பொருளடக்கத்திற்கு தாவுக

கலைஞர் எழுதிய குறளோவியம்

by மேல் மே 2, 2019

கலைஞர் கருணாநிதியின் புனைவுகள் மோசமானவை, இலக்கியத் தரமற்றவை என்று குறிப்பிட்டிருந்தேன். அதே பதிவில் அவர் பழைய தமிழ் இலக்கியங்களைப் பற்றி எழுதி இருக்கும் உரைகளை நான் படித்ததில்லை என்றும் தமிழனுக்கு இந்த இலக்கியங்களைக் கொண்டு செல்ல முயலும் எந்த முயற்சியும் பாராட்டப்பட வேண்டியவையே என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

நான் கவிதைகளில் தேடுவது எனக்கு அபூர்வமாகவே கிடைக்கிறது. அதனால் நான் கவிதைகளை பொதுவாக தவிர்த்துவிடுவேன். ஆனால் குறுந்தொகையில் பல பாடல்களை (அவரோ வாரார் முல்லையும் பூத்தன, நிலத்தினும் பெரிதே வானினும் உயர்ந்தன்று, நனந்தலை உலகமும் துஞ்சும், வில்லோன் காலன கழலே தொடியோள்) படித்துவிட்டு ‘இது கவிதை!’ என்று உணர்ந்திருக்கிறேன். என்ன பிரச்சினை என்றால் பல வார்த்தைகள் புரிவதில்லை. ‘கொங்குதேர் வாழ்க்கை அஞ்சிறைத் தும்பி‘ என்று யாராவது ஆரம்பித்தால் கொங்குதேர் என்றாலும் என்ன என்று தெரியாது, அஞ்சிறை என்றாலும் என்ன என்று தெரியாது. வாழ்க்கையும் தும்பியும் மட்டும்தான் தெரிந்த சொற்கள். அதனால் உரைகள் தேவைப்படுகின்றன.

ஆனால் பழைய தமிழ் இலக்கியங்களைப் பற்றிய அனேக தெளிவுரைகள் கவிதையின் சாரத்தைப் பிழிந்து எடுத்துவிட்டு சக்கையை மட்டுமே தருகின்றன என்று எனக்கு ஒரு எண்ணம் உண்டு. பள்ளி காலத்தில் கோனார் நோட்ஸ் மதிப்பெண் வாங்கப் பயன்படலாம், ஆனால் இன்று கோனார் நோட்சுக்கு தேவை இல்லை, கவிதையின் அழகை என்னிடம் கொண்டு வர வேண்டும். வெறுமனே வார்த்தைகளுக்கு பொருள் தருவது, இல்லை என்றால் ஏழெட்டு வயது சிறுவன்/சிறுமி லெவலில் எழுதப்படும் ஒரு ‘கதை’ மூலம் கவிதையை விளக்க முயல்வது எல்லாம் எரிச்சல்தான் தருகின்றன, கவிதையைப் படிக்கும் அனுபவத்தில் குறுக்கே நிற்கின்றன. சாதத்தில் மீண்டும் மீண்டும் கல் கடிபடுவது போல.

இது வரையில் இரண்டே இரண்டு விளக்கங்களை மட்டுமே என்னால் ரசிக்க முடிந்திருக்கின்றது. ஏ.கே. ராமானுஜனின் Interior Landscape, ஜெயமோகனின் சங்க சித்திரங்கள். இது என் குறையாக இருக்கலாம். என் குறையாகவே இருந்தாலும், அதை மீறி எனக்கு அந்தக் கவிதையைக் கொண்டு வரக் கூடிய விளக்கங்களையே நான் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

ரொம்ப நாளாகவே கலைஞரின் தலையாயப் படைப்பாக சொல்லப்படும் குறளோவியத்தைப் படிக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். முதன்மைப் படைப்பு என்றால் முழுமோசமாக இருக்காது என்று ஒரு நினைப்பு.

குறளின் மொழி குறுந்தொகையின் மொழியை விட ஓரளவு புரிவது. கணிசமான குறள்களுக்கு எனக்கு உரை தேவைப்படாது. அதனால் இவர் என்ன விளக்கம் கொடுத்திருக்கிறார் என்பதில்தான் ஆர்வம். ஏமாற்றம்தான் மிஞ்சியது. சர்வசாதாரணமான விளக்கங்கள். சின்னப் பிள்ளைத்தனமான கதைகள் மூலம் சில பல குறள்களை விளக்கி இருக்கிறார். கோனார் நோட்சிலிருந்து வித்தியாசப்படுத்துவது அவருடைய அலங்காரத் தமிழ் மட்டுமே.

சிலவற்றுக்கு வழக்கமாக சொல்லப்படுவதிலிருந்து வேறு விளக்கம் தருகிறார். அது பொருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது.

தெய்வம் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுதெழுவாள்
பெய்யெனப் பெய்யும் மழை

என்றால் மனைவியை வள்ளுவர் மழைக்கு ஒப்பிடுகிறார், மனைவி சொன்னால் மழை பெய்யும் என்று பொருளில்லை என்கிறார்.

தக்கார் தகவிலர் என்பது அவரவர்
எச்சத்தால் காணப்படும்

என்பதில் எச்சம் என்றால் பிள்ளை பெண் பேரன் பேத்திகள் அல்ல, அவரவர் சொற்கள் என்கிறார்.

மழித்தலும் நீட்டலும் வேண்டா என்று எழுதியவர் ஜடாமுடியும் தாடியுமாக இருந்திருக்க மாட்டார் என்று வாதிடுகிறார், ஆனால் கலைஞரின் ஆட்சியில் வள்ளுவரின் உருவம் இப்படித்தான் என்று ஓவியங்கள், சிலை மூலம் நிறுவியேவிட்டார்!

ஆனால் தண்டம் என்று இந்தப் புத்தகத்தை புறம் தள்ள முடியாது. ஏனென்றால் கலைஞர் ரசிகர்! அவர் தேர்ந்தெடுத்திருக்கும் குறள்கள் மிக அழகானவை. அதுவும் காமத்துப்பாலிலிருந்து அவர் எடுத்திருக்கும் குறள்களில் பல ரசிக்கக் கூடியவை. வள்ளுவர் விவரிக்கும் காதல் பதின்ம வயதுக் காதலாக, இன்னும் மன முதிர்ச்சி அடையாத காதலாக, முதல் காதலாகத்தான் இருக்குமோ? இவர் தேர்ந்தெடுத்திருப்பவற்றில் பல அந்த உணர்வைத்தான் கொடுக்கின்றன. குறிப்பாக பெண்ணின் சித்திரம்.

அவர் தேர்ந்தெடுத்திருக்கும் குறள்களில் பலவற்றை கீழே கொடுத்திருக்கிறேன்.

காலை அரும்பி பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலரும் இந்நோய்

அழல் போலும் மாலைக்கு தூதாகி ஆயன்
குழல் போலும் கொல்லும் படை

தாம் வீழ்வோர் மென்றோள் துயிலின் இனிதுகொல்
தாமரைக்கண்ணன் உலகு?

காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்குமென்
நோனா உடம்பினகத்து

கரத்தலும் ஆற்றேன் இந்நோயை நோய் செய்தார்க்கு
உரைத்தலும் நாணுந்தரும்

வழுத்தினாள் தும்மினேனாக வழித்தழுதாள்
யாருள்ளித் தும்மினீரென்று

தும்முச் செறுப்ப அழுதாள் நுமருள்ளல்
எம்மை மறைத்தீரோ என்று

எழுதுங்கால் கோல்காணாக் கண்ணேபோல் கொண்கன்
பழிகாணேன் கண்ட விடத்து

இருநோக்கு இவளுண்கண் உள்ளது ஒருநோக்கு
நோய்நோக்கு ஒன்றந்நோய் மருந்து

யான்நோக்கும் காலை நிலன்நோக்கும் நோக்காக்கால்
தான்நோக்கி மெல்ல நகும்

நனவினால் நம்நீத்தார் என்பர் கனவினால்
காணார்கொல் இவ்வூரவர்

குழலினிது யாழினிது என்பர் தம்மக்கள்
மழலைச் சொல் கேளாதவர்

கோட்டுப்பூ சூடினும் காயும் ஒருத்தியை
காட்டிய சூடினீர் என்று

நினைத்து இருந்து நோக்கினும் காயும் அனைத்து நீர்
யார் உள்ளி நோக்கினீர்

ஊடுதல் காமத்திற்கின்பம் அதற்கின்பம்
கூடி முயங்கப் பெறின்

மின்பிரதி இங்கே கிடைக்கிறது.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: கவிதைகள்

From → Poetry

பின்னூட்டமொன்றை இடுங்கள்

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: