சினிமா வளர்ந்த கதை – சாண்டில்யனின் புத்தகம்

sandilyanசாண்டில்யனை சரித்திர நாவல் எழுத்தாளராகத்தான் நம்மில் அனேகருக்குத் தெரியும். அவர் சினிமாவிலும் பங்காற்றி இருக்கிறார். பழைய நடிகரான பத்மஸ்ரீ சித்தூர் வி. நாகையாவின் நெருங்கிய நண்பர். என் வீடு என்ற படத்துக்கு இவர்தான் வசனம் எழுதினார்.

சில வருஷங்களுக்கு முன் இட்லிவடை தளத்தில் அவர் எழுதிய “சினிமா வளர்ந்த கதை” என்ற சிறு புத்தகத்தைப் பற்றி கொஞ்சம் எழுதி இருந்தார்கள். “அந்தக் காலத்துல இருந்த மாதிரி இப்ப இல்லே” என்று டிபிகல் பெரிசாக அலுத்துக் கொண்டாலும், படிக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. இப்போதைக்கு இட்லிவடை கட்டுரைகளையாவது படித்துப் பாருங்களேன்! (பகுதி 1, பகுதி 2)

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சினிமா

பா.ராகவனின் ஓரினச்சேர்க்கை பின்புலச் சிறுகதை

pa_raghavanசமீபத்தில் பா.ரா. எழுதிய சிறுகதை ஒன்றைப் பற்றி – இறுதிச் சடங்கு – நண்பர்களுக்குள் காரசாரமான விவாதம் நடந்தது.

வழக்கம் போல பாலாஜிதான் ஆரம்பித்தார். சுட்டி கொடுத்துவிட்டு பா.ரா. என்ன சொல்ல வராருன்னு ஒண்ணும் தெரியாத சின்னப்பிள்ளை மாதிரி எங்கள் எல்லாரையும் கேட்டார். முத்துகிருஷ்ணனின் பதில்:

there is no “reveal” in the story due to the last line. Pun not intended. 🙂 Actually I thought “Ramachandran” unzipped his pants…I was super confused. Then understood “he” un zipped. So I was back to normal confused.

பாலாஜி: ஓரினச் சேர்க்கையாளர்கள் செக்ஸ் வெறியர்கள், துணைவனின் பிணம் அடுத்த அறையில் இருக்கும்போதும் சுய இன்பத்தில் ஈடுபடுபவர்கள் என்கிறார் பா.ரா. இது சுத்த மடத்தனம்.

முகின்: இது அவனுடைய முதல் இரவும் கூட.

பாலாஜி: என்னது? சுய இன்பத்தில் ஈடுபடுவது முதலிரவா?

முகின்: கதையில் உடல் ரீதியான பந்தம் மனதுக்கும் வந்தது என்று வருகிறது, இது அவன் மனதளவில் முதலிரவாக இருக்கக் கூடும்.

ஆர்வி: நீங்கள் இருவரும் ஏன் ஓரினச் சேர்க்கையாளர்களின் செக்ஸ் வெறி துணைவனின் பிணம் அடுத்த அறையில் இருக்கும்போதும் சுய இன்பத்தில் ஈடுபட வைக்கும் என்று பா.ரா. சொல்கிறார் என்ற முடிவுக்கு வருகிறீர்கள்? பிரியமான மனைவி/கணவன்/அம்மா/அப்பா/மகன்/மகள் பிணம் எரிக்கப்படவில்லை, ஆனால் இந்த பாழும் வயிறுக்கு பசிக்குதே என்ற அழுகையை நான் சில முறை நேராகவே கேட்டிருக்கிறேன், அந்த அழுகுரலைப் பற்றி நிறைய முறை எழுதப்பட்டு அது ஒரு தேய்வழக்காகவே (cliche) ஆகிவிட்டது. பா.ரா. அந்த கருவை இன்னும் நீட்டுகிறார், அவ்வளவுதான். ஜெயகாந்தன் கணவன் பிரியமான மனைவி இறந்த சில நாட்களுக்குள்ளேயே மறுமணம் செய்து கொள்வதாக ஒரு சிறுகதை எழுதி இருக்கிறார், கதை பேர் நினைவு வரவில்லை…

முகின்: ஆனால் பசியும் காமமும் வேறுவேறு.

ஆர்வி: வேறு என்றால் வேறுதான்; காமம் வாழ்வின் அடிப்படை உந்துவிசை என்று பார்க்கும்போது ஒன்றேதான். இது வாழ்க்கையின் சாதாரண சம்பவமாகக் கூட இருக்கலாம். நெருக்கமானவர் பிணம் கிடக்கும்போதும் – நல்ல காஃபியின் மணம் எச்சிலை ஊற வைக்கலாம்; கிரிக்கெட்/டென்னிஸ்/ஃபுட்பால் மாட்சில் என்ன நடக்கிறது என்று நாம் நின்று பார்க்கலாம்; ஃபேஸ்புக்கில் ஏதாவது அப்டேட் வந்திருக்கிறதா என்று செக் செய்யலாம். பா.ரா. அப்படிப்பட்ட செயல்களின் முரண்பாட்டை (irony) காட்டவும் இதை எழுதி இருக்கலாம். எதை நினைத்து எழுதினார் என்பது வாசகன் தேர்வு. இது ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களின் குணம் என்று அவர் சொல்ல வரவில்லை என்று நான் நிச்சயமாகக் கருதுகிறேன்.

பாலாஜி: ஆர்வி, இந்தக் கதையில் உங்களுக்கு ஹோமோஃபோபியா தெரியவில்லையா? ஆண்-பெண் உறவு என்றால் அது உடலுறவிலிருந்து மனரீதியான பந்தத்துக்கு சென்றது என்று எழுதுவாரா? இதையே ஏன் ஒரு கணவன் மனைவி இறந்துகிடக்கும்போது சுயஇன்பம் காண்பதாக எழுதி இருக்கக்கூடாது? ஓரினச்சேர்க்கை பின்புலத்தை எதற்காக கொண்டு வந்திருக்கிறார்? ஓரினச்சேர்க்கை உறவு என்பது உடல் கவர்ச்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று சொல்லாமல் சொல்லத்தானே?

ஆர்வி: இதையே நான் வேறு விதமாகக் கேட்கிறேன். இது அப்படியே மாற்றி ஒரு கணவன் சுயஇன்பம் காண்கிறான் என்று எழுதப்பட்டிருந்தால் நீங்கள் ஆண்-பெண் உறவு என்பது உடல் கவர்ச்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டது, ஆனால் ஓரினச்சேர்க்கை அப்படி அல்ல என்று உணர்ந்திருப்பீர்களா?

அருணகிரி: ஆண்-பெண் என்றால் அந்தக் கணவன் ஒரு pervert என்று நினைத்திருப்போம். ஓரினச்சேர்க்கையும் ஆண்-பெண் உறவும் அடிப்படையில் ஒன்றுதான் என்பது சமூகத்தால் ஏற்கப்படவில்லை. பா.ரா.வின் முந்தைய எழுத்துக்களை வைத்தும் அப்படி சொல்ல முடியாது. அப்படி இல்லாதபோது இந்தச் சிறுகதை ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களை தாழ்த்துவதாகத்தான் பொருள் கொள்ள முடியும்.

முகின்: முரண்பாடு (irony) என்று வைத்துக் கொள்ள முடியவில்லை, அந்தக் கோணம் வலுவாக வெளிப்படவில்லை.

அருணகிரி: அமெச்சூர்தனமான எழுத்து வேறு.

ஆர்வி: அருணகிரி, நம் கோணங்களில் உள்ள அடிப்படை வித்தியாசம் – இந்த நிலையில் சுயஇன்பம் என்பதை நான் perversion ஆகக் கருதவில்லை, நீங்கள் கருதுகிறீர்கள். இது அபூர்வமாக இருக்கலாம், ஆனால் மனித இயல்பே. மேலும் இது புனைவுலகம். பா.ரா. முன்னால் என்ன எழுதினார் என்பதைப் பற்றி நமக்கென்ன? அவர் ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களை தாழ்த்தி வேறு ஒரு சிறுகதை எழுதி இருக்கலாம். அதற்கும் இதற்கும் என்ன தொடர்பு? ஒவ்வொரு கதையையும் அதன் தனி உலகத்துக்குள்தான் படிக்க வேண்டும்.

அருணகிரி: எதையுமே மனித இயல்பு என்று சொல்லிவிடலாம்.

பாலாஜி: பா.ரா. மறைமுகமாக ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களைத் தாக்குகிறார். ஓரினச்சேர்க்கை உடல் ஆசைகளால் மட்டுமே ஏற்படுவது, அதனால்தான் துணைவனின் பிணம் அடுத்த அறையில் இருக்கும்போதும் இவனால் சுயஇன்பத்தில் ஈடுபடமுடிகிறது என்று எழுதுகிறார். இப்படி ஆண்-பெண் உறவைப் பற்றி அவர் எழுதமாட்டார். இது obvious ஆகத்தானே இருக்கிறது, உங்களுக்குப் புரியவில்லையா ஆர்வி?

ஆர்வி: எனக்கு obvious ஆக இல்லை, அவர் எழுத்தில் இல்லாததை நீங்கள் வாசித்திருக்கிறீர்கள் என்றே கருதுகிறேன்.

பாலாஜி: வரிகளுக்குள் படிக்கக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள், ஆர்வி!

இசைவு வரப்போவதில்லை என்று இங்கே நிறுத்திக் கொண்டோம். இந்தக் கதையைப் படித்தவர்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? பாலாஜியைப் போல மறைமுகத் தாக்குதல் என்றா? இல்லை என்னைப் போல அடிப்படை மனித விழைவைப் பற்றி என்றா? யாருடைய கோணம் பொதுவாக அப்பீல் ஆகிறது என்று பார்க்க ஆவல்…

பிற்சேர்க்கை: நவம்பர் 22 வரை 18 பேர் தாழ்த்துகிறார்கள், 14 பேர் அப்படி இல்லை, 12 பேர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்று தெரியவில்லை என்கிறார்கள். இரண்டு கோணமும் ஏறக்குறைய சமமாக பாப்புலராக இருக்கிறது. ஆனால்:

பா.ரா. இரண்டுமில்லை, இது அவன் தன் துணைவனுக்காக நடத்தும் இறுதிச் சடங்கு என்கிறார். எழுத்தாளன் முக்கியமே இல்லை, வாசகன் அவன்(ள்) இஷ்டத்துக்குப் படித்துக் கொள்கிறான்(ள்) என்ற என் எண்ணத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்துகிறார்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் சிறுகதைகள்

நவீன ஒரிய இலக்கியம்

உபேந்திர கிஷோர் தாஸ் எழுதிய மோலோ ஜோன்ஹோ (Mala Janha) (1928) ஒரு சாதாரண செண்டிமெண்டல் மெலோட்ராமா. கதையின் நாயகி சத்யபாமா நாத் என்பவனை விரும்பியும் எப்போதும் அவனை நாத் அண்ணா என்றே குறிப்பிடுவது மட்டுமே கொஞ்சம் நுட்பமான இடம். நாவலின் தமிழாக்கத்தை (மொழிபெயர்ப்பு: பானுபந்த்) இன்டெர்நெட் ஆர்க்கைவ் தளத்தில் படிக்கலாம்.

இந்த நாவலைப் பற்றி நான் குறிப்பிட ஒரே காரணம்தான். இந்த நாவலின் முன்னுரை ஒரிய மொழி இலக்கியத்தைப் பற்றி ஒரு குறுக்குவெட்டுப் பார்வையைத் தருகிறது. மோலோ ஜோன்ஹோவைத் தவிர்த்து நான் படித்த ஒரே ஒரிய மொழிப் புத்தகம் ஃபகீர் மோஹன் சேனாபதி எழுதிய சா மனா ஆட் குண்ட (Six Acres and a Third) மட்டும்தான். எனக்கு இந்த அறிமுகம் பயனுள்ளதாக இருந்தது. அறிமுகப் பகுதியை மட்டும் அப்படியே தட்டச்சிட்டிருக்கிறேன். எழுதிய ஜானகி வல்லப் மஹந்திக்கும், புத்தகத்தைப் பதித்த நேஷனல் புக் ட்ரஸ்டுக்கும் நன்றி!

சின்ன எச்சரிக்கை: அறிமுகப் பகுதி ஆங்கிலத்தில் எழுதி தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். வார்த்தைகளை நேரடியாக மொழிபெயர்த்திருக்கிறார், நன்றாக வரவில்லை.

இந்த அறிமுகம் எழுபதுகளில் – 1972க்குப் பிறகு – எழுதப்பட்டது என்று புரிந்தாலும் எந்த வருஷத்தில் எழுதப்பட்டது என்று நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை.

நவீன ஒரிய இலக்கியம் – ஒரு அறிமுகம்

இந்தியாவின் பிற மாநில மொழிகளைப் போலவே ஒரிய மொழியிலும் நாவல் ஒரு புதுவிதப் படைப்பாக பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் கடைசி 30 வருஷங்களில் உருப்பெற்றது. ஆங்கில நாவல்களைத் தழுவியவையாக இருந்தன, இந்தப் புதிய கற்பனைகள். உமேஷ்சந்திர சர்க்காரால் எழுதப்பட்டு 1888-இல் பிரசுரமான பத்மமாலி, ஒரிய மொழியின் முதல் நாவலாகக் கருதப்படுகிறது. இதற்குப் பத்து வருஷங்களுக்கு முன் ராம்சங்கர் ராயால் எழுதப்பட்ட ஸௌதாமினி என்ற சரித்திர நவீனம் கொஞ்ச நாள் வரை ஒரு தற்காலிகமான மாதாந்திர சஞ்சிகையில் தொடர்கதையாக வந்துகொண்டிருந்தது. ஆனால் அது புத்தகமாக வெளியாகவே இல்லை – ஒரு வேளை முற்றுப் பெறாதாதனால் இருக்கலாம். அதனால் ஒரிய மொழியின் முதல் நாவலாசிரியாரகும் பெருமை உமேஷ்சந்திரரையே சாருகிறது.

பத்மமாலி ஒரு சரித்திர நாவல். நீலகிரி என்ற ஒரியா பழங்குடி ஒன்றில் 1835-இல் நடந்த ஒரு உண்மையான நிகழ்ச்சியைஅ அடிப்படையாய்க் கொண்டு எழுதப்பட்ட கதை இது. சரித்திரப் பிரசித்தி பெற்ற ஒரு நிகழ்ச்சியையோ, சரித்திரப் புகழ் கொண்ட எந்த தனி நபரைப் பற்றியோ இந்தக் கதை எழுதப்படவில்லை. அடுத்தடுத்த இரு நாடுகளில் கிளம்பிய கலகம், போர், பெண் கடத்தல் முதலிய மயிர்க்கூச்செறிய வைக்கும் நிகழ்ச்சிகளை இந்தக் கதை விவரிக்கிறது. இந்த நூல் அக்காலத்து ஒரியா மக்களின் வாழ்க்கையை உண்மையாய்ச் சித்தரிக்கிறது என்பதில் ஐயமில்லை. ஒரிஸ்ஸாவில் ஆங்கில அரசு நிலைபெற்ற 30 வருஷங்களுக்குள் அங்கே வழங்கிய சமூக வாழ்க்கையை விவரிக்கிறது இந்தக் கதை. அக்காலத்தில் அந்நாட்டில் நிலவிய அக்கிரமங்களும், திருட்டும், நீதிமுறையற்ற சூழ்நிலையும், கலகமும், பூசலும் தெளிவாய் விவரிக்கப்படுகின்றன. ஒரிய நாவல் இலக்கியத்தில் ஆரம்பகாலத்தில் இது எழுதப்பட்டது என்றாலும் இதன் நடை சரளமாகவும், பாராட்டுக்குரியதாகவும் இருக்கிறது. இன்றும் இது விரும்பிப் படிக்கப்படுகிறது.

அடுத்து ராம்சங்கர் என்பவர் நாவலாசிரியராக விளங்கினார். விலாசினி என்ற அவருடைய கதை (1892-93) மராட்டியரால் ஆளப்பட்ட ஒரிஸ்ஸாவில் நிகழ்ந்த அநீதி, அக்கிரமங்கள், பஞ்சம் முதலியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு காதல் கதை.

Fakir Mohan Senapatiஇப்படி சரித்திரத்தையும் கற்பனையையும் இணைத்து எழுதும் பாணி பழக்கத்திலிருக்கும்பொழுது இலக்கிய யுகபுருஷர் ஃபகீர் மோஹன் தோன்றினார். அவரால் எழுதப்பட்ட சா மனா ஆட் குண்ட (முதல் பிரசுரம் 1898), லச்மா (1903), மாமூ (1913), பிராயச்சித்த (1915) ஆகிய ஒவ்வொரு நாவலும் ஒரிய இலக்கியத்தில் குறிப்பிடத்தக்கனவாய் கருதப்படுகின்றன. சரித்திர நாவலான லச்மாவைத் தவிர்த்து பிற மூன்று நாவல்களிலும் அவர் பேராசை, அகங்காரம் முதலிய மனித குணங்களின் உண்மையான உருவத்தையும் ஆழத்தையும் சித்தரித்துள்ளார் என்பதுடன் சமூகத்திலுள்ள சாதாரண ஆண்-பெண்களின் வாழ்க்கை யதார்த்தங்களையும் தெளிவாய் எடுத்துக் காட்டியுள்ளார். ஃபகீர் மோஹனின் எழுத்து நடையும் வருணனைகளும் எளிமையாகவும் கவர்ச்சிகரமாகவும் இருக்கின்றன. நகைச்சுவையைத் திறமையுடன் கையாண்டு அதற்கேற்றவாறு பாத்திரங்களை உருவாக்கி நடமாட வைத்து ஒரிய இலக்கியத்தில் ஒரு புதிய எழுத்துப் பாணியைப் புகுத்தி வளர்த்த நிகரற்ற எழுத்தாளராய் அவர் மதிக்கப்படுகிறார்.

இவருடைய வழியைப் பாராட்டி பின்பற்றிய சமகால ஆசிரியர்கள் பல இருந்தனர். ஆனால், அவருடைய மறைவிற்குப் பிறகு ஒரிய இலக்கியத்தில் ஒரு விதத் தளர்ச்சி உண்டாகிவிட்டது. இந்தத் தளர்ச்சியை அகற்றி, ஒரிய இலக்கியத்தை மக்களுக்கு உகந்ததாக்கப் பெரிதும் முயன்றார், முகுர் பத்திரிகையின் ஆசிரியர் பிரஜசுந்தர் தாஸ் என்பவர். அவர் மூலமாக முகுர் உபன்யாஸ் கிரந்தமாலா வெளிவர ஆரம்பித்தது. சஹகார் பத்திரிகையின் ஆசிரியருடைய முயற்சியால் ஆனந்த லஹரி உபன்யாஸ் மாலா என்ற தொகுப்பும் நாவல்கள் மட்டுமே அடங்கிய பாரதி என்ற மாத சஞ்சிகையும் பிரசுரிக்கப்பட்டன. இவ்விரு ஸ்தாபனங்களின் பிரசுர ஏற்பாடுகளால் பல ஒரிய எழுத்தாளர்களின் கதைகள அச்சாகி வெளிவருதல் சாத்தியமாகிற்று.

ஃபகீர் மோஹனுக்குப் பிறகு வந்த நாவலாசிரியர்களுள் சிந்தாமணி மஹந்தி, குந்தல குமாரி ஸாபத் என்ற இருவர் பெருமை பெற்றுள்ளனர். சிந்தாமணி சமூகக் கதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட நாவல்கள எழுதினார். இவைகளில் கதையே முக்கியமாயிருக்கிறது. பாத்திரங்களின் மன இயல்புகளையும் மாறுபாடுகளையும் பற்றிய ஆராய்ச்சி இந்த நாவல்களில் அரிது என்றே சொல்ல வேண்டும். ஐந்து நாவல்களை எழுதியுள்ள குந்தல குமாரி பெண்களின் இயல்புகளைச் சித்தரிப்பதில் தனித் திறமையுள்ளவராக விளங்குகிறார். தன் பாத்திரங்களை முரண்பாடுள்ளவர்களாகவும், முற்போக்கானவர்களாகவும், கூடவே மரபைப் போற்றுகிறவர்களாகவும் சித்தரித்துள்ளார்.

இச்சமயம் சரித்திரக் கதைகளை ஆதாரமாகக் கொண்ட பல நாவல்கள் உருவாயின. இப்படிப்பட்ட நூல்களை வெளியிட்டவர்களின் பட்டியலில் சிந்தாமணி ஆசார்ய, தாரிணி சரண் ரத், ராமச்சந்திர ஆசார்ய, ஸ்ரீதர் மஹாபாத்ர முதலியவர்கள் அடங்குவர். முரண்பாடுகளற்ற, ஜனரஞ்சகமான நாவல்களும் சில வெளிவந்தன. நந்தகிஷோர் பல் எழுதிய கனகலதாவும் (1925), வைஷ்ணவ சரண்தாஸின் மோனே மோனேயும் (1926) உபேந்திர கிஷோர் தாசின் மோலோ ஜோன்ஹோவும் (உயிரற்ற நிலா 1928) பிரசித்தமானவை. ஒரிய இலக்கியத்தில் மனோதத்துவத்தை ஆராயும் முதல் படைப்பாக மோனே மோனே கருதப்படுகிறது. தொடர்ந்து, இரண்டாம் உலகப்போர் ஆரம்பிக்கும் முன்பிருந்து சுதந்திரப் போருக்கு அப்புறம் உள்ள இடைக்காலத்தில் கானுசரண் மஹந்தி, கோபிநாத் மஹந்தி, காலிந்திசரண் பாணிகிரஹி, கோதாவரிஷ் மஹாபாத்ர, ராஜ்கிஷோர் பட்நாயக், நித்யானந்த மஹாபாத்ர, கமலாகாந்த் தாஸ், சக்ரதர் மஹாபாத்ர முதலிய பல நாவலாசிரியர்கள் தங்கள் எழுத்தால் ஒரிய இலக்கியத் தரத்தை உயர்த்தியதுடன், தங்களுக்கும் புகழையும் பெருமையையும் தேடிக் கொண்டனர்.

பிற நாட்டின் நாவல்களை ஆதாரமாகக் கொண்டு அந்தக் கதைகளை உத்கல் சூழ்நிலைக்குத் தகுந்தவாறு மாற்றி அமைப்பதில் கோதவரிஷ் மிச்ர, கோதாவரிஷ் மஹாபாத்ர என்று இரு எழுத்தாளர்களும் முன்னோடிகளாய் அமைந்தனர். காலிந்திசரணின் மாடிரோ மோனிஷோ (மண் பொம்மைகள்) ஒரிய இலக்கியத்தில் மட்டுமன்றி நம் நாட்டு பிற மொழி இலக்கியங்களிலும் பிரசித்தி பெற்றுள்ளது. யதார்த்தமும் லட்சியமும் சமமாய் இழைந்திருக்கும் இந்த நாவல் ஒரு உன்னதமான படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது. தியாகம், அடக்கம், பொறுமை, தாராளம், அகிம்சை முதலிய குணங்களின் இருப்பிடமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள விவசாயி பாஜூவின் வாழ்க்கைச் சித்திரம் மிகவும் மேன்மையானது. தீயவருடைய சதியில் அகப்பட்டுக் கொள்ளும் ஒரு ஏழை விவசாயி தனது வாழ்க்கையில் அடிக்கும் புயலை – சங்கடங்களை தன் தியாக மனப்பான்மையால் பொறுத்துச் சமாளித்து முன்னேறுவதை விவரிக்கிறது இந்நாவல்.

ராஜ்கிஷோர் பட்நாயக்கின் நாவல்களில் மனோதத்துவ ஆராய்ச்சியை விட அன்பும், தன் உணர்ச்சிகளிலேயே மூழ்கியிருக்கும் அனுபவமும் அதிகமாய்ப் புலப்படுகின்றன. இதய மர்மங்களின் சோதனை இவருடைய படைப்புகளின் முக்கிய அம்சம். நித்யானந்த மஹாபாத்ரவின் நூல்களிலும் மனோதத்துவ ஆராய்ச்சியும், உணர்ச்சி வேகத்தால் ஏற்படும் பலாபலன்களின் வர்ணனையும், கற்பனையும் ஒன்றாய் சேர்ந்து இழைகின்றன. சமகால அரசியல் உணர்வு, அகிம்சாபூர்வமான இனப்பெருமை, அதன் விழைவுகள் இவற்றைப் பிரதிபலிக்கும் நாவல்களை எழுதியவர்களில் ஹரேகிருஷ்ண மஹதாபும், ராம் பிரசாத் சிங்கும் முக்கியமானவர்கள்.

தற்கால ஒரிய நாவலாசிரியர்களுள் கானுசரணை விட அதிக நூல்களை வெளியிட்டவர்களோ, மக்களின் ஆதரவை அதிகம் பெற்றவர்களோ வேறு எவரும் இல்லை. கடந்த ஐம்பது வருஷங்களில் ஐம்பதிற்கும் மேற்பட்ட நாவல்களைப் பிரசுரித்துள்ளார். அவருடைய கா என்ற நாவலுக்கு சாஹித்ய அகாடமியின் விருது கிட்டியுள்ளது. அவருடைய படைப்புகள் காதல் கதைகள்; வெகு திறமையுடம் பெண் மனதையும், அதனுடன் நடக்கும் போராட்டத்தையும் சித்தரித்துள்ளார். அவருடைய எழுத்து நடை எளிமையும், மென்மையும் உணர்ச்சி உள்ளதாயுமிருக்கிறது. வர்ணனைப் பாணியிலும் பலவிதப் புதுமைகளைப் புகுத்தியுள்ளார்.

gopinath_mohantyஇவருடைய தம்பி கோபிநாத், ஒரிய நாவல் இலக்கிய உலகில் விசேஷமாய்க் கருதப்படுபவர். முக்கியமாய் பழங்குடிகளின் ஜீவனைச் சித்தரிப்பதில் கை தேர்ந்தவர். அவருடைய அம்ருத் சந்தான் என்ற படைப்பு சாஹித்ய அகாடமியின் பரிசு பெற்று அவருக்கும் ஒரிய நாவல் இலக்கியத்துக்கும் பெருமை தேடித் தந்துள்ளது. கதை முக்கியமில்லை அவருடைய நாவல்களில். ஆனால் நுணுக்கமான மனோதத்துவ ஆராய்ச்சியிலும், ஒவ்வொரு சம்பவத்தையும் அலசிப் பார்ப்பதிலும், சூழ்நிலையை உயிர்க்களையுடன் சித்தரிப்பதிலும் அவருடைய நாவல்கள் ஈடிணையற்றூ விளங்குவன. பர்ஜா, தாதிபூடா, அம்ருத் சந்தான் முதலிய நாவல்களில் வனங்களின் இயற்கை அழகையும் பழங்குடி மக்களின் எளிமையான, அழகான, சிலிர்ப்பளிக்கும் வாழ்க்கையையும் ஆசிரியர் திறமையுடன் விவரித்திருக்கிறார். அவருடைய எழுத்து நடையும், வர்ணனைகளும் வித்தியாசமாகவும் விசேஷமாகவும் இருக்கின்றன. எளிமை, புதுமை, கவிநயம், வேகம் ஆகிய் யாவும் மிளிருகின்ற வசன நசை அவருடையது. அவருடய மாடி மடால் நாவலுக்கு பாரதீய ஞானபீடத்தின் சன்மானமும் கிட்டியுள்ளது.

இரண்டு உலகப் போர்களுக்கு இடைக்காலத்தில் எழுதப்பட்ட நாவல்களில் பெரும்பாலும் சமூகரீதியான மாறுதல்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது. மிக சமீபத்திய நாவல்களில் லட்சிய நோக்கை விட யதார்த்த நோக்கு அதிகம் இடம் பெறுகிறது. ஃப்கீர் மோஹனின் காலத்தில் பழமையான நாக்ரீகத்தையும், பண்பையும் எதிர்க்கும் குரல் எழும்பியது என்றாலும், அது ஜாதி, பரம்பரை பேதங்களை ஒழிக்க எந்த விதத் தெளிவான வழியையும் காட்டவில்லை. ஆனால் சமகால நாவல்களில் எல்லாப் பாத்திரங்களும் நிலை பெற்றுள்ள சமூக அமைப்பின் எதிரிகளாக இருக்கிறார்கள். நிறைவேறாத காதலின் கொடிய விளைவுகளையும், தவறிழைக்கும் குற்றவாளியையும் அனுதாபத்துடனும், தர்க்க ரீதியாகவும் அறிமுகப்படுத்துவதில் ஆவலுடையவர்களாக இருக்கின்றனர் தற்கால நாவலாசிரியர்கள். மேலும், ஜாதி, சமூக நியமங்கள் மற்றும் பொருளாதார ரீதியான சீர்குலைவுகளின் சித்திரத்தையும், அமைப்புகளுக்கெதிரான விமரிசனத்தையும் இந்நாவல்களில் காணலாம். அறிவாற்றலும், பரந்த நோக்கும் கொண்ட வாழ்க்கையின் உயர்வை வற்புறுத்தும் நாவல்களையும் வெளியிட்டனா பல எழுத்தாளர்கள்.

தற்கால நாவலாசிரியர்களுள் ஞானேந்திர வர்மா, சுரேந்திர மஹந்தி, வசந்தகுமாரி பட்நாயக், விபூதி பட்நாயக், சாந்தனுகுமார் ஆசார்ய முதலியவர்கள் பாராட்டுக்குரியவர்கள்.

தொடர்புடைய சுட்டிகள்: இந்திய இலக்கியம்

Rise of the Oriya Novel
ஒரிய இலக்கியம் – விக்கி குறிப்பு
நான் படித்த ஒரே ஒரிய மொழி நாவல்

நிஜமும் நிழலும்

சொல்வனத்தில் என் சிறுகதை ஒன்று வெளியாகி இருக்கிறது. சொல்வனம் ஆசிரியர்களுக்கு என் நன்றி. முடிந்தால் படித்துப் பாருங்கள்!

இது நிஜ சம்பவம். ப்ளாட்ஃபார்ம் டிக்கெட் என்று ஒன்றை மறந்துபோனது, சமாளிக்கப் பார்த்தது, மனைவியிடம் பொய் சொன்னது எல்லாம் நடந்து ஒரு பத்து வருஷம் இருக்கும். யார் அந்தக் கணவன் என்று சொல்வதற்கில்லை. அப்போதிலிருந்தே இதை கதையாக எழுத வேண்டும் என்று ஆசைதான். மனித இயல்பைத் தோலுரித்துக் காட்டிவிட வேண்டும், பால்வண்ணம் பிள்ளை லெவலில், பாயசம் லெவலில் சிறுகதை எழுத வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டேன். பத்து வருஷ முயற்சிக்குப் பிறகு அலுத்துப் போய் வந்த வரை போதும் என்று சொல்வனத்துக்கு அனுப்பினேன். என் அதிர்ஷ்டம், அவர்கள் நிராகரிக்கவில்லை.

இரண்டு மூன்று நண்பர்கள் இந்தச் சிறுகதை சுஜாதாவின் நிஜத்தைத் தேடி சிறுகதையை நினைவுபடுத்துவதாகச் சொன்னார்கள். அப்படி நினைவுபடுத்தக்கூடாது என்பதும் இந்த பத்து வருஷ முயற்சியில் அடங்கும். 🙂 நிஜத்தைத் தேடி பால்வண்ணம் பிள்ளை லெவலுக்கு ஓரிரு மாற்று குறைவுதான், ஆனாலும் நல்ல இலக்கியம்தான். என்ன செய்வது, நம்ம திறமை இலக்கியம் அளவுக்கு இன்னும் போகவில்லை.

என் கண்ணில் நான் எழுதியது இலக்கியம் இல்லை. விகடன் தரத்துக்கு நல்ல சிறுகதை, அவ்வளவுதான். சிறுகதையின் தொழில் நுட்பம் (craft) நன்றாகக் கைவந்திருந்தால் இன்னும் கொஞ்சம் polished ஆக வந்திருக்கலாம். அந்தத் தொழில் நுட்பம் எதிர்காலத்தில் கைவந்துவிடும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது. ஆனால் சிறுகதையின் கலை (art) – இந்தக் கருவை இலக்கியமாக மாற்றும் விதம் – கைகூடுமா என்று தெரியவில்லை. இப்போதைக்கு கருவை கதையாக மாற்ற முடிகிறது என்று சந்தோஷப்பட்டுக் கொள்ளலாம், அவ்வளவுதான்.

நிஜ சம்பவம் என்று சொல்லி இருந்தேன். வெ.சா.வும் இப்படி ஒரு நிஜ சம்பவத்தை நினைவு கூர்கிறார். சிலருக்கு நேரடி அனுபவம், பலர் கேள்விப்பட்டிருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன். சுஜாதாவும் நானும் மட்டும்தான் கதை எழுதி இருக்கிறோமா என்ன? வேறு ஏதாவது நினைவு வருகிறதா?

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: எழுத்துக்கள்

வாலி

imagesவாலியை சினிமாப் பாட்டு எழுத்தாளராகத்தான் ரொம்ப நாளாகத் தெரியும். அவர் இலக்கியம் படைக்கவும் முயன்றிருக்கிறார், அதுவும் கவிதையாகவே ராமாயணம் (அவதார புருஷன்), மகாபாரதம் (பாண்டவர் பூமி) எல்லாம் எழுதி இருக்கிறார் என்பதெல்லாம் சில வருஷங்களாகத்தான் தெரியும். கவிதை என்றால் நான் ஓடிவிடுவேன். ஆனால் மகாபாரதப் பித்து அதிகம் என்பதால் பாண்டவர் பூமியை தம் கட்டிப் படித்தேன். வாலி மேல் பரிதாப உணர்ச்சிதான் ஏற்பட்டது. சும்மா எதுகை மொகனையாக எழுதிவிட்டால் அது கவிதை, இலக்கியம் என்று நினைத்திருக்கிறார். அதுவும் வலிந்து புகுத்தப்பட்ட எதுகை. பாவம்!

வாலி பாணியிலேயே சொன்னால்:

வாலி
சினிமாப் பாட்டு ஜாலி
இலக்கியம் படைக்கப் புகுந்தாலோ
அறுந்தது படிப்பவன் தாலி
இதையெல்லாம் படிப்பதற்கு பதிலாக
விளையாடலாம் கோலி!

அபுனைவு ஒன்றையும் படித்தேன். நினைவு நாடாக்கள் வாலியின் ட்ரேட்மார்க் நடையில் யாரையும் குறையாகச் சொல்லாமல் எழுதப்பட்ட memoir. வாலியின் ஆரம்பக்கட்ட போராட்டங்கள் மட்டுமே கொஞ்சம் சுவாரசியமாக இருக்கின்றன.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் எழுத்தாளர்கள்

தொழிற்சங்க இயக்க முன்னோடி – சேதுமாதவ மார்க்கம் ஐயர்

இன்று ஒரு விதிவிலக்காக ஒரு முன்னோடித் தலைவரைப் பற்றிய சுட்டிசேதுமாதவ மார்க்கம் ஐயர் ரயில்வே தொழிற்சங்க இயக்க முன்னோடியாம். முதல் ரயில்வே வேலை நிறுத்தத்தின் உந்துவிசை இவர்தானாம். பின்னாளில் காந்தியால் கவரப்பட்டு சிறை எல்லாம் சென்றிருக்கிறார். விடுதலை பெற்ற பிறகுதான் இறந்திருக்கிறார்.

சுவாரசியமான கட்டுரை, படித்துப் பாருங்களேன்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பலதும்

சுஜாதா பாலகுமாரனுக்குக் கொடுத்த டிப்ஸ் – நல்ல சிறுகதை எழுதுவது எப்படி?

sujathaமுன்கதைச் சுருக்கம் என்ற பாலகுமாரன் சுயசரிதையிலிருந்து: பாலகுமாரனுக்கு ஆரம்ப காலத்தில் சிறுகதை எழுதுவதில் நுட்பங்கள் பிடிபடவில்லையாம். ஒரு முறை சுப்ரமணியராஜுவுடன் சுஜாதாவை சந்தித்து “எத்தனை ட்ரை பண்ணாலும் சிறுகதை எழுத வரலை. சிக்கறது. தப்பா கதை எழுதறோம்னு தெரியறது. ஒரு நல்ல சிறுகதை எப்படி எழுதறது?” என்று கேட்டிருக்கிறார். சுஜாதா பத்து நிமிஷத்தில் சொல்லித் தருகிறேன் என்று ஒரு மணி நேரம் விளக்கினாராம். அது கீழே.

கதை எழுதறது கஷ்டம் இல்லைய்யா, சுலபம். ஒரு பத்து நிமிஷம் நான் சொல்லித் தரேன். புடிச்சுக்க!

முதல் வரில கதை ஆரம்பி. உதாரணத்துக்கு ஒண்ணு சொல்றேன். இப்படி ஆரம்பி.

ராமு ஜன்னல் பக்கம் நின்றபடி தன் தலையை அழுத்தி வாரிக் கொண்டிருந்தான். தெருவில் ஒருவன் நடந்து போய்க்கொண்டிருப்பது தெரிந்தது. ராமு திகைத்தான். தெருவில் நடந்தவனுக்கு தலையே இல்லை. ஃபுல் ஸ்டாப்.

இதுதான் ஆரம்பம். இனி அடுத்த பாரா.

அவன் தலையை யாரோ வெட்டிட்டாங்க. முண்டம் மட்டும் நடந்துபோய் விழுந்ததுன்னு சொல்லு. இல்லை… அவன் தலைல பானைய கவுத்துக்கிட்டுப் போயிருந்தான்னு சொல்லு. தடால்னு ஆரம்பி கதையை.

பலபலவென்று விடிந்தது. சார் போஸ்ட் என்று குரல் கேட்டது.

அன்று தீபாவளி. சரசு புதுப்புடவை சரசரக்க ஹாலுக்கு வந்தாள்னு ஆரம்பிக்காதே.

கதை ஆரம்பிச்சிட்ட. என்ன சொல்லப்போற? முடிஞ்சவரைக்கும் சிறுகதை நடக்கற காலத்தை ஒன் அவர், டூ அவர்ல வச்சுக்க. ஒரு இம்பாக்ட் மட்டும் போறும். ஒரு சிறுகதைல மூணு தலைமுறை சொல்லாதே.

இதனால் அறியப்படும் நீதி யாதெனில் என்றூ முடிக்காதே. நீதி சொல்றது தப்பில்லை. உள்ளடக்கமா அமைதியா இருக்கட்டும். ஒரு சின்ன சண்டை, அதில ஒரு க்ளைமாக்ஸ், அதுல கிடைச்ச இம்பாக்ட் சிறுகதைக்குப் போறும்.

balakumaranடீடெய்ல்ஸ் எங்க தரணும் தெரியுமா? ஒரு ஹால் பத்தி எழுதினா அந்த ஹால் எப்படி இருந்ததுன்னு எழுது. படிக்கறவங்க மனசுல டிராயிங் மாதிரி விழட்டும். ஃபர்ஸ்ட் பர்சன் சிங்குலர்ல ஆரம்பிக்காதே. நான் தூங்கி எழுந்தபோது இருட்டாகி விட்டிருந்ததுன்னு எழுதாதே. தள்ளி நின்று அவன் எழுந்தபோது இருட்டாய் இருந்ததுன்னு எழுது. உன்னை பாதித்த விஷயம் பத்தி எழுது. உன்னை உன்கிட்டேர்ந்து தள்ளிப் பார்த்து எழுது. எழுதிட்டு மறுவாரம் வரைக்கும் பொட்டில வச்சுட்டு மறுபடி பார். உன் தப்பு உனக்கே தெரியும்.

ஜெயகாந்தன் அஞ்சலி தினம்

பழைய மின்னஞ்சல்களைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தபோது கிடைத்த இன்னொன்று – ஜெயகாந்தன் இறந்த சமயத்தில் சிலிகன் ஷெல்ஃப் மக்கள் கூடிப் பேசியதின் சுருக்கமான ரிப்போர்ட். நம்ம முத்துகிருஷ்ணன் இதை அப்டேட் செய்கிறேன் என்று சொல்லி இருந்தான், அது இனிமேல் நடக்கும் என்ற நம்பிக்கை இல்லை. 🙂 காலம் கடந்துவிட்டாலும் இங்கே பதிவு செய்கிறேன்.

ராஜனின் ரிப்போர்ட்:

jeyakanthanசிலிக்கான் ஷெல்ஃபின் இந்த மாத (ஏப்ரல் 2015) புத்தக தினம் ஜெயகாந்தன் அஞ்சலி தினமாக அனுசரிக்கப்பட்டது. ஜெயகாந்தனின் பல்வேறு படைப்புகள் குறித்து கலந்து கொண்ட புத்தக நண்பர்கள் விரிவாக அலசி தங்கள் கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். பாலாஜி மற்றும் காவேரி கணேஷ் ஜெயகாந்தனின் சில சிறுகதைகளை வாசித்தனர்.

நிகழ்ச்சியைத் துவக்கி வைத்து உரையாற்றிய பாலாஜி ஸ்ரீநிவாசன் ஜெயகாந்தனின் எழுத்துக்கள் தனது பதின்ம வயதில் தன்னிடம் ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள் குறித்து விரிவாகப் பேசினார். ஜெயகாந்தனின் பல சிறுகதைகளை உதாரணங்களாகக் கொண்டு ஜெயகாந்தன் வாசகர்களிடம் ஏற்படுத்திய ஆழமான தாக்கங்களை விளக்கினார். குருபீடம், ரிஷிபத்தினி, ரிஷிபுத்திரன் போன்ற சிறுகதைகள் குறித்தும் அவரது நாவல்கள் குறித்தும் விரிவாக வாசித்து அலசினார்.

சுந்தரேஷ் ஜெயகாந்தனின் ”நான் என்ன செய்யட்டும் சொல்லுங்கோ” என்ற சிறுகதை குறித்தும் குருபீடம் குறித்தும் பேசினார். காவேரி அந்தரங்கம் புனிதமானது சிறுகதையை வாசித்தார். ஜெயகாந்தனுக்கும் புதுமைப்பித்தன் மற்றும் லா.ச.ரா. படைப்புகளின் ஒற்றுமை வேற்றுமைகள் குறித்தும் அலசப்பட்டன.

ஜெயகாந்தனின் சிறுகதைகளிலும் நாவல்களிலும் அவசியம் படிக்கப் பட வேண்டியவை குறித்த விரிவான பட்டியலை பாலாஜி ஜெயகாந்தனை இது வரை படித்திராத வாசகர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார். நிகழ்ச்சியில் பத்மநாபன், ராஜன், பக்ஸ், நித்யா ஆகியோர் தங்களைக் கவர்ந்த ஜெயகாந்தனின் படைப்புகள் குறித்து அலசினார்கள். ஜெயகாந்தனின் சினிமாக்கள் குறித்தும் தமிழக அரசியலில் அவரது தாக்கம் குறித்தும் ஜெயகாந்தனின் ஆன்மீகம் மற்றும் அரசியல் பங்களிப்புகள் குறித்தும் அவரது சர்ச்சைக்குரிய சில பேச்சுக்கள் குறித்தும் விரிவாக விவாதித்தனர். இந்த மாதப் புத்தக தினம் ஜெயகாந்தனுக்கு ஒரு நிறைவான அஞ்சலி நிகழ்ச்சியாக அவரது அனைத்து பங்களிப்புகளும் நினைவு கூரப்பட்டு போற்றப்பட்ட ஒரு நிகழ்ச்சியாக நடந்தது.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஜெயகாந்தன் பக்கம்

ஆர்சன் ஸ்காட் கார்ட் எழுதிய Ender’s Game

orson_scott_cardஎனக்குப் பிடித்த SF சிறுகதைகளில் Ender’s Game-உம் ஒன்று.

சிறுகதை 1977-இல் வெளிவந்தது. பிறகு கார்ட் அதை ஒரு நாவலாக 1985-இல் விரிவுபடுத்தினார். பிறகு அது ஒரு சீரிசாகவே விரிவுபடுத்தப்பட்டது. என் கண்ணோட்டத்தில் சிறுகதை படிக்க வேண்டிய ஒன்று. நாவல் ஒரு மாற்று குறைவுதான். சீரிஸ் எல்லாம் தீவிர விசிறிகளுக்கு மட்டும்தான்.

பூமிக்கும் இன்னொரு கிரகத்துக்கும் நடுவே பெரிய போர் நடந்து பூமி மயிரிழையில் தப்பித்திருக்கிறது. அடுத்த போர் எப்போது வருமோ என்று உலகமே அஞ்சுகிறது. அடுத்த போரில் தலைமை தாங்க சிறுவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள். ஆளற்ற விண்வெளிக் கப்பல்களை இயக்க simulation games மூலம் பயிற்சி எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். அந்தப் பயிற்சிதான், அந்த விளையாட்டுக்கள்தான், அந்தப் பயிற்சிக்கும் போருக்கும் உள்ள தொடர்புதான் கதை.

enders_gameஎண்டர் வளர்ந்து அடுத்த போருக்கு தலைமை தாங்கக் கூடியவன் என்று எல்லா ஆசிரியர்களும் எதிர்பார்க்கிறார்கள். எண்டர் ஒரு குழுவின் தலைவன். குழுத்தலைவர்களில் அவன்தான் இளையவன். அவனுக்கு எதிராக விளையாடும் குழுக்களுக்கு பல advantages தரப்படுகின்றன. இருந்தும் அவன் மீண்டும் மீண்டும் தன் திறமையினால் வெல்கிறான். அவனுக்கு துணையாக நிற்பவர்களில் அவனை விட இளையவனான பீன் முக்கியமானவன்.

ஒரு கட்டத்தில் விளையாட்டுகள் போதும் என்று அடுத்த லெவல் பயிற்சி நடக்கிறது. அங்கே ஒரு ஓ. ஹென்றி ட்விஸ்ட்.

விளையாட்டுகளின் எண்டர் வெற்றி பெறுவதுதான் கதையின் கவர்ச்சி. ஒரு வழியில் சிந்திக்கப் பழகுவது எப்படி பலவீனமாக முடியக் கூடும் என்பதை கார்ட் நன்றாக விவரிக்கிறார்.

ஹாரிசன் ஃபோர்ட் நடித்து திரைப்படமாகவும் வந்தது.

சிறுகதை இணையத்தில் கிடைக்கிறது. படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: SF

தடை செய்யப்பட்ட முதல் “ஆபாசப் புத்தகம்”

கண்ணில் பட்ட ஒரு சுவாரசியமான, பழைய கட்டுரை.

இந்திய பீனல் கோட் சட்டத்தின்படி முதலில் தடை செய்யப்பட்ட புத்தகம் ஒரு தெலுகுப் புத்தகமாம். ராதிகா சந்த்வனமு என்று பேர். தஞ்சை மராத்திய அரசர் பிரதாப் சிங்கின் அவை தாசி முத்துப்பழனி பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் எழுதியது. கிருஷ்ணன் மீது கோபம் கொண்ட ராதா, ராதாவை சமாதானப்படுத்தும் கிருஷ்ணன் என்பதுதான் புத்தகத்தின் தளம். ராதா கலவியை முன்னின்று நடத்துவது போல வருகிறதாம்.

bangalore_nagarathnammaநூறு வருஷங்களுக்கு மேல் ஓடிப் போன பிறகு சி.பி. ப்ரவுன் என்ற ஆங்கிலேயர் இதை புத்தகமாகப் வெளியிட்டிருக்கிறார். இங்கே கொஞ்சம் குழப்பம் – ப்ரவுன் 1884-இல் இறந்திருக்கிறார், புத்தகமோ 1887-இல் வெளிவந்ததாம். புத்தகம் ரெடியாகி, ஆனால் வெளிவருவதற்கு முன் இறந்துவிட்டார் போலிருக்கிறது. வீரேசலிங்கம் பந்துலு அப்படி ரெடியானவற்றைத் தொகுத்து வெளியிட்டிருக்கிறார் என்று தெரிகிறது. பந்துலு முத்துபழனியின் நடையை புகழ்ந்தாலும் இதெல்லாம் அடல்ட்ஸ் ஒன்லி, ‘தேவடியாள்’ எழுதியது இப்படித்தான் இருக்கும் என்று எச்சரிக்கை கொடுத்திருக்கிறாராம். பிறகு மீண்டும் வெங்கடநரசு என்பவர் 1907-இல் வெளியிட்டிருக்கிறார். 1910-இல் பெங்களூர் நாகரத்னம்மா – இவரும் ஒரு தேவதாசி, திருவையாறு தியாகராஜ உற்சவத்தின் இன்றைய வடிவம் உருவானதில் பெரும்பங்கு வகித்தவராம் – திருத்திய பதிப்பை வெளியிட்டிருக்கிறார். நாகரத்னம்மா மிக சுவாரசியமான ஒரு ஆளுமை. போராளி.

நாகரத்னம்மா ஆண்கள் எழுதிய அடல்ட்ஸ் ஒன்லி புத்தகங்களை கண்டுகொள்ளாத பந்துலு முத்துபழனியை இப்படி சித்தரிப்பதை கேலி செய்திருக்கிறார். பெரிய சர்ச்சை கிளம்பி, 1912-இல் புத்தகம் தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

35 வருஷம் கழித்து ஒன்றிணைந்த சென்னை மாகாணத்தில் முதல்வராக தந்துகூரி பிரகாசம் இருந்தபோது தடை நீக்கப்பட்டிருக்கிறது. நல்ல வேளையாக அதைப் பார்க்க நாகரத்னம்மாவும் அப்போது உயிரோடு இருந்திருக்கிறார். சுபம்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: இந்திய இலக்கியம்