தமிழறிஞர் அறிமுகம் 6 – நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார்

ஓப்பன் ரீடிங் ரூம் ரமேஷ் சக்ரபாணியின் தொடரும் தமிழறிஞர் அறிமுகங்கள். இந்த அறிமுகங்கள் அஜயன் பாலாவால் எழுதப்பட்டவை, ரமேஷ் இவற்றை தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்.

பாரதியாரின் கட்டுரைகள் அடங்கிய தொகுப்பு ஒன்றைப் புரட்டிப் பார்த்தேன். பண்டித நடை. சிறந்த தமிழறிஞர் என்பது எனக்கே புரிகிறது, ஆனால் இவற்றைப் படிக்கவே தமிழ் இலக்கியத்தில் கொஞ்சம் பரிச்சயம் இருக்க வேண்டும்.

நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார்

பிறப்பு: 27-07-1879, இறப்பு: 14-09 1959

somasundara_bharathiarஇருபதாம் நூற்றாண்டின் நக்கீரர் என போற்றுமளவிற்கு தன் இலக்கிய நோக்கிலும் ஆய்விலும் சமரசமற்று தெள்ளியராக செயல்பட்டவர்.பெரும் பணம் கொழித்த வழக்கறிஞர் தொழிலை துறந்து தமிழுக்காகத் தன் வாழ்வை அர்ப்பணித்தவர். மகாகவி பாரதியின் நண்பர். பாரதியின் பாடல்களை அவற்றின் எளிமை காரணமாக பண்டிதர்கள் புறக்கணித்தபோது அதனை மக்களிடத்தே கொண்டு சென்ற மகோன்னதர். நாவலர் என அன்புடன் அழைக்கப்பட்டவர் சோமசுந்தர பாரதியார்.

நெல்லை சீமையின் எட்டையபுரத்தில் பிறந்தவர். தந்தை சுப்ரமணிய நாயக்கர், தாயார் முத்தம்மாள். சுப்ரமணிய நாயக்கர் அக்காலத்தில் எட்டையபுரம் அரண்மனையில் மன்னர் முத்துசாமியின் அனபுக்கு பாத்திரமாக இருந்தவராதலால் அப்போதைய அரசவைக் கவிஞரான சங்கர சாஸ்திரியாரிடம் மகன் சோமசுந்தரனுக்கு தமிழ் வடமொழி ஆகிய இரண்டையும் பயிற்றுவித்தார். கல்வியுடன் கவிபாடும் ஆற்றலும் கைவரப் பெற்றார். இக்காலத்தில்தான் பிற்காலங்களில் மகாகவியென அறியப்பட்ட சுப்பிரமணிய பாரதியும் சிறுவனாக அரண்மனைக்குள் வந்தார். சுப்ரமணியனும் சோமசுந்தரனும் நெருங்கிய நண்பர்களாக மாறினர். அவர்களது நட்பை தமிழ் தாலாட்டியது.

ஒரு நாள் அவைக்கு வந்த யாழ்ப்பாணத்துப் புலவர் இருவருக்கும், ஈற்றடி ஒன்றை தந்து பாடல் புனையுமாறு பணிக்க அவர்களது பாடலைக் கண்டு வியந்த புலவர் அப்போதே இருவருக்கும் பாரதி என பட்டம் தந்தார். அது முதல் சோமுவுக்கும் சுப்ரமணியனுக்கும் பின்னால் பாரதி என்ற பட்டம் சேர்ந்துகொண்டது. இரண்டு பாரதிகளும் இலக்கியத்திலும், விடுதலை தாகத்திலுமாக இரண்டு சளைக்காத தமிழ் சூரியன்களாக பின்னாளில் தழைப்பார்கள் என்பதை அப்போது அந்த யாழ்பாணத்து புலவர் யோசித்திருந்திருக்க மாட்டார்.

பின் எட்டையபுரத்தில் துவக்க கல்வியும், நெல்லை சர்ச் மிஷன் பள்ளியில் உயர்நிலைகல்வியும் கற்று, சென்னை கிறித்துவ கல்லூரியில் இளங்கலை மாணவராகச் சேர்ந்தார். அங்கு மறைமலை அடிகள், மற்றும் பரிதிமாற்கலைஞர் ஆகியோரின் நிழல் மாணவரான இவர் மேல் விழுந்ததன் மூலம் தமிழின்பால் அபாரக் காதல்கொண்டார்.

பின் சென்னை சட்டக்கல்லூரியில் சட்டப் படிப்பு பயின்று அதிலும் தேர்ச்சியுற்று தூத்துக்குடியில் வழக்கறிஞராக பணியாற்றி வந்த காலத்தில்தான் இவருக்கு வ.உ.சியின் நட்பு கிடைத்தது. அதன்பின் அவரது வழிகாட்டுதலின்படி விடுதலைப் போராட்டத்தில் பங்கேற்றார்.

தமிழ் இலக்கியத்தில் நுண்மாண் நுழைபுலமிக்க சோமசுந்தரர் பல ஆய்வு நூல்களை எழுதி தமிழுக்கு வளம் சேர்த்துள்ளார். மாரி வாயில் (1936), மங்கலக்குறிச்சி பொங்கல் நிகழ்ச்சி (1947) என்று செய்யுள் நூல்கள், தசரதன் குறையும் கைகேயி நிறையும் (1926), திருவள்ளுவர் (1929), தொல்காப்பியப் பொருட்படலம் புதிய உரை (1942), பழந்தமிழ் நாடு (1955), நற்றமிழ் (1957), சேரர் தாயமுறை (1960), நான் கண்ட சுப்பிரமணிய பாரதி, தமிழும் தமிழரும், சேரர் பேரூர், அழகு போன்ற ஆய்வு நூல்கள் அவரது ஆளுமையை நமக்கு பறைசாற்றுகின்றன. இவற்றுள் தொல்காப்பியப் பொருட்படலத்தின் விளக்கக் கட்டுரைகள் அவரது மறைவுக்குப் பிறகு மதுரை சாம்பசிவனாரால் தொகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

இந்தி எதிர்ப்பு மாநாட்டில் பங்கேற்று தன் தாய்மொழிப் பற்றை வெளிப்படுத்திய சோமசுந்தரரை எப்படியாவது தன் அண்ணாமலை பல்கலைகழகத்தின் தமிழ் பேராசிரியராக நியமிக்க ஆவலுற்ற ராஜா சர் அண்ணாமலை செட்டியார் அவர்கள் அவரை வற்புறுத்தி வழக்குறிஞர் ஆடையை உதறச் செய்தார். அண்ணாமலை பல்கலைகழகத்தை பொறுத்தவரை இன்றும் சோமசுந்தரரின் காலமே பொற்காலம் என கூறுமளவிற்கு தன்னிடம் வந்தடைந்த பதவிக்கு முழு பெருமை சேர்த்தார்.

இவரது நாவன்மையை கண்டு வியப்புற்ற விபுலானந்த அடிகள் இவரை யாழ்ப்பாணத்திற்கு வரவழைத்து சொற்பொழிவாற்றச் செய்தார்.

பாரதியின் பாடல்களை அதன் பொருட்செறிவை, இலக்கிய நயத்தை மேடைதோறும் முழங்குவதையே தொழிலாக கொண்டிருந்தார்.

மதுரை மாவட்ட தீண்டாமை ஒழிப்பு சங்க தலைவராகவும் இருந்து தன் வாழ்க்கையை பெருமைக்குள்ளாக்கிக் கொண்டவர் என்பது கூடுதல் சிறப்பு.

ஆர்வியின் குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரைக்கு முன்பு அ.ச. ஞானசம்பந்தம் தன் memoirs புத்தகத்தில் அறிவியல் பட்டப்படிப்பு படிக்கச் சென்ற தன்னை தமிழ் பட்டப்படிப்பு படிக்க வேண்டும் என்று தமிழறிஞரான தன் அப்பாவிடம் வற்புறுத்தி தன் படிப்புத் துறையை மாற்றினார் என்று குறிப்பிட்டிருந்தது மட்டுமே இவரைப் பற்றி நானறிந்திருந்த செய்தி. ரமேஷுக்கு நன்றி!

வ.உ.சி.யின் கப்பல் கம்பெனியில் செயலாளராகப் பணியாற்றி இருக்கிறார். அவர் எழுதிய புத்தகங்களில் நான் படிக்க விரும்புவது – “நான் கண்ட சுப்பிரமணிய பாரதி“. சிறு வயது நண்பரின் பார்வை குறிப்பிடும்படி இருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. அவருடைய நூல்கள் சில (திருவள்ளுவர், தசரதன் குறையும் கைகேயி நிறையும் பாகம் 2, சேரர் தாயமுறை, சேரர் பேரூர்) ப்ராஜெக்ட் மதுரையில் படிக்கக் கிடைக்கின்றன. படிக்க கடினமான பண்டிதத் தமிழ். இவர் எழுத்தையும் பாரதி எழுதிய உரைநடையையும் ஒப்பிட்டால் பாரதி கொண்டு வந்த மாற்றம் எவ்வளவு மகத்தானது என்று தெளிவாகப் புரிந்துவிடும். நடை சரளமாக இருந்திருந்தாலும் நான் எந்தப் புத்தகத்தையும் பரிந்துரைக்க மாட்டேன். திருவள்ளுவர் புத்தகத்தில் திருவள்ளுவர் பற்றிய கர்ணபரம்பரைக் கதைகளில் உண்மை இருக்க வாய்ப்பில்லை என்று நிறுவுகிறார். தசரதன் குறை-கைகேயி நிறை புத்தகத்தில் கைகேயி அரச மரபுகளைக் காப்பாற்றவே ஆழிசூழ் உலகமெல்லாம் பரதனே ஆளவும் ராமன் காட்டுக்கு ஏகவும் வரம் கேட்டாள் என்று வலிந்து பிடிவாதம் பிடிக்கிறார். சேரர் தாயமுறை புத்தகத்தில் மருமக்கள் தாயமுறை சேரன் செங்குட்டுவன் காலத்திலேயே இருந்தது என்று வாதிடுகிறார். அவர் காட்டும் ஆதாரம் அம்மா பெயரும் பதிற்றுப்பத்தில் சொல்லப்படுவதுதான். எனக்கு இந்த ஆதாரமெல்லாம் பத்தாது. சேரர் பேரூர் புத்தகத்தில் எது சேரர்களின் தலைநகரம் என்று ஆராய்கிறார். பண்டிதர், பழைய இலக்கியங்களைக் கரைத்துக் குடித்திருக்கிறார் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் எழுதுவதும் பேசுவதும் நமக்காக அல்ல, பண்டிதர்களுக்காகவே.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழறிஞர்கள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
விக்கி குறிப்பு
தென்றல் பத்திரிகைக் குறிப்பு (Registration Required)