கொங்கு நாட்டின் முதல் நாவல் – ஷண்முகசுந்தரத்தின் ‘நாகம்மாள்’ II

மறுவாசிப்பு. முதல் பகுதி இங்கே.

நாகம்மாள்
நாகம்மாள்

க.நா.சு கொடுத்த பில்டப்பால்தான் இந்தப் புத்தகத்தைத் தேடிக் கொண்டிருந்தேன். முதல் வாசிப்பில் புத்தகம் எனக்கு ஏமாற்றம் அளித்தது. க.நா.சு.வின் ரசனையும் என் ரசனையும் வேறோ என்று தோன்றியது. அப்போது எனக்குத் தோன்றியதை இப்படி சுருக்கலாம்.

ஹெப்சிபா ஜேசுதாசனின் புத்தம் வீடு, பூமணி, கி.ரா.வின் படைப்புகள், ஜோ டி க்ரூசின் ஆழிசூழ் உலகு என்று இஇதை விட நல்ல வட்டார இலக்கியம் நிறைய வந்துவிட்டன. ஒரு வேளை க.நா.சு. இப்படிப்பட்ட தமிழில் இப்படிப்பட்ட genre-இல் எழுதப்பட்ட முதல் புத்தகம், முன்னோடி நாவல் (1942-இல் வெளி வந்த புத்தகமாம்) என்று பூரித்துப் போய்விட்டாரோ என்னமோ. புத்தகம் உண்மையான மனிதர்களை, உண்மையான சூழ்நிலைகளை சித்தரிக்கிறதுதான். ஆனால் சுவாரசியமான முடிச்சுகள், ஒரு புதிய உலகம், மனிதர்களைப் பற்றிய insights என்று எதுவுமே இல்லை.

இன்று நாவலை மீண்டும் படிக்கும்போது மிகக் கச்சிதமாக எழுதப்பட்ட நாவல் என்று புரிகிறது. (ஆசிரியரின் குரல் அங்கங்கே இருந்தாலும் கூட). விடை இல்லாத கேள்விகள் புத்தகத்தை சுவாரசியப்படுத்துகின்றன. நாகம்மாள் உண்மையில் விரும்பியது என்ன? சின்னய்யனின் இறப்பையா? அவளுக்கு ராமாயி கணவனோடு வாழ்வது கண்டு பொறாமையா? முதலில் சின்னையன் இறந்துவிட்டானா? அவளுக்கு கெட்டியப்பன் மேல் ஈர்ப்பு இருக்கிறதா இல்லையா? காட்டிலும் மேட்டிலும் யாரும் அறியாமல் சந்தித்துக் கொண்டே இருப்பது எங்கே கொண்டு போகும் என்று அறியாமலா இருப்பாள்? ஊர் என்ன பேசும் என்று உணராமலா இருப்பாள்?

ஆனால் புத்தகம் பாதியில் முடிந்துவிட்டது போலத்தான் உணர்ந்தேன். விடை இல்லாத கேள்விகள் என்பதெல்லாம் சரிதான், ஆனால் இன்னும் கொஞ்ச தூரமாவது போயிருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.

எனக்கு அரைகுறையாகத் தெரிந்தாலும் சிறப்பான வட்டார நாவல்தான். ராஜம் ஐயரோடும் மாதவையாவோடும் தேங்கிப் போயிருந்த தமிழ் நாவல் உலகத்தை அடுத்த நிலைக்கு இவர்தான் கொண்டு போயிருக்க வேண்டும். இன்றும் படிக்கக் கூடிய, காலாவதி ஆகாத, எதார்த்தவாத நாவல். அவர் காட்டுவது கொங்கு நாட்டு கிராம சூழ்நிலையில் தன் உரிமையைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள நினைக்கும் தைரியமான பெண்ணை. அவளுக்கு நேர் எதிர் குணாதிசய்ம் கொண்டவள் அவள் கொழுந்தன் மனைவி ராமாயி – அடங்கி ஒடுங்கிப் போகும் ‘குடும்பப் பெண்’. ராமாயி மூத்தவள் மீது கசப்போடு அடிபணிந்து போவது சிறப்பான சித்திரம். சின்னச் சின்ன பாத்திரங்கள் – சின்னையனை வீட்டோடு மாப்பிள்ளை ஆக்கிக் கொள்ள விரும்பும் மாமியார், சண்டியர் கெட்டியப்பன், முன்விரோதம் பாராட்டும் மணியக்காரர், அவரின் உதவியாளர் – மிகக் கச்சிதமாக செதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

எனக்கு புத்தகம் இன்னும் நீண்டிருக்க வேண்டும்தான். மனக்குறை இருந்தாலும் என் எண்ணம் மாறிவிட்டது என்பதைப் பதிவு செய்கிறேன். இன்னும் சிறப்பான வட்டார நாவல்கள் வந்திருக்கலாம், ஆனால் இந்த நாவல் காலாவதி ஆகிவிடவில்லை. இன்னும் பல வருஷம் உயிரோடு இருக்கும் முன்னோடி நாவல் என்றே இப்போது கருதுகிறேன். கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன். இப்போது காலச்சுவடு பதிப்பு ஒன்று இருக்கிறதாம்.

முந்தைய பகுதி

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஷண்முகசுந்தரம் பக்கம்

தொடர்புடைய பதிவுகள்: நாகம்மாள் பற்றி பலர்

21 thoughts on “கொங்கு நாட்டின் முதல் நாவல் – ஷண்முகசுந்தரத்தின் ‘நாகம்மாள்’ II

  1. சந்திரமௌளீஸ்வரன், // I think Shanmugasundaram is relative of Mr. Lathananath // லதானந்தின் முகவரி என்னிடம் இல்லை. உங்களுக்குத் தெரிந்தால் நீங்களே கேளுங்களேன் இல்லை அறிமுகப்படுத்தி வையுங்களேன்! என் முகவரி rv டாட் subbu அட் ஜிமெயில் டாட் காம்

    Like

  2. மீண்டும் படிக்கவேண்டும் என்ற பட்டியலில் இருந்த நாகம்மாள் நாவலை தற்போது படித்தேன். அதை பற்றிய எனது விமர்சனம்.

    நாவலை படிக்க ஆரம்பித்தவுடன் நம் மனதில் எழும் முதல் கேள்வி, ‘நாவலாசிரியர் ஏன் இடையிடையே பேசுகிறார்?’ என்பதுதான். அவர் பேசுவது ஒரு குறையே. நாவல் எளிமையான நடையில் செல்கிறது. கிராமத்து வாழ்க்கை நம் கண்முன் சிறப்பாகவே விரிகிறது. நாகம்மாள், சின்னப்பன், ராமாயி, கெட்டியப்பன் ஆகிய பத்திரங்கள் தத்தம் குணங்களோடு சித்தரிக்கபட்டிருக்கிரார்கள். எல்லாருக்குமே அவரவர்களுக்கு என்று தனிதனி ஆசைகள் உள்ளன. சுயநலம் என்று கூட சொல்லலாம். அதுவே நாவலின் கருவாகவும் உள்ளது. கணவனை இழந்த நாகம்மாள், தன் கணவனின் தம்பி கெட்டியப்பனுடன் சேர்ந்து வாழ்கிறாள். கெட்டியப்பன் மனைவி ராமாயிக்கும் நாகம்மாவை பிடிப்பதில்லை. நாகம்மாவின் அதிகாரம், ராமாயின் சுய கௌரவத்தை பாதிக்கிறது. மணியகாரருக்கு நாகம்மாவின் கணவன் மேல் கோபம் இருக்கிறது. கெட்டியப்பனுக்கும் அதே கோபம் இருக்கிறது. ராமாயின் அம்மா காளியம்மாவுக்கு, தன் மகள் மருமகனை தன்னுடன் வைத்துக்கொள்ளவேண்டும் என்ற ஆசை. இப்படி ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தங்கள் சுய நலத்திற்காக, நாகம்மாவுக்கும் சின்னப்பனுக்கும் இடையேயான பிரச்சினையை பயன்படுத்தி கொள்கிறார்கள்.

    அதன் விளைவாக என்ன ஆகிறது என்பதுதான் கதை. ஆசிரியர் சரளமாக கதையை நகர்த்திசெல்கிறார். ஆனால் கதை அதன் கடைசி முடிவை நோக்கி நகரும் ஒற்றைப்படை தன்மை கொண்டதாக உள்ளது. இது சிறுகதைக்கான ஒரு அம்சம். கடைசியில் கதையும் சடாரென ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிடுகிறது. கடைசியில் நடந்துவிட்ட விபரீதம், நாகம்மாள் சம்மதத்துடன் நடந்ததா என்பதை ஆசிரியர் நம் ஊகத்திற்கே விட்டுவிடுகிறார். ஆசிரியர் பாஷையில் சொல்வதென்றால், ‘நாகம்மாளும் அதைத்தான் விரும்பினாளா என்பது நமக்கு தெரியவில்லை’.

    ஒவ்வோர் சமயம் கோபம், மற்றோர் சமயம் கனிவு என்பதாகவே நாகம்மாள் மற்றும் சின்னப்பனின் மனவோட்டங்கள் சொல்லபடுகிறது. என்ன இருந்தாலும் அவர்களும் மனிதர்கள்தானே என்று ஆசிரியர் காட்டுகிறார். கதை முடிவிலும் அதையே நாம் எடுத்துகொள்ளலாம்.

    இந்த நாவலின் விவாத தளம் எது என்று பார்க்கும்போது, பெண்களுக்கு சொத்தில் பங்கு உண்டா இல்லையா என்பதை இந்நாவல் சொல்லவருகிறது. ஆனால் அது முழுமையாக விவாதத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. இருந்தும் வாசகன் மனதில் அது பற்றிய ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது. இன்றும் கூட அது பற்றி சமூகத்தில் இரண்டு விதமான பார்வை இருப்பதை நாம் பார்க்கிறோம்.

    நாகம்மாள் எளிமையான ஒரு குறுநாவல். நாவலுக்குண்டான அம்சங்கள் அதில் குறைவு. அலங்காரமான வார்த்தைகளோ, ஆர்பாட்டமான உத்திகளோ எதுவும் இல்லாத ஒரு குறுநாவல். படித்து முடித்ததும், பசுமையான சோலையில், கிராமத்தில், சில்லென்ற காற்றின் இதத்தில், மோருடன் சேர்ந்து பழைய சோறு சாப்பிட்ட உணர்வு ஏற்படுகிறது. கூடவே கடித்துக்கொள்ள மிளகாயும் உண்டு.

    பின்வரும் சுட்டியிலும் காணலாம்:
    http://wp.me/p2NYDZ-2r

    Like

  3. முற்றம் இலக்கிய கூட்டத்தில் சுந்தர ராமசாமி நிகழ்த்திய உரையின் ஒரு பகுதி. அக்டோபர் 2012 காலச்சுவடில் வெளியாகி உள்ளது.

    “…1940களின் தொடக்கத்தில் ஷண் முகசுந்தரம் எழுதிய ‘நாகம்மாள்’ ஒரு குறுநாவல். அதில் நாகம்மாள் என்று ஒரு கேரக்டர். பலர் படித்திருக்கலாம். கிராமத்தைச் சேர்ந்த அம்மா. அவர்தான் நாவலில் மையத்தில் இருக்கிறார். ஒரு படைப்பின் மையத்தில் எவ்வளவோ பேர் இருந்திருக்கிறார்கள். ராமன் இருந்திருக்கிறான். கிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறான். துரியோதனன் இருந்திருக்கிறான். அர்ஜுனன் இருந்திருக்கிறான். மிக உன்னதமான புருஷர்களெல்லாம் படைப்பின் மையத்தில் இருந்திருக்கிறார்கள். முதன்முதலாகச் சமுதாயத்திலிருக்கக்கூடிய ஒழுக்கம், அமுக்கக் டிய விஷயம் இவற்றை எல்லாம் ஏற்றுக்கொள்ளாத, மீறிப் போகக்கூடிய தன்னிச்சையான, தனக்காகவே சுதந்திரத்தை வரவழைத்துக்கொண்ட, என்னுடைய வாழ்க்கையை நான்தான் தீர்மானிப்பேன், நீ என்ன சொன்னாலும் நான் கவலைப்படமாட்டேன் என்னும் இயல்பு கொண்ட ஒரு பாத்திரம் – அதிலும் ஒரு பெண் பாத்திரம் – அந்த நாவலுடைய மையத்துக்கு வருகிறார். அந்த மாதிரி ஒரு நபர் வந்து ஊரிலிருந்தால் ‘ஒரு மாதிரியான கேஸ்’ என்று ஒதுக்கிவிடுவார்கள். ஊரில் அவரைப் பற்றி மற்றவர்கள் சொல்லக்கூடிய அபிப்பிராயம். அபிப்பிராயம் என்பதைவிட ஒரு விமர்சனம் – எதிர்மறையான விமர்சனம் – இவர் மோசமான ஆத்மா, நல்ல ஆத்மா இல்லை என்று தொடர்ந்து திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிச் சொல்லி அந்த விமர்சனத்தையே அவர் தலைமேல் வைத்துக் கட்டி அந்த விமர்சனத்துடைய ஒரு வடிவமாகவே பார்க்கக்கூடியது சமூகத்தில ஒரு பழக்கமாகப் போய்விட்டது. நாவலுக்குள் வரக்கூடிய சமயத்தில் என்ன ஏற்படுகிறது என்று பாருங்கள்.

    நாவல் ஆசிரியர் இந்தப் பார்வையைத் தலைகீழாக மாற்றிப் போடுகிறார். அவர் அந்த நாவலை எழுத வந்ததற்கான காரணம் இவர் கூறுகெட்ட அம்மாவென்று சொல்வதற்கு அல்ல. இந்தக் கூறுகெட்ட அம்மாவுக்கும் கூறுள்ள அம்மாக்களுக்கும் நிறைய ஒற்றுமை இருக்கிறதென்று சொல்கிறார். எந்த அம்மாக்களெல்லாம் உயர்வானவர்களென்று நினைத்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்களோ அவர்களது மனிதத்தன்மை, அவர்களிடம் இருக்கக்கூடிய காதல், உறவுமுறை, திறமை, கெட்டிக்காரத்தனம், மனிதப் பண்பு எல்லாமே இவரிடமும் இருக்கிறது. இத்தனை விஷயங்கள் இருக்கும் சமயத்தில் இந்த ஒரு விஷயத்தை மட்டும் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறீர்களே என்று அந்தப் பார்வையைத் திருப்பிப் போடுகிறார். பார்வையைத் திருப்பிப்போடுவதன் மூலம் உன்னதமான நாவல் என்று நீங்கள் சொல்வதோடு விஷயம் முடிந்துவிடவில்லை. ஓரம்கட்டப்பட்ட அம்மாக்கள் சமூகத்தில் மையத்துக்கு வந்துவிடுகிறார்கள். சமூகத்தோடு ஓரத்திலிருந்தவர் தட்டிக் கேட்கலாம், தட்டிக் கேட்பவர் ஆபீசுக்குள் உட்கார்ந்துவிட்டார். தட்டிக் கேட்பவர் கலெக்டராக வந்துவிட்டார். தட்டிக் கேட்பவர் ஆசிரியராக வந்துவிட்டார். யாருடைய பார்வை மாற்றம் அடைந்ததால் வந்தாங்க? அந்த ஆணித்தரமான, அடிப்படையான ஒரு வாதத்தை முன்வைத்து வாழ்க்கை சார்ந்த ஒரு தர்க்கத்தை முன்வைத்து இந்தப் பார்வையை மாற்றியது யாரு?

    நாவல் ஆசிரியர்தான் அந்தப் பார்வையை மாற்றினார். உலகம் முழுவதும் மனிதருடைய பார்வையை அடிப்படையாக மாற்றியதில் நாவல் ஆசிரியர்கள் மிகப் பெரிய பங்கு வகிக்கின்றனர்….”

    இதன் ஒலி வடிவம் கீழ் வரும் சுட்டியில்: http://koodu.thamizhstudio.com/mutram_1.php

    Like

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.