ஒரு கருத்து, மூன்று மேற்கோள்கள்

ராபர்ட் ஹெய்ன்லெய்ன் எழுதிய They என்ற சிறுகதையைப் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். என் கண்ணில் கதை சுமார்தான், ஆனால் நல்ல கரு. ஒரு வரி என்னை மிகவும் கவர்ந்தது.

They went to work to earn the money to buy the food to get the strength to go to work to earn the money to buy the food to get the strength to go to work to get the strength to buy the food to earn the money to go to…

என்னைக் கவரும் கவிதைகள் அபூர்வம். அதுவும் ஆங்கிலக் கவிதைகள் மிக அபூர்வம். ஆனால் டி.எஸ். எலியட்டின் இந்த வரிகளுக்கு நான் ஏறக்குறைய அடிமை. அவரது வரிகள்தான் ஞாபகம் வந்தது.

Here we go round the prickly pear
Prickly pear prickly pear
Here we go round the prickly pear
At five o’clock in the morning.

தாயுமானவரா, பட்டினத்தாரா யாரென்று சரியாகத் தெரியவில்லை. அவரும் பட்டினத்தாரிடமிருந்து இரண்டு வரிகள்.

– பருத்த தொந்தி
நம்மதென்று நாமிருக்க நாய் நரிகள் பேய்க்கழுகு
தம்மதென்று தாமிருக்கும்தான்!

இந்த மாதிரி உணர்வுகளை கவிதையாகச் சொல்லும்போது இன்னும் அழகாக இருக்கிறது, ஆனால் அது எனக்கு கவிதையாகத் தென்படுமா இல்லையா என்பதுதான் எனக்கு பிரச்சினையாக இருக்கிறது!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: கவிதைகள்