பிரத்யேக

புல்லட்டின் போர்ட் (அண்மைய பதிவுகளுக்கு கீழே scroll செய்யவும்)

சில பல மாதங்களாகவே மனச்சோர்வு அதிகம். தினமும் கழுத்து வரை இருக்கும் நீர் மூக்கிற்கு வந்துவிடக் கூடாதே என்ற போராட்டம். படிப்பதே குறைந்துவிட்டது. அப்படியே படித்தாலும் உழைப்பு, அதிக கவனம் தேவைப்படும் எதையும் தவிர்த்து வருகிறேன். ஒன்றும் பிரமாதமில்லை, உலகில் யாரும் சந்திக்காத பிரச்சினை எதுவும் எனக்கு வந்துவிடவில்லை, எல்லாம் சர்வசாதாரணமான விஷயங்கள்தான் என்று மூளைக்குத் தெரிகிறது, ஆனால் மூளைக்கும் மனதுக்கும் வெகுதூரம். பார்ப்போம்.



நான் எழுதும் பதிவுகளில் பாதிக்கு மேல் புத்தகம் பற்றிதான். அதனால் புத்தகங்களுக்காக ஒரு தனி ப்ளாக் ஆரம்பிக்கலாம் என்று ரொம்ப நாளாக யோசனை. இன்று ஆரம்பித்துவிட்டேன்!

சிறந்த சிறுகதைகள், சிறந்த நாவல்கள் என்று இரண்டு ஸ்டிக்கி பதிவுகள் வைத்திருக்க யோசனை. படிக்கும்போது, நினைவு வரும்போது இந்தப் பதிவுகளில் சேர்த்துவிட எண்ணம்.

ஒரு ப்ளாகையே சமாளிக்கமுடியவில்லை, இதில் இன்னொன்றா என்று சில சமயம் தோன்றுகிறது. ஓடுகிற வரை ஓடட்டும்!

ஜெயமோகன் இந்த தளத்தைப் பற்றி தன் ப்ளாகில் புத்தகங்களைப்பற்றிய ஆர்வம் கொண்டவர்கள் வாசிக்கவேண்டிய தளம் என்று குறிப்பிட்டு எங்களை கவுரவித்திருக்கிறார்.

எங்கள் பிற தளங்கள்:

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சுய அறிமுகம்

தமிழறிஞர் வரிசை – செல்வகேசவராய முதலியார்

முதலியார் 1864-இல் பிறந்தவர். தமிழில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற முதல் மாணாக்கர் இவர்தானாம். பச்சையப்பா கல்லூரியில் பேராசிரியராக பணி புரிந்திருக்கிறார். தெ.பொ. மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை, ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை இருவரும் இவரிடத்தில் படித்தவர்களாம். 56-57 வயதில், 1921-ஆம் ஆண்டு மறைந்தார்.

முதலியார் பதிணெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களை பதிப்பதில் கவனம் செலுத்தி இருக்கிறார். குறிப்பாக ஆசாரக்கோவை நூலுக்கு இவரது பதிப்பை செம்பதிப்பாகக் கருத வேண்டும். பழமொழி நானூறு, முதுமொழிக் காஞ்சி ஆகிய பதிணெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களையும் பதிப்பித்திருக்கிறார். அறநெறிச்சாரம், ஹரிச்சந்திர புராணம், குசேலோபாக்கியானம் ஆகிய நூல்களையும் பதிப்பித்திருக்கிறார்.

முதலியார் எழுதிய அபிநவக் கதைகளை தமிழின் முதல் சிறுகதைகளாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். கமில் சுவலெபில் அப்படித்தான் சொல்கிறார். என்ன, ஏறக்குறைய சிறுவர் கதைகள் மாதிரிதான் இருக்கும், அதனால் இவை சிறுகதைகள்தானா என்று கேள்வியும் கேட்கலாம். ஆனால் இந்தக் கதைகளின் வயது, நடை ஆகியவை எனக்கு charming ஆக இருந்தன.

ஆனால் முதலியாரின் முக்கியப் பங்களிப்பாக நான் கருதுவது அவர் கட்டுரைகளைத்தான். தமிழ் (1904) என்ற தலைப்பில் தமிழ் மொழி, இலக்கண இலக்கியம், வடமொழி, தமிழரின் பூர்வீகம், பழமொழிகள், ஜாதிகள் என்று பலவற்றையும் பற்றி அன்று தெரிந்ததை வைத்து சிறப்பாக கட்டுரை எழுதி இருக்கிறார். இன்றும் படிக்கக் கூடியவையே. அவரது தமிழ்ப்பற்று தெளிவாகத் தெரிகிறது. அதே நேரத்தில் அது வெறி ஆகிவிடவில்லை. கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தமிழ்ப் பழமொழிகளைத் தொகுத்து வெளியிட்டிருக்கிறார். கம்பன் (1902), திருவள்ளுவர் சரித்திரம், கண்ணகி சரித்திரம் (1905), அக்பர், குசேலர் சரித்திரம், மஹாதேவ கோவிந்த ரானடே ஆகிய நூல்களையும் எழுதி இருக்கிறார். பஞ்சலட்சணம் என்னும் இலக்கண நூலையும் (1903) மாணவர்களுக்காக எழுதி இருக்கிறார். பாரதி ஆசிரியராக இருந்த இந்தியா பத்திரிகையில் கற்பலங்காரம் என்ற நாவலையும் எழுதினாராம். வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை இவருடன் சேர்ந்து தமிழாராய்ச்சி செய்திருக்கிறார். ராபின்சன் க்ரூசோ நாவலை தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்.

முதலியாரின் மகன்களின் பெயர்கள்: பரிமேலழகர், சேனாவரையர், நச்சினார்க்கினியர்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழறிஞர்கள்

குறுந்தொகை 1

செங்களம் படக்கொன்று அவுணர் தேய்த்த
செங்கோல் அம்பின், செங்கோட்டு யானை,
கழல் தொடி சேஎய் குன்றம்
குருதிப் பூவின் குலைக் காந்தட்டே

திப்புத்தோளார், குறிஞ்சித்திணை

ரத்தம் வழியும் தந்தங்களை உடைய யானையின் மீது ரத்தம் தோய்ந்த செந்நிற வேலுடனும் அம்புகளுடனும் அரக்கர்களின் ரத்தம் ஊறி செங்களமாகவே மாறிய போர்க்களத்திலிருந்து திரும்பி வரும் முருகன் ஆளும் எங்கள் குன்றும் காந்தள் மலரால் நிறைந்திருக்கிறது.

Riding on the elephant with blood dripping tusks
With blood reddened spear and arrows that had killed the demons
Returning from the blood soaked red battlefield
This hill our fiery Murugan rules
Is full of the the blood flower blooms

– என் மொழிபெயர்ப்பு

காந்தள் மலரை முதன்முதலாகப் பார்த்தபோது எனக்கு பத்து பனிரண்டு வயது இருக்கும். நாங்கள் வசித்த மானாம்பதி கிராமத்திலிருந்து இரண்டு இரண்டரை கிலோமீட்டர் தூரத்தில் ஒரு சிறிய குன்று உண்டு. நெடுங்கல் என்று பேர். வரண்ட நிலப்பரப்பு. ஓணானும் அரணையும் சில சமயம் உடும்பும் ஓடிக் கொண்டிருக்கும். அப்போதெல்லாம் எனக்கு அந்தக் குன்றுப் பக்கம் தனியாக நடக்கப் பிடிக்கும். ஒரு நாள் போகும் வழியில் சிவந்த, விரல்கள் போன்று தெரிந்த இந்தப் பூவைக் கண்டேன். கொடி, இரும்பு வேலி மீது படர்ந்திருந்தது. சாலையிலிருந்து கீழே இறங்கிப் போய் தண்ணீர் இல்லாத வாய்க்காலைத் தாண்டி அந்தப் பூவை அருகிலே பார்த்தது ஒரு அற்புதத் தருணம். காந்தள், காந்தள் என்று படித்திருக்கிறோமே, அது இந்தப் பூதான் என்று உணர்ந்தது இன்னொரு அற்புதத் தருணம். அந்தப் பூவைப் பறித்துக் கொண்டு திரும்பிவிட்டேன். அம்மாவிடம், அப்பாவிடம், தங்கைகளிடம், நண்பர்களிடம் காட்டி ஒரே பீற்றல். அதன் தாவரவியல் பெயர் Gloriosa Lily என்று கண்டுபிடித்தேன். ஆனால் எந்தக் கவிதை வரிகளிலிருந்து இதுதான் காந்தள் மலர் என்று கண்டடைந்தேனோ, அந்த வரிகள் நினைவு வர மாட்டேன் என்கிறது.

இந்தக் கவிதையைப் படிக்கும்போது கண் முன்னால் அந்த சிவப்பு நிறம் விரிகிறது. காந்தள்; அதுவும் குன்று நிறைய பூத்துக் குலுங்கும் காந்தள். நினைக்கும்போதே பரவசமாக இருக்கிறது.

திப்புத்தோளார் சிறந்த உத்தியைப் பயன்படுத்துகிறார். செங்களம்; செங்கோல்; செந்நிற அம்பு; செங்கோட்டு யானை; தழல்; இதற்கப்புறம் குன்று முழுவதும் காந்தள். நிறத்தை வைத்து சும்மா புகுந்து விளையாடுகிறார்.

கவிதையின் பொருளே இரண்டாம் பட்சமாகிவிடுகிறது. இதை உரையாசிரியர்கள் தலைவன் தலைவியை மடக்க அவளுக்கு அழகிய காந்தள் மலரைத் தருவதாகவும், ஆ, எங்க ஊர்லியும் நிறைய இருக்கு என்று தலைவி மறுப்பதாகவோ, அல்லது பிகு பண்ணிக் கொள்வதாகவோ விளக்குகிறார்கள். நான் வேறு வகையாகப் புரிந்து கொள்கிறேன். நீ உன் காதலை ஒரு காந்தள் பூவைக் கொடுத்து குறிப்புணர்த்துகிறாய், ஆனால் என் மனதில் இருப்பதோ குன்றளவு கா(ந்)தள்(ல்) என்று தலைவி சொல்வதாகப் புரிந்து கொள்கிறேன். அதுதான் இன்னும் அழகாக இருக்கிறது.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: குறுந்தொகை

கமல் பரிந்துரை: பெருமாள் முருகனின் “கூளமாதாரி”

பிக்பாஸ் நிகழ்ச்சியில் கமல் புத்தகங்களைப் பரிந்துரைத்துக் கொண்டிருக்கிறார். சமீபத்தில் கூளமாதாரி புத்தகத்தை பரிந்துரைத்தாராம், அதனால் இதை மீள்பதித்திருக்கிறேன்.

பெருமாள் முருகன் காட்டும் உலகங்கள் நம்பகத்தன்மை அதிகம் உடையவை. அந்த உலகங்களுக்கு வெளியே இருப்பவர்களுக்கு அதிகம் தெரியாதவை. அவரது பலம் பலவீனம் இரண்டுமே அந்த உலகங்கள்தான். மெய்யாகத் தோன்றும் வாழ்க்கை அனுபவத்தை நமக்குக் காட்டுகிறார். அதே நேரம் அந்த உலகங்கள் எல்லாருக்கும் சுவாரசியமாக இருக்கும் என்று சொல்வதற்கில்லை. நான் பண்ணையம் என்ற வார்த்தையையே நாலைந்து வருஷம் முன்னால்தான் முதல் முறையாக கேள்விப்பட்டேன். இந்த உலகம் எனக்கு முற்றிலும் அந்நியமானது.

பெருமாள் முருகன் காட்டும் உலகங்களில் வாழ்க்கை கொந்தளிப்பதில்லை, அநியாயங்கள் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டப்படுவதில்லை. வாழ்க்கை அது பாட்டுக்கு போய்க்கொண்டிருக்கிறது. ஏழாம் உலகத்தைப் படிப்பவர்களுக்கு அந்தப் போத்திக்கு தான் செய்வது பற்றி எந்த குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லையே என்று நிச்சயமாகத் தோன்றும். அப்படி தோன்ற வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் நாம் மனமறிந்து யாருக்கும் எந்தக் கெடுதலும் செய்யலியே போன்ற வசனங்களையும், உருப்படிகள் போத்திக்கு ஏறக்குறைய அஃறிணைதான் என்று நமக்கு உணர்த்தும் காட்சிகளையும் ஜெயமோகன் உருவாக்கி இருக்கிறார். இங்கே கவுண்டருக்கு குற்ற உணர்ச்சி கிடையாது என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், அவருக்கு அப்படி குற்ற உணர்ச்சி இல்லையே என்பது படிப்பவர்களுக்கு தோன்றிவிடுமா என்பதே சந்தேகம்தான்.

நிழல் முற்றத்தில் ஒரு டெண்டுக் கொட்டாய் சூழல் என்றால் இங்கே பண்ணையம் பார்க்கும், அதுவும் குறிப்பாக ஆடு மேய்க்கும் சக்கிலியச் சிறுவர் சிறுமியரின் உலகம். பதின்ம வயதுகளில் அடி எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருப்பவர்கள். ஏழ்மை மற்றும் ஜாதீய அடக்குமுறையை தினந்தோறும் சந்திப்பவர்கள். அது அவர்களுக்கு அடக்குமுறையாகத் தெரிகிறதா என்பதே சந்தேகம்தான். அவர்களுக்குத் தெரிந்த வாழ்க்கை அதுதான். அவர்களுக்கு கவுண்டரும் கவுண்டச்சியும் எஜமான் எஜமானி மட்டுமல்ல, வாழ்வாதாரமே அவர்கள்தான். சோறும் துணியும் கொடுப்பவர்கள். அப்பா, அம்மா, மற்ற உறவினர் எல்லாம் இரண்டாம் கட்ட பந்தங்கள்தான். அவர்கள் ஆடு மேய்ப்பதும் கிணற்றில் குதித்து நீந்துவதும் முனிக்கு பயப்படுவதும் ஆடுகள் விஷச்செடி சாப்பிட்டு இறக்கும்போது பயந்து ஊரை விட்டு ஓடிவிடுவதும் காமம் பற்றி புரிய ஆரம்பிப்பதும் தேங்காய் திருடுவதும் கவுண்டரிடம் அடி வாங்குவதும் முடியாதபோது வீட்டுக்கு ஓடுவதும் கவுண்டரின் மகனோடு ஒரு நட்பு உருவாக முயற்சிப்பதும், அந்த நட்பு உருவாகாமல் அவர்கள் அந்தஸ்து வித்தியாசம் தடுப்பதும்தான், சிறுவன் கூளையன் adult கூளமாதாரியாக மாறுவதும்தான் கதை. இதில் கதை இருக்கிறது என்றால் இருக்கிறது, இல்லை என்றால் இல்லை. எனக்கு இருக்கிறது, அவ்வளவுதான்.

பெருமாள் முருகன் தமிழின் சாதனையாளர்களில் ஒருவர். இந்தப் புத்தகத்தைப் படியுங்கள் என்று சிபாரிசு செய்கிறேன்.

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
பெருமாள் முருகனின் தளம்
பெருமாள் முருகன் பக்கம்

Art of Tamil Nadu

நாகசாமி தொல்லியல் ஆராய்ச்சியாளர். தமிழக அரசில் தொல்லியல் துறைத் தலைவராக பணியாற்றி இருக்கிறார். பத்மபூஷன் விருது பெற்றவர்.

என் உறவினரும் கூட. (தங்கையின் மாமனார்). முப்பது வருஷங்களுக்கு முன் முதல் முறையாக அவர் வீட்டிற்கு போனபோது அவரது புத்தக அலமாரிகளைப் பார்த்து அசந்து போனது இன்னும் நினைவிருக்கிறது. இப்போது 90 வயது ஆகிறது. முதுமை அவரை கொஞ்சம் பாதித்திருக்கிறது. நடக்க, படிக்க கொஞ்சம் கஷ்டப்படுகிறார். ஆனால் எதுவும் – கொரோனாவும் கூட – அவரை முடக்கிவிடவில்லை, இன்னும் படிப்பதும் எழுதுவதும் மும்முரமாக நடக்கிறது.

1972-இல் அவர் எழுதிய தொகுத்த புத்தகம்Art of Tamil Nadu – ஒன்று கண்ணில் பட்டது. புகைப்படங்களின் தொகுப்பு. நூறு புகைப்படங்களாவது இருக்கும். ஐம்பது வருஷங்களுக்கு முன் இத்தனை புகைப்படம் எடுப்பதே பெரிய விஷயம். இதை ஒரு புத்தகமாக தொகுத்துப் போட்டிருப்பது இன்னும் பெரிய விஷயம். Coffee table புத்தகங்கள் இன்று கூட தமிழில் வருவதாகத் தெரியவில்லை.

சில புகைப்படங்களை இணைத்திருக்கிறேன். முழுப் புத்தகத்தையும் கட்டாயம் படியுங்கள் பாருங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: கலை


நகுலன் கவிதைகள்

இனி மேல் தமிழ் எழுதப் படிக்கத் தடுமாறும் என் பெண்களுக்காகவும் எழுத உத்தேசித்திருக்கிறேன்.

அழியாச்சுடர்கள் தளத்தில் தற்செயலாகப் பார்த்தேன். அனேகமாக எல்லா கவிதைகளும் நன்றாக இருந்தன. என்னைக் கவர்ந்த இரண்டு, என் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புடன்.

எந்தப் புத்தகத்தைப்
படித்தாலும்
நமக்குள் இருப்பதுதான்
புஸ்தகத்தில்
எழுதியிருக்கிறது;
அதை மீறி ஒன்றுமில்லை!

Any book you read
just reflects
the content in your heart.
Nothing Beyond That!

நான் என் அனுபவத்தில் உணர்ந்ததை இந்தக் கவிதை பிரதிபலிக்கிறது – வாசகன் ஒரு புத்தகத்திலிருந்து என்ன பெற்றுக் கொள்கிறான்(ள்) என்பது அவனை(ளை)ப் பொறுத்தது. To Kill A Mockingbird புத்தகம் எனக்கு அப்பா-பிள்ளைகள் உறவின் சித்தரிப்பால்தான் உயர்ந்த இலக்கியமாகிறது. படிப்பவர்கள் அனேகரும் அது அன்றைய கறுப்பர் வாழ்நிலை, பூ ராட்லியின் சித்தரிப்பு, சிறுவர்களின் உலகம், அட்டிகஸின் சித்தரிப்பு ஆகியவற்றைக் கொண்டாடுகிறார்கள். அதே போல Love Story நாவல் என் மனதைத் தொடுவது அப்பா-மகன் உறவினால்தான். அது அனேகமாக காதல் கதை என்ற நிலையை படிப்பவர்களுக்குத் தாண்டுவதில்லை. ஒரு புனைவில் அடுத்தவர் விளக்கத்தினால் நான் எதையாவது பெற்றுக் கொள்வது அபூர்வமாகவே நிகழ்கிறது.

என்னைப் பார்க்க வந்தவர்
தன்னைப் பார்
எனச் சொல்லிச் சென்றார்!

He came to talk to me.
But all he wanted was
for me to talk about him.

இதுவும் என் அனுபவத்தில் – மிகத் தாமதமாக – உணர்ந்ததுதான். அனேக உரையாடல்கள் தான் அடுத்தவர் கண்ணில் எப்படித் தெரிகிறோம் என்ற உணர்வோடுதான் நடக்கின்றன. அடுத்தவர் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ள அல்ல, தன் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள் என்ற வேண்டுகோள்தான் விடுக்கப்படுகிறது. இதன் இன்னொரு பரிணாமம் என் பெற்றோரோடு நான் பேசும்போதெல்லாம் உணர்ந்தது. நான் என்ன பேசுகிறேன் என்பது ஒரு பொருட்டே அல்ல. அவர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள் என்பது முக்கியம்தான், ஆனால் இரண்டாம் பட்சம். மகனோடு பேசுகிறோம் என்பதுதான் முக்கியம்.

வாழ்க்கை அனுபவங்களை – குறைந்தபட்சம் என் வாழ்க்கை அனுபவங்களை – நகுலன் சிறப்பாக, கச்சிதமாக, பிரதிபலித்திருக்கிறார். எனக்கு இதுதான் கவிதை. Hopefully, my daughters would feel that way too.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: கவிதைகள்

ஆர். சூடாமணி சிறுகதைகள்

சூடாமணியைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருந்தாலும் அதிகமாகப் படித்ததில்லை. இணைப்பறவை சிறுகதை எப்போதோ பள்ளிக் காலத்தில் துணைப்பாடமாக இருந்தது என்று நினைவு. அவரது சிறுகதைகள் அச்சில் இல்லை என்று நினைக்கிறேன். இணையத்திலும் அதிகமாக கிடைப்பதில்லை. அவருக்கு அஞ்சலி எழுதியபோது கூட குறைப்பட்டுக் கொண்டேன்.

சிறுகதைகள் தளத்தில் திடீரென்று சில சிறுகதைகளைப் பார்த்தேன். அதனால்தான் இந்தப் பதிவு. குறிப்பாக சொந்த வீடு சிறுகதையைப் படித்ததால்தான் இதை எழுதுகிறேன்.

ஐந்தாறு வருஷங்களுக்கு முன்பு கூட புத்தகங்கள் என் வாழ்வில் முக்கியப் பங்கு வகித்தன. இந்த வருஷம் இதைப் படிக்க வேண்டும், அதைப் படிக்க வேண்டும், இது ரொம்ப நாளாக தள்ளிப் போகிறது, இதை முடிக்க வேண்டும் என்று குருட்டு யோசனைகள் வந்து கொண்டே இருக்கும். இப்போதெல்லாம் பெருங்காயம் வைத்த பாண்டம்தான். படிப்பது பழகிவிட்டது, அதனால்தான் படிக்கிறேன். சாப்பிடும்போது படிப்பது என்று ஒரு பழக்கம் இருந்தது, அது கூட இப்போது தொலைக்காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டே சாப்பிடுவது என்று மாறி வருகிறது. உழைப்பு தேவைப்படும் புத்தகங்களை எடுத்துப் படிப்பதே இல்லை, பல மூறை படித்த புத்தகத்தை திருப்பிப் படிக்கிறேன். புத்தகம் ஒன்றை வாங்கி சில வருஷங்கள் ஆகிவிட்டன. புதிதாகப் புத்தகம் வாங்க வேண்டும் என்று தோன்றும்போதெல்லாம் வைக்க இடமில்லை என்ற நிதர்சனம். வாழ்க்கைப் பிரச்சினைகள், சோகங்கள், வயதாவது எல்லாம் சேர்ந்து என்னை மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன.

ஆனால் இருக்கும் புத்தகங்களைத் தூக்கிப் போடவும் மனதில்லை. பாதிக்கு மேல் குப்பைதான், டைம் பாஸ்தான், இருந்தாலும் அலமாரிகளில் அடைத்து வைத்திருக்கிறேன்.

சொந்த வீடு சிறுகதை வயதான, வேலையிலிருந்து ஓய்வு பெற்றுவிட்ட அப்பா. பெரிய வாடகை வீட்டில் பல வருஷங்களாகக் குடி இருக்கிறார்கள். வீட்டின் சொந்தக்காரர் காலி செய்ய சொல்லிவிட்டார். ஒரு அபார்ட்மெண்ட் வாங்கி குடியேறப் போகிறார்கள். அப்பாவுக்கு ஒரு சின்ன அறை, அறை கூட இல்லை, மரத்தடுப்பால் அறை மாதிரி ஒரு இடம், அவ்வளவுதான். அப்பாவிடம் ஆயிரத்துக்கும் மேல் புத்தகங்கள்.

என்னையேதான் கண்டேன். மேலே என்ன சொல்ல?

சூடாமணி குறிப்பிட வேண்டிய எழுத்தாளர்தான். இலக்கியம்தான் படைத்திருக்கிறார். ஆனால் அவர் புதுமைப்பித்தனோ, அசோகமித்ரனோ அல்லர். அவருடையது மெல்லிய, குரல் எழும்பாத எழுத்து. மத்யமர், மேல் மத்யமர் பின்புலம். சில சமயம் உண்மையான சித்தரிப்பு வந்து விழுந்துவிடுகிறது.

சொந்த வீடு சிறுகதையையே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். குறைகள் தெரிகின்றன. நேர்கோட்டில் செல்லும், என்ன நடக்கும் என்பது தெளிவாகத் தெரியும் எழுத்து. அதை உயர்த்துவது, புத்தகப் பிரியரான அப்பாவின் தவிப்பு உண்மையாக இருப்பதுதான்.

இணைப்பறவையிலும் அப்படித்தான். மனைவியை இழந்த தாத்தாவின் துயரம் அவருடையது, அவருடையது மட்டுமே. அது உண்மையாக சித்தரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் பேரன் பேத்திகள் தாத்தா மனசு கல்லு என்று பேசிக் கொள்வதெல்லாம் தேவையே இல்லாத (ஆனால் உண்மையான) சித்தரிப்பு.

அன்னியர்கள் சிறுகதையிலும் அக்கா தங்கை உறவு, அவர்களுக்குள்ளே உள்ள குணாதிசய வேறுபாடுகள் எல்லாம் உண்மையாக இருக்கின்றன. என் கண்ணில் இந்தக் கதையும், கடற்கரையில் ஒரு புது வித ஜோடி சிறுகதையும், சாம்பலுக்குள் என்ற சிறுகதையும் கச்சிதமாக எழுதப்பட்டவை. தேவையற்ற வார்த்தைகளே இல்லை.

இந்த ஐந்தையும் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன். ஜெயமோகன் தனது seminal சிறுகதைப் பட்டியலில் டாக்டரம்மா அறை என்ற சிறுகதையைப் பரிந்துரைக்கிறார். அது கிடைப்பேனா என்கிறது.

சூடாமணி பெண் எழுத்தாளர் என்றே அறியப்படுகிறார். ஆனால் அவருக்கு பெண் என்ற அடையாளம் தேவையில்லை, எழுத்தாளர் என்று சொன்னால் போதும் என்று தோன்றுகிறது.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சூடாமணி பக்கம்

“Merry Christmas!” என்ற வாழ்த்து எப்படி ஆரம்பித்தது?

சார்லஸ் டிக்கன்ஸ் எழுதிய “A Christmas Carol” குறுநாவலால்தான். அதற்கு முன்னும் இப்படி வாழ்த்து இருந்ததா என்று சரியாகத் தெரியவில்லை. குறைந்த பட்சம் இந்த குறுநாவல் வெளிவந்த பிறகுதான் இந்த வாழ்த்து பிரபலம் ஆகி இருக்கிறது.

குறுநாவல் 1843-இல் – சரியாகச் சொன்னால் டிசம்பர் 19, 1843-இல் – வெளியாகி இருக்கிறது. டிக்கன்ஸ் இதை கிறிஸ்துமஸுக்காகவே எழுதினார்.

டிக்கன்ஸ் எனக்குப் பிடித்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். இத்தனைக்கும் அவரது எழுத்து மெலோட்ராமா நிறைந்தது (Great Expectations-இன் மிஸ் ஹாவிஷம்). அதிசயத் தற்செயல் நிகழ்ச்சிகள் (சிட்னி கார்டன்-சார்லஸ் டார்னே உருவ ஒற்றுமை) விலக்கல்ல. ஆனாலும் அவரது எழுத்து வீரியம் வாய்ந்தது. எனக்கு மிகவும் பிடித்த புத்தகம் அவ்வளவாக பேசப்படாத, அவரது எழுத்தில் கொஞ்சம் வித்தியாசமான, Hard Times.

A Christmas Carol புத்தகத்தை முதன்முதலாகப் படித்தபோது எனக்கு 20 வயது இருக்கலாம். Christmas Carol என்றால் என்ன என்று கூடத் தெரியாது, ஒரு பாடலைக் கூட நான் கேட்டதில்லை. என் பொது அறிவு அந்த அளவில்தான் இருந்தது. ஆனால் ஸ்க்ரூஜ் என்ற படிமம் மனதில் இருந்தது, எங்கேயோ கேள்விப்பட்டிருந்தேன். ஒரு புத்தகத்தின் வழியாக, அதுவும் ஏறக்குறைய தீபாவளி மலருக்காக எதையோ எழுதி அது ஒரு படிமம் ஆகவே ஆகிவிட்டதா, இத்தனை தாக்கம் உள்ள எழுத்தா என்று வியந்து போனேன். பிற்காலத்தில் “Merry Christmas!” என்று வாழ்த்துவதும் இந்தப் புத்தகத்தால்தான் பிரபலமானது என்று தெரிந்ததும் வியப்பு இன்னும் அதிகரித்தது.

எபனேசர் ஸ்க்ரூஜ் பணக்காரன்; கஞ்சன். எல்லாவற்றையும் ரூபாய்-பைசா, லாபநஷ்ட நோக்கில்தான் பார்க்கிறான். கிறிஸ்துமஸை வெறுப்பவன். ஏனென்றால் அன்று தன்னிடம் பணி புரியும் பாப் க்ராட்சிட்டுக்கு விடுமுறை தர வேண்டி இருக்கிறது. கிறிஸ்துமஸுக்கு முந்தைய இரவில் அவனுடைய தொழில் கூட்டாளி ஜேகப் மார்லியின் ஆவி அவனைப் பார்க்க வருகிறது. மார்லிக்கு முக்தி கிடைக்கவில்லை, அவனது சுயநலம் அவனை பூமியிலேயே சிறைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறது. மார்லி ஸ்க்ரூஜிடம் அடுத்தவருக்கு உதவி செய், இல்லாவிட்டால் உனக்கும் என் கதிதான் என்று அறிவுரைக்கிறான்.

ஸ்க்ரூஜுக்கு மூன்று கிறிஸ்துமஸ் ஆவிகள் கடந்த கால, நிகழ்கால, எதிர்கால கிறிஸ்துமஸ் காட்சிகளைக் காட்டுகின்றன. ஸ்க்ரூஜிற்கு இருந்த பந்தங்கள் – அவனது சகோதரியுடன், அவனது முதலாளியுடன், அவனது “காதலியுடன்” – எல்லாம் பணம் சேர்க்கும் வெறியால் ஒவ்வொன்றாக அறுபடுகின்றன. கடந்த கால கிறிஸ்துமஸில் ஸ்க்ரூஜின் காதலி அவனது மாற்றத்தை விவரிக்கிறாள், ஸ்க்ரூஜால் தாங்க முடியவில்லை. நிகழ்காலத்தில் பாப் க்ராட்சிட்டின் குடும்ப கிறிஸ்துமஸ் விருந்து காட்டப்படுகிறது. க்ராட்சிட்டின் மகன் டைனி டிம் நோயாளி, பணப் பற்றாக்குறையால் விரைவில் இறக்கப் போகிறான். எதிர்காலத்தில் ஸ்க்ரூஜ் இறக்கிறான், யாருக்கும் அவன் சாவில் அக்கறை இல்லை.

ஸ்க்ரூஜ் கருணாசீலனாக மனம் மாறுகிறான். எல்லாருக்கும் உதவி செய்கிறான். தன் குடும்பத்தோடு மீண்டும் இணைகிறான்.

முதல் முறை படிக்கும்போது கூட இது என்ன அறுபதுகளின் பிரபல இயக்குனர்களான பீம்சிங், கே.எஸ். கோபாலகிருஷ்ணன் போன்றவர்கள் எடுக்கும் திரைப்படங்கள் மாதிரி இருக்கிறதே என்று தோன்றி கொண்டே இருந்தது. கஞ்சத்தனம் செய்யும் பணக்காரன் மனம் மாறும் சாதாரண கதைதானே என்று தோன்றியது. அதே நேரத்தில் டிக்கன்ஸின் எழுத்துத் திறமையும் (craft) தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஸ்க்ரூஜின் தொழில் கூட்டாளியான மார்லியின் ஆவி தோன்றுவது, நேற்று-இன்று-நாளை என்று மூன்று கிறிஸ்துமஸ் ஆவிகள் வரும் காட்சிகளை வடிவமைத்திருப்பது, மிகைஉணர்ச்சி காட்சியாக இருந்தாலும் ஸ்க்ரூஜிடம் பணி புரியும் பாப் க்ராட்சிட் வீட்டு கிறிஸ்துமஸ் விருந்து – குறிப்பாக டைனி டிம்மின் சித்தரிப்பு என்று மிகக் கச்சிதமாக வடிவமைத்திருப்பது எல்லாம் தெரிந்தது. உண்மையில் மோசமான கதையாக இருந்தாலும் சரி, தேய்வழக்காகவே (cliche) இருந்தாலும் சரி, நல்ல காட்சிகளை அமைத்து சிறந்த திரைக்கதையாக மாற்றலாம் என்று உணர்ந்தது அப்போதுதான். மேலும் இது தேய்வழக்குதானா என்று சந்தேகமும் எழுந்தது. தேய்வழக்கும் ஒரு காலத்தில் புதுமையாக இருந்திருக்கும் இல்லையா? கஞ்சத்தனத்தை ஸ்க்ரூஜ் என்ற படிமம் இன்று உணர்த்துகிறது என்றால் ஏன் இந்த உறவுகளின் முக்கியத்துவத்தை புரிந்து கொள்ளும் பணக்காரன் என்ற தேய்வழக்கு இந்தப் புத்தகத்திலிருந்து உருவாகி இருக்கக் கூடாது என்று தோன்றியது.

சுருக்கமாகச் சொன்னால் டிக்கன்ஸ் இது பெரிய மானிட தரிசனத்தைக் காட்டுகிறது என்று நினைத்திருப்பார். ஆனால் அவர் காட்ட விழையும் தரிசனம் நூறு நூற்றைம்பது ஆண்டுகள் கழித்து தேய்வழக்காக மாறிவிட்டது. ஆனால் அவரது எழுத்துத் திறமை புத்தகத்தை இன்னும் காலாவதி ஆகிவிடாமல் காப்பாற்றுகிறது. படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

Merry Christmas!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: டிக்கன்ஸ் பக்கம்

 

(பழைய) சினிமாவில் பாரதியார் பாடல்கள்

இந்த யூட்யூப் சுட்டியில் பல அரிய பாரதி பாடல்கள் கிடைக்கின்றன. குறிப்பாக டி.ஆர். மஹாலிங்கம் குரலில் “மோகத்தைக் கொன்றுவிடு“, எம்எல்வி குரலில் “சுட்டும் விழிச்சுடர்தான்” மற்றும் “கண்ணன் மனநிலையைத் தங்கமே தங்கம்” ஆகியவற்றை நான் முன்னே கேட்டதில்லை, பரிந்துரைக்கிறேன். Usual suspects ஆன “சின்னஞ்சிறு கிளியே“, டி.ஆர். மகாலிங்கம் குரலில் “சோலை மலரொளியோ“, கப்பலோட்டிய தமிழன் படத்தில் திருச்சி லோகநாதன் குரலில் பாடங்கள் எல்லாம் இருக்கவே இருக்கின்றன. தேவநாராயணன் என்பவரை நான் முன்னே பின்னே கேட்டதே இல்லை, உச்சரிப்பிலிருந்தும் பாடும் பாணியிலிருந்தும் தெலுங்கர் என்று யூகிக்கிறேன், “மங்கியதோர் நிலவினிலே” பாடல் charming ஆக இருந்தது.

கட்டாயம் பாருங்கள்/கேளுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பாரதி பக்கம்

வேதசகாயகுமார் – அஞ்சலி

வேதசகாயகுமாருக்கு பல முகங்கள் இருக்கலாம். என்னைப் பொறுத்த வரையில் புதுமைப்பித்தனின் சிறுகதைகளைத் தேடித் தேடிப் பதிப்பித்த முன்னோடி அவர். எனக்குத் தெரிந்த தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் அதுவே அவரது முதன்மையான அடையாளம்.

அவரது தேடல் அபூர்வமானது. அர்ப்பணிப்பு மிகுந்தது. கிடைத்தால் படிப்போம், இல்லாவிட்டால் இல்லை என்று என் போல சோம்பிக் கிடப்பவர் அல்லர். ஆராய்ச்சி மாணவரான அவரை வ.ரா.வின் மனைவி வீட்டுக்குள் விட மறுத்தபோது வீட்டுவாசலில் உட்கார்ந்து சத்தியாக்கிரகம் செய்து அவரது மனதை மாற்றி இருக்கிறார். எதற்காக? வைக்கோல் போர் போலக் குவித்து வைக்கப்பட்டிருந்த இதழ்களைத் தேடுவதற்காக. மணிக்கொடி இதழ்கள் சுலபமாகக் கிடைத்தனவாம், அவரது மனநிலை அப்போது எப்படி இருந்திருக்கும் என்று எனக்கு நன்றாகவே தெரிகிறது.

அன்று என் கையில் 5000 ரூபாய் இருந்திருந்தால் வ.ரா. சேகரித்து வைத்திருந்த (பாரதி முன்னின்று நடத்திய) இந்தியா பத்திரிகை இதழ்களை வாங்கி இருப்பேன் என்று அவர் வருத்தப்படுவது உள்ளத்தைத் தொடும் நிகழ்ச்சி.

இதே போல ரோஜா முத்தையாவும் அவருக்கு முதலில் ஒத்துழைப்பு தரவில்லை. பிறகு நிறைய உதவி செய்திருக்கிறார்.

ஒரு மாணவர் – அதுவும் தமிழில் முனைவர் பட்டத்துக்கு படித்துக் கொண்டிருப்பவர் – அதுவும் எழுபதுகளில் – புதுமைப்பித்தன் வீடு எங்கே, சி.சு. செல்லப்பா வீடு எங்கே, வ.ரா. வீடு எங்கே, பி.எஸ். ராமையா வீடு எங்கே, பத்திரிகை அலுவலங்கள் எங்கே, பழைய புத்தகக் கடை எங்கே என்று அலைந்த திரிந்து இத்தனை சேகரித்தார் என்றால் அவர் எவ்வளவு பாராட்டப்பட வேண்டும்? அவருக்கு அவருக்குரிய இடம் கிடைத்ததா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

அழியாச்சுடர்களின் தனது தேடலின் கதையை விவரித்திருக்கிறார். திண்ணை தளத்தில் சிறு வேறுபாடுகளுடன் இதே கட்டுரை இருக்கிறது. கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

பின்னாளில் ஆ.இரா. வேங்கடாசலபதி காலச்சுவடு பதிப்பகம் மூலமாக கொண்டு வந்த செம்பதிப்புதான் இன்றைக்கு புதுமைப்பித்தன் சிறுகதைகளுக்கு gold standard. ஆனால் அதன் பின்னால் வேதசகாயகுமாரின் பெரும் உழைப்பு இருக்கிறது. சலபதி போகிறபோக்கில் casual ஆக வேதசகாயகுமாரின் பங்களிப்பைப் குறிப்பிடுவது பெரிய அநியாயம்.

அவருடைய குணாதிசயங்களை, சில ஆய்வுகளை நாஞ்சிலும் ஜெயமோகனும் முறையே இங்கே மற்றும் இங்கே (1, 2) விவரிக்கிறார்கள். படுசுவாரசியமான ஆளுமையாக இருந்திருப்பார் என்று நினைக்கிறேன். நாஞ்சில் குறிப்பிடும் அவரது எக்கர் புத்தகம் கிடைக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும்…

வேதசகாயகுமாருக்கு என் உளமார்ந்த நன்றி!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: அஞ்சலிகள்

ஜான் லெ காரே – அஞ்சலி

john_le_carreஜான் லெ காரே மறைந்தார் என்ற செய்தி வருத்தம் தந்தது.

லெ காரே உளவுத் துறை அதிகாரியாக இருந்தவர். அவரது நாவல்கள் பலவும் ஒற்றர் பின்புலத்தைக் கொண்டவை. (இதே போல உளவுத் துறையில் பணிபுரிந்து அந்தப் பின்புலத்தை வைத்து Ashenden என்ற சிறப்பான புத்தகத்தை எழுதியவர் சாமர்செட் மாம்.) ஆனால் அவை ஜேம்ஸ் பாண்ட் நாவல்கள் அல்ல.அவற்றின் நோக்கம் விறுவிறுப்போ, அல்லது மர்மத்தை சுவாரசியமாக கட்டவிழ்ப்பதோ அல்ல. அவை இலக்கியப் படைப்புகள். ஆழ்மனதின் பிரச்சினைகளை, ஒற்றுத் தொழில் புரிபவர்களின் அகச்சிக்கல்களைக் காட்டுபவை. உங்கள் தொழிலின் அடிப்படையே “எதிரி” அரசுகளை ஏமாற்றி, “எதிரி” நாட்டு குடிமகன்களை அவர்கள் அரசுக்கு துரோகம் செய்ய வைத்து அந்த அரசுகளின் ரகசியங்களைக் கைப்பற்றுவதாக இருந்தால், உங்கள் மனதில் அறம் உயிரோடு இருக்க முடியுமா? உங்களுக்கு “எதிரி” அரசின் ஒற்றர்களுக்கும் ஏதாவது வித்தியாசம் உண்டா? இந்த அறக் குழப்பத்தை – moral ambiguities – சிறப்பாக சித்தரிப்பதில்தான் லெ காரேவின் வெற்றி இருக்கிறது, அதனால்தான் அவர் எழுத்து இலக்கியமாக உயர்கிறது.

லெ காரேவின் இன்னொரு முக்கியமான கரு நடந்த வரலாறு. இரண்டாம் உலகப் போருக்கு பின் ஒரு முப்பது வருஷங்கள் வரையாவது ஆங்கிலேயர்கள் பலர் சோவியத் ரஷியாவுக்காக உளவு வேலை பார்த்தார்கள். சிலர் ஆங்கிலேய உளவுத் துறையிலேயே உயர் அதிகாரிகளாக இருந்தார்கள். கிம் ஃபில்பி இவர்களில் மிகவும் பிரபலமானவர். மாட்டிக் கொள்ளும் நிலை வரும்போது சோவியத் ரஷியாவில் அடைக்கலம் ஆகிவிட்டார். உளவுத்துறையில் உயர்பதவியில் இருப்பவர் எதிரி அரசுக்காக உளவு பார்க்கிறார் என்பது எத்தனை பலமான கரு, எப்பேர்ப்பட்ட நகைமுரண் (irony)! லெ காரேவின் பல புத்தகங்களின் இந்தக் கரு மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. எதிரி அரசின் உளவுத்துறையிலிருந்து தனக்காக ஆள் பிடிப்பது, தங்கள் உளவுத்துறையில் இருந்து கொண்டு எதிரி அரசுக்காக வேலை பார்ப்பவர்களை கண்டுபிடிப்பது இவை பல புத்தகங்களின் அடித்தளமாக இருக்கின்றன.

சோவியத் ரஷியா உடைந்த பிறகு இந்தக் கரு கொஞ்சம் காலாவதி ஆகிவிட்டது. அதற்குப் பிறகு அவர் எழுதிய புத்தகங்கள் சில எனக்கு அத்தனை சுவாரசியப்படவில்லை. Constant Gardener (2001) போன்ற சில நல்ல புத்தகங்களும் உண்டு.

லெ காரேவின் சிறந்த பாத்திரப் படைப்பு ஜார்ஜ் ஸ்மைலி. நிறைய புத்தகங்களில் வருபவர், பல புத்தகங்களின் நாயகன். ஆங்கில அரசின் உளவுத்துறையின் தலைவராக இருந்தவர். கம்யூனிச ரஷியா, கிழக்கு ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளின் உளவுத் துறையோடு எப்போதும் “போர்”. ரஷிய உளவுத்துறையில் அவருக்கு எதிரியாக இருக்கும் கார்லாவும் அவரும் மிகவும் பிரமாதமாக ஆடுவார்கள். ஜார்ஜ் ஸ்மைலியின் வாழ்க்கை வரலாறு என்று ஒரு பதிவு எழுத ஆரம்பித்து சில வருஷமாகவே அரைகுறையாக நிற்கிறது.

லெ காரே பிரபலமானது Spy Who Came in from the Cold (1963) நாவலுக்குப் பிறகுதான். ஆனால் எனக்கு மிகவும் பிடித்த நாவல் Tinker Tailor Soldier Spy (1974).

Spy Who Came in from the Cold, Tinker Tailor Soldier Spy, Smiley’s People (1974), Constant Gardener ஆகிய புத்தகங்களை கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன். எந்தப் புத்தகமும் தவிர்க்க வேண்டியதில்லை, ஆனால் இவை நான்கும் எனக்கு டாப்பில் இருக்கின்றன.

லெ காரேவின் பல புத்தகங்கள் திரைப்படங்களாக வந்திருக்கின்றன. நான் பரிந்துரைப்பது ரால்ஃப் ஃபியன்னஸ் நடித்த Constant Gardener (2005), காரி ஓல்ட்மன் நடித்த Tinker Tailor Soldier Spy (2011)

அவருக்கு அஞ்சலியாக Spy Who Came in from the Cold பற்றி எழுதிய பதிவை மீள்பதித்திருக்கிறேன். அதை நானே மீண்டும் படிக்கும்போது கதைச்சுருக்கம்தான் தெரிகிறது, என் எண்ணங்கள் தெளிவாக வெளிப்படவில்லை. திருத்தி எழுத நேரமில்லை…


வண்டியை கொஞ்ச நாளைக்கு த்ரில்லர்கள் பக்கம் ஓட்டுகிறேன்.

ஜான் லெ காரே அறியப்பட்ட எழுத்தாளரானது Spy Who Came in from the Cold (1963) நாவலுக்குப் பிறகுதான். Well crafted novel.

கம்யூனிஸ்ட் கிழக்கு பெர்லினையும் மேற்கு பெர்லினையும் பிரிக்கும் சுவர் இப்போதுதான் எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. அது வரையில் கிழக்கு ஜெர்மனியில் மேற்குக்காக உளவு பார்த்தவர்கள் மாட்டிக் கொள்வோம் என்று தெரியும்போது சுலபமாக மேற்கு பெர்லினுக்கு ஓடிவிடுவது இப்போது கஷ்டமாகிவிட்டது. இங்கிலாந்துக்காக உளவு பார்க்கும் கார்ல் ரீமெக் சுவரைத் தாண்டி மேற்கு பெர்லினுக்கு ஒரேயடியாக வந்துவிட முயற்சி செய்யும்போது சுடப்படுகிறான். இதற்கெல்லாம் காரணம் கிழக்கு ஜெர்மனியின் உளவுத்துறை அதிகாரி முண்ட் என்று தெரிகிறது.

ரீமெக்கின் “வழிகாட்டி” லீமாஸ். லீமாசின் கடைசி ஒற்றன் ரீமெக். கடைசி ஒற்றனும் போன பிறகு லீமாசுக்கு பெர்லினில் வேலையில்லை. அவன் இங்கிலாந்துக்கு திருப்பி அழைக்கப்படுகிறான். அங்கே உளவு வேலை எதுவும் கிடையாது, மேஜையில் உட்கார்ந்து காகிதங்களில் கையெழுத்திடுவதுதான் வேலை. லீமாசின் உலகம் தெருவில் இறங்கி ஒற்று வேலை பார்க்கும் உலகம், இந்த paper-pushing சூழல் லீமாசுக்கு ஏற்ற உலகமல்ல. லீமாஸ் சொதப்ப ஆரம்பிக்கிறான். ஒரு கட்டத்தில் வேலை போய்விடுகிறது. சின்னச் சின்ன வேலைகளைப் பார்க்கும்போது லிஸ்ஸுடன் தொடர்பு ஏற்படுகிறது. லிஸ் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினர்.

ஆனால் இது எல்லாமே செட்டப். லீமாஸ் ரஷ்யா/கிழக்கு ஜெர்மனி கண்களில் துரோகியாக மாறி முண்ட் உண்மையில் இங்கிலாந்துக்காக வேலை பார்க்கும் ஒரு double agent என்று நாடகம் ஆட வேண்டும் என்பதுதான் லீமாஸின் உயர் அதிகாரியான “கண்ட்ரோலின்” திட்டம். நினைத்தபடியே லீமாஸை எதிரி நாட்டுக்காரர்கள் தொடர்பு கொள்கிறார்கள். பணத்துக்காக லீமாஸ் கட்சி மாறுவதாக நாடகமாடுகிறான். கிழக்கு ஜெர்மனிக்கு அழைத்துச் செல்லப்படுகிறான். முண்ட் மீது சந்தேகமே இல்லாததாக காட்டிக் கொள்கிறான், ஆனால் மெதுமெதுவாக முண்டின் துணை அதிகாரி ஃபீட்லரை முண்ட் மீது சந்தேகம் கொள்ள வைக்கிறான். ஃபீட்லர் முண்ட் துரோகி என்று புகார் கொடுக்கிறான். முண்டுக்கு எதிராக கேஸ் பலமாக இருக்கிறது.

ஆனால் கடைசி நேரத்தில் முண்ட் தரப்பு வக்கீல் லீமாசின் காதலி லிஸ்சை சாட்சியாகக் கொண்டு வருகிறார். லீமாஸ் சில பொய்களை சொல்லி இருக்கிறான் என்று நிரூபிக்கிறார். லிஸ்ஸை காப்பாறுவதற்காக லீமாஸ் இது அத்தனையும் நாடகம் என்று ஒப்புக் கொள்கிறான். ஃபீட்லர் கதி அதோகதி ஆகிறது.

தான் முதலில் சொன்னதை பொய்யாக்கியது கண்ட்ரோல்தான் என்பதை லீமாஸ் உணர்கிறான். முண்ட் உண்மையிலேயே இங்கிலாந்துக்குத்தான் உளவு பார்க்கிறான், முண்ட் மேல் ஏற்கனவே சந்தேகப்பட்டுக் கொண்டிருந்த ஃபீட்லரை ஒழிக்க கண்ட்ரோல் போட்ட திட்டம்தான் இது என்பதை உணர்கிறான்.

கதையைப் படித்துவிட்டு பிறகு சாவகாசமாக யோசித்துப் பார்த்தால் முடிச்சு சாதாரணமானதுதான் என்பது புரிகிறது. ஆனால் கதையைப் படிக்கும்போது அது புரிவதில்லை. 🙂 மெதுமெதுவாக உண்மையை வெளிப்படுத்துவதில்தான் இந்தப் புத்தகத்தின் வெற்றி இருக்கிறது.

முண்டைக் காப்பாற்ற ரீமெக்கை பலி கொடுக்க கண்ட்ரோல் தயங்குவதில்லை. முண்ட் போன்ற ஒரு வில்லனைக் காப்பாற்ற ஃபீட்லர் போன்ற நேர்மையான அதிகாரியை ஒழிக்க வேண்டுமா என்று லீமாசை மட்டுமல்ல நம்மையும்தான் யோசிக்க வைக்கிறார். உளவுத்துறையில் amoral மனநிலை சிறப்பாக வெளிப்படுகிறது.

இந்தக் கதையிலும் ஜார்ஜ் ஸ்மைலிக்கு ஒரு சின்ன ரோல் உண்டு. ஸ்மைலியைப் பிடிக்காதவர்கள் யாரும் இருக்க முடியாது என்று நினைக்கிறேன்.

ரிச்சர்ட் பர்ட்டன் நடித்து 1965-இல் திரைப்படமாகவும் வந்தது.

படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஜான் லெ காரே பக்கம், அஞ்சலிகள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
ஜான் லெ காரே எழுதிய Our Kind of Traitor
லெ காரேவின் தளம்