நா. பார்த்தசாரதியின் “சமுதாய வீதி”

அறுபதுகளில் நா.பா. ஒரு ஸ்டார் எழுத்தாளர். அவருடைய “குறிஞ்சி மலர்” எக்கச்சக்க பிரபலமாக இருந்தது. அதைப் படித்துவிட்டு குழந்தைகளுக்கு அரவிந்தன், பூரணி என்று பேர் வைத்தவர்கள் நிறைய பேர் உண்டு. அப்படி பேர் இருந்தால் அவர்களுக்கு அனேகமாக நாற்பத்து சொச்சம் வயது இருக்கும். ராணி மங்கம்மாள், பொன் விலங்கு, மணிபல்லவம் போன்ற புத்தகங்களும் புகழ் பெற்றவை. சமுதாய வீதி சாகித்ய அகாடமி பரிசு பெற்றது.

அவருடைய புத்தகங்களில் நாயகன் சமுதாய அவலங்களைக் கண்டு பொங்குவான். இப்படி கேவலமாக நடந்து கொள்கிறார்களே என்று பக்கம் பக்கமாக பொருமுவான். நாயகன் எப்போதுமே லட்சியவாதி. அவருடைய கனவு ஹீரோ. நாயகி “காதல் ஒருவனை கைப்பிடித்து அவன் காரியம் யாவையும் கை கொடுப்பவள்.” நாயகனின் அழகு, ஆண்மை, திமிர், இலட்சியங்கள் எல்லாவற்றையும் கண்டு சொக்கிக் கொண்டே இருப்பாள். என் கண்ணில் அவர் ஒரு இரண்டாம் தர எழுத்தாளரே. சில சமயம் சுவாரசியமாக இருக்கும், அன்றைய தமிழ் உலகம் எதை விரும்பியது என்று தெரிந்து கொள்ள உதவும் கதைகளை எழுதி இருக்கிறார்.

சமுதாய வீதியும் அப்படித்தான். முத்துக்குமரன் ஒரு நாடக ஆசிரியன். அவன் குழுவில் அந்தக் காலத்தில் ஸ்திரீ பார்ட் வேஷங்களில் நடித்த கோபால் – இவனுடன் நெருங்கிப் பழகிய நண்பன் – இன்றைக்கு பெரிய சினிமா ஹீரோ. நாயகன் அவனைப் பார்க்க வருகிறான். கோபால் முத்துவை ஒரு நாடகம் எழுதச் சொல்கிறான். நாடகத்தின் நாயகி மாதவிக்கும் முத்துவுக்கும் காதல் உருவாகிறது. கோபாலின் “போலித்தனம்” மெதுமெதுவாகத் தெரிகிறது. முத்து கோபாலிடம் சில சமயம் முறைத்துக் கொள்கிறான். கோபாலுக்கு பழகிய தோஷத்தாலும், முத்து மீது அந்தக் காலத்திலிருந்து இருக்கும் பயம் கலந்த மரியாதையாலும் ஒன்றும் சொல்லமுடியவில்லை. முத்து அங்கங்கே கோபாலின் “சின்னத்தனத்தை” கண்டு பொருமுகிறான். அப்புறம் தன் வழியே காதலியுடன் போய்விடுகிறான். இதுதான் கதை.

ஆச்சரியப்பட வைத்த புத்தகம். கோபால் போக் ரோட்டில் வசிக்கிறான். நடிகர் திலகம் என்று அழைக்கப்படுகிறான். நாடக மன்றம் வைத்து பலருக்கு சம்பளம் தருகிறான். காங்கிரசில் சிவாஜியுடன் ஒன்றாக முழங்கிய நா.பா. இப்படி எழுதி இருப்பது வியப்பு! ஏதோ சிவாஜியுடன் ஏற்பட்ட மனக்கசப்பால் இதை எழுதி இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். 1968-இல் புத்தகம் வந்திருக்கிறது. அப்போதே என்ன தகராறோ? ஒரு வேளை சிவாஜி நா.பா.வை தனக்காக ஒரு நாடகம் எழுதச் சொல்லி அதில் இரண்டு பேருக்கும் ஏதாவது உரசலா யாருக்காவது தெரியுமா? சாரதா?

முத்துக்குமரன் நா.பா.வேதான் என்பதும் தெளிவு. நீண்ட பாகவதர் ஸ்டைல் முடி, அழகன், செருக்குடையவன், கோபாலுக்கு விபத்து ஏற்படும்போது தானே நாடகத்தில் ஹீரோவாக நடிக்கிறான். கதாநாயகி மாதவி முத்துவைப் பார்த்தவுடன் அவன் அழகிலும் திமிரிலும் மயங்குகிறாள். கதை நா.பா.வின் wish fulfilment, fantasy மாதிரி இருக்கிறது. கோபால் அப்படி ஒன்றும் தவறாக நடந்துகொண்ட மாதிரியும் தெரியவில்லை. கோபால் தன்னை மரியாதையாக நடத்த வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கும் முத்து, கோபாலை மரியாதையாக நடத்துவதில்லை. பலர் முன் எடுத்தெறிந்து பேசுகிறான். மாதவி முத்துவைக் கண்டு மயங்கிய பிறகு கற்புக்கரசி மாதிரி நடந்தாலும் அதற்கு முன் அப்படி இருந்ததாகத் தெரியவில்லை. கோபால் முன் மாதிரியே பெரிய மனிதர்களிடம் மாதவி “அட்ஜஸ்ட்” செய்து கொள்ளவேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது முத்துவுக்கு தவறாகத் தெரிகிறது. மாதவியின் மனம் மாறும் என்று கோபால் எப்படி யூகிப்பது?

கதை படிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஆனால் சிவாஜியை இழுத்திருப்பதால் எனக்கு சுவாரசியமாக இருந்தது – கிசுகிசு படிப்பதைப் போல. 🙂

இதற்கெல்லாம் சாகித்ய அகாடமி விருதா? நா.பா.வே இதை விட நல்ல நூல்களை எழுதி இருக்கிறார். 68-இல் க.நா.சு.வுக்கும், சி.சு. செல்லப்பாவுக்கும், எம்.வி. வெங்கட்ராமுக்கும், லா.ச.ரா.வுக்கும், பிச்சமூர்த்திக்கும் கூட கொடுக்கப்படவில்லை, இதெல்லாம் அநியாயங்க!

சமுதாய வீதி நெட்டில் கிடைக்கிறது. ஜெயமோகன் இந்த நாவலை நல்ல social romance என்று குறிப்பிடுகிறார்.

சில மாதங்களுக்கு முன் ஜெயமோகன் தொந்தி தொப்பி என்று எழுதியதற்கு தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் கொதித்தெழுந்தது. அன்றைக்கு சிவாஜி ரசிகர் மன்றங்கள் ஒரு சக்தி வாய்ந்த அமைப்பாக விளங்கிய காலத்தில் இதைப் பற்றி சர்ச்சை எதுவும் எழவில்லையா? நினைவிருப்பவர் சொல்லுங்களேன்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் நாவல்கள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
சமுதாய வீதி – மின் புத்தகம்
எஸ். கிருஷ்ணமூர்த்தியின் விலாவாரியான அலசல்