Skip to content

பாரதிதாசன்

by மேல் மார்ச் 3, 2015

bharathidasanஎனக்கு கவிதை என்றால் அலர்ஜி. பாரதிதாசனின் கவிதைகள் எனக்கு பொருட்படுத்த வேண்டியவையாகத் தெரியவும் இல்லை.

ஆனால் பாரதிதாசனுக்கு நாற்பதுகளிலும் ஐம்பதுகளிலும் – ஒரு தலைமுறையாவது – பெரிய தாக்கம் இருந்தது. அவர் பாணியில் கவிதை எழுத ஒரு பரம்பரையே உருவாகி வந்தது. கம்பதாசன், சுரதா, வாணிதாசன் ஆகியோரைக் குறிப்பிடலாம். யாரும் பெரிய அளவில் சாதித்ததாகத் தெரியவில்லை. அவரது தாக்கம் இன்று தமிழ்நாட்டில் இல்லைதான், ஆனாலும் அவரது தாக்கம் இருந்த காலம் ஒரு முக்கியமான கால கட்டம்.

பாரதிதாசனின் பெரிய பலம் சந்தம். “எங்கள் வாழ்வும் எங்கள் வளமும் மங்காத தமிழென்று சங்கே முழங்கு” என்பதை யாராலும் சும்மா படிக்க முடியாது. மனதிற்குள்ளாவது அதன் இசை வடிவம் ஓடத்தான் செய்யும். சந்தம் செயற்கையாக, வலிந்து புகுத்தப்பட்டதாகவும் தெரியாது. ஆனால் சந்தம் மட்டுமே பலமாக இருப்பதுதான் பலவீனம். கவித்துவம், இரண்டு வரிக்குள் பெரும் உலகைக் காட்டும் திறன் எதுவும் அவரிடமில்லை. அலங்காரத் தமிழ் இருக்கும். ஆனால் கருத்துகள் எதுவும் சொல்லிக் கொள்வது போல இருக்காது. மேலும் அவரே சொல்லிக் கொள்வது போல “சுயமரியாதைக்காரர்”. பிரச்சார நெடி அடிக்கும். திராவிடக் கழக சார்பு இல்லை என்றால் பிரச்சார நெடி குறைந்து இன்னும் சிறப்பாக எழுதி இருப்பாரோ என்று தோன்றுகிறது.

சஞ்சீவி பர்வதத்தின் சாரல் (1930), புரட்சிக்கவி (1937), எதிர்பாராத முத்தம் (1941), குடும்ப விளக்கு (1942), பாண்டியன் பரிசு (1943), இருண்ட வீடு (1944), அழகின் சிரிப்பு (1944) போன்றவை அவர் எழுதிய முக்கியக் கவிதை நூல்களாகக் கருதப்படுகின்றன. இரணியன் அல்லது இணையற்ற வீரன் (1939), பிசிராந்தையார் (1967) என்று சில நாடகங்களையும் எழுதி இருக்கிறார். பிசிராந்தையாருக்கு சாஹித்ய அகாடமி விருது கிடைத்தது. பிசிராந்தையார் ஒரு மோசமான புத்தகம். இதற்கு விருது கிடைத்தது விருதுக்கும் இழிவு, பாரதிதாசனுக்கும் இழிவு. வெங்கட் சாமிநாதன் தகுதி உள்ளவர் எழுதிய தகுதி அற்ற நாவலுக்கு பரிசு கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று இதைப் பற்றி எங்கோ சொல்லி இருக்கிறார். சில “சிறுகதைகளையும்” எழுதி இருக்கிறார். எதுவும் தேறாது.

சிறு வயதில் “இருண்ட வீடு” என்ற ஒரு புத்தகத்தைப் படித்து சிரித்திருக்கிறேன். வீட்டுக்கு வரும் திருடனை பொம்மைத் துப்பாக்கியை வைத்து அப்பா மிரட்டி சமாளித்துக் கொண்டிருப்பார். அவரிடம் சின்னப் பையன்

அப்பா அப்பா அது பொய்த் துப்பாக்கி
தக்கை வெடிப்பது தானே என்றான்

என்று சத்தமாக சொல்லும் வரிகள் இன்னும் நினைவிருக்கின்றன.

பாரதிதாசனோடு ஓரளவு நெருங்கிப் பழகிய முருகுசுந்தரத்தின் புத்தகங்களிலிருந்து அவரது ஆளுமை நமக்கு ஓரளவு புரிய வருகிறது. தான் நல்ல கவிஞன் என்ற பெருமிதம் கொண்டவர். குழந்தை மாதிரி மனம் கொண்டவர், உலக ஞானம் குறைவு.

எனக்குப் பிடித்த இரண்டு பாரதிதாசன் பாடல்கள் – ஒன்று “தலை வாரி பூச்சூடி உன்னை”. அவரது கடைசி மகள் ரமணி பள்ளிக்கு மட்டம் போடுவது தெரிய வந்ததும் இதை எழுதினாராம். இன்னொன்று – “துன்பம் நேர்கையில் யாழெடுத்து நீ இன்பம் சேர்க்க மாட்டாயா?” வீடியோ கீழே.

வரிகள்:

துன்பம் நேர்கையில் யாழெடுத்து நீ
இன்பம் சேர்க்க மாட்டாயா?
எமக்கின்பம் சேர்க்க மாட்டாயா?
நல்லன்பிலா நெஞ்சில் தமிழில் பாடி நீ
அல்லல் நீக்க மாட்டாயா?
கண்ணே அல்லல் நீக்க மாட்டாயா?

துன்பம் நேர்கையில்…

வன்பும் எளிமையும் சூழும் நாட்டிலே
வாழ்வில் உணர்வு சேர்க்க
எம் வாழ்வில் உணர்வு சேர்க்க
நீ அன்றை நற்றமிழ்க் கூத்தின் முறையினால்
ஆடிக் காட்ட மாட்டாயா?
கண்ணே ஆடிக் காட்ட மாட்டாயா?

துன்பம் நேர்கையில்…

அறமிதென்றும் யாம் மறமிதென்றுமே
அறிகிலாதபோது
யாம் அறிகிலாதபோது
தமிழ் இறையனாரின் திருக்குறளிலே ஒரு சொல்
இயம்பிக் காட்ட மாட்டாயா?
நீ இயம்பிக் காட்ட மாட்டாயா?

துன்பம் நேர்கையில்…

புறம் இதென்றும் நல்லகம் இதென்றுமே
புலவர் கண்ட நூலின்
தமிழ்ப் புலவர் கண்ட நூலின்
நல்திறமை காட்டி உனை ஈன்ற எம் உயிர்ச்
செல்வம் ஆக மாட்டாயா?
தமிழ்ச் செல்வம் ஆக மாடடாயா?

துன்பம் நேர்கையில்…

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: கவிதை பக்கம்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:

Advertisements

From → Poetry

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: