ஜெயமோகனின் “அவதாரம்” (பிடித்த சிறுகதை)

அவதாரம் உக்கிரமான சிறுகதை. முதல் இரண்டு பாராவும் மெதுவாகப் போகிறது. ஆசீரான் கதைக்குள் வந்ததுமே சூடு பிடிக்கிறது. ரவுடிகளின் டெக்னிக்குகள் – காலுறச்சு நிற்பது, உடலைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைப்பது, பார்வை, இடது கைப்பழக்கம் என்றெல்லாம் விவரித்து அசத்துகிறார்.

வேறு எங்கோ போவது போல நடந்த ஆசீரான் சட்டென்று பிரபாவின் பின்பக்கத்தைப் பற்றி ஒரு அமுக்கு அமுக்கினான். அவள் ‘ச்சீ” என்று சீறியபடி திரும்ப அப்படியே அள்ளிப் பிடித்து மார்பை அள்ளிக் கசக்கினான்

என்று சர்வசாதாரணமாக ஒரு அநீதியை இரண்டு வரியில் எழுதிச் செல்கிறார்.

நேர்மாறாக பயந்தாங்கொள்ளி கோலன் அப்பு. ஒரு கால் வேறு ஊனம். பிரபாவின் சகோதரன். பிரபாவுக்கு நடந்ததைக் கேட்டு அவன் ஆசீரானோடு மோத வரும்போது நீ என்ன செய்ய முடியும் என்றுதான் தோன்றுகிறது.

கதையின் உச்சக்கட்டமாக அந்த சண்டை. சண்டை கிண்டை என்றெல்லாம் சொன்னால் சரிப்படவில்லை. போர், யுத்தம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அதில் நுணுக்கமாக விவரிக்கப்படும் வன்முறை.

ஜெயமோகனின்வாழ்விலே ஒரு முறை” என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பில்தான் இந்தக் கதையை முதன்முதலாகப் படித்தேன். எப்போது எழுதப்பட்டது என்று தெரியவில்லை. சிறுகதையைப் பதித்திருக்கும் தமிழ் தொகுப்புகள் தளத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் சிங்கமணிக்கு ஒரு ஜே!

என் anthology-யில் இடம் பெறும் சிறுகதை. கட்டாயம் படித்துப் பாருங்கள்.

தொடர்புடைய சுட்டி:
அவதாரம் சிறுகதை