வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார்

வடுவூரார் ஒரு காலத்திய சூப்பர்ஸ்டாராம். இன்று அவர் எழுதியதைப் படிக்க கொஞ்சம் பொறுமை வேண்டும். ஒவ்வொரு பக்கத்தைத் திருப்பும்போதும் திடுக்கிட வேண்டி இருக்கிறது, அத்தனை திடுக்கிடும் திருப்பங்கள்.

பல வார்த்தைகளில் சொல்லக் கூடியதை ஒரே ஒரு வார்த்தையில் சொல்லக் கூடாது என்பதே அவரது தாரக மந்திரம். ஒரு பக்கத்தில் எழுதக் கூடிய கதைக் கருவை வெகு அனாயாசமாக ஐநூறு அறுநூறு பக்கம் எழுதிவிடுகிறார். அந்த ஐநூறு பக்கங்களில் நானூறு பக்கங்களில் தாசிகளும் “மாமாப்பயல்களும்”, மாறுவேஷப் பரதேசிகளும் நிறைந்து கிடக்கிறார்கள். தமிழகத்தில் இப்படி ஊருக்கு ஊர், தெருக்குத் தெரு இத்தனை தாசிகள் இருந்திருப்பார்களா என்று ஆச்சரியப்பட வைக்கிறார். தொடுப்பு வைத்துக் கொள்ள அலைபவர்கள் நிறைய. உதாரணமாக மேனகா நாவலில் இரண்டு விதவை – இல்லை இல்லை இரண்டு முண்டை நாத்தனார்கள் தங்களுக்குப் பிடிக்காத தம்பி மனைவியை ஏமாற்றி ஒரு முகமதியனுக்கு விற்கிறார்கள். இதெல்லாம் இத்தனை சுலபமாக இருந்ததா?

கதையின் போக்கு வெகு சுலபமாக புரிந்துவிடுவதால் பழைய காலத்து நாடகம் பார்ப்பது போல இருக்கிறது. ஆனால் சில சமயங்களில் பழைய எழுத்தில், நடையில் ஒரு special charm-ஐ உணர முடியும். இவர் எழுத்தில் எனக்கு அப்படித்தான் ஒரு charm தெரிகிறது. மிகச் சரளமாகச் செல்லும் கதையோட்டம். இதையெல்லாம் இன்று கூட பொழுதுபோக்காகப் படிக்கலாம் என்றால் நூறு வருஷம் முன்னால் படித்தவர்கள் எத்தனை ரசித்திருப்பார்கள் என்பதை உணர முடிகிறது. ராஜேஷ் குமாரை விட, இந்திரா சௌந்தரராஜனை விட, சுபாவை விட சுவாரசியமாகத்தான் எழுதி இருக்கிறார்.

நடைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு: (மேனகா நாவலிலிருந்து)

டிப்டி கலெக்டருடைய காரியங்களெல்லாம் பெண்ணின் கவலையின்றி நடைபெற்று வந்தன. எஜமானரும், எஜமானியம்மாளும் சுற்றுப்பிரயாணம் போவதும், அவரது பைசைக்கிளுக்கு ஆசார உபசாரங்கள் நடப்பதும், கோர்ட் குமாஸ்தா கோபாலையர் எஜமானனிடம் நடுநடுங்கிப் பல்லிளித்து நிற்பதும், ஆர்டர்லி அண்ணாமலை பிராது மனு கூப்பிடுவதும், போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் பொன்னம்பல நாடார் பொய்க் கேஸ் கொண்டு வருவதும், கண்டாகோட்டை கணக்கன் மகளைச் சுண்டாக்கோட்டை ஜெமீந்தார் கற்பழித்துக் கச்சேரிக்கு வருவதும், பஞ்சாங்கம் குப்புசாமி ஐயருடைய பசுமாட்டை நஞ்சாப்பட்டி காளிங்கராயன் பிடிப்பதும், வல்லம் கிராம முன்சீப்பு செல்லப்பையர் டிப்டி கலெக்டருக்கு வாழைத்தார்களை அனுப்புவதும், கங்கா ரெட்டி என்னும் சேவகன் பங்காவை இழுத்துக் கொண்டே தூங்கி விழுவதும், பட்டாமணியம் சட்டைநாதப் பிள்ளை சர்க்கார் பணத்தை வட்டிக்குக் கொடுப்பதும், தாலுகா குமாஸ்தா தங்கவேலுப் பிள்ளை தோட்டி தலையாரிகளை ஆட்டி வைப்பதும், அவர் மனைவி உண்ணாமுலையம்மாள் “எண்ணிக் கொள்” என்று ஒன்பது மாதத்திற்கொரு பிள்ளையை ஒழுங்காகப் பெறுவதும், தாசில்தார் தாந்தோனிராயர் பருப்பு சாம்பாரில் நீந்தி தினம் தெப்ப உற்சவம் செய்வதும், கோடி வீட்டுக் குப்பம்மாள் தெருளுவதும், ஊளை மூக்கு சுப்பனுக்கு உபநயனம் நடத்துவதும், உளறுவாய் ஜானகிக்கு ஊர்வலம் நடத்துவதும், எதிர்வீட்டு நாகம்மாள் எமலோகம் போகிறதும், பிரிந்தோர் கூடுவதும், கூடினோர் பிரிவதும் ஒழுங்காய் நடைபெற்று வந்தன.

(தெருளுவது என்றால் என்ன?)

நான் ரசித்த இன்னொரு வரி –

அவன் தனது தகப்பன் வீட்டில் சோற்றுக்கு மல்லுக் கட்டினான்; அக்காள் வீட்டிலோ இடுப்பிற்கு மல்லுக் கட்டினான்.

(மல் வேஷ்டி கட்டிக்கொண்டானாம்!)

நாவல்களின் விழுமியங்களோ! இந்தக் காலத்தை விடுங்கள், அன்றைக்கே அதிசயமாகத்தான் இருந்திருக்க வேண்டும். உதாரணமாக கையில் கணவன் போட்ட சூட்டைப் பற்றி மேனகா தான் கணவனுக்கு எழுதும் கடிதத்தில் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறாள் –

என் கையிலுள்ள சூட்டுத் தழும்புகளைப் காணும்போதெல்லாம் என் மனம் வருந்தித் தவிக்கிறது. சூட்டைப் பெற்றதற்காக அன்று, என்னை உங்களுடைய உரிமைப் பொருளாக மதித்து முத்திரை போட்ட தேவரீர் இப்போது என்னை உரிமையற்றவளாக்கி விலக்கியதே என் மனசைக் கலக்குகிறது.

அம்மா தாயே, நீ எங்கியோ போயிட்டே!

மேனகா எந்த மேல்நாட்டு நாவலையும் தழுவாமல் அவரே சொந்தமாக எழுதிய கதையாம். அதில் ஏறக்குறைய இரண்டு மூன்று நாட்களில் தஞ்சாவூர் டெபுடி கலெக்டர் சாம்பசிவத்துக்கு ஏற்படும் சோதனைகள் ஆஹா, ஓஹோ, சிவாஜி கணேசன் அழுவாச்சிப் படங்களையே மிஞ்சிவிட்டது. அவர் மகள் மேனகா ஏமாற்றப்பட்டு ஒரு முகமதியனுக்கு விற்கப்படுகிறாள், பெண்ணைக் காணோம் என்று இவர் அலைகிறார். அதே நேரத்தில் பொய்ப்புகாரில் அவரது வேலை போய்விடுகிறது. திருடர்கள் அவர் வீடு புகுந்து எல்லாவற்றையும் கொள்ளையடிக்கிறார்கள். அந்தக் கொள்ளையில் அவர் மனைவிக்கு படுகாயம் ஏற்படுகிறது. எல்லா பணமும் போய்விட்டதால் டாக்டருக்கு ஃபீஸ் தர முடியவில்லை, அவர் ஆபரேஷன் செய்ய மாட்டேன், செய்யாவிட்டால் மனைவிக்கு உயிர் போய்விடும் என்கிறார். கிராமத்தில் இருக்கும் வீடு, நிலத்தை அடகு வைத்து அநியாய வட்டிக்கு வாங்கி வரும் பணம் திருடு போய்விடுகிறது. நமக்கெல்லாம் பைத்தியம் பிடிக்கிறதோ இல்லையோ, சாம்பசிவத்துக்கு மூளை கலங்கிவிடுகிறது!

திகம்பர சாமியார் என்ற பேரைக் கேட்டிருக்கலாம். திரைப்படம் யூட்யூபில் கிடைக்கிறது. எம்.என். நம்பியார்தான் ஹீரோ.

மாயாவினோதப் பரதேசி கும்பகோணம் வக்கீலின் தொடர்ச்சி. சட்டநாதம் பிள்ளை ஜெயிலிலிருந்து தப்பிவிடுகிறார். மாசிலாமணி பழி வாங்கத் துடிக்கிறான். கண்ணப்பாவின் தம்பி கந்தசாமிக்கும் கலெக்டர் பட்டாபிராமம் பிள்ளையின் மகள் மனோன்மணிக்கும் கல்யாணம் நிச்சயிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் மனோன்மணியின் “படித்த” ஆங்கில மோகம் கந்தசாமிக்கு ஒத்துவருமா என்று தெரியவில்லை. மனோன்மணியைக் கடத்த, திகம்பர சாமியாரைக் கொல்ல, கந்தசாமி குடும்பத்தை அங்கஹீனம் செய்ய மாசிலாமணி போடும் திட்டங்கள் எப்படி தோல்வி அடைகின்றன என்பதுதான் கதை. கதை இன்று கொஞ்சம் போரடிக்கிறது. அதுவும் வாயைத் திறந்தால் போதும் எல்லாரும் பத்து பக்கத்துக்குக் குறையாமல் பேசுகிறார்கள், அதற்கு எதிராளி ஒரு பத்து பக்கத்துக்கு பதில் சொல்கிறான்(ள்). ஆயிரம் பக்கம் புத்தகத்தில் ஒரு இருநூறு முன்னூறு பக்கம் பெண்களுக்கு ஆங்கிலக் கல்வி கூடாது, அவர்கள் அடுப்பங்கரையில் இருக்க வேண்டும் என்று லெக்சர்கள். இவை எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு சுவாரசியமான சாகசக் கதையை மழுங்க அடித்துவிடுகின்றன. ஆனால் சரளமான நடை, கிடுகிடுவென்று போகும் கதை. இன்றைய ராஜேஷ்குமார் கதைகளுக்கு இதையே நான் விரும்புகிறேன்.

திவான் லொடபடசிங் பஹதூர்: காவல் கோட்டத்தில் வரும் ஒரு நிகழ்ச்சி – ராஜா திருமலை நாயக்கர் அரண்மனையில் கன்னம் வைக்கும் கழுவனுக்கு காவல் பொறுப்பு தரப்படுகிறது. இங்கும் அப்படித்தான். திவானாக நடித்து வரி வசூல் செய்து ஏமாற்றுபவனுக்கு திவான் பதவி அளிக்கப்படுகிறது. தவிர்க்கலாம்.

வித்யாசாகரம் நாவலைப் பற்றி ஒரு பதிவு இங்கே.

வசந்தமல்லிகா என்ற நாவலில் காணாமல் போன உயில், கதாநாயகி வெகு சுலபமாக நாடகக் கம்பெனியில் சேர்ந்து புகழ் பெறுவது என்ற வழக்கமான முத்திரைகள் இருக்கின்றன. படிக்கலாம்.

சௌந்தரகோகிலம் நாவலில் இரண்டு சரடுகளை – மனைவி மேல் சந்தேகப்பட்டு பரதேசியாகத் திரியும் முன்னாள் திவான், பணக்காரப் பெண்ணின் ஏழைக் காதலன் மீது விழும் திருட்டுப்பழி – அவர் விவரிக்கும் விதமும் சரி, இணைக்கும் விதமும் சரி யூகிக்க முடிந்தாலும் சுவாரசியமாகச் செல்கிறது.

மதனகல்யாணி நாவலில் காணாமல் போன ஜமீன் வாரிசுகள், ஆள் மாறாட்டங்கள். படிக்கலாம்.

இவற்றைத் தவிர பாய்ஸ் கம்பெனி நாடகம் மாதிரி ஒன்றை – சுந்தராங்கி – எழுதி இருக்கிறார்.

வடுவூராரின் படைப்புகள் 2009-இல் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டன. இவரது சில புத்தகங்கள் அல்லையன்ஸ் பதிப்பகத்தாரால் 2007 வாக்கில் மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டன. அப்போது சேதுராமன் அவரைப் பற்றி எழுதிய கட்டுரையை இந்தப் பதிவுக்கு அனுபந்தமாக இணைத்திருக்கிறேன்.

தமிழில் நாவல்கள் தோன்றிய ஆரம்ப கால கட்டத்தில் இவர் எழுதிய புத்தகங்களைப் படிக்காதவர் இருந்திருக்க முடியாது. புத்தகம் படிக்கும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்தித் தனக்கென பெரியதொரு வாசகர்கள் வட்டத்தை அமைத்துக் கொண்டவர். ரெய்னால்ட்ஸ் போன்ற நாவலாசிரியர்களைத் தழுவி எழுதியதோடு, சொந்தமாகவும் பல நாவல்கள் எழுதியவர்.

தஞ்சை மாவட்டத்தில் பிறந்தவர். தந்தை கிருஷ்ணசாமி ஐயங்கார். பி.ஏ. பட்டம் பெற்று, அன்றைய அரசில் தாசில்தாராக விளங்கியவர். எழுத்து மோகத்தால் வேலையை விட்டவர், தம் நாவல்களைத் தாமே அச்சிட ஒரு அச்சகமும், “மனோரஞ்சனி” என்ற மாத இதழும் தொடங்கி மாதம் ஒரு கதை நூல் என எழுதிக்குவித்தவர்.

நடுத்தர உயரம், ஒல்லியான உடல், சற்றே கறுத்த மேனி, கழுத்து வரை பொத்தான் போட்ட கோட்டு, சரிகை அங்க வஸ்திரம், பஞ்சகச்ச வேஷ்டி, தலையில் ஒரு குல்லா, காலில் ஹாஃப் ஷூ, கையில் தடி, நெற்றியை எப்போதும் அலங்கரித்த திருமண், வாய் நிறைய வெற்றிலை, புகையிலை. மொத்தத்தில் கை நிறைய சம்பாதித்த கவலை இல்லாத உல்லாச மனிதர்.

துணைவியார் பெயர் நாமகிரி அம்மாள் – இவர்களுக்கு ஒரு மகளும், இரண்டு பிள்ளைகளும். இவரது சம காலத்தவர்களான ஜே.ஆர். ரங்கராஜு, ஆரணி குப்புசாமி முதலியார், பம்மல் சம்பந்த முதலியார், எஸ். எஸ். வாசன், வை.மு. கோதைநாயகி ஆகியோருடன் நெருங்கிப் பழகியவர். (1)

தமது இலக்கியச் சாதனையாளர்கள் என்ற படைப்பில், க.நா.சுப்பிரமணியம் இவரைப் பற்றி எழுதுவது:

** ரங்கராஜுவிற்கு அடுத்து வாசகர்களை வெகுவாகக் கவர்ந்தவர் வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார். 1923 முதல் 1927 வரை தஞ்சை கல்யாண சுந்தரம் ஹைஸ்கூலில் நான் படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, கலர் அட்டையில், டெமி சைஸில் அவரது நாவல்களை, அப்பாவுக்குத் தெரியாமல், ரெயில்வே ஸ்டேஷன் ஹிக்கின்பாதம்சில் வாங்கிப் படித்த நினைவிருக்கிறது. கலைப் ப்ரக்ஞையுடன், சுலபமாகப் படிக்கக் கூடிய நடையுடன், விரசமான விஷயங்களையும் கூட அதிக விரசம் தட்டாமல் எழுதியதில் வல்லவர். ரெயினால்ட்சின் மட்டமான நாவல்களைத் தழுவி எழுதியவர் என்றாலும், விக்டர் ஹ்யூகோவின் Les Miserables என்ற நாவலை அற்புதமாகத் தமிழில் தழுவி எழுதியிருக்கிறார். அதே போல கிரேக்கப் புராணக் கதையான Eros and Psyche என்ற கதையை வசந்த கோகிலம் என்ற நாவலாகப் படைத்திருக்கிறார்.

அவர் பேசிய பல விஷயங்களிலே என் நினைவில் இருக்கும் முக்கியமானதொன்று – எகிப்தில் தலைமுறை தலைமுறையாக அரசாண்ட ஃபாரோக்கள், தென்னாட்டிலிருந்து மிசிர தேசத்துக்குச் (எகிப்து) சென்ற வடகலை அய்யங்கார்கள்தான் என்றும், அசைக்க முடியாத ருசு இருப்பதாகவும், அதைப்பற்றித் தான் ஒரு நூல் எழுதிக் கொண்டிருப்பதாகவும் சொன்னார்.. அந்த நம்பிக்கையில் ஆங்கிலத்தில் Long Missing Links என்று ஒரு 900 பக்கப் புத்தகம் எழுதி, தன் சொந்தச் செலவிலேயே அச்சிட்டு விற்க முயன்றார். புத்தகம் விற்கவில்லை. அவர் தன் பழைய பாணியில் எழுதிய கடைசி முயற்சி காங்கிரஸ் கமலம் – அதன் பிறகு அவர் பழைய வேகத்தையோ சாதனையையோ எட்டவில்லை..

தமிழுக்கு அவர் சேவை சரியானபடி கணிக்கப்படவில்லை – புரிந்து கொள்ளப் படவில்லை என்று தான் சொல்ல வேண்டும் *** (2)

இவர் எழுதிய நாவல்களில் சினிமாவாக வெளி வந்தவை மேனகா, வித்யாபதி (1946) – திகம்பர சாமியார் (1950) முதலியவையாகும். வில்லன் நம்பியாரின் திரையுலகப் பிரவேசம், வித்யாபதியில் தான். பின்னர் அவர் திகம்பர சாமியாரிலும் நடித்துள்ளார் (3)

தகவல் ஆதாரம்
1. தமிழ் இலக்கிய வரலாறு – மது. ச.விமலானந்தம்
2. இலக்கியச் சாதனையாளர்கள் – க.நா.சுப்பிரமணியம் — நன்றி வடுவூராரின் ‘வசந்த மல்லிகா’ என்ற ‘ஜெனரல் பப்ளிஷர்ஸ் / அல்லயன்ஸ் புத்தகத்தின் பதிப்புரை/முன்னுரை பக்கங்கள்
3. சினிமா சரித்திராசிரியர் ராண்டார்கை ஹிந்து பத்திரிகையில் சில வருஷங்களுக்கு முன் எழுதிய கட்டுரைகளிலிருந்து
————————

வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார் – படைப்புகள்

மங்கையர் பகட்டு (1936 – 2)
கலியாணசுந்தரம் அல்லது வேலியே பயிரை மேய்ந்த விந்தை (1942)
மரணபுரத்தின் மர்மம் அல்லது லீலாவதியின் மூடுமந்திரம் (1942)
டாக்டர் சோணாசலம் (1945)
நங்கை மடவன்னம் (1946 – 3)
பாவாடைச் சாமியார் (1946)
முத்துலக்ஷ்மி அல்லது வெடிகுண்டு மர்மம் (1947 )
பச்சைக்காளி (1948)
மருங்காபுரி மாயக் கொலை (1948)
திரிபுரசுந்தரி அல்லது திகம்பரசாமியார் திடும் பிரவேசம் (1950)
இருமன மோகினிகள் அல்லது ஏமாளியை ஏமாற்றிய கோமாளி (1951)
சோமசுந்தரம் அல்லது தோலிருக்கச் சுளைமுழுங்கி (1951)
சௌந்திரகோகிலம் மூன்று பாகங்கள் (1951 – 4)
நீலலோசனி அல்லது கனவில் மணந்த கட்டழகி (1951)
பூஞ்சோலையம்மாள் (1951)
பூர்ணசந்திரோதயம் நான்கு பாகங்கள் (1951 – 4)
மாயாவினோதப் பரதேசி இரண்டு பாகங்கள் (1951 – 4)
மேனகா இரண்டு பாகங்கள் (1951 – 7)
வித்தியாசாகரம் (1951 – 6)
சொக்கன் செட்டி (1952 – 2)
துரைராஜா (1952 – 3)
கும்பகோணம் வக்கீல் அல்லது திகம்பர சாமியார் இரண்டு பாகங்கள் (1953 – 9)
சமய சஞ்சீவி அல்லது பகையாளி குடியை உறவாடிக் கெடு (1953)
பிச்சு முத்துக் கோனான் (1953 – 2)
தங்கம்மாள் அல்லது தீரபுருஷனின் தியாக கம்பீரம் (1954)
வசந்தகோகிலம் (1954 – 7)
சிவராமக்ருஷ்ணன் (1955-3)
மிஸ்டர் பூச்சாண்டி எம்மே! அல்லது நீக்கு பெப்பே! நீ தாத்தக்குப் பெப்பே! (1955)
சிங்கார சூரியோதயம் அல்லது திருட்டில் நவமணிகள் (1956 – 2)
நவநீதம் அல்லது நவ நாகரீக பரிபவம் (1956)
மதன கல்யாணி மூன்று பாகங்கள் (1956 – 6)
திடும்பிரவேச மகாஜாலப் பரதேசியார் அல்லது புஷ்பாங்கி இரண்டு பாகங்கள்
கனகாம்புஜம்
காங்கிரஸ் கமலம் அல்லது ஆணென்று அணைய அகப்பட்டது பெண் புதையல்
திகம்பரசாமியார் பால்யலீலை
தில்லை நாயகி
திவான் லொடபடசிங் பகதூர்
துரைக் கண்ணம்மாள்
பன்னியூர் படாடோப சர்மா
பாலாமணி
மன்மதபுரியின் மூடு மந்திரம்
மாய சுந்தரி
மிஸிஸ் லைலா மோகினி
லக்ஷ்மிகாந்தம்

முதற்பதிப்பு வெளியான வருஷமும் மொத்தப் பதிப்புகளும் அடைப்புக் குறிக்குள் உள்ளன. தொடர்ந்து வரும் நாவல்கள் அனைத்தும் எப்போது முதலில் வெளியாயின என்று தெரியவில்லை.

(ஆதாரம் – தமிழ் நாவல் வளர்ச்சி (1900-1940) புதிய ஒளியில் இருண்ட காலம் — முனைவர் சுப. சேதுப்பிள்ளை தமிழ் இணைப் பேராசிரியர் – அரசு கலைக் கல்லூரி – சேலம் — நவம்பர் 2003 பதிப்பாளர் – தி பார்க்கர் – இராயப் பேட்டை சென்னை)

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் வணிக எழுத்து

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
“திகம்பர சாமியார்” திரைப்படம் பற்றி ராண்டார்கை
“வித்யாசாகரம்” நாவல் பற்றிய பதிவு