீலகண்டன் அமெரிக்கா பக்கம் வந்திருப்பதால் இந்தப் பதிவை மீள்பதித்திருக்கிறேன்.

அரவிந்தன் நீலகண்டன் தீவிர ஹிந்துத்துவர். நானோ ஹிந்துத்வத்தை எதிர்ப்பவன் (என்று நினைக்கிறேன்.) ஹிந்துத்வம் என்ற வார்த்தைப் பிரயோகத்துக்கு எனக்கு பலத்த ஆட்சேபணை உண்டு. நான் ஹிந்து, ஆனால் ஹிந்துத்வம் என்பது கெட்ட வார்த்தை என்பது எனக்கு கிறுக்குத்தனமாக இருக்கிறது. நான் கிருஸ்துவன், கிருஸ்துவத்தை எதிர்க்கிறேன் என்றால் எப்படி இருக்கும்? நாங்கள் பார்ப்பானை எதிர்க்கவில்லை, பார்ப்பனீயத்தை எதிர்க்கிறோம் என்பது மாதிரி! இப்படி ஹிந்துத்வத்தை என் போன்ற சாதாரண ஹிந்துக்களிடமிருந்து பிரித்து எடுத்துக் கொண்டு போய்விட்ட சவர்க்கார் போன்ற ஹிந்துத்வர்களின் மீது எனக்கு கொஞ்சம் காண்டு உண்டு.

ஹிந்துத்வம் என்றால் என்ன என்று ஒரு முறை கேட்டதற்கு ஜடாயு எனக்கு பதில் சொல்ல முயற்சித்தார். தீவிர வாதப் பிரதிவாதத்துக்குப் பிறகு உனக்கு ஒண்ணும் தெரியலே, இந்தப் புத்தகத்தை எல்லாம் படித்துவிட்டு வா என்று ஹோம்வொர்க் கொடுத்துவிட்டுப் போய்விட்டார். அடிக்கடி சந்திக்கும் இன்னொரு ஹிந்துத்வரான ராஜன் அ.நீ.யின் ஒரு புத்தகத்தைக் கொடுத்தார் – “ஹிந்துத்வம் – ஒரு எளிய அறிமுகம்”. ஜடாயு கொடுத்த ஹோம்வொர்க்கை ஆரம்பிக்கவில்லை என்றாலும் இதையாவது படிப்போம் என்று இறங்கினேன்.

சுருக்கமாக:

  1. ஹிந்து மதத்தின்/ஹிந்துத்வத்தின் இரு முக்கியக் கூறுகள் theo-diversity (பல தெய்வ வழிபாடு) மற்றும் bio-diversity (இயற்கையில் இறைவனைக் காண்பது).
  2. இந்தியா ஹிந்து தேசமாக இருப்பதால்தான் இந்திய அரசு மதச்சார்பற்றதாக இருக்க முடிகிறது.
  3. ஹிந்துத்வா சிந்தனை முறை மாற்றங்களை ஏற்கக் கூடியது.
  4. தொன்மங்களில் ஜாதி முறை இல்லை, வியாசர் மீனவர், கீதை குணமே வர்ணத்தை நிர்ணயிக்கிறது என்று சொல்கிறது இத்யாதி.
  5. இடிக்கப்பட்டது கும்மட்டம், மசூதி இல்லை.
  6. குஜராத்தில் நடந்தது கலவரம், படுகொலை இல்லை.
  7. ஏமாற்று மதமாற்றத்தைத்தான் எதிர்க்கிறோம், மதமாற்றத்தை இல்லை.
  8. இந்தியர் எல்லோரும் ஒரே இனக்குழுவினரே – “ஆரியர்”.
  9. சமஸ்கிருதம் எல்லோருக்கும் சொந்தம், எல்லோரும் படிக்க வேண்டும்.
  10. வனவாசிகள் (பழங்குடிகள்) ஹிந்துக்களே.
  11. கோல்வால்கர் இந்தியாவின் “அந்நிய இனங்கள்” இந்து தேசியத்தன்மையை ஏற்க வேண்டும், குடியுரிமையை எதிர்பார்க்கக் கூடாது என்று சொன்னார்தான், ஆனால் இது நாஜியிசம் இல்லை.

அ.நீ.யின் பல கருத்துகளில் எனக்கு இசைவில்லை. உதாரணமாக கோல்வால்கர் அப்படி சொன்னது நாஜியிசமா இல்லையா என்பது எனக்கு அனாவசியம். இதுதான் கோல்வால்கரின், அ.நீ.யின், ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸின் நிலை என்றால் “அந்நிய இனங்கள்” இரண்டாம் நிலை குடிமகன் என்ற நிலையை ஏற்க வேண்டும் என்று என்ன தலைவிதியா? நான் அமெரிக்காவில் வாழ்கிறேன், இந்த விதியை அமெரிக்க அரசு கடைப்பிடித்தால் நான் அமெரிக்கக் குடிமகனாக மாற ஏதாவது சான்ஸ் இருக்கிறதா என்ன? அ.நீ. போன்றவர்கள் வெளிநாடுகளில் வாழும் இந்தியர்கள் கதி இந்த கோல்வால்கர் விதியின் கீழ் என்னாகும் என்று ஒரு நொடி கூட யோசிக்கவில்லை! அரேபிய எண்ணெய் நாடுகளில் எத்தனை இந்தியர்கள் குடியுரிமை பெறுகிறார்கள்? அமெரிக்காவில் எத்தனை பேர்? இந்த வித்தியாசத்துக்கு என்ன காரணம் என்று இந்த ஹிந்துத்வர்கள் யோசிக்க வேண்டும்.

அப்புறம் இடித்தது மசூதியா கோவிலா கும்மட்டமா கக்கூசா என்ற கேள்வியும் அனாவசியம். இடித்தார்களா இல்லையா, இடிக்க வேண்டும் என்று ஒரு வெறியைக் கிளப்பினார்களா இல்லையா என்பதல்லவா கேள்வி? ஆமாம் இடித்தேன் என்று பெருமைப்படுவதை எந்த விதத்திலும் ஏற்க முடியாது. ஜடாயு இன்று குடியிருக்கும் வீடுதான் நான் தெய்வமாக வணங்கும் என் முப்பாட்டனின் ஜன்ம பூமி என்று நான் சொன்னால் ஜடாயு வீட்டைக் காலி செய்துவிடுவாரா? என் நம்பிக்கைதான் அளவுகோல் என்று ஆரம்பித்தால் இதை எங்கே நிறுத்த முடியும்? சட்டம் எதற்கு?

மீண்டும் மீண்டும் சொல்லப்படும் இன்னொரு வாதம் நிறைய ஹிந்துக்கள் இதை விரும்புகிறார்கள், இது அவர்கள் மானப் பிரச்சினை இத்யாதி, அதனால் இது சரிதான் என்பது. எக்கச்சக்க கன்னடிகர்கள் கூடத்தான் காவேரித் தண்ணீரை தமிழ்நாட்டுக்கு அனுப்பக் கூடாது என்று நினைக்கிறார்கள், என்ன செய்வது?

இப்படிப்பட்ட dispute-களை தீர்க்க ஒரே வழிதான் இருக்கிறது – சட்டம், கோர்ட். தீர்ப்பு வருவதற்குள் கும்மட்டத்தை, கோவிலை, மசூதியை, ஏதோ ஒரு எழவை இடிப்போம் என்று கிளம்புபவர்களுக்கு நியாயம், நீதி, நேர்மை என்ற பாசாங்கெல்லாம் எதற்கு?

இன்றைக்கு வந்திருக்கும் தீர்ப்பு எனக்கு சரியாகப் புரியவில்லை, தவறான தீர்ப்பு என்று படுகிறது. ஆனால் சட்டப்படி தீர்வு வந்தாகிவிட்டது, அதை ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும். எனக்கு தவறு என்று தோன்றுகிறது என்பதற்காக அதை மீறுவதற்கில்லை. ஆனால் தீர்ப்பு ஹிந்துத்வர்களுக்கு எதிராக வந்திருந்தால் அதை ஹிந்துத்வர்கள் அமைதியாக ஏற்றுக் கொண்டிருப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கை எனக்கில்லை. அவர்களுடைய நிலையின் அடிப்படை நம்பிக்கை, ஹிந்துக்களின் எண்ணிக்கை, சட்டம்/நியாயம்/தர்மம் எல்லாம் இல்லை.

தொன்மங்களில் ஜாதி முறை இல்லை என்ற பேச்சு போலியானது. கண்ணன் அப்படி சொன்னான் இப்படி சொன்னான் என்பதெல்லாம் டகல்பாஜி வேலை. கிருஷ்ணன் கீதையில் என்ன சொன்னான் (கீதை பிற்சேர்க்கையா இல்லையா என்ற கேள்விக்கே நான் போகவில்லை) என்பதை விட கிருஷ்ணன் என்ன செய்தான், கர்ணனை சத்ரியனாக ஏற்றானா, ஏற்கும்படி யாருக்காவது சொன்னானா, கர்ணனை இழிவாகப் பாண்டவர்கள் பேசியபோது ஒரு முறையாவது கண்டித்தானா, அஸ்வத்தாமா/துரோணரின் பிராமணத்துவத்தை நிராகரித்து அவர்களை சத்ரியன் என்று சொன்னானா, கடோத்கஜனை பாண்டவர் அரசுக்கு வாரிசாக நியமிக்க ஏதாவது செய்தானா (ஹிடிம்பி/கடோத்கஜன் ராஜசூய யாகத்துக்குக் கூட அழைக்கப்படவில்லை) என்பதெல்லாம் முக்கியம். கருணாநிதி கூடத்தான் டெசோ, தனி ஈழம், உண்ணாவிரதம் என்று ஆயிரம் பேசுகிறார், யாராவது நம்புகிறார்களா என்ன? சொல்லுதல் யார்க்கும் எளிய அரியவாம் சொல்லிய வண்ணம் செயல் என்பது நான் வணங்கும் கிருஷ்ணனுக்கும் கூட பொருந்துகிறது.

இவை எல்லாம் உதாரணங்களே. ஒவ்வொன்றுக்கும் பதில் சொல்வதென்றால் நானே புத்தகம் எழுத வேண்டி இருக்கும். எழுதலாம், யார் பிரசுரிப்பார்கள்?🙂

பிரச்சினை என்னவென்றால் போலி மதச்சார்பின்மையைப் பற்றிப் பேச இந்த ஹிந்துத்வர்களை விட்டால் யாருமில்லை. அந்நிய மத நிறுவனங்கள் மனமாற்றத்தின் மூலம் மதமாற்றம் என்று செயல்படுவது அபூர்வமே. ரம்ஜான் உண்ணாவிரதம் நல்லது, அமாவாசைக்கு இருந்தால் மூட நம்பிக்கை என்று கருணாநிதி/நாஞ்சில் மனோகரன் பேட்டி கொடுத்து நானே படித்திருக்கிறேன். இதை எல்லாம் கண்டிக்க வேறு ஆளே இல்லை என்பதுதான் இவர்களை இன்னும் relevant ஆக வைத்திருக்கிறது.

இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கும்போதே இந்த வாதத்தை எப்படி மறுக்கலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டே படிக்கக் கூடாது, திறந்த மனதோடு அணுக வேண்டும் என்று முயற்சித்தேன். என்னால் அது முடிந்தது என்று நான் நினைக்கிறேன்; அ.நீ.யும், ராஜனும், ஜடாயுவும் அப்படி நினைப்பார்களா என்று சொல்வதற்கில்லை.🙂

பிற்சேர்க்கை: ஜடாயு கோல்வால்கரே ‘அன்னிய இனங்கள்’ பற்றி எழுதி இருந்த புத்தகத்தை மீண்டும் பதிக்க வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டார், அதனால் அந்தக் கருத்தை பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டாம் என்று பின்னூட்டம் ஒன்றில் எழுதி இருந்தார். எதற்காகப் பதிக்க வேண்டாம் என்பது தெளிவாகும் வரை – அ.நீ. போன்றவர்கள் அந்தக் கருத்து நாசிசமா இல்லையா என்று மயிர் பிளக்கும் வரை -அதைப் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளத்தான் வேண்டி இருக்கிறது.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் அபுனைவுகள்

அமெரிக்காவில் அரவிந்தன் நீலகண்டன்

by

aravindhan_neelakandan_invite
aravindan_neelakandanஅரவிந்தன் நீலகண்டன் இப்போது அமெரிக்கா வந்திருக்கிறார். பாரதி தமிழ் சங்கம் ஏற்பாட்டில் இந்த வார இறுதியில் சான் ஹோஸேயில் பேசப் போகிறார். தவறாமல் வாருங்கள், அவர் பேச்சைக் கேளுங்கள் என்று அழைக்கிறேன். மேலும் விவரங்களுக்கு இங்கே பார்க்கலாம்.

பாரதி தமிழ் சங்க பொறுப்பாளர் அனுப்பிய ஒரு மின்னஞ்சலிலிருந்து:

பாரதி தமிழ்ச் சங்கத்தின் இந்த ஆண்டு இலக்கிய நிகழ்ச்சியாக அரவிந்தன் நீலகண்டன் அவர்களின் சொற்பொழிவை ஏற்பாடு செய்துள்ளது. அரவிந்தன் தமிழின் முக்கியமான சிந்தனையாளரும், எழுத்தாளரும், கட்டுரையாளரும் ஆவார். அவரும் ஸ்டான்ஃபோர்ட் பல்கலை ஆராய்ச்சியாளர் சாந்தினி ராமசாமி இணைந்து எழுதியுள்ள இந்திய அறிதல் முறைகள் என்ற நூல் குறித்து அரவிந்தன் உரையாற்றவுள்ளார். உரையினைத் தொடர்ந்து இந்திய கலை, மரபுகள், பண்பாடு, மதம், தொன்மை, வரலாறு குறித்து அவருடன் கலந்துரையாடல் நிகழ்ச்சியும் நடைபெறும். அனைவரும் வருக. உங்கள் நண்பர்களுக்கும் தெரிவிக்கவும். அனுமதி இலவசம்.

நிகழ்ச்சி: அரவிந்தன் நீலகண்டன் சொற்பொழிவு – இந்திய அறிதல் முறைகள்
நாள்: செப் 24 சனிக்கிழமைம் நேரம் : மாலை 6 முதல் 9 வரை
இடம்: ராஜேஸ்வரி கோவில் அரங்கம், பாரகன் ட்ரைவ், சான் ஓசே

அ.நீ. யாரென்று தெரியாதவர்களுக்காக: இணையத்தில் வடிவேலுவின் சிரிப்பு போலீஸ் போல சிரிப்பு புரட்சியாளர்கள், சிரிப்பு முற்போக்குவாதிகள், சிரிப்பு ஹிந்துத்துவவாதிகள் என்று பல சிரிப்பு கொள்கையாளர்கள் உலவுகிறார்கள். அபூர்வமாகவே தர்க்க முரண் இல்லாமல் தன் சிந்தனைகளை கோர்வையாக முன்வைக்கக் கூடியவர்களை பார்க்க முடிகிறது. அப்படிப்பட்ட அபூர்வப் பிறவிகளில் அரவிந்தன் நீலகண்டனும் ஒருவர்.

அரவிந்தன் நீலகண்டனின் அரசியல் நிலை எனக்கு உவப்பானது அல்ல. அவருடைய கோணங்களை – குறிப்பாக ஹிந்துத்துவ வாதங்களை – நான் பல முறை எதிர்த்து வாதிட்டிருக்கிறேன். சில சமயம் அவரும் என்னை பொருட்படுத்தி என்னுடன் வாதிட்டிருக்கிறார். ஆனால் அவரது ஆய்வுகள், கோணங்கள், வாதங்கள் எல்லாம் நேரதிர் அரசியல் நிலை உள்ளவர்கள் கூட அலட்சியப்படுத்தக் கூடியவை அல்ல. அவரது கூர்மையான சிந்தனைகள் என்னை சில சமயமாவது நான் நினைப்பது சரிதானா என்று யோசிக்க வைத்திருக்கின்றன.

வளர்த்துவானேன்! வெகு சிலரையே அறிவுஜீவி என்று சொல்ல முடிகிறது. அவர்களில் அ.நீ.யும் ஒருவர்.

சிலிகன் ஷெல்ஃபில் புத்தகங்களைப் பற்றி எழுதாவிட்டால் ஜன்மம் சாபல்யம் அடையாது. அ.நீ. மற்றும் ராஜீவ் மல்ஹோத்ரா இணைந்து Breaking India என்ற புத்தகத்தை எழுதி இருக்கிறார்கள். இந்திய அறிதல் முறைகள் என்ற புத்தகத்தை சாந்தினி தேவியுடன் இணைந்து எழுதி இருக்கிறார். நம்பக்கூடாத கடவுள் என்ற கட்டுரைத் தொகுப்பை தனியாக எழுதி இருக்கிறார். ஸ்வராஜ்யா பத்திரிகை, தினமணி பத்திரிகையில் தொடர்ந்து கட்டுரைகள் எழுதி வருகிறார். ஆனால் இவை அனைத்துக்கும் மேலாக ‘ஆலந்தூர் மள்ளன்‘ என்ற புனைபெயரில் அவர் எழுதிய சில சிறுகதைகள் சிறப்பானவை, என் மனதைத் தொட்டவை. குறிப்பாக சுமைதாங்கி என்ற சிறுகதையைப் பரிந்துரைக்கிறேன்.

தவற விடாதீர்கள், கட்டாயம் வாருங்கள் என்று அழைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நிகழ்ச்சிகள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
ஜெயமோகன் பரிந்துரை
ஆலந்தூர் மள்ளன் சிறுகதைகள் பற்றி ரெங்கசுப்ரமணி

சேதன் பகத்

by

chetan_bhagatபகத் இன்றைக்கு இந்தியாவில் ஒரு சூப்பர்ஸ்டார். அவருடைய கதைகள் எனக்கு மசாலா படங்களை நினைவுபடுத்துகின்றன. என்ன நடக்கும் என்பது தெரிந்ததுதான், இருந்தாலும் படிக்க முடியும், சில சமயம் ஜாலியாகப் போனாலும் எழுத்தில், நடையில் தெரியும் அமெச்சூர்தனம் எரிச்சல்படுத்துகிறது.

அவருடைய கதைகளில் வர்ணனை, விவரிப்பு எதுவுமிருக்காது. எல்லாம் நேரடியான பேச்சு, எண்ணம்தான். அவருடைய மார்க்கெட் இன்றைய இளைஞர்கள்தான். அவர்கள் நேரடியாக அனுபவிக்கும் மன அழுத்தம் – பரீட்சைகளுக்கு தயார் செய்து கொள்வதாகட்டும், கல்லூரிப் படிப்பாகட்டும், ஆண்-பெண் ஈர்ப்பாகட்டும், படித்துவிட்டு செட்டில் ஆகாமல் உழன்று கொண்டிருப்பதாகட்டும் – இந்தக் கதைகளில் நிறைய வருகிறது. இளைஞர்கள் தட்டையான ஸ்டீரியோடைப்பிங்கையும் மீறி அந்தக் கதைகளில் தங்களையே காண்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன். அறிவுரைகளை கதையில் மறைமுகமாகப் புகுத்தி அடிக்கிறார்.

ஒப்பீட்டுக்காக பாலகுமாரனை எடுத்துக் கொள்ளலாம். பாலகுமாரன் நேரடியாக அறிவுரையாகப் பொழிந்து தள்ளுகிறார், ஆனால் புத்தகங்கள் நன்றாக விற்கின்றனவாம். அந்த மாதிரி அறிவுரைகளுக்கு இன்று மவுசு இருக்கிறது. இந்த இளைஞர்களின் மார்க்கெட்தான் இவரது வெற்றிக்குக் காரணம் என்று தோன்றுகிறது. சுமாரான வணிக எழுத்து என்றுதான் வகைப்படுத்துவேன். எப்படியோ ஹிட்டாகிவிட்டார்.

ஒரே ஒரு புத்தகம் படிக்க வேண்டுமென்றால் நான் பரிந்துரைப்பது 2 States (2009). இந்த மாதிரி ஒரு நல்ல மசாலா புத்தகத்தைப் படித்து நாளாயிற்று. பஞ்சாபி காதலன், தமிழ் பொண்ணு, அதுவும் மயிலாப்பூர் ஐயர் பொண்ணு, மற்றும் ஸ்டீரியோடைப் பாத்திரங்களை வைத்து கலக்கி இருக்கிறார். நல்ல பொழுதுபோக்கு நாவல். ஆனாலும் தொண்ணூறுகளில் மயிலாப்பூர் ஐயர் குடும்பங்கள் தினமும் வாழை இலையில் சாப்பிடுவது கொஞ்சம் ஓவர்.🙂 பெண்ணும் பையனும் மட்டும் மாடர்ன். ஜாலியாகப் போகிறது. திரைப்படமாகவும் வந்திருக்கிறது.

Five Point Someone (2004) பெரும் வெற்றி பெற்ற புத்தகம். நான் ஐஐடியில் எம்டெக் படித்தவன், அதனால் இதில் நிறைய மிகைப்படுத்தல் இருப்பது தெரிகிறது. அப்படி மூச்சு விடாமல் எல்லாம் நானும் என் நண்பர்களும் படிக்கவில்லை ஆனால் நாங்கள் எல்லாம் நைன் பாயிண்டர்கள்தான். ஐஐடியில் உள்ளே நுழைவதுதான் கஷ்டம், உள்ளே வெற்றி பெற பெரிதாக அலட்டிக் கொள்ள வேண்டியதில்லை. டைம் பாஸ் புத்தகம் என்பதற்கு மேல் பெரிதாக ஒன்றும் சொல்வதற்கில்லை. எப்படியோ ஹிட் ஆகிவிட்டது, அவ்வளவுதான். சில காட்சிகளை 3 Idiots திரைப்படத்தில் பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.

One Night at the Call Center (2005) புத்தகம் எல்லாம் பயணத்தில் படித்து தூக்கிப் போட்டுவிட வேண்டியவைதான். ஆனால் கடவுள் செல் ஃபோனில் அழைத்துப் பேசும் காட்சி எனக்கு பிடித்திருந்தது.

3 Mistakes of My Life (2008) Kai Po Che சரளமாகப் போகும் வணிக நாவல். குஜராத்தின் ஹிந்த்துவம் அதிகரித்து வந்து காலத்தில், கலவரங்களின் பின்னணியில் மூன்று நண்பர்களைப் பற்றிய நாவல்.

Revolution 2020-தான் (2011) அவர் எழுதியதில் மிக மோசமானது என்று நினைக்கிறேன். காதல் முக்கோணம், ஊழல் அரசியல்வாதிகளோடு சேர்ந்து வெற்றி பெறும் இளைஞன் லட்சியவாதிக்காக விட்டுக் கொடுப்பது என்று போகிறது.

Half Girlfriend (2014) இன்னொரு மசாலா புத்தகம். பணக்கார, நாகரீகப் பெண், அந்தஸ்துள்ள, ஆனால் ஏழை பீஹார் ஆண் இருவருக்கும் காதல்.

What Young India Wants (2012), Making India Awesome (2015) எல்லாம் வழக்கமான நாடு முன்னேற வேண்டும் புலம்பல்கள்.

ஒரே ஒரு புத்தகம் படிக்க வேண்டுமென்றால் நான் பரிந்துரைப்பது 2 States. மிச்சவற்றையும் படிக்கலாம், ஆனால் பொழுதுபோக்கு வணிக நாவல்கள் மட்டுமே.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: இந்தியப் புனைவுகள்

பெர்னார்ட் கார்ன்வெல்லின் ஆர்தர் நாவல்கள்

by

bernard_cornwellகார்ன்வெல்லின் நாவல்களுக்கு நான் பரம ரசிகன் ஆகிவிட்டேன். வணிக நாவல்கள்தான். Subtlety என்ற பேச்சே கிடையாது. நேரடியாக சொல்லப்படும் சாகசக் கதைகள்தான். ஆனால் ஏதோ ஒன்று – நம்பகத்தன்மையா, சுவாரசியமா, இன்று இல்லாத வேறொரு உலகமா – அவற்றை இலக்கியத்துக்கு அருகே கொண்டு செல்கின்றன. இத்தனைக்கும் இந்தியப் பின்புலம் உள்ள சில கதைகளில் அவரது ஆராய்ச்சியின் குறைபாடுகள் தெரிகின்றன, அவரே சில முன்/பின்னுரைகளில் சரித்திரத்தை என் வசதிக்காக மாற்றிக் கொண்டேன் என்று ஒத்துக் கொள்கிறார். ஆனாலும் அவர் காட்டும் உலகம் – போர் வீரர்களின் உலகம் – இப்படித்தான் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று நம்மை நினைக்க வைக்கிறது.

king_arthur_and_the_round_tableஆர்தர் நாவல்களின் பின்புலம் சரித்திரம் இல்லை. தொன்மம். ஆர்தர் என்று ஒரு அரசன் இருந்ததற்கு சரித்திர ஆதாரங்கள் இல்லை. ஆனாலும் ராமனும் கிருஷ்ணனும் தெய்வங்களாக்கப்பட்ட நிஜ மனிதர்கள் என்று நம்புவதற்கு இருக்கும் சாத்தியக் கூறுகளைப் போலத்தான் ஆர்தரும் தொன்மமாகிவிட்ட நிஜ மனிதன் என்றுதான் அனேகர் நினைக்கிறார்கள்.

ஆர்தர் நாவல்களின் இன்னொரு சுவாரசியம் இவை அந்தத் தொன்மத்தை மறுவாசிப்பு செய்வதுதான். உதாரணமாக தொன்மங்களில் வரும் லான்சிலாட் மாவீரன், உன்னத மனிதன். இதில் வரும் லான்சிலாட் ‘சூதர்களிடம்’ பணம் கொடுத்து தன் வீர சாகசங்களைப் பற்றி கதைகளைப் பரப்புகிறான், போர் என்று வந்தால் ஓடிவிடுகிறான்!

மிகச் சுருக்கமாக ஆர்தர் தொன்மம் – ஆர்தர் தான் இளவரசன் என்று தெரியாமல் வளர்க்கப்படுகிறான். உண்மையான இளவரசன் மட்டுமே எடுக்கக் கூடிய, வேறு யாராலும் உருவ முடியாத, பாறையில் செருகி இருக்கும் வாளை உருவி இங்கிலாந்தின் அரசனாகிறான். கினிவரை மணக்கிறான். அவனுக்கு ‘ராஜகுருவாக’ மந்திரவாதி மெர்லின். லட்சிய வீரர்களை தனது Round Table-இல் அணிவகுக்க வைக்கிறான். அவர்கள் கொடியவர்களை எதிர்க்கிறார்கள். ஏசுவின் ரத்தம் சேகரிக்கப்பட்ட கோப்பையான Holy Grail-ஐத் தேடி அலைகிறார்கள். ஆனால் லான்சிலாட்-கினிவருக்கு தொடர்பு ஏற்படுகிறது. உறவினனான மார்ட்ரெட் ஆர்தரை எதிர்த்துப் போரிடுகிறான். ஆர்தர் இறக்கவில்லை என்றும் அவலான் என்ற தீவில் உறங்குவதாகவும் இங்கிலாந்துக்கு அபாயம் ஏற்பட்டால் மீண்டு வந்து போரிடுவான் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

இந்தக் கதைகளிலோ ஆர்தர் கிறிஸ்துவனே அல்ல. Holy Grail ஆங்கிலேயர்களின் தொல்மதத்தின் கடவுள் ஒருவர் கொடுத்தப் புனிதப் பொருள், ஏசுவுக்கும் அதற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. அந்தத் தொல்மதத்துக்கும் கிறிஸ்துவ மதத்துக்கும் தகராறு. கிறிஸ்துவர்கள் அந்தத் தொல்மதத்தை அழிக்க வேண்டும், எல்லாரையும் கிறிஸ்துவர்களாக்க வேண்டும் என்று இடைவிடாமல் போராடிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். தொல்மதத்தினர் நீ யாரை வேண்டுமானாலும் கும்பிடு, எல்லா மதங்களுக்கும் இடம் உண்டு என்று நினைக்கிறார்கள். மெர்லின், அவனது சிஷ்யை நிம்யூ இருவரும் புனிதப் பொருள்களை எல்லாம் ஒன்று சேர்த்து சடங்குகளை செய்தால் தொல்மதக் கடவுள்கள் மீண்டு வந்து இங்கிலாந்தை சொர்க்கபுரி ஆக்குவார்கள் என்று நம்புகிறார்கள்.

இந்தக் கதைகளில் வரும் ஆர்தர் ‘பிரிட்டிஷ்காரன்’. இன்றைய தென் இங்கிலாந்து பகுதிகளில் ஒரு அரசை நிர்வாகிக்கிறான். அவனுடைய எதிரி சாக்சன்கள். கிழக்கு இங்கிலாந்து பகுதிகளில் வாழ்பவர்கள். பிரிட்டிஷ் அரசுகளை ஒன்றிணைத்து சாக்சன்களை எதிர்க்க முயற்சிக்கிறான்.

ஆர்தர் முந்தைய அரசன் ஊதர் பெண்ட்ராகனுக்கு முறையான வழியில் பிறக்காத மகன். கதையில் ஆரம்பத்தில் அவன் நேர்வழி வாரிசு மார்ட்ரெடுக்கு பாதுகாவலனாக பொறுப்பேற்கிறான். ஆர்தருக்கு அரசாளும் ஆசையே இல்லை. மாவீரனாக இருந்தாலும் அவன் கனவு எல்லாம் அரசு பொறுப்புகளை உதறிவிட்டு தானுண்டு தன் நிலமுண்டு, அதில் விவசாயம் செய்து வாழ்வோம் என்பதுதான். ஆனால் அவன் காலம் எல்லாம் சாக்சன்கள், பிரிட்டிஷ் எதிர்களை சமாளிப்பதிலேயேதான் செல்கிறது. அரசு என்பது மக்களுக்காக என்று நினைக்கும் அபூர்வப் பிறவியாக இருக்கிறான், வலிமையானவனுக்குத்தான் நீதி என்றூ இருக்கக் கூடாது என்பதை முடிந்தவரை அமுல்படுத்துகிறான்.

கதை டெர்வல் என்ற வீரனின் கண்ணோட்டத்தில் சொல்லப்படுகிறது. புனித டெர்வல் என்று கிறிஸ்துவ மதத்தில் ஒரு புனிதர் உண்டு, அவர்தான் இவர்.

கதையின் பெரிய பலம் கதாபாத்திரங்களின் சித்தரிப்பு. டெர்வல், டெர்வலின் காதலி, ஆர்தரின் நம்பிக்கையான வீரர்கள், கினிவர், மெர்லின் என்று பலரும் மிகச் சிறப்பான பாத்திரங்கள். பொன்னியின் செல்வனின் பாத்திரங்களோடு ஒப்பிடக் கூடிய தரத்தில் இருக்கின்றன.

shield_wallஇரண்டாவதாக போர்களின் சித்தரிப்பு. கேடயச் சுவர் (shield wall) உத்தி விவரிக்கப்படுவதை குறிப்பாகச் சொல்ல வேண்டும். பல போர்களைச் சொல்லலாம் என்றாலும் முதல் நாவலான Winter King (1995)-இன் இறுதியில் வரும் லுக் பள்ளத்த்தாக்குப் போரைக் குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டும்.

மூன்றாவதாக அன்றைய வாழ்க்கையின் சித்தரிப்பு. உதாரணமாக என்னதான் போர் என்றாலும் அறுவடைக்காலத்தில் போரிட முடியாது, வீரர்கள் எல்லாம் வயலுக்குப் போய்விடுவார்கள்.

ஹிந்துத்துவர்கள் கண்டிப்பாக படிக்க வேண்டும். எப்படி அன்றைய கிறிஸ்துவ மதம் மற்ற மதங்களை அழித்தது என்பது விவரிக்கப்படும் பகுதிகள் அவர்கள் கட்டாயமாக ரசிப்பார்கள்.

மூன்று புத்தகங்கள் வந்திருக்கின்றன. Winter King (1995), Enemy of God (1996), Excalibur (1998)

மறுவாசிப்பு என்றால் பெரிய கேள்விகள் எழுப்பப்பட வேண்டும் என்பதெல்லாம் இல்லாமல் சுவாரசியம், நம்பகத்தன்மை, வாழ்க்கை முறையைக் காட்டுவது என்பதோடு நிறுத்திக் கொள்கிறார். அதுவே பிரமாதமாகத்தான் இருக்கிறது. படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பெர்னார்ட் கார்ன்வெல் பக்கம்

ஆகஸ்ட் 15, 1947 – கே.எம். முன்ஷியின் கட்டுரை

by

k_m_munshiமுதல் சுதந்திர தினத்தன்று கே.எம். முன்ஷி எழுதிய நல்ல கட்டுரை. காந்தியின் காலம் முடிந்துவிட்டது, இது நேருவின் காலம் என்கிறார். நேருவையும் படேலையும் பற்றி அவர் சொல்வது:

The partnership of Panditjl and Sardar is a novel phenomenon in world politics Two men of the highest calibre and yet of the most contrary temperament and outlook—one elegant, handsome, courteous, fond of social graces, fascinated with distant values; the other: old, stocky, mysteriously silent, his feet firmly planted on earth—both are gathered in an unbreakable bond of mutual understanding by Gandhian influence. This seems to be the greatest piece of good luck for Independent India.

கட்டுரையை விட அங்கங்கே வரும் வரிகள் மிக சுவாரசியமானவை. முன்ஷியை காங்கிரசை விட்டு விலகும்படி காந்தியே சொல்லி இருக்கிறார். (ஆனால் மூன்று நாலு வருஷம் கழித்து காந்தியே மீண்டும் காங்கிரசில் சேரும்படியும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்.) அரசியல் நிர்ணய சபைதான் 1947-இல் இருந்திருக்கிறது, அதன் தலைவர் ராஜேந்திர பிரசாத். ஏதாவது பிரச்சினை வந்தால் பிரசாதிடம் விட்டுவிடுங்கள், அவர் பார்த்துக் கொள்வார் என்று உறுப்பினர்கள் நினைத்தார்களாம். அதை அவர் விவரிப்பது –

The Assembly is always in “Leave It to PSmith” sort of mood—to use the phrase of P. G. Wodehouse.

1947-இல் உட்ஹவுஸ் இந்தியாவில் பிரபலமாக இருந்திருக்கிறார்! இப்படிப்பட்ட மேற்கோள் ஹிந்து வாசகர்களுக்கு சுலபமாகப் புரிந்திருக்கும்!

கட்டுரைக்கு கீழே சில விளம்பரங்கள் இருக்கின்றன – பென் ஹர் திரைப்படம், ஆயிரம் தலை வாங்கிய அபூர்வ சிந்தாமணி திரைப்படம், நாம் இருவர் திரைப்படம், ரேவதி ரோடரி டூப்ளிகேடர் (அது என்ன ரோடரி டூப்ளிகேடர்?), பெல்ஜியன் சிக்கரி! இதில் நாம் இருவர் திரைப்படத்தின் பேர் ஆங்கிலத்தில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது (We Two!)

கே.எம். முன்ஷி குஜராத்தியர். சுதந்திரப் போராட்ட வீரர். ஐம்பதுகளில் மத்திய அமைச்சராக, கவர்னராக இருந்தவர். பிறகு ராஜாஜியோடு இணைந்து சுதந்திரா கட்சியை நிறுவியர்களில் ஒருவர். பிறகு ஜனசங் கட்சியில் இணைந்தார். கிருஷ்ணாவதாரா என்று மஹாபாரதப் பின்னணியில் ஒரு பெரிய சீரிசை எழுதி இருக்கிறார். (மகாபாரதப் பித்து உள்ள என்னாலேயே தாங்க முடியவில்லை.) பாரதீய வித்யாபவனை நிறுவியவர்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: வரலாறு

கணேஷ்-வசந்த்: ப்ரியா

by

sujathaசின்ன வயதில் குமுதத்தில் ப்ரியாவைத் தொடர்கதையாக படித்த நினைவிருக்கிறது. எத்தனை வில்லன் வந்தாலும் அடித்து நொறுக்கும் எம்ஜிஆர், ஜெய்ஷங்கர் மாதிரி ஹீரோக்களைத்தான் அப்போதெல்லாம் தெரியும். கணேஷ் வில்லன்களை திருப்பி அடித்தாலும் நாலு வில்லன் இருந்தால் அல்லது பலமான வில்லன் இருந்தால் தோற்பார். அப்போது அது ஒரு பெரிய கண்திறப்பாக இருந்தது. சின்னச் சின்ன உத்திகள் – துணை ஹீரோ பரத்திடம் ‘தொலைபேசி எண்ணை மனனம் செய்து கொள்ளப் பார்’ என்று தூய தமிழில் பேசுவது, விமானத்தின் ஒலியை அடையாளம் காண்பது என்பதெல்லாம் அட! போட வைத்தன. அதுதான் முதன்முதலாக முழுமையாகப் படித்த சாகசக் கதையாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். எம்ஜிஆருக்கும் ஜெய்ஷங்கருக்கும் மேம்பட்ட சாகசக் கதைகள் உண்டு என்று புரிந்து கொண்டதுதான் அன்று முக்கியமான takeaway.

இந்த நாவலில் கணேஷின் சாகசங்கள் என்று ஒன்றும் பெரிதாகக் கிடையாது. வாசகர்களைப் போலவே அவரும் திருப்பங்களில் திடுக்கிடுவார், அவருக்கும் என்ன நடக்கிறது என்று முக்கால்வாசி நேரம் புரியாது, இரண்டு மூன்று இடங்களை விட்டுவிட்டால் ஏறக்குறைய சராசரி மனிதர்தான். கதையின் முக்கியத் துப்பறியும் நிபுணர் ஸ்காட்லாண்ட் யார்டின் ரோவன்தான்.

Police procedural என்று ஒரு sub-genre உண்டு. காவல்துறை ஒரு குற்றத்தை எப்படி அணுகும், எப்படி தீர்வு காணும் என்பதை விவரிக்கும் genre. இதை முழு police procedural என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும் அரை police procedural என்றாவது சொல்லலாம். வில்லன்களோடு சண்டை போடுவது வேறு, துப்பறிவது வேறு என்று புரிய வைத்த நாவல்.

திடுக்கிடும் திருப்பங்கள் அவ்வப்போது வந்தாலும், நம்ப முடியாத முடிச்சுகளை அங்கங்கே போட்டாலும் கதை வாழ்க்கைக்கு கொஞ்சமாவது அருகே இருக்கிறது. சுஜாதாவின் டச்கள் அங்கங்கே தெரிகின்றன. இன்று படிக்கும்போது பெரிதாகத் தெரியாவிட்டாலும் அன்றைய நிலைக்கு கொஞ்சமாவது கிளுகிளுப்பாக இருந்திருக்கும். அன்றைய குமுதம் லெவல், ஜெயராஜ் படங்கள் என்று நன்றாகத் தெரிகிறது.

ப்ரியா தமிழ் கூறும் நல்லுலகில் உலக மகா ஹிட். அதனால் கதைச் சுருக்கத்தை மிகச் சுருக்கமாகச் சொல்லிவிடலாம். தமிழ் நடிகை ப்ரியாவைக் கட்டுப்படுத்தும் கணவன் ஜனார்த்தனன்; காதலன் பரத். அவள் லண்டனின் படப்பிடிப்புக்கு செல்லும்போது பாதுகாப்புக்கு கூடச் செல்லும் கணேஷ். இவர்களை எல்லாம் மீறி ப்ரியா லண்டனில் கடத்தப்படுகிறாள். அவளை மீட்கும் இங்கிலாந்து போலீஸ், உதவி செய்யும் கணேஷ்.

பின்னால் இதை ரஜினிகாந்துக்காக மாற்றி திரைப்படமாகவும் வந்தது. பாடல்கள் மட்டும்தான் இன்னும் நிற்கின்றன. ஆனால் திரைப்படம் வெளிவந்தபோது எங்கள் நண்பர் குழுவுக்கு நீச்சலுடை ஸ்ரீதேவி முக்கியமான அம்சம்.

ஜெயமோகன் இதை தன் வணிக நாவல் பட்டியலில் சேர்க்கிறார். என் கண்ணில் அவ்வளவு நல்ல வணிக நாவல் அல்ல. கொஞ்சம் போர்தான். ஆனால் அந்த காலகட்டத்துக்கு இதன் ஓரளவாது உண்மையான சித்தரிப்புகள் பெரிய மாற்றமாக இருந்திருக்கும். சங்கர்லால் நாவல்களோடு ஒப்பிட்டால் மலைக்கும் மடுவுக்கும் நடுவே உள்ள வித்தியாசம் தெரியும்.

கணேஷ்-வசந்த் ரசிகர்கள், தமிழின் வணிக நாவல்கள் எப்படி பரிணமித்திருக்கின்றன என்று புரிந்து கொள்ள விரும்புவர்களுக்கு மட்டும்தான்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: கணேஷ்-வசந்த் நாவல்கள்

தொடர்புடைய சுட்டி: ப்ரியா திரைப்படம் பற்றி சுஜாதா நினைவு கூர்கிறார்

முதல் அணுகுண்டு

by

hiroshima

சரியாக 71 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் – ஆகஸ்ட் 6, 1945 அன்று – ஹிரோஷிமாவில் அணுகுண்டு வெடித்தது. மனிதனே இதை விட பெரிய அழிவை விளைத்ததில்லை. அந்த அழிவைப் பற்றி ஒரு வருஷம் கழித்து – 1946இல் – நியூ யார்க்கர் பத்திரிகையில் வெளிவந்த ஒரு கட்டுரை. படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: வரலாறு

பிடித்த சிறுகதை – ஜெயமோகனின் ‘பழைய பாதைகள்’

by

hemachandranநான் வளர்ந்து வந்த காலத்தில் கம்யூனிசம் – குறைந்த பட்சம் சோஷலிசம் – கவர்ச்சிகரமான அரசியல் தத்துவம். ‘எல்லாரும் எல்லாமும் பெறவேண்டும்’ என்றால் கேட்க நன்றாகத்தான் இருந்தது. ஆனால் பதின்ம வயதுகளிலேயே இது வேலைக்காகாத அரசியல் தத்துவம் என்று தோன்றிவிட்டது. தனி மனித உரிமைகளை, குறிப்பாக சொத்துரிமையைக் காக்காத எந்த சமூகமும் உருப்பட வாய்ப்பே இல்லை என்றுதான் நினைக்கிறேன்.

ஆனால் இது போன்ற கதைகளைப் படிக்கும்போது சொத்துரிமையை தூக்கிப் பிடிப்பதன் போதாமை தெளிவாகத் தெரிகிறது. என் இளமைப் பருவத்தில் கம்யூனிசத்துக்கு இருந்த கவர்ச்சியும் என்னவென்று புரிகிறது. காந்தீய வழி, அகிம்சை எல்லா நேரத்திலும் சரிப்படாது என்பதும் தெரிகிறது.

பழைய பாதைகள் அறம் சிறுகதைகளோடு தொகுக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. ஹேமசந்திரன் போன்ற ஆளுமைகள் நம்மூர் அரசியலில் அருகிக் கொண்டே போகிறார்கள்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் சிறுகதைகள்

மஹாபாரதச் சிறுகதை – கட்டாய ஓய்வு

by

தமிழ் ஹிந்து தளத்தில் இன்னுமொரு மஹாபாரதப் பின்னணிச் சிறுகதை வெளியிருக்கிறது.அவர்களுக்கு என் நன்றி!

எத்தனை திருத்தினாலும் திருப்தியே இருப்பதில்லை. மற்றவர்களைப் பற்றி தெரியவில்லை, எனக்கு கதை எல்லாம் எடிட் செய்யப்படாத திரைப்படம் மாதிரிதான் இருக்கிறது. என் வேலை எல்லாம் எதைக் காட்டுவது, எதை வெட்டுவது என்று தீர்மானிப்பது மட்டும்தான். இங்கே பதித்திருக்கும் version-இல் கர்ணனும் சகுனியும் இன்னும் கொஞ்சம் பேசுகிறார்கள்.


கட்டாய ஓய்வு

நாகக் கொடி பறந்த கூடாரத்தின் வாசலின் நின்றிருந்த இரண்டு காவல் வீரர்களும் கர்ணனைக் கண்டதும் ஈட்டிகளைத் தாழ்த்தினர். ஒன்பது நாள் போருக்குப் பின்னும் ஈட்டிகள் பளபளவென்றே இருந்ததை கர்ணன் கவனித்தான். சீலையை விலக்கிக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தபோது துரியோதனன் குறுக்கும் நெடுக்குமாக நடந்து கொண்டிருந்தான். சகுனி காலை நீட்டி ஒரு திண்டில் சாய்ந்து கண்களை மூடி ஏறக்குறைய மோன நிலையில் ஆழ்ந்திருந்தார். துச்சாதனன் ஒரு தூணில் சாய்ந்திருந்தான். அவன் மேலாடை தரையில் கிடந்தது. அவன் கையில் இருந்த மதுக் கிண்ணம் வெறுமையாக இருந்தது. அவன் கண்கள் மிகவும் சிவந்திருந்தன. அருகே ஒரு பீடத்தில் பெரிய தாமிரக் குடுவை இருந்தது.

துரியோதனனைக் கண்டதும் கர்ணன் முகம் வழக்கம் போலவே மலர்ந்தது. ஆனால் வழக்கத்துக்கு மாறாக கர்ணனைக் கண்டதும் துரியோதனனின் முகம் எரிச்சலில் முகம் சுளித்தான். ‘எல்லாம் உன்னால்தான் அறிவு கெட்டவனே!’ என்று இரைந்தான். சகுனி கண்களைத் திறக்காமலே புன்னகை புரிந்தார். கர்ணன் ‘ஆம், தவறு செய்துவிட்டேன் துரியா. இனி ஒரே வழிதான் இருக்கிறது, நீ மறுத்தாலும் அதைத்தான் செய்யப் போகிறேன். உன்னிடம் தகவல் சொல்லவே வந்தேன்’ என்றான்.

‘முட்டாளே, நமக்கு காத்திருப்பதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லை! நீ என்ன, என்ன கிழித்துவிடப் போகிறாய்?’ என்று எரிச்சல் கொஞ்சமும் குறையாத குரலில் துரியோதனன் கத்தினான். ‘நீ மறுக்கக் கூடாது துரியா’ என்று கர்ணன் ஆரம்பித்தான். ‘சொல்லித் தொலை மூடா, பீடிகைக்கெல்லாம் என்ன அவசியம்!’ என்று துரியோதனன் மீண்டும் கத்தினான். கர்ணன் கனைத்தான். ‘வந்து, வந்து…’ என்று ஆரம்பித்தான், ஆனால் தொடர முடியவில்லை. சகுனியின் புன்னகை பெரிதாகியது. அந்தப் புன்னகை துரியோதனனை மேலும் சினம் கொள்ள வைத்தது. ‘பெரிய மதியூகி என்று பேர்தான், சிக்கலை அவிழ்க்க எந்த வழியும் தெரியவில்லை. இதில் புன்னகை வேறு!’ என்று இரைந்தான். துச்சாதனன் அருகே போய் அங்கே இருந்த மதுக் குடுவையிலிருந்து ஒரு கோப்பை காந்தார மதுவை ஊற்றி ஒரே மூச்சில் குடித்தான். துச்சாதனன் உடனே அந்தக் குடுவையை எடுத்து தன் கையில் வைத்துக் கொண்டான்.

‘நான் மதியூகியாய் இருந்து என்ன பயன், மருகா! நான் சொல்லும் யோசனைகள் ஏற்கப்பட வேண்டுமே? கர்ணனைத்தான் தலைமை சேனாபதியாக நியமிக்க வேண்டும், பீஷ்மர் அவன் தலைமையில்தான் போரிட வேண்டும், பீஷ்மரும் துரோணரும் நீ அரசன் என்ற தோரணையில் ஆணை பிறப்பித்தால் அதை மீற மாட்டார்கள் என்று சொன்னேன், நீயும் கேட்கவில்லை, இதோ இப்போது வந்து தவிக்கும் இந்த மூடனும் கேட்கவில்லையே!’ என்றார் சகுனி.

துரியோதனன் அவர் வார்த்தைகளை பருப்பொருள் போல பாவித்து தன் கையால் அவற்றைத் தள்ளினான். ‘முடிந்து போன கதை மாமா, இப்போது என்ன செய்யலாம்? ஏதாவது வழி தெரிந்தால் சொல்லுங்கள், நாளுக்கு நாள் நாம் பலவீனமாகிக் கொண்டே போவதை நீங்கள் அறியவில்லையா என்ன! இந்த ஒன்பது நாள் போரில் நம் பக்கம் இரண்டு அக்குரோணி சேனை அழிந்துவிட்டது, அவர்கள் பக்கம் ஒரு அக்குரோணி சேனைதான் நஷ்டம். ’ என்றான்.

சகுனி தன் மோவாயைத் தடவிக் கொண்டார். காலை இன்னும் கொஞ்சம் நீட்டினார். துரியோதனன் சிரமத்துடன் பொறுமையாகக் காத்திருந்தான். ‘எனக்கு மூன்று வழிகள்…’ என்றார் சகுனி.

‘மூன்றா! இங்கே ஒன்றுக்கே வழியைக் காணோம் மாமா, பொறுமையை சோதிக்காதீர்கள், என்னவென்று சொல்லுங்கள்’ என்று துரியோதனன் குறுக்கிட்டான்.

சகுனி கர்ணனைப் பார்த்து மீண்டும் புன்னகைத்தார். கர்ணனும் ஒரு தூணில் சாய்ந்து அமர்ந்து அவரைப் பார்த்து புன்னகைத்தான். ‘நீங்களே என் யோசனையையும் சொல்லிவிடுங்கள், எனக்கு வார்த்தை எழும்ப மறுக்கிறது’ என்றான்.

சகுனி ‘ஒன்று இதோ இந்தக் கர்ணனின் வழி. இவனை அழைத்துக் கொண்டு நேராக பிதாமகரின் கூடாரத்துக்கு செல். இவன் அவர் காலில் விழட்டும். அவர் தலைமையில் போரிடுகிறேன் என்று சொல்லட்டும். அவர் சம்மதிக்கும் வரை மன்றாடட்டும். பிறகு நாளை இவன் போரில் நுழைவான், போரின் நிலை மாறிவிடும்’ என்றார்.

துரியோதனன் அவசர அவசரமாக சகுனியை மறுத்தான். ‘மாமா, கர்ணனின் கௌரவத்துக்கு குறைவு வரக்கூடாது’ என்றான். இது வரை மெல்லிய குரலில் பேசிக் கொண்டிருந்த சகுனி இப்போது இரைந்தார் – ‘கௌரவம் முக்கியமா, கௌரவர்கள் முக்கியமா துரியா? இன்று நீங்கள் நூற்றுவர் இல்லை, எழுபத்து இருவர்தான்!’ என்று உறுமினார். கர்ணன் பக்கம் திரும்பினார் – ‘நீ என்ன சொல்கிறாய், கர்ணா?’ என்று வினவினார்.

‘சொல்வதற்கு என்ன இருக்கிறது மாமா? இதைச் சொல்லத்தானே நானே வந்தேன்! நீங்கள்தான் இந்த மூடனை எப்படியாவது சம்மதிக்க வைக்க வேண்டும்’ என்றான் கர்ணன். பிறகு துச்சாதனனின் கையில் இருந்த குடுவையைப் பிடுங்கி தனக்கு ஒரு கோப்பை மதுவை ஊற்றிக் கொண்டான். பாதி மூடியிருந்த கண்களைத் திறந்த கர்ணனை வியப்புடன் நோக்கிய துச்சாதனன் ‘நீ எப்போது வந்தாய் கர்ணா?’ என்று கேட்டான். மூவரும் அவனை சட்டை செய்யவே இல்லை. துச்சாதனனின் கண்கள் மீண்டும் பாதி மூடிக் கொண்டன.

‘நான் ஒரு நாளும் சம்மதிக்கமாட்டேன்’ என்று துரியோதனன் உறுமினான். சகுனி ‘இவன் என்ன சம்மதிப்பது? கர்ணா, நீ போய் பீஷ்மரைப் பார்’ என்று கர்ஜித்தார். கர்ணன் துரியோதனன் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டான். ‘நீங்கள் மிச்சம் இருக்கும் இரண்டு வழிகளையும் சொல்லுங்கள் மாமா, அவை எதுவும் சரிப்படவில்லை என்றால் இவன் என்ன சொன்னாலும் நான் போய் பீஷ்மர் காலில் விழுகிறேன்’ என்றான்.

‘கர்ணன் உன் உயிர் நண்பன், அவன் கௌரவத்துக்கு ஒரு குறை வர நீ சம்மதிக்க மாட்டாய், சரி. ஆனால் பீஷ்மரின் கௌரவத்துக்கு குறை வருவதையாவது ஏற்றுக் கொள். அவரை தலைமைப் பதவியிலிருந்து நீக்கிவிடு’ என்றார். துரியோதனன், கர்ணன் இருவரும் பெரும் அதிர்ச்சி அடைந்தனர். கர்ணன் ‘ஆனா…’ என்று ஆரம்பித்தான். சகுனி அவனை கைநீட்டி இடைமறித்தார். ‘பெரும் வெற்றிகளை அடைய எது தடையாக இருந்தாலும் அதை நீக்க வேண்டும் என்பதுதான் ராஜநீதியின் முதல் விதி. போர் உன் களம்; ராஜநீதி என் களம். உன் களத்தில் நீ போராடு, என் களத்தில் நான். எந்த சிறந்த நிர்வாகியும் இதைத்தான் சொல்வான் கர்ணா! என் இடத்தில் பிதாமகர் மேல் பெரும் அன்பு கொண்ட விதுரன் இருந்தாலும் இதைத்தான் உங்களுக்கு சொல்வான்’ என்று கூச்சலிட்டார். அவருக்கு மூச்சிரைத்தது. துச்சாதனனை நோக்கினார். துரியோதனனே அவருக்கு ஒரு கோப்பை மதுவை கொண்டுவந்தான்.

சகுனி மதுவை கொஞ்சம் பருகி தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டார். ‘இப்போது நடப்பது போரே அல்ல கர்ணா, வெறும் நிழல் யுத்தம்.ஒன்பது நாள் போரில் ஒரு மஹாரதி கூட இறக்கவில்லை, அப்பாவி வீரர்கள்தான் இறந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் தரப்பில் கூட பீமன் மட்டுமே முழுமூச்சாகப் போரிடுகிறான். இரு தரப்பிலுமே போரிடுவது போல நடிக்கிறோம், அவ்வளவுதான். ஆனால் நம் வியூகங்களும் சரி, நம் பெருவீரர்களுக்கு அளிக்கப்படும் பணிகளும் சரி, அவர்களை விட பலவீனமாக இருக்கிறது, அதனால் நம் இழப்புகள் அதிகமாக இருக்கின்றன. இப்படியே தொடர்ந்தால் இன்னும் ஒரு மாதத்தில் நம் படைபலம் பாண்டவர் பலத்தை விட குறைந்துவிடும். நாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தோற்றுக் கொண்டிருக்கிறோம். இதற்கு பொறுப்பேற்க வேண்டியவர் தலைமை சேனாதிபதி அல்லாமல் வேறு யார்? அவருடைய திறமையின்மையினால்தான் தோற்றுக் கொண்டிருக்கிறோம். திறமையற்றவரை மாற்றுவதில் என்ன் தவறு?’ என்று கேட்டார்.

துரியோதனன் தயங்கி தயங்கி ‘இருந்தாலும் பிதாமகர்…’ என்று ஆரம்பித்தான். கர்ணன அதற்குள் குறுக்கிட்டான். ‘பிதாமகர், தாத்தா என்றெல்லாம் எனக்கு எந்த உறவும் இல்லை. நான் இதை மூன்றாவது மனிதனாகச் சொல்கிறேன். பீஷ்மரை விலக்கினால் நம் படைகளின் உற்சாகம் குன்றும். துரோணர் போன்றவர்கள் போரில் முழுமூச்சாக ஈடுபடமாட்டார்கள். இவரை விலக்குவதால் நமக்கு கிடைக்கும் பயனை விட ஏற்படும் பலவீனங்கள்தான் அதிகம். இது சரிப்படாது மாமா, நான் சென்று அவர் காலில் விழுகிறேன்’ என்றான்.

துரியோதனன் ‘கொஞ்சம் இரு கர்ணா. மூன்றாவது வழி என்ன மாமா?’ என்றான்.

சகுனி ரகசியக் குரலில் ‘பாண்டவர்கள் அவரை வெல்வதை சுலபமாக்குவது’ என்றார். கர்ணன் திடுக்கிட்டான். துரியோதனன் புரியாமல் தன் புருவத்தைச் சுளித்தான். துச்சாதனன் திடீரென்று சிரித்தான். ‘அண்ணா, மது அருந்துகிறீர்களா?’ என்று கேட்டான். யாரும் அவனை பொருட்படுத்தவில்லை.

‘என்ன சொல்கிறீர்கள், மாமா?’ என்று கேட்டான் துரியோதனன். ‘உன் நண்பனுக்குப் புரியும் வகையில்…’ என்று சகுனி கையை ஆட்டினார். கர்ணன் ‘பீஷ்மர் சிகண்டியோடு போரிடமாட்டார் என்பது ஊரறிந்த ரகசியம். சிகண்டி பீஷ்மரோடு போரிட வரும்போதெல்லாம் துச்சாதனன் பிதாமகருக்கு அரணாக நின்று சிகண்டியைத் தடுத்து நிறுத்துகிறான். அப்படி பீஷ்மரை சிகண்டியிடமிருந்து பாதுகாப்பதை நிறுத்திவிடுவோம் என்கிறார் மாமா’ என்றான்.

‘ஆனால் சிகண்டியால் பீஷ்மரை வெல்ல முடியுமா?’ என்று துரியோதனன் கேட்டான். ‘பேசாமல் இந்தப் போருக்கு பிறகு நீ முடிசூட்டிக் கொள் கர்ணா, அத்தனை கௌரவர்களின் புத்தியும் உன் ஒருவனின் புத்தியும் சமம்தான்’ என்று சகுனி சிரித்தார். கர்ணன் ‘இல்லை துரியா, சிகண்டிக்கு பின்னால் நின்று அர்ஜுனன் அம்புகளைத் தொடுப்பான். ஆனால் முன்னால் நிற்பது சிகண்டிதான், அவனோடு போரிட மாட்டேன் என்று பீஷ்மர் தன் வில்லை கீழே போட்டுவிடுவார். பிறகு பிதாமகரின் இறுதி நிச்சயம்’ என்றான்.

துரியோதனின் முகம் மலர்ந்தது. ‘மாமா, அருமையான யோசனை. இன்னும் எத்தனை காலம் போனாலும் மதியூகத்துக்கு சகுனி என்று உங்கள் பெயர் நிலைத்து நிற்கும். எப்படியோ கர்ணன் களத்தில் இறங்கினால் போதும். பிதாமகர் களத்தை விட்டு நீங்குவதில் நமக்கு பெரிய நஷ்டமில்லை. ஆனால் இதில் நம் கை இருப்பது தெரியக் கூடாது, அப்படி தெரிந்தால் கர்ணன் சொல்வது போல மூத்த பெருவீரர்களின் – அதுவும் குறிப்பாக ஷத்ரியப் பெருவீரர்களின் ஊக்கம் குன்றும், அதற்காக என்ன வேண்டுமோ செய்யுங்கள்’ என்றான். பிறகு கர்ணனை நோக்கி ‘கர்ணா, ஏழு நாட்களுக்குப் பிறகு இன்றுதான் நிம்மதியாக உறங்கப் போகிறேன்’ என்று நகைத்தான். கம்பத்தில் சாய்ந்து உட்கார்ந்திருந்த துச்சாதனனை காலால் எற்றினான். துச்சாதனன் அரைத்தூக்கத்திலிருந்து விழித்துக் கொண்டான். ‘மாமா, காந்தார மது ஏன் எப்போதும் இத்தனை கசப்பாக இருக்கிறது?’ என்று கேட்டுக் கொண்டே குடுவையைக் கவிழ்த்து அதிலிருந்த கடைசித் துளிகளை தன் வாய்க்குள்ளேயே விட்டுக் கொண்டான் . துரியோதனன் நகைத்தான். ‘உன் கூடாரத்துக்கு சென்று உறங்கு துச்சா! நாளை உனக்கு வேலை இல்லை ஆனால் பொறுப்பு இருக்கிறது’ என்று சொல்லிவிட்டு கூடாரத்தின் உள்ளறை ஒன்றுக்கு சென்றான். துச்சாதனன் தள்ளாடிக் கொண்டே எழுந்து மெதுவாக நடந்து கூடாரத்தை விட்டு வெளியேறினான். எத்தனை போதை இருந்தாலும் அண்ணன் சொல்வதை உடனே நிறைவேற்றும் தம்பியை சகுனி பெருமிதத்தோடு நோக்கினார். வெளியே நின்றிருந்த காவல் வீரர்கள் துச்சாதனனை கைத்தாங்கலாக அழைத்துச் சென்றார்கள்.

கர்ணன் யோசனையில் ஆழ்ந்திருந்தான். திடீரென்று துள்ளி எழுந்தான். ‘அர்ஜுனன் நிராயுதபாணியாக நிற்கும் பிதாமகர் மீது அம்புகளைத் தொடுப்பானா மாமா? முதல் நாளே கிருஷ்ணன் தூண்டி இராவிட்டால் அவன் களத்திலிருந்து விலகி இருப்பான். இன்று கூட அவன் முழுமூச்சாகப் போரிடாததால் கண்ணன் தன் ஆழியை எடுத்துக் கொண்டு பீஷ்மர் மீது பாய்ந்ததை நானே பார்த்தேன். ஒரு முறைதான் இந்த வாய்ப்பு கிடைக்கும், வாய்ப்பை விட்டுவிட்டால் பிதாமகர் தானே வேறு யாரையாவது தன் பாதுகாப்புக்கு நியமித்துக் கொண்டுவிடுவார்’ என்றான்.

சகுனியின் முகத்தில் மீண்டும் ஒரு விஷமப் புன்னகை மலர்ந்தது. ’வா போய்க் கொண்டே பேசுவோம்’ என்றார். வெளியே வந்ததும் ‘ஏற்கனவே கிருஷ்ணனுக்கு உலூகன் மூலம் செய்தி அனுப்பிவிட்டேன்’ என்றார். கர்ணன் ஸ்தம்பித்துப் போய் நின்றான். ‘இந்த நிழல் யுத்தத்தை முடித்து நிஜப் போரை ஆரம்பிக்கத்தான் அவனும் விழைகிறான், கர்ணா! அதனால்தான் அவனே ஆழியோடு பீஷ்மர் மீது பாய்ந்தான். நாளை சிகண்டியை துச்சாதனன் எதிர்க்கமாட்டான் என்று செய்தி அவனைப் போய் சேர்ந்துவிட்டது, அவன் பார்த்துக் கொள்வான்’ என்றார்.

‘உங்களைக் கண்டால் சில சமயம் அச்சமாக இருக்கிறது மாமா! நல்ல வேளை நீங்கள் இந்தப் பக்கம்! துரியன் எந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுப்பான் என்று எப்படி இவ்வளவு சரியாக கணித்தீர்கள்?’

சகுனி எதுவும் சொல்லாமல் ஆகாயத்தை நோக்கினார். நவமியின் நிலவை மேகங்கள் மறைத்திருந்தன. நட்சத்திரங்கள் அங்கும் இங்கும் பிரகாசமாகத் தெரிந்தன. அனேகமாக எல்லா கூடாரங்களிலும் விளக்குகள் அணைந்து விட்டிருந்தன. பனைமரக் கொடி பறந்த பீஷ்மரின் கூடாரத்தில் மட்டும் இன்னும் விளக்குகள் பிரகாசமாக எரிந்து கொண்டிருந்தன.

சகுனி மெல்லிய குரலில் சொன்னார் – ‘ரத்த உறவு உள்ள துரியனை விட உன்னிடம்தான் என்னால் மனம் விட்டுப் பேச முடிகிறது கர்ணா. என் சிந்தனையைப் புரிந்து கொள்ளும் சக்தியும் உனக்குத்தான் இருக்கிறது, அந்த இரண்டு மூர்க்கர்களுக்கும் இல்லை. அதனால்தான் நீ எப்போதும் என் மனதுக்கு நெருக்கமானவனாக இருக்கிறாய்’.

கர்ணன் பதில் எதுவும் பேசாமல் சகுனியையே பார்த்தான்.

‘இந்தப் போருக்கு முன் துரியனிடம் நான் எதையும் கணிக்க வேண்டி இருக்கவில்லை கர்ணா! இதற்கு முன் நாம் நால்வருக்குள் கருத்து வேறுபாடுகளே இருந்ததில்லை என்பது நீ அறிந்ததே. பிதாமகரும் ஆசார்யரும் உன் தலைமையில் போரிட வேண்டும் என்ற என் ஆலோசனை நிராகரிக்கப்பட்ட பிறகுதான் நான் துரியனை வேறொருவனாகப் பார்க்கவே ஆரம்பித்திருக்கிறேன், அவனிடம் எப்படி ஒரு யோசனையைச் சொல்ல வேண்டும் என்றெல்லாம் சிந்திக்கிறேன்’.

கர்ணன் தலையைக் குனிந்து கொண்டான். ‘மாமா, பீஷ்மரை தலைவராக்க வேண்டும் என்று நான்தான் ஆரம்பித்தேன்.அந்த முடிவுக்கு நான்தான் மூல காரணம்…’

சகுனி அவசர அவசரமாக குறுக்கிட்டார் – ‘இல்லை கர்ணா, மாற்றுக் கருத்துக்கள் இருந்தால்தான் என் சிந்தனைகளும் கூர்மை பெறும். எனக்கும் அப்போது உன் எண்ணம் சரி என்றுதான் பட்டது. ஆனால் உன் உணர்வுகள் சீண்டப்பட்டு நீ வெளியேறுவாய் என்பதை நாம் யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை. நீ பீஷ்மர் தலைமையில் அர்ஜுனனுக்கு எதிராக வில்லேந்தி இருந்தால் இது நிழல் யுத்தமாக இருந்திருக்காது. ஆனால் அந்த நிகழ்ச்சியிலிருந்து நானும் ஒரு பாடம் கற்றுக் கொண்டேன். அந்தப் பாடத்தைத்தான் இன்று நீயும் பார்க்கிறாய்’

சகுனி தொடர்ந்தார் – ‘நீ பீஷ்மர் காலில் விழுவதை துரியன் உணர்வுபூர்வமாக அணுகுவான். உனக்கு அது அவமானம் என்று எண்ணுவான், அதை அவனால் சுலபமாக ஏற்க முடியாது. பீஷ்மரோடு அவனுக்கிருக்கும் பந்தம் அவ்வளவு பலமானது அல்ல. அவரைப் பதவியிலிருந்து விலக்குவதை அவன் அறிவுபூர்வமாகத்தான் அணுகுவான், லாப நஷ்டக் கணக்குத்தான் போடுவான். அதனால் முதல் வழியை விட இரண்டாவதை ஏற்பது அவனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் சுலபம். இரண்டாவது வழியிலிருக்கும் நஷ்டத்தை மூன்றாவது வழி அகற்றுகிறது, அதனால் இரண்டாவதை விட மூன்றாவது வழிதான் சிறந்தது என்று நினைப்பான் என்று கணித்தேன் கர்ணா!’

கர்ணன் அவரை நெகிழ்ச்சியோடு நோக்கினான். ‘நீங்கள் இருக்கும் வரை எந்த சிக்கலுக்கும் விடை உண்டு!’ என்றான்.

சகுனி இருட்டில் மங்கலாகத் தெரிந்த பாண்டவர் கூடாரங்களையே உற்று நோக்கினார். அவரது பார்வை கருடக் கொடி பறந்த கூடாரத்தில் நிலைத்து நின்றது. இரண்டு நிமிஷ்ம் மௌனமாக இருந்தவர் ‘நான் கண்ணனை அஞ்சுகிறேன் கர்ணா! அர்ஜுனனின் மாவீரத்தையும் உன்னால் வெல்ல முடியும், ஆனால் கண்ணனின் தந்திரங்களை வெல்ல முடியுமா என்றுதான் கவலையாக இருக்கிறது. அவனுக்கு நான் ஒரு மாற்று குறைவோ, அவன் மதியூகத்துக்கு முன் நான் தோற்றுவிடுவேனோ, என்னால் கண்ணனிடமிருந்து உன்னையும் துரியனையும் காக்க முடியாதோ என்றுதான் ஒரு பயம் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது’ என்று சகுனி பெருமூச்சுடன் சொன்னார். இருவரும் கொஞ்ச நேரம் மௌனமாக எங்கோ வெறித்தார்கள்.

‘பிதாமகர் மாபெரும் வீரர் மாமா! அவரை இப்படி கவிழ்ப்பது வருத்தமாக இருக்கிறது’

‘ஆம் அவர் பெருவீரர்தான். உன் தலைமையில் உன் கட்டளைப்படி போரிட்டால் அவர் நமக்கு பெரும் ஆயுதமாக இருந்திருப்பார். ஆனால் ஒரு தளபதியாக அவர் தோற்றுவிட்டார் என்பதை உணர் கர்ணா!’

‘இருந்தாலும் அவர் புகழுக்கு எந்தக் களங்கமும் வராமல்…’ கர்ணன் திடீரென்று அமைதியானான். பீஷ்மரின் கூடார விளக்குகள் அணைய ஆரம்பித்திருந்தன. அவரது கூடாரத்திலிருந்து ஆறு பேர் வெளியேறியது மங்கலாகத் தெரிந்தது. அவற்றில் ஒன்று பீமனின் பேருருவம். சகுனி மெல்லிய குரலில் ‘இவர்கள் இங்கே என்ன…’ என்று புருவத்தைத் தூக்கினார்.

சகுனியின் அணுக்கனான விப்ரசேனன் சகுனியை நோக்கி ஓடிவந்தான். அவர் காதில் என்னவோ ரகசியம் பேசினான். பேசி முடித்ததும் சகுனி கசப்புடன் நகைத்தார் – ‘கவலை வேண்டாம் கர்ணா, பிதாமகரின் புகழ் இன்னும் ஓங்கத்தான் போகிறது. ஊரறிந்த ரகசியம்தான். ஆனால் அதை பீஷ்மரின் வாயாலேயே சொல்ல வைத்திருக்கிறான் இந்தக் கண்ணன். நாளை சூதர் பாடுவார்கள் பார் – பிதாமகரே அவரைத் தோற்கடிக்கும் வழியை பாண்டவர்களுக்கு சொன்னார், இல்லாவிட்டால் அவரை வெல்ல யாராலும் முடியாது என்று!’

Developer Resources

Create cool applications that integrate with WordPress.com

யுவகிருஷ்ணா

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

புத்தகம்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

பாலகுமாரன் பேசுகிறார்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

முரளிகண்ணன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

நான் வாசித்த தமிழ்ப் புத்தகங்கள்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

MVM

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

நந்தவனம்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

தமிழ் பேப்பர்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

தமிழிலே எழுதுவோம்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

கணிதம்

ஜாலியாக...

கண்ணோட்டம்- KANNOTTAM

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

எழுத்து - காரம் - சாரம் - சுதாங்கன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

கடுகு தாளிப்பு

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

உங்கள் ரசிகன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

என் ஜன்னலுக்கு வெளியே...

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

அன்புடன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

அழியாச் சுடர்கள்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

%d bloggers like this: