நாடக ஆசிரியர் மெரினா: அஞ்சலி

 அறுபது-எழுபதுகளின் ஸ்டார் எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான மெரினா மறைந்தார்.

நிறைவாழ்வு வாழ்ந்திருக்கிறார். 95 வயதாம்.

மெரீனா விகடன் ஆசிரியர் குழுவில் ஒருவர். விகடன் அறுபது-எழுபதுகளில் பிரபலமாக இருந்ததற்கு இவரும் ஒரு முக்கிய காரணம். பரணீதரன் என்ற பேரில் ஆன்மீகப் பயணக் கட்டுரைகள் எழுதினார். ஸ்ரீதர் என்ற பேரில் கார்ட்டூன்கள் வரைந்தார். மெரினா என்ற பேரில் நாடகங்கள் எழுதினார். மூன்று அவதாரங்களுக்குமே நல்ல மார்க்கெட் இருந்தது. அவரது நாடகங்கள் அனேகமாக விகடனில் தொடராக வந்தன. அதுவும் அவற்றின் பிராபல்யத்துக்கு ஒரு காரணம். (விகடனில் பேச்சு மூச்சையே காணோம்!)

ஒரு காலத்தில் மெரினாவின் நாடகங்கள் சென்னை சபா சர்க்யூட்டில் பிரபலம். தனிக்குடித்தனம், கால்கட்டு, ஊர் வம்பு போன்ற நாடகங்கள் புகழ் பெற்றவை. அனேகமாக கூத்தபிரானுக்கு ஒரு பாத்திரம் இருக்கும். (கூத்தபிரான் ரேடியோ அண்ணா என்றும் புகழ் பெற்றிருந்தார்.) தனிக்குடித்தனத்தின் வெற்றி அதை சினிமா உலகுக்கும் கொண்டு போனது.

பொதுவாக மெரீனா நகர்ப்புற – அதுவும் சென்னை நகர, மத்தியதர வாழ்க்கையை, குறிப்பாக பிராமணக் குடும்பங்களின் வாழ்க்கையை சித்தரித்தார். அன்றைய சபா நாடகங்களைப் பார்த்த பெருவாரியானவர்கள் பிராமணர்களே. இவர்களில் பெரும்பாலோர் விகடன் வாசகர்களும் கூட. அவரது எழுத்துக்கு இப்படி ஒரு மார்க்கெட் இருந்தது அவருக்கு பெரிய பலம். அதுவே அவரது பலவீனமும் கூட. குறுகிய வட்டத்தை விட்டு வெளியே வரமுடியவில்லை. நாடகங்களில் பிற ஜாதியினரை சித்தரித்தாலும் (தனிக்குடித்தனம் குடை நாயுடு) அவையும் ஒரு பிராமணரின் கண்ணோட்டமாகவே இருந்தது. இவற்றைப் பற்றிய சில குறிப்புகள் இங்கே.

தமிழில் இன்னும் ஷேக்ஸ்பியரும் ஷாவும் இப்சனும் அவதரிக்கவில்லை. நாடகங்களில் தெரியும் அவரது உண்மையான சித்தரிப்புகள் இதனாலேயே முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. சில இலக்கியத்துக்கு அருகிலாவது வருகின்றன. தமிழ் நாடகங்கள் வரலாற்றில் அவருக்கு நிச்சயமாக ஒரு இடம் உண்டு.

எழுத்தாளனுக்கு அஞ்சலி என்பது அவனது படைப்புகளைப் பற்றி எழுதுவதுதான். அவரைப் பற்றிய என் எண்ணங்களை மாற்றிய மாப்பிள்ளை முறுக்கு நாடகத்தைப் பற்றி எழுதியதை கீழே (சில திருத்தங்களுடன்) மீள்பதித்திருக்கிறேன்.

நான் மெரினாவின் நாடகத்துக்கு எல்லாம் சிலிகான் ஷெல்ஃபில் விமர்சனம் எழுதுவேன் என்று நினைத்ததில்லை. வெறும் fluff என்று ஒரு எண்ணம் இருந்தது. சில வருஷங்களுக்கு முன்னால் படித்த மாப்பிள்ளை முறுக்கு நாடகம் என் மனதை மாற்றியது. இதில் வரும் பாத்திரங்கள் உண்மையானவர்கள். அவர்கள் நடத்தை, பேசும் விதம், பழகும் விதம் எல்லாம் என் அத்தைகளிடமும் மாமாக்களிடமும் அத்தான்களிடமும் அத்தங்காள்களிடமும் சித்தப்பாக்களிடமும் பெரியம்மாக்களிடமும் நான் கண்டவையே. நான் வளர்ந்த சூழ்நிலையை தத்ரூபமாக பிரதிபலித்திருக்கிறார். மாமியார்-மருமகள் தகராறுகள், ஷட்டகர்களின் (சகலபாடிகள்) ஈகோ பிரச்சினைகள், சென்னைக்கு வந்தாலும் மாமனார் வீட்டில் தாங்காமல் ஹோட்டலில் தங்கும் மாப்பிள்ளை, பக்கத்து வீட்டில் மைசூர்பாக் வாசனை பிடிக்கும் பாட்ராச்சாரி, டிரான்சிஸ்டரில் கமெண்டரி கேட்டுக்கொண்டே இருக்கும் இளைஞன், பொருளாதார காரணங்களுக்காக வேலைக்குப் போக ஆரம்பித்திருக்கும் பெண்கள், அவர்களுக்கு வீட்டிலும் வெளியிலும் இருக்கும் பிரச்சினைகள், பாத்திரச் சீட்டு, நகைச் சீட்டு, புடவை வாங்கிவிட்டு பணம் தரப் படும் அவதி எல்லாம் என் குடும்பத்திலும் உறவினர் நண்பர் குடும்பங்களிலும் அனுபவித்தவையே, பார்த்தவையே. அந்தக் காலகட்டத்தை கண் முன்னால் கொண்டு வந்திருக்கிறார். இதை நாகம்மாள், தலைமுறைகள், கோபல்ல கிராமம் genre படைப்பு. ஆனால் இரண்டாம் வரிசைப் படைப்பு.

என்ன கதை? ஒரு வழக்கமான அப்பா, அம்மா; ஒரு பெண் ரமா பணக்கார மாப்பிள்ளை கிருஷ்ணமூர்த்திக்கு வாழ்க்கைப்பட்டிருக்கிறாள். இன்னொரு பெண் சாரு சொந்தத்தில் (மத்திய தரக் குடும்பம்) தியாகுவை மணந்து கொண்டிருக்கிறாள். சாருவுக்கும் மாமியாருக்கும் தகராறு. மாமியார் தியாகுவை smother செய்கிறாள். கிருஷ்ணமூர்த்தி மாமனார் வீட்டுக்கு வருவதே இல்லை. வழக்கமான பூசல்கள், சண்டைகள், நேற்று வரை கரித்துக் கொண்டிருந்தவர் நோய்வாய்ப்படும்போது ஆறுதலாக இருப்பது என்று போகிறது. கதாபாத்திரங்கள் உண்மையானவை. கதை? அதைத்தான் காணோம். மெரீனா அதைப் பற்றி எல்லாம் கவலைப்படவில்லை.

குறைகள் இல்லாத படைப்பு என்றெல்லாம் இல்லை. முக்கியமான குறை என்றால் இது நாடகமே இல்லை, நாவலை உரையாடல் வழியாக சொல்கிறார் அவ்வளவுதான். வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால் இந்த நாடகத்தைப் பார்க்க வேண்டியம் அவசியம் இல்லை, படித்தாலே போதும். கதை என்று ஒன்று இல்லை. திடீரென்று ஒரு முப்பது முப்பத்தைந்து வருஷம் பின்னால் போய் ஒரு ஃபோட்டோ எடுத்த மாதிரி இருக்கிறது. ஃபோட்டோவில் உண்மை வந்திருக்கிறது, ஆனால் கலை அம்சம் குறைவு. அதுவும் இருந்திருந்தால்!

மாப்பிள்ளை முறுக்கு டிவி சீரியலாகவும் வந்ததாம். அதைக் கண்டு மெரீனா வெறுத்துப் போய் இனி மேல் டிவி சீரியலுக்கு நாடகங்களைக் கொடுப்பதில்லை என்று முடிவு செய்துவிட்டாராம்.

மெரினாவின் நாடகங்களை மீண்டும் படித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்று வைத்திருக்கிறேன். வளர்ந்த சூழ்நிலையை விட்டு வெளியேறிய பிறகுதான் அதைப் பிரதிபலிக்கும் படைப்புகளை take it for granted ஆக எடுத்துக் கொள்ளும் மனநிலை மாறுகிறது. படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

மெரீனா ஒரு தளம் நடத்துகிறார். அவரைப் பற்றி மேலே தெரிந்து கொள்ள விரும்பினால் அங்கே போகலாம். இப்போது இந்தத் தளம் செயல்படவில்லை.

மெரினாவின் நாடகங்கள் எதையாவது பார்த்திருக்கிறீர்களா? படித்திருக்கிறீர்களா? பரணீதரனின் பயணக் கட்டுரைகள்? ஸ்ரீதரின் கார்ட்டூன்கள்? உங்கள் நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்!

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
மெரினாவின் தளம்
மெரினாவுக்கு நாடக சூடாமணி விருது
தனிக்குடித்தனம் நாடக விமர்சனம் மற்றும் மெரினாவுக்கு பாராட்டு
மெரினாவைப் பற்றிய ஒரு கட்டுரை