திருலோக சீதாராம்: கவிதையின் கலை

திருலோக சீதாராம் பற்றி எனக்குத் தெரிந்ததை ஓரிரு வார்த்தைகளில் சுருக்கிவிடலாம் – பாரதி குடும்பத்தோடு ஓரளவு நெருக்கமானவர், கவிஞர், அவ்வளவுதான். அவரது மகன் திருலோக சுப்ரமணியத்தை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தபோது இதை சாக்காக வைத்து சில பல வருஷங்களாக அபூர்வமாகவே சந்திக்கும் சிலிகன்ஷெல்ஃப் நண்பர்கள் சந்திக்க ஒரு வாய்ப்பு என்று நினைத்தேன். பாலாஜியும் சுந்தரேஷும் வருவதற்கில்லை என்று சொல்லிவிட்டார்கள், எதிர்பார்த்த ராஜனும் விசுவும் முகினும் வரமுடியவில்லை. ஆனால் அந்த ஏமாற்றத்தைத் தாண்டி தி. சீதாராம் என்ற சுவாரசியமான ஆளுமையை கொஞ்சம் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. ரவி சுப்ரமணியம் எடுத்த டாகுமெண்டரி நன்றாக இருந்தது. டாகுமெண்டரியைப் பார்த்த பிறகு பாரதி குடும்பத்தோடு ஓரளவு அல்ல, நிறையவே நெருக்கமானவர் என்பதும் தெரிந்தது.

என் மனதைத் தொட்ட கவிதைகள் மிகக் குறைவு. தமிழில் ஒரு 25-30 கவிதை இருந்தால் அதிகம். ஆங்கிலத்தில் பத்து கூட தேறுமா என்று தெரியவில்லை. இது என் குறையாகவே இருக்கலாம் – எனக்கு கவிதையின் nuances அபூர்வமாகவே புரிகின்றன. நான் மொழியைத் தாண்ட முடியாதது கவிதை அல்ல என்று கருதுவதுதான் இதற்குக் காரணம் என்று தோன்றுகிறது. என் கண்ணில் பாரதியின் வசன கவிதை மட்டுமே மொழியைத் தாண்டக் கூடியது. குயில் பாட்டு கூட தாண்டுமா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. படித்த வரையில் (ஐம்பது-நூறு பாடல் படித்திருந்தால் அதிகம்) கம்பன் தமிழைத் தாண்ட முடியாது என்றுதான் நினைக்கிறேன். குறுந்தொகைக்கு – குறிப்பாக ஏ.கே. ராமானுஜனின் மொழிபெயர்ப்புக்கு – மொழி தடையில்லை. பாரதியையும் கம்பனையும் பற்றியே இப்படி நினைப்பவன் பிற கவிஞர்களால் – அதுவும் சென்ற, இந்த நூற்றாண்டுக் கவிஞர்களால் பெரிதாகக் கவரப்படப் போவதில்லை.

திருலோக சீதாராம் கவிதையை வேறு விதத்தில் அணுகி இருக்கிறார். கவிதையை நிகழ்த்துகலையாக மாற்றி இருக்கிறார். கவிதைகளை – குறிப்பாக பாரதி, பாரதிதாசன் கவிதைகளை – மனப்பாடம் செய்து அவற்றை மேடையில் படித்தும் பாடியும் இருக்கிறார். கதாகாலட்சேபம் மாதிரி, வில்லுப்பாட்டு மாதிரி. கேட்டவர்கள் – அசோகமித்திரன், க.நா.சு., ஜெயகாந்தன் உட்பட்ட பலர் – மெய்மறந்து போயிருக்கிறார்கள். நான் மொழி என்ற கோட்டைத் தாண்டுகிறதா என்பதையே கண்குத்திப் பாம்பு போல பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன், அவரோ அந்தக் கோட்டுக்குள் நின்றுகொண்டு எப்படி கவிதையை ரசிப்பது, எப்படி அந்த ரசனையைப் பரப்புவது என்று முனைந்திருக்கிறார். அதுவும் ஒரு பிரமாதமான, valid அணுகுமுறையே. ஒலி நயத்தை, சந்தத்தை, கவிதையின் உத்வேகத்தை முன் வைக்கும் அணுகுமுறை. சிறுவயதில் நான் பாரதி கவிதைகளைப் படித்தது அப்படித்தான். அவரும் பாரதி, பாரதிதாசன் கவிதைகளைத்தான் முன்னிலைப் படுத்தி இருக்கிறார். என் கண்ணில் பாரதிதாசன் சிறந்த கவிஞர் இல்லைதான், ஆனால் சந்தம் அவருக்கு கை வந்த கலை. திருலோக சீதாராமின் நிகழ்த்துகலைக்கு உத்வேகம் நிறைந்த பாரதி பாடல்களும் ஒலி நயம் நிரம்பிய பாரதிதாசன் பாடல்களும் மிகப் பொருத்தமானவை. எஸ்.வி. சஹஸ்ரநாமம் பாஞ்சாலி சபதத்தை நாடகமாக அரங்கேற்றியபோது இவர்தான் பாடல்களைப் பாடிக் காண்பித்திருக்கிறார், அப்போதெல்லாம் நாடகக் குழுவோடு செல்வாராம்.

சீதாராமின் ஒரு உரை கூட இன்று கிடையாது. (1973-இல் மறைந்துவிட்டார், வானொலி உரைகள் கூட இன்று இல்லையாம்.) ஆனால் கேட்டவர்கள் விவரிப்பது கூட அவருடைய தாக்கத்தை புரிய வைக்கிறது. வானொலியில் ஏதாவது உரை கிடைத்துவிடாதா என்று ஆதங்கமாக இருக்கிறது.

சீதாராம் வேறு பல தளங்களிலும் பணியாற்றி இருக்கிறார். பாரதி குடும்பத்தில் ஒருவராக வாழ்ந்திருக்கிறார். செல்லம்மாள் பாரதி இவர் மடியில்தான் மறைந்தாராம். இன்றும் அவரது சந்ததியினர் பாரதியின் சந்ததியினருடன் தொடர்பில் இருக்கிறார்கள். ஏவிஎம் செட்டியாரின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த பாரதி பாடல்கள் நாட்டுடமை ஆவதில் பங்காற்றி இருக்கிறார். சிவாஜி என்ற சிறுபத்திரிகையை முப்பது நாற்பது வருஷங்கள் தொடர்ந்து நடத்தி இருக்கிறார். நோபல் பரிசை வென்ற ஹெர்மன் ஹெஸ்ஸேயின் சித்தார்த்தாவை தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். தெலுங்கை தாய்மொழியாகக் கொண்டவர், தெலுங்கு ஓரங்க நாடகங்களை சாஹித்ய அகடமிக்காக மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். ஜி.டி. நாயுடுவைப் பற்றி உழைப்பின் உயர்வு என்று ஒது புத்தகம் எழுதி இருக்கிறார்.

சுவாரசியமான ஆளுமையும் கூட. பலதரப்பட்ட மனிதர்களிடமும் உண்மையான நட்பு பாராட்டி இருக்கிறார். ஜி.டி. நாயுடுவும் நெருங்கிய நண்பர் – அதுவும் பத்தாயிரம் பணம் அனுப்பும் என்றால் அவர் அனுப்புவாராம், அந்த அளவுக்கு நெருக்கமான நட்பு – பக்கத்தில் ஃபர்னிச்சர் கடை வைத்திருந்த சர்தார்ஜியும் நெருங்கிய நண்பர். காமராஜையும் நன்றாகத் தெரியும், அண்ணாவும் அக்ரஹாரத்தில் இன்னொரு அற்புத மனிதர் என்று பாராட்டி இருக்கிறார். பாரதி குடும்பத்தில் ஒருவராகப் பழகி இருக்கிறார், பாரதிதாசனின் மதிப்பிற்குரியவராக இருந்திருக்கிறார். எம்எல்ஏ தேர்தலில் போட்டி இட்டிருக்கிறார் (தோல்வி, பத்தாயிரம் ரூபாய் அந்தக் காலத்தில் கையை விட்டு செலவழித்தாராம்) சொற்பொழிவாற்றினால் ஒரு சவரன் (8 கிராம் தங்கம், இன்றைய விலைமதிப்பில் கிட்டத்தட்ட 25000) தரவேண்டும் என்று நிர்ணயித்திருக்கிறார், ஆனால் கண்டிப்பாக இருந்து அதை வசூலித்தாரா என்று தெரியவில்லை, வாழ்க்கையை நடத்த அச்சகத்தைத்தான் நம்பி இருந்திருக்கிறார். ஜி.டி. நாயுடுவிடம் சில ஆயிரம் கடன் வாங்கினேன், திருப்ப முடியவில்லை என்கிறார். நாயுடு அதை தள்ளுபடி செய்ததும் அல்லாமல் மேலும் பணம் தந்திருக்கிறார்.

அவர் எழுதிய இலக்கியப்படகு என்ற புத்தகத்தைப் படித்தேன். சரளமான, சுவாரசியமான எழுத்து. பாரதியின் கட்டுரைகளை நினைவுபடுத்தியது.

டாகுமெண்டரியில் உள்ள ஒரு கவிதை இங்கே பாந்தமாக இருக்கிறது.

The Arrow and the Song – Longfellow

I shot an arrow into the air,
It fell to earth, I knew not where;
For, so swiftly it flew, the sight
Could not follow it in its flight.

I breathed a song into the air,
It fell to earth, I knew not where;
For who has sight so keen and strong,
That it can follow the flight of song?

Long, long afterward, in an oak
I found the arrow, still unbroke;
And the song, from beginning to end,
I found again in the heart of a friend.

அவரைப் பார்த்து, அவர் பேசியதையும் பாடியதையும் கேட்ட தலைமுறை அவரை மறக்காது என்று தெரிகிறது, ஆனால் அந்தத் தலைமுறை இன்று அனேகமாக இல்லை. ஆனால் என்றோ அவர் பாடியதும் பேசியதும் எழுதியதும் இன்றும் எங்கோ ஒரு உள்ளத்தைத் தொடத்தான் செய்கிறது.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: ஆளுமைகள்