Interview with P. A. Krishnan – Itsdiff Radio Show

A radio Interview with bilingual writer Mr.P.A.Krishnan at Standford Universty’s 90.1 FM channel on Wednesday, Jun 13th morning between 7.30 AM and 9 AM PST (Wed 8 PM till 9.30 PM Indian time). Writer P.A.Krishnan’s two books Tiger Claw Tree and Muddy River were translated by himself into Tamil as PuliNagak Konrai and Kalangiya Nadhi. All interested readers may call the radio station at the above time at 650-723-9010. The Interview can be listened online at WWW.KZSU.COM. It will be archived in www.itsdfff.comஎழுத்தாளர் பி.ஏ.கிருஷ்ணன் அவர்களுடன் ஒரு வானொலி நேர்காணல். வாசகர்கள் அழைத்து உரையாடலாம்நாளை ஜூன் 13, புதன் கிழமை இந்திய நேரம் இரவு 8 மணி முதல் 9.30 வரையிலும் அமெரிக்க பசிஃபிக் நேரம் காலை 7.30 முதல் 9 மணி வரையிலும் எழுத்தாளர் பி ஏ கே அவர்களுடன் ஒரு வானொலி நேர்காணல் நிகழ்ச்சி நடபெறவிருக்கிறது. வானொலி நிகழ்ச்சியை நேரடியாகhttp://kzsulive.stanford.edu/ என்ற தளத்தில் கேட்க்கலாம். அனைவரும் 650-723-9010 என்ற எண்ணில் அழைத்து எழுத்தாளருடன் உரையாடலாம்/கேள்விகள் கேட்க்கலாம் அல்லது கேள்விகளை itsdiff@gmail.com என்ற முகவரிக்கும் அனுப்பலாம் அவை நேர்காணலின் பொழுது வாசிக்கப் படும். நம் உறுப்பினர்கள் அழைத்து கேள்விகள் கேட்டு நிகழ்ச்சியை சிறப்பாக்குமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன். ஒலி வடிவம் பின்னர் www.itsdiff.com தளத்தில் வலையேற்றப் படும்.

LIVE

ItsDiff Radio அல்லது Tamizhradio.com

Every Wednesday between 6AM to 9AM PST

(INDIAN TIME – 6:30PM to 9:30PM)

சிலிக்கன் ஷெல்ப் மே மாதக் கூட்டம் – பி.ஏ. கிருஷ்ணனுடன் ஒரு சந்திப்பு

(இது முதல் பகுதி. விசு இன்னொரு பகுதியை தயார் செய்கிறார். )

2009ல் ஜெயமோகன் வந்து போன பிறகுதான் ஆர்வமடைந்து நாங்கள் இலக்கிய மன்றம் வைத்து செயல் பட ஆரம்பித்ததெல்லாம். 2011 ஜனவரியிலிருந்து இது வெற்றிகரமாக நடந்து வருகிறது. ஒன்றிரண்டு நிகழ்ச்சிகள் தவிர மற்ற நிகழ்ச்சிகள் உற்சாகத்துடன் நடந்து வந்திருக்கிறது. இன்றும் ஒரு சிறந்த நிகழ்ச்சியே. ராஜன் ஒரு இலக்கிய சீசனை ஜூன் ஜூலை மாதங்களில் எங்களுக்கெல்லாம் ஏற்படுத்தி கொடுத்திருக்கிறார். நாங்களும் முழுமையாக ஈடுபாட்டுடன் இதை நடைமுறை படுத்த ஒத்துழைக்கிறோம் என்று நினைக்கிறேன். இதில் உறுப்பினர்கள் தவறாமல் பங்கு பெறுவதே நிகழ்ச்சியின் வெற்றிக்கு பங்களிக்கிறது. சுந்தரேஷ், பாலாஜி, நான், விசு, ராஜன், ஆர்வி, காவேரி, சித்ரா, நித்யா – இவர்களெல்லாம் தவறாமல் ஆஜர் ஆகும் உறுப்பினர்கள். பாராட்டுகள்.

இன்று விசுவும் அருணும் முதலில் ஆஜர். அருண் ஆஸ்தான் வீடியோகிராஃபராக நியமிக்கப்பட்டார். இரண்டு மணிக்கு ராஜன், சுந்தரேஷுடன் பி.ஏ.கே. வந்தார். பின்னர் ஒருவர் பின் ஒருவராக வந்தனர். பிஏகே உற்சாகமாக இருந்தார். ஒரு பெரிய “அரியாசனம்” (சிங்கிள் கவுச்) அவருக்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. அவர் வந்தவுடன் அதைப்பார்த்தார். அதில் உட்காராமல் மற்றொன்றில் அமர்ந்தார்.

”ஸார் உங்க சீட் அங்கே”

“I have abdicated my throne”

அப்பொழுதே களை கட்டிவிட்டது. இது சிலிக்கன் ஷெல்ஃப் மே மாத கூட்டம். அலசலுக்கு ஒதுக்கப் பட்டிருந்த புத்தகம் Muddy River. PAKயும், பாலாஜியும் இணைந்து வழங்குவதாக இருந்தது. பாலாஜிக்கு திடீரென்று குடும்பக் கடமை. அதனால் மற்றவர்கள் ஆரம்பித்து வைத்தனர். கூட்டம் ”அலை மோதியது” – ஒரு கட்டத்தில் 20 பேர். எதிர்பார்த்தது 15 பேர். ஆனால் இருபதைந்து பேர் வரை ஹால் தாராளமாக தாங்கும். ஒரு சிறிய இன்ஃபார்மல் அறிமுகத்துடன் தொடங்கியது. ஒருவர் ஒருவராக கதை சொல்ல ஆரம்பித்தனர். நான், விசு, ஆர்வி மற்றும் பிறர். சுந்தரேஷ் கேள்வி கணைகளை வீசிக் கொண்டிருந்தார். பல எதிர் வாதம் தான். ஆனால் வேலிட் பாயிண்ட்ஸ். பிஏகே சலிக்காமல் பதில் சொன்னார். சில கருத்துகளை (குறிப்பாக மார்க்சியம் பற்றி) எழுத்தில் இன்னும் சிறப்பாக வாதம் செய்யமுடியும் என்ற எண்ணம் அவருக்கிருக்கிறது.

அரசாங்கத்தில் இருந்த ஒரு பிரபல அதிகாரி எவ்வளவு trivialஆன விஷயங்களில் தன் கவனத்தை செலுத்தியிருக்கிறார் என்பதை பற்றி சொன்னார். பெரிய அரசாங்க சீர்திருத்தவாதியாக எண்ணியிருந்த அந்த அதிகாரியின் பிம்பம் என் மனதில் உடைந்தது. அஸ்ஸாம் காந்தியவாதி (சரத் சந்திர சின்ஹா) பற்றி கூறினார். எப்படி தன் முதல் மந்திரி பதவி முடிந்த அன்று அவர் இல்லத்திற்கு கிளம்பி சென்றார் என்பதைப் பற்றி Muddy Riverல் ஒரு குறிப்பு வருகிறது. அது எவ்வளவு உண்மை என்பதை விவரித்தார். பிஏகே அரசாங்கத்தின் போக்கு நன்மையை நோக்கி மாறும் என்று உறுதியாக நம்புகிறார். ”எப்பொழுது என்பதை எளிதில் சொல்லிவிட முடியாது.”

மார்க்ஸிய சித்தாந்தம் பேச ஆரம்பிக்கப் பட்ட பொழுது விவாதம் மிகவும் சூடு பிடித்தது. குறைகளிருப்பினும் அதுவும் ஒரு பாஸிபிள் சொல்யூஷன் என்று பிஏகே சொல்கிறார். சுந்தரேஷ் அதனை முழுமையாக எதிர்த்தார். கேபிஸியும் அதற்கெதிரான குரலே கொடுத்தார். மார்க்ஸியம் பற்றி பெரிதாக எதுவும் தெரியாவிட்டாலும் என்னுடைய இரண்டு செண்ட்டும் சென்று சேர்ந்தது. என்னுடைய தரப்பு – சமுதாயம் ஒரு பெரிய யானை; சித்தாந்தவாதிகள் குருடர்கள்; வேறு யாரும் இதைப் பற்றி பேசவில்லை.

சில ஆங்கிலத்தில் ஒத்துக் கொள்ளப்பட்ட வார்த்தைகளை தமிழாக்கம் செய்வதால் கதையோட்டத்தில் தடங்கள் வருவது அல்லது வேகம் குறைகிறது என்று சுந்தரேஷ் கிரிட்டிக் பண்ணினார். பிஏகே தன் நண்பருடன் (பெயர் மறந்து விட்டேன் – ஓவியர் ஜீவா?) பல முறை டிஸ்கஸ் செய்தபின்னரே அதை அப்படி வைப்பது என்று முடிவு செய்ததாக சொல்கிறார். முதல் சந்திப்பில் இருவர் தாமஸ் ஹார்டி மற்றும் அவர் கவிதைகள் பற்றிய கருத்து பரிமாற்றம் செய்வதாக கதையில் இடம் பெறுவது நம்பகத்தன்மையை குறைப்பதாக இருக்கிறது என்றார் பாலாஜி. பிஏகே அது நடைமுறையில் சாத்தியம், நடந்திருக்கிறது என்பதால் தான் கதையில் இடம்பெறுகிறது என்றார்.

அங்கதம் – அருண் தனக்கு 28 வயது என்பதை (மற்ற அனைவரும் கிழவர்கள்) மீண்டும் மீண்டும் பூடகமாக ஒரு கேள்வியில் நுழைத்தார். ஆர்வி உடனே பாய்ந்து அதை “ஐ அப்ஜெக்ட் யுவர் ஆனர்” என்றான்.  அருண் சொல்ல வந்தது நடைமுறைக்கு சாத்தியமான முதலாளித்துவத்தை விட்டு தான் ஏன் மார்க்சிய சிந்தனைகளை தழுவ வேண்டும் என்பது போன்றது. ஆம். இதற்கும் 28 வயதிற்கும் என்ன சம்பந்தம்? அருண், இது அநியாயம். 🙂

விசுவின் விளக்கத்தில் மூன்று சரடுகள் கதை ஓட்டத்தில் இருப்பதை மற்றவர்களுக்கு எடுத்துக் கூறினார். திருமதி. ரேவதி கிருஷணன் சில பாய்ண்ட்களை பிஏகேவிற்கு நினைவு கூர்ந்தார்.

தரமான நான்கு மணி நேரம். மேலும் ஒரு மணி நேரம் ஆகியது சபை கலைவதற்கு. இடையில் சித்ராவின் சிற்றுண்டி ஏற்பாடு. நான் விருப்பப்படும் எதையும் சிரமேற்று நடத்திக் கொடுக்கும் குணம் சித்ராவிற்கு. உடல் நிலை சரியில்லாவிட்டாலும் அதை பெரிது படுத்தாமல் நிகழ்ச்சியை வெற்றியடைய செய்த பெருமை அவளை சாரும். செல்வி மற்ற பெண்களின் உதவிகளும் பாராட்டுக்குரியது.

காவேரி, விஜயா, செல்வி(ராஜனின் மனைவி), சித்ரா, திருமதி ரேவதி கிருஷ்ணன் (திரு கிருஷணனின் மனைவி),  KB Chandrasekahar (தொழிலதிபர்) & சுகன்யா சந்திரசேகர், திருமதி & திரு. பாலசுப்ரமணியன், திருமதி & திரு ரவி (மற்றும் அவர்கள் பதினம வயது பெண்), உப்பிலி சீனிவாசன்(பால்ஹனுமான் ப்ளாகர்), பாலாஜி, செந்தில் (புதிய உறுப்பினர்), ராஜன் , ஆர்வி, சுந்தரேஷ், விசு, அருண் (மற்றும் நான்) ஆகியோர் நிகழ்ச்சியில் பங்கு பெற்றனர். உறுப்பினரில் மிஸ் ஆனது நித்யவதி சுந்தரேஷ். அவர் தமிழ் மாநாட்டில் பிஸி.

ராஜன் முயற்சியும், எங்கள் ஒத்துழைப்பும் ஒரு பக்கம் என்றாலும் நிகழ்ச்சியின் வெற்றியின் வேறு பரிமானம் என்ன என்று சிந்தித்துப் பார்க்கிறேன் – நேற்று வந்து போன ஜெயமோகனாகட்டும், இன்று வந்திருக்கும் P.A. Krishnan ஆகட்டும் – அவர்களின் எளிமையும் நாங்கள் கேட்கும் கேள்விகளுகெல்லாம் (சில சமயம் அபத்தங்களுக்கெல்லாம்) பொறுமையாக பதில் கூறும் தன்மையினால் கிடைக்கும் அவர்களின் ஒத்துழைப்பும் கூட எங்களை மேலும் மேலும் உற்சாகம் அடைய வைத்து இது போனற நிகழ்ச்சிகளை தொடர செய்கிறது.

இன்னும் பிஏகிருஷணன் நிகழ்ச்சிகள் உள்ளன. புதன் அன்று வானொலி நிகழ்ச்சி இருக்கிறது. மேலும் பயணங்களும், ஒரு பொதுக் கூட்டமுமிருக்கிறது. நாஞ்சில் நாடனும் 19ஆம் தேதி சான் பிரான்சிஸ்கோ வளைகுடா பகுதிக்கு வருகிறார். கோடை இலக்கிய சீசன் அமோகமாக ஆரம்பித்துவிட்டது. இன்னும் இருபது நாட்கள் கொண்டாட்டமே.

ரோஹின்டன் மிஸ்திரி எழுதிய “எ ஃபைன் பாலன்ஸ்”

இது நண்பர் பாலாஜி (பாலாஜி ஸ்ரீனிவாசன் இல்லை) எழுதிய பதிவு. அவருக்கு நன்றி!

A Fine Balance” நாவலை நான் எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் தான் வாசிக்கத் துவங்கினேன். Rohinton Mistry-யின் பெயரை இணையத்தில் யாரோ சொல்லிக் கேட்டிருந்ததால் நூலகத்தில் இப்புத்தகத்தைப் பார்த்ததும் எடுத்துக் கொண்டு வந்தேன்.

கூட்டமான மும்பை ரயிலில் பிரயாணம் செய்யும் 3 பாத்திரங்களின் அறிமுகத்தோடு துவங்குகிறது இந்த நாவல். 18 அல்லது 19 வயதுடைய ஓம் பிரகாஷ், அவனது பெரியப்பா ஈஸ்வர் மற்றும் கல்லூரி மாணவன் மானெக். முதல் இருவரும் வேலை தேடியும், மானெக் தங்கும் இடம் தேடியும் செல்கிறார்கள். மூவர் செல்லும் இடம் ஒன்றே. அது நான்காவது கதாபாத்திரம், தினா தலாலின் வீடு. இந்தப் புள்ளியிலிருந்து பின்னோக்கிச் சென்று இவர்களின் முந்தைய வாழ்க்கை நிகழ்வுகளும், இவர்களை எல்லாம் ஒன்று சேர்த்த சூழ்நிலைகளையும் விவரிக்கிறது.

தினா தலால், காதலித்துக் கைப்பிடித்த கணவன் மூன்றே வருடங்களில் விபத்தில் மரணமடைந்த பின், உறவென்று இருக்கும் ஒரே அண்ணனின் தயவில் வாழ நேர்ந்தவள். வெறும் சமூகத்திற்கு பயந்தே தன்னை காப்பாற்றும் அண்ணனின் தயவில் வாழ விருப்பமில்லாமல், சுயமாய் சம்பாத்தித்து வாழத் துடிப்பவள். தோழிகளின் உதவியால் தையல் வேலை கிடைக்க, தனியே வாழ முனைகிறாள். வரும் வருமானம் போதவில்லை. ஆனால் வேலையோ நிறைய. இரண்டையும் சமாளிக்க, வீட்டை உள்வாடகைக்கும்,தையல் வேலைக்கு ஆட்களையும் வைத்துக் கொள்ள முடிவு செய்கிறாள். வாடகைக்கு மானேக்கும், வேலைக்கு ஓம் பிரகாஷ் மற்றும் ஈஸ்வரும் வந்து சேர்கிறார்கள். இவர்களைச் சுற்றி பின்னப்பட்ட கதை.

தினாவின் முந்தைய வாழ்க்கை, அவள் அண்ணனுடன் சிறு வயது முதல் ஏற்படும் உரசல்கள், 3 வருட மண வாழ்க்கை போன்றவை மேல் நடுத்தர வர்க்கத்தின் பிரதிபலிப்புகள்.

ஈஸ்வரும், ஓம் பிரகாஷும் வட இந்தியக் கிராமத்திலிருந்து, மும்பைக்கு பிழைப்புத் தேடி வந்தவர்கள். செருப்புத் தைக்கும் வேலையைக் குலத் தொழிலாகக் கொண்ட இவர்கள் குடும்பம் எதிர் கொள்ளும் சாதிக் கொடுமைகளும், மும்பை வந்த பிறகு இவர்களின் வாழ்க்கை முறையும் அடித்தட்டு மக்களின் நிலையைப் பிரதிபலிக்கிறது.

மானெக், ஒரு மலை வாசஸ்தலத்திலிருந்து, கல்லூரியில் சேர்ந்து படிக்க மும்பைக்கு வரும் மாணவன். அவன் தந்தை ஒரு மளிகைக் கடை வைத்திருப்பவர். மகன் நன்கு படித்து முன்னேற வேண்டும் என்று விரும்பி, மானேக்கின் விருப்பத்திற்கு மாறாக அவனை மும்பைக்கு அனுப்புகிறார். இது கீழ் நடுத்தர வர்க்கத்தின் பிரதிபலிப்பு.

நால்வருக்கும் ஒருவரது உதவி மற்றவருக்குத் தேவைப்படுகிறது. தினாவிர்க்கு மானேக்க்கின் மூலம் வரும் வாடகைப் பணம், ஈஸ்வர் மற்றும் ஓம் பிரகாஷ் மூலம் வரும் உபரி வருமானம் ஆகியவை முக்கியம். மானேக்கிற்கு, கல்லூரி விடுதியில் ஏற்ப்பட்ட கசப்பான அனுபவங்களினாலும், மும்பையில் தினாவின் வீட்டைத் தவிர குறைவான வாடகையில் வேறு இடம் கிடைக்காத காரணத்தினாலும் அங்கு இருப்பது அவசியம். மற்ற இருவருக்கும் மும்பையில் பல வேலை தேடி அலைந்த பிறகு கிடைத்த இவ்வேலையை விட்டு விடாமல் பிடித்துக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம். இதனால் ஒருவர் மீது மற்றவர் கொள்ளும் சந்தேகங்களும், அர்த்தமற்ற பயங்களும் கலந்த ஒரு வாழ்க்கை தரிசனத்தைக் காட்டுகிறார் மிஸ்திரி.

ஈஸ்வர், ஓம் பிரகாஷ் ஆகியோரது கிராம வாழ்க்கையைப் பற்றி எழுதும்போது தலித் கொடுமைகள், மேல் சாதியினர் தலித்துகளுக்கு இழைத்த கொடுமைகளை மிக விவரமாக எழுதுகிறார். போதாக்குறைக்கு, ஈஸ்வரின் முன் தலைமுறையிலிருந்து விவரிக்கத் தொடங்குவதால், சுதந்திரத்தை ஒட்டி நடந்த ஹிந்து-முஸ்லிம் கலவரத்தையும் சேர்த்திருக்கிறார். இது தவிர, எமர்ஜென்சிக் காலத்தை ஒட்டி நடக்கும் இக்கதையில், மானேக்கின் கல்லூரி நண்பன் அவினாஷின் திடீர் தலைமறைவு, பின்னர் அவனது மரணமாக வெளிவரும் சம்பவம் ராஜன் கொலை வழக்கின் பாதிப்பில் எழுதியதோ என்ற சந்தேகம் எனக்கு.

மேலும் அந்தச் சமயத்தில் சஞ்சய் காந்தியின் கட்டாயக் குடும்பக் கட்டுப்பாட்டுத் திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதில் நடந்த அட்டூழியங்களையும் கதைக்குள் புகுத்திவிடுகிறார். ‘இந்தியால இப்போ எமர்ஜென்சி வரணும் அப்போதான் இந்த பஸ், ரயிலெல்லாம் சரியான நேரத்துக்கு வரும்’ என்னும் வகையில் அரசியல் பேசும் ஆட்களையே பார்த்த எனக்கு, அன்று எமர்ஜென்சியினால் விளைந்த கொடுமைகளும், மனித உரிமை மீறல்களும் பெரும் அதிர்ச்சியையும், அருவருப்பையும் வரவழைத்தன. இதோடு இந்நாவலில் எளிமையான, நேரடியான அரசியல் அங்கதமும் உண்டு.

இவை தவிர, ஈஸ்வரும், ஓம் பிரகாஷும் மும்பையில் சந்திக்கும் பல்வகைப்பட்ட மனிதர்கள் – ராஜாராம் (தலைமுடியை சேகரித்து, விற்று வாழ்பவன்), குரங்காட்டி (Monkey Man), பிச்சைக்காரர்களை வைத்து பிழைப்பு நடத்தும் Beggar Master (ஏழாம் உலகத்தின் போத்திவேலு பண்டாரத்தை நினைவூட்டும் பாத்திரம்). இவர்கள் மூலம் விளிம்பு நிலை மக்களின் வாழ்க்கையை நுணுக்கமாக விவரிக்கிறார்.

இருக்க இனி ஒன்றுமில்லை என்ற நிலையிலும், இழக்க இனி ஒன்றுமில்லை என்று போராடத் துணியும் இந்தப் பாத்திரங்கள் மூலம், இருத்தலின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறார்.

அதே நேரம் அர்த்தமற்ற அரசியலாலும், சமூகத்தின் அக்கறையின்மையினாலும் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்ட இவர்களது வாழ்க்கையைப் பார்க்கும் போது, நம் அடிப்படைக் கட்டமைப்பின் மீதே ஒரு அவநம்பிக்கையை தோற்றுவிக்கிறார். மொத்தத்தில் நாவலை வாசித்து முடிக்கும் போது ஒரு நீண்ட காலத்தைக் கடந்து வந்ததைப் போன்ற ஆயாசம் ஏற்ப்படுகிறது. அதையும் தாண்டி ஒரு முழுமையான வாழ்க்கைச் சித்திரம் கிடைப்பதால் வாசிப்பனுபவத்திற்க்குக் குறை இல்லை.

என்னைப் பொறுத்தவரை வாசிக்க வேண்டிய, நீண்ட நாவல் என்றாலும் வாசிக்கக் கூடிய புத்தகம் இது. கண்டிப்பாக வாசியுங்கள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: இந்தியப் புனைவுகள்