எஸ். ராமகிருஷ்ணன் தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதைகள் (சின்ன பட்டியல்)

எஸ்.ரா.வின் நூறு சிறந்த சிறுகதைகள் பட்டியலைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கலாம். என் reference-களில் ஒன்று. நூறு சிறுகதையை எப்படி நினைவு வைத்துக் கொள்வது என்று யோசிப்பவர்களுக்காக இந்தப் பதிவு.

சமீபத்தில் எஸ்.ரா. மலேசியாவில் சிறுகதை பயிலரங்கு ஒன்றை நடத்தி இருக்கிறார். அங்கே பங்கேற்றவர்களுக்காக பத்து உதாரண சிறுகதைகளை வைத்து பாடம் நடத்தி இருக்கிறார். அந்தப் பட்டியல் கீழே:

  1. கடவுளும் கந்தசாமிப் பிள்ளையும் – புதுமைப்பித்தன்
  2. அக்கினிப் பிரவேசம் – ஜெயகாந்தன்
  3. எங்கள் டீச்சர் – சுந்தர ராமசாமி
  4. பாயசம் – தி. ஜானகிராமன்
  5. மரி என்கிற ஆட்டுக்குட்டி – பிரபஞ்சன்
  6. புலிக்கலைஞன் – அசோகமித்திரன்
  7. எஸ்தர் – வண்ணநிலவன்
  8. அம்மா ஒரு கொலை செய்தாள் – அம்பை
  9. சோற்றுக் கணக்கு – ஜெயமோகன்
  10. புத்தனாவது சுலபம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

தொகுக்கப்பட்ட பக்கங்கள்: எஸ்.ரா. பக்கம், தமிழ் சிறுகதைகள், சிபாரிசுகள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்: எஸ்.ரா.வின் நூறு சிறந்த தமிழ் சிறுகதைகள் பட்டியல்

பெருமாள் முருகனின் “கங்கணம்”

அருணாவின் இன்னொரு புத்தக அறிமுகம். புத்தகம் உடுமலை தளத்தில் கிடைக்கிறது. விலை 235 ரூபாய்.

பெருமாள் முருகனின் ஏறுவெயில் மற்றும் மாதொருபாகன் படித்திருக்கிறேன். இப்போது கங்கணம். அவர் நாவல்கள் வாழ்க்கையைப் பற்றிய மாபெரும் தரிசனம் எல்லாம் அளிக்க முற்படுவதில்லை. சமுதாய மாற்றங்கள் மற்றும் கட்டுப்பாடுகள் தனி மனித வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் பிரச்சனைகளை, அதனால் விளையும் குடும்ப/சமுதாய அமைப்பின் சிதிலங்களை, கொங்கு நாட்டு பின்புலத்தில், நுட்பமான நுண்விவரணைகளோடு சொல்கிறார். மாற்றத்தின் நடுவே இருக்கும் ஒரு சமுதாயத்தின் snapshot என சொல்லலாம்.

என் மாமாவின் பையன் 37 வயதாகியும் கல்யாணமாகாமல் இருக்கிறான். தில்லியில் ஸெயிண்ட் ஸ்டீபன்ஸ் காலேஜில் பி.ஏ ஹானர்ஸ் படித்த, மாடர்னான, விளம்பர நிறுவனம் ஒன்றில் காபிரைட்டராக, குடும்ப சொத்து எதுவும் இல்லாத நல்ல பையன். இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் சந்தித்த போது சொன்னான், கடைசியாக பார்த்த சென்னை பெண் சொந்த வீடு கூட இல்லாமல் கல்யாணம் என்ன தைரியத்தில் பண்ணிக் கொள்ள நினைக்கிறாய் என்று கேட்டதாக. சிறு நகர, கிராமத்து பெண்களுக்கு தனக்கு ஒத்து வராது என சொல்லிக்கொண்டிருந்தவன் இப்போது அதற்கும் தயார். ஆனால் சொந்த வீடில்லாத காபிரைட்டர் என்பதோடு 2 வருடங்களும் அதிகரித்து விட்டது.

கொங்கு நாட்டு கவுண்டர்கள் மத்தியில் சில தலைமுறைகளாக இருக்கும் பெண் சிசுக் கொலை வழக்கம் அச்சமூகத்தில் சம காலத்தில் ஏற்படுத்தும் பிரச்சனைகளை, 35 வயதாகியும் கல்யாணம் ஆகாமல் தத்தளிக்கும், வசதியான நிலவுடமையாளனான மாரியப்ப கவுண்டரின் பார்வையில் சொல்கிறது கங்கணம். பெண் குழந்தையை கவுத்து போட்டு கொல்லும் வழக்கம் கவுண்டர் குடும்பங்களில் பல தலமுறைகளாக இருந்ததை பற்றி பாட்டி, “பின்ன, இல்லாதயா? நம்ம கவண்டமூட்டு வைராவல பாரு. ரண்டு மூணுக்கு மேல எப்பவும் பிள்ளைங்க இருக்காது. பலவரட்ட சாதிலயெல்லாம் பத்துப் பதினஞ்சுன்னு கூட வெச்சிருப்பாங்க. நாம அப்படி வெச்சிருந்தா ஒவ்வொருத்தனுக்கும் காடு ஒரு வெலாகூட வராது பாத்துக்க” என படு காஷுவலாக அத்தரப்பு நியாயத்தை சொல்கிறாள். இன்று இருபது ஆண்களுக்கு மூன்று பெண்களே இச்சமூகத்தில் உள்ளனர் என பெருமாள் முருகன் பதிவு செய்கிறார்.

மாரியப்பன் என்னேரமும் தான் பார்த்து தனக்கு அமையாத பெண்களைப் பற்றி, தனக்கு காலாகாலத்தில் ஆகியிருக்க வேண்டிய கல்யாணம், குடும்பம் பற்றி யோசித்துக் கொண்டே தனது காடுகளில் சுற்றி வருகிறான். தனக்கு கல்யாணம் ஆனால் நிறைய பெண் குழந்தைகளை பெற்றுக் கொள்ள தீர்மானிக்கிறான். தானாவதி தாத்தா, பூடுதி, முன்னாள் வாத்தியார் மற்றும் இன்னாள் modern கல்யாணத்தரகர், பண்ணையாள் ராமன் என யார் கல்யாண யோசனைகள் கொண்டு வந்தாலும் விடாமல் பின் தொடர்ந்து ஒன்றும் நடக்காமல் விரக்தியின் விளிம்பில் நிற்கிறான். ஒரு நேர்ச்சை/பரிகாரம் விடாமல் செய்கிறான். வயலில் படுத்து தூங்கி பொறுப்பில்லாமல் அலையும் குப்பனின் 17 வயது மகனிற்கு ஒரு சிரமமும் இல்லாமல் கல்யாணம் நிச்சயிக்கப்படும்போது அவனுக்குள் வெறி ஏறுகிறது. அம்மாயியை வீட்டை விட்டே வெளியேற வைக்கக் கூடிய வார்த்தைகளை அவ்வன்மம் கூறுகிறது.

பாட்டி அச்சமுதாயத்தின் கடந்த தலைமுறையின் பிரதிபலிப்பாக வருகிறாள். எவ்வளவு காசிருந்தாலும் நல்ல புடவைகளையும், காசையும் பொந்தில் ஒளித்து வைத்து விட்டு கந்தல் உடுத்தி காட்டு வேலைக்குப் போகும் கடும் உழைப்பாளி. கடைசி வரை தனியாக குடிசையில் வாழ்ந்து, முதுகொடிய தென்னை ஓலையைக் கூட விடாமல் கீறி வாரியலாக விற்று பணம் சேர்க்கும் உழைப்பும், சிக்கனமும், தைரியமும் உள்ள கிழவி. சின்னத்தாத்தாவின் பேரன் செல்வராசு மாறி வரும் சமூகத்தின் பிரதிநிதி. ரிக்ஷா வண்டி ஓட்டி காட்டில் வேலை பார்க்கும் கடினமில்லாமல் காசு சேர்த்து, அதை நுகர்தலுக்கு செலவழிக்கும் தலைமுறை. கூடவே கீழ் சாதி பெண்ணை தைரியமாக காதலித்து, தன் சமுதாயம் அதை எதிர்க்கும், தன் குடும்பம் தனக்கு சொத்து கொடுக்காமல் நிராகரிப்பார்கள் என்ற நிதர்சனம் உணர்ந்து, தன் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள, இரண்டு தலைமுறை சண்டையை பொருட்படுத்தாமல் மாரியப்பனிடம் நன்றி பாராட்டி தன் காரியத்தை சாதித்துக் கொள்ளும், அவனுக்கு பதிலுக்கு உதவும் சாமர்த்தியசாலி.

சாதி பற்றிய பேச்சுகள் நாவல் நெடுகிலும். கிராம வாழ்வில் இன்றும் சாதி அழிவில்லாமல் இருப்பதை காட்டிக் கொண்டு. பொருளாத ரீதியாக மாறி வரும் உலகில், ரிக்ஷா வண்டி ஓட்டி, மற்ற விதங்களில் சம்பாதிப்பதற்கான சாத்தியங்களால், விவசாயக் கூலி வேலையில் நாட்டமில்லாத சக்கிலியர்கள், இம்மாற்றங்கள் தம் வாழ்க்கையை மிகச் சீக்கிரமே பாதிக்கும் என உணர்ந்த நிலவுடமையாளர்கள் என்ற மற்றொரு சமுதாய மாற்றத்தையும் இன்னொரு இழையில் பதிவு செய்கிறார். ஹாலிவுட் படங்களில் பெரும்பாலும் ஒரு கறுப்பர் கதாபாத்திரம் திரும்பத் திரும்ப வரும். வெள்ளைக் கதாபாத்திரங்களின் வாழ்வியல் சிக்கல்களை அகற்ற, அவர்களுக்கு தகுந்த ஆலோசனயை சமயோசிதமாக வழங்கும், அவர்களை விட சமுதாய பொருளாதார ரீதியில் பின்தங்கி இருக்கும் ஆனால் ஆன்மீகமாக தேறிய பாத்திரங்கள். இக்கதையில் வரும் சக்கிலியர்களான வத்தனும், ராமனும் அப்படித்தான் இருக்கிறார்கள்.

குடும்ப அமைப்பின் வன்முறையை பற்றிய சித்திரங்களை நன்றாக அளிக்கிறார். குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரின் உறவும் காரியம், காசு சார்ந்ததாகவே இருக்கிறது. பாசம், பகிர்தல் எல்லாம் ஒன்றும் கிடையாது. சொற்களில், செயல்களில் கொப்பளித்து வரும் வன்மம். தாத்தாவின் தலைமுறையில் சொத்துக்காக உக்கிரமாக போடப்படும் பங்காளி சண்டைகள். தன் கல்யாணம் நடப்பதற்கு இதுவே பெரும்பாலும் கடைசி சந்தர்ப்பம் என மாரியப்பன் உணர்ந்து தன் தாய் தந்தையிடம் அதைப் பற்றி பேசப் போகும் போது கூட உச்சபட்ச வன்முறையை கையாண்டே அச்சம்மதம் வாங்கப்படுகிறது. உரையாடலே சாத்தியமில்லாத, நிதானமாக தம்மிடையே பேசுவதெப்படி என்றே அறியாத ஒரு சமுதாயக் குடும்ப அமைப்பு. காத்திருந்து அமைந்த கல்யாணப் பெண்ணிற்கு நகை வாங்கிப் போட்ட பிறகும், அவள் விலை உயர்ந்த கூறைப்புடவை எடுக்கும் போது, கல்யாணம் ஆகி ஒரு மாதம் அனுபவித்து விட்டு உன்னைக் கந்தலுடன் பனங்காட்டில் நிற்க வைக்கிறேன் பார் என கறுவும் வன்மம். மாரிமுத்துவிற்கும் அவன் தாய்க்குமான உறவு நாம் வழக்கமாக பார்த்துப் படித்துப் பழகிய லட்சிய உறவெல்லாம் கிடையாது. அவன் கல்யாண ஆசையை அவள் எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலும் மூர்க்கமாக சீண்டுகிறாள். சமுதாய அமைப்பில் இருந்த, கல்யாணம் என்ற அமைப்பை மீறிய பாலியல் உறவுகளை, பாட்டிக்கு வேலைகாரனுடன் அவள் கணவர் அறிந்தே இருந்திருக்கக் கூடிய உறவை போகிற போக்கில் அரைப் பக்கத்தில் சொல்லிவிட்டு போகிறார்.

மாரியப்பன் தனக்கு கல்யாணம் ஆக வேண்டும் என என்னென்னவோ செய்கிறான். கல்யாணம் நிற்பதற்க்கு காரணமாக இருந்தது என அவன் நினைக்கும் பழைய மாடல் பைக்கை, கள்குடியலை, கோவணம் கட்டி தென்னை ஏறும் வழக்கத்தை அனைத்தையும் விடுகிறான். வீட்டில் டி.வி வாங்கி வைக்கிறான். தன்னை முற்றிலும் ஒவ்வொரு முறையும் மாற்றிக் கொள்கிறான். படித்து முடிக்கையில் திருமணம் என்ற அமைப்பே எவ்வளவு அபத்தம் என தோன்ற வைக்கிறார்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கங்கள்: பெருமாள் முருகன் பக்கம், அருணா பதிவுகள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்: பெருமாள் முருகனின் தளம்

சுஜாதாவின் “வசந்த்! வசந்த்!”

அந்தக் காலத்தில் கல்கியில் தொடர்கதையாக வந்தது. தேடித் தேடிப் படித்திருக்கிறோம். இந்த நாவல் வரும்போது கணேஷை விட வசந்த்தான் பாப்புலர் என்றே தோன்றியது.

கதையின் கவர்ச்சி எல்லாமே வசந்த்தான். ஜொள்ளு விடும் காரக்டருக்கு திடீரென்று இனியாவிடம் காதல். இனியாவின் அப்பா வரலாற்றுப் பேராசிரியர். ராஜராஜன் கிணறு என்று என்னவோ ஆராய்ச்சி. பத்துக்கு நாற்பது பத்துக்கு முப்பது என்று குழப்புவார்கள். கணேஷ் நிற்பது அது என்ன மர்மம் என்று துப்புத் துலக்கும் ஒரே இடம்தான். வசந்த் பதின்ம வயதினரைக் கவரும் வகையில் கொஞ்சம் துடுக்காக, சமயங்களில் அத்துமீறி பேசிக் கொண்டு அலைவான். அவனை வில்லன்கள் கடத்திப் போகும்போது Hansel and Gretel மாதிரி ஒரு புத்தகத்தின் பக்கங்களை கிழித்து கீழே போட்டுக்கொண்டே போவான். என்ன புத்தகம்? சரோஜாதேவி புத்தகம்! அந்தப் பக்கங்களில் வருவதாக சில வரிகளை எழுதி இருப்பார். அந்த கல்கி இதழை பொத்தி பொத்தி வைத்து அடிக்கடி படித்துக் கொள்வோம். வசந்த் செட்டில் ஆகிவிடுவானோ என்று பயந்தோம், நல்ல வேளையாக இன்னொரு பெண்ணிடம் தழும்பு பார்க்கும்போது இனியா அவனைப் பார்த்துவிட்டு டூ விட்டுவிட்டு போய்விடுவாள்.

இன்று படிக்கும்போது பக்கா மசாலா கதை என்று தெரிகிறது. தன்னுடைய பாப்புலாரிட்டியையும் அந்தக் காலத்துக்கு அடல்ட்ஸ் ஒன்லி வசனங்களையும் மூலதனமாக வைத்து மேலோட்டமாக ஒரு கதை, அவ்வளவுதான். கதையை விட “திரைக்கதைக்கு”த்தான் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறார். ஆனாலும் முன்னே படிக்காதவர்களுக்கு மர்மத்தை யூகிப்பது இன்னும் கஷ்டம்தான் என்று நினைக்கிறேன். வசந்த் வரும் இடங்கள் ஜாலியாகப் போகின்றன. வசந்துக்காகவும், நாஸ்டால்ஜியாவுக்காகவும் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கங்கள்: சுஜாதா பக்கம், கணேஷ்-வசந்த் பக்கம்

நாஞ்சில்நாடனுக்குப் பிடித்த அவரது படைப்புகள்

நாஞ்சில்நாடனிடம் அவருக்குப் பிடித்த அவருடைய நாவல் எது, சிறுகதை எது என்று கேட்டேன். எழுத்தாளனுக்கு தன் எந்தப் படைப்பு மிகப் பிடித்தது என்று கேட்பதில் பொருளில்லை என்று வெகு மென்மையாக இடித்துரைத்தார். நமக்கு இந்த இங்கிதம், நாகரீகம் எல்லாம் கொஞ்சம் மட்டுதான் – ஒரு வாசகனாக உங்களுக்கு எது பிடிக்கும் என்று விடாக்கண்டனாகக் கேட்டேன். ஏறக்குறைய அவர் சொன்ன விதத்திலேயே கீழே கொடுத்திருக்கிறேன்.

நான் ஆறு நாவல்கள் எழுதி இருக்கிறேன் – தலைகீழ் விகிதங்கள், என்பிலதனை வெயில் போலக் காயுமே, மாமிசப் படைப்பு, மிதவை, சதுரங்கக் குதிரைகள், எட்டுத் திக்கும் மதயானை.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த மூன்று நாவல்கள்: மிதவை, சதுரங்கக் குதிரைகள், எட்டுத் திக்கும் மதயானை

மிகவும் பிடித்த இரண்டு: சதுரங்கக் குதிரைகள், எட்டுத் திக்கும் மதயானை

மிகவும் பிடித்தது: எட்டுத் திக்கும் மதயானை

அவருக்குப் பிடித்த சிறுகதைகள் என்பதற்கு அவர் அவ்வளவு திட்டவட்டமாகப் பேசவில்லை. ஆனால் தன்ராம்சிங் சிறுகதைக்கு அவர் மனதில் ஒரு ஸ்பெஷல் இடம் உண்டு என்பதை உணர முடிந்தது. பாம்பு இன்னொன்று. எனக்குப் பிடித்தது வனம் என்று சொன்னேன். அவரிடமிருந்து எந்தக் கமெண்டும் இல்லை. 🙂 வனத்தில் அவர் ஒரு வரியில் கதையின் போக்கையே மாற்றுவார் – ஒரு மாஸ்டரால்தான் அது முடியும். இயக்குனர் பாலா “இடாலாக்குடி ராசா” தன் வாழ்க்கையை மாற்றிய கதை என்று சொல்லி இருக்கிறார். அதைப் பற்றியோ, புகழ் பெற்ற “மனகாவலப்பெருமாள் பிள்ளை பேத்தி மறு வீடும் வெஜிடபிள் பிரியாணியும்” பற்றி எல்லாம் அவர் (என்னிடம்) எதுவும் கண்டுகொள்ளவே இல்லை. பொதுவாக அவரது படைப்புகளைப் பற்றி நாங்கள் பேசும்போது ஒரு புன்சிரிப்போடு கேட்டுக் கொள்வாரே தவிர அவராக எதுவும் சொல்லமாட்டார். தன்னடக்கம் அதிகம், அவரது வாயிலிருந்து வார்த்தைகளைப் பிடுங்க வேண்டும்.

நாஞ்சில்நாட்டு வெள்ளாளர் வாழ்க்கை என்ற அபுனைவை தன்னுடைய குறிப்பிடப்பட வேண்டிய சாதனையாகக் கருதுகிறார்.

சீக்கிரம் எல்லா புத்தகங்களையும் (இரவலாவது) வாங்க வேண்டும்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாஞ்சில்நாடன் பக்கம்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்: இடலாக்குடி ராசா சிறுகதையும் இயக்குனர் பாலாவும்

சிறுகதைகள்:
தன்ராம்சிங்
பாம்பு
வனம்
இடாலாக்குடி ராசா
மனகாவலப்பெருமாள் பிள்ளை பேத்தி மறு வீடும் வெஜிடபிள் பிரியாணியும்

தோப்பில் முகமது மீரானின் “ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதை”

அருணாவின் இன்னொரு புத்தக அறிமுகம். காலச்சுவடு வெளியீடு. விலை நூறு ரூபாய். ஜே போட்டு ரொம்ப நாளாச்சு, தோப்பிலுக்காக ஒரு தளம் நடத்தும் சுல்தானுக்கு ஒரு ஜே!

ஜெயமோகன் இதை சிறந்த தமிழ் நாவல்கள் பட்டியலில் சேர்க்கிறார். அவரது வார்த்தைகளில்:

மீரான் கி.ரா வகையிலான ஆர்ப்பாட்டமான கிராமியக் கதை சொல்லி. அவருடைய கூரிய பார்வையில் வரும் கிராமத்தின் அகமானது புறச்சித்தரிப்புகளுக்கு அகப்படாதது. அறியாமையும், அடிமைத்தனமும், சுரண்டலும் ஒரு பக்கம் சுயமரியாதைக்கான போராட்டம், களங்கமற்ற ஆர்வம், பிரியம் நிரம்பிய உறவுகள் என்று இன்னொரு பக்கம். இவற்றுக்கு இடையேயான ஓயாத போராட்டம்— மீரானின் கிராமம் இதுதான். அவருடைய எல்லா நாவல்களும் கடலோர கிராமத்தின் கதைகளே.

எஸ்.ரா.வும் இதை நூறு சிறந்த தமிழ் நாவல்கள் பட்டியலில் வைக்கிறார்.

புத்தகம் கிழக்கு தளத்தில் கிடைக்கிறது. விலை 150 ரூபாய்.

ஓவர் டு அருணா!

Thoppil Mohammad Meeranநாம் அறியாத உலகை, மொழியை, வாழ்க்கை முறையை ஒரு கதையில் படிக்கும் போது எனக்கு ஏற்படும் அலாதி மகிழ்ச்சியை விவரிக்க முடியாது. உலகம் திடீரென சிறிதே பெரிதாகியது போன்ற உணர்வு. ஆலிஸ் கண்ட அற்புத உலகை நானும் கண்டதைப் போன்ற பிரமிப்பு. ஆனால் அக்கதையின் உள்ளே செல்லும் போது நாம் சந்திக்கும் மனிதர்கள் நமக்கு ஏற்கனவே பரிச்சியமானவர்களாக இருக்கும் போது ஏற்படும் நெகிழ்ச்சி, அதன் பொதுமைதன்மை ஏற்படுத்தும் பச்சாதாபம் இவற்றை உருவாக்கும் படைப்புக்களை நான் மிக விரும்புகிறேன்.

தோப்பில் முகமது மீரானின் ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதை அத்தகைய ஒரு படைப்பு. நான் அறிந்திராத நாஞ்சில் நாட்டு கடலோர கிராமத்தில் ஏறக்குறைய 50 ஆண்டுகளுக்கு முன் நிகழும் கதை. நாவலில் பயன்படுத்தப்படும் இஸ்லாமிய கடலோர கிராமத்தைச் சேர்ந்த வழக்கு மொழியை புரிந்து கொள்வது சிறிது கடினமாக இருந்தாலும் படிக்கப் படிக்க நமக்கே இயல்பாக வழக்குச் சொற்கள் பிடி கிடைக்கிறது.

மதம் மற்றும் நில உடமையாளர்களின் இறுகிய பிடியில் இருக்கும் ஒரு கிராமத்தின் கதை. மதத்தின் பெயரால் அரங்கேறும் மூட நம்பிக்கைகள், பாலியல் அத்துமீறல்கள், சுரண்டல்கள், நிலவுடமைக்காரர்களின் அதிகாரம், தொழுகையில் கூட நீளும் அந்த அதிகாரத்தின் கைகள், அந்த முதலாளியையே ஒரு நேரம் வரும் போது தன் வளர்ச்சிக்காக சுரண்டும் லெப்பை என தன் சுயநலத்தை மட்டுமே நினைத்து வாழும் கதைமாந்தர்கள். வறட்டு குடும்ப கெளவரத்தை காப்பாற்ற, ஊரையே சுரண்டி சேர்த்த சொத்தை அழித்து பின் பைத்தியமாகும் வடக்கு வீட்டு முதலாளி மேல் கடைசியில் பச்சாதாபம் தோன்றுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை. சிதிலமடையும் இக்குடும்பத்தில் தலைமுறைகளாக எந்தவிதமான தேர்வுரிமையும் இல்லாத பெண்கள், பின்கட்டில் தன் காதல் சொல்லி பின் தன் வாழ்வை இழக்கிறார்கள்.

சுறாப்பீலி விற்கும் மஹ்முதும், பள்ளி ஆசிரியராக வரும் மெஹ்பூப்கானும் மட்டும் சுரண்டும், சுரண்டப்படும் இச்சமூகம் மாறும், மாற வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் அச்சமூகத்தின் மன ஓட்டத்தை மீறி செயல்படுகிறார்கள். இயல்பான, உண்மையான மனித சித்தரிப்புக்கள். மர்கஸ்போஸ்டிற்க்கு அளித்திருக்கும் ஒரு பேட்டியில் மஹ்மது தனது உப்பா (தாத்தை)வின் ஆளுமையின் நீட்சி என்பதை தோப்பில் மீரான் பதிவு செய்கிறார். அந்த பேட்டியை படித்த பின் நாவல் இன்னும் மனதுக்கு பிரியமாக ஆகிறது.

தோப்பில் பற்றிய ஒரு கட்டுரையில் ஜெயமோகன் சொல்கிறார் – 20 வருடம் முன்பு சுந்தர ராமசாமி தோப்பில் முகமது மீரானின் ‘ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதை’ யைப் படித்துவிட்டு சொன்னார், ‘இவரு மனிதாபிமானி. எளிய மக்களோட சுகதுக்கங்களிலே இயல்பா மனசு போய் படிஞ்சுடுது. அவங்க கஷ்டப்பட்டு மேலே வாறதுக்கு மேலே இவருக்கு அலாதியான ஒரு கரிசனம் இருக்கு. இதுதான் இவரோட பலம்”. துல்லியமான நிர்ணயம்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கங்கள்: அருணா பதிவுகள், தோப்பில் பக்கம், தமிழ் நாவல்கள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
கதை உருவான கதை – தோப்பிலின் பேட்டி
தோப்பிலுக்கு ஒரு தளம்