பழைய புத்தகங்களின் வாசனை

எனக்கு புத்தகங்களின் வாசனை பிடிக்கும். ஆனால் அதை எல்லாம் விவரிக்கும் அளவுக்கு எனக்கு vocabulary இல்லை. வாசனை பற்றிய இந்தக் கட்டுரையைப் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். புத்தகங்களின் வாசனை என்பது – அதுவும் பழைய புத்தகங்களின் வாசனை என்பது ஏறக்குறைய மட்கிக் கொண்டிருக்கும் காகிதங்களின் வாசனைதான் போலிருக்கிறது. அதில் என்ன என்ன எல்லாம் இருக்கின்றன?

Using the olfactogram method, Bembibre and Strlič created their old-book odor wheel (Heritage Sci. 2017, DOI:10.1186/s40494-016-0114-1). The woody odors were thanks to the furfural in the decaying paper. d-Limonene gave the old books the sharp tang of an orange, and benzaldehyde provided rich, foodlike odors. Lactones added more fruity notes.

Furfural என்றால்? – பாதாம், ப்ரெட் கலந்து இனிப்பு வாசனையாம். அகராதிப்படி: a colorless, oily liquid, C5H4O2, having an aromatic odor, obtained from bran, sugar, wood, corncobs, or the like, by distillation: used chiefly in the manufacture of plastics and as a solvent in the refining of lubricating oils.

இந்த வாசனையை எப்படி ஆராய்ந்தார்கள் என்பதும் சுவாரசியம். சுத்தமான ப்ளாஸ்டிக் பை ஒன்றில் புத்தகத்தை ஒரு கார்பன் ஸ்பாஞ்சுடன் போட்டிருக்கிறார்கள். ஸ்பாஞ்சில் இந்த furfural, d-Limonene இத்யாதி கொஞ்சம் சேர்ந்திருக்கிறது. அதை gas chromatogram போன்ற ஒன்றை வைத்து ஆராய்ந்திருக்கிறார்கள். ஒரு நூலகத்தின் வாசனையையே ஆராய வேண்டுமென்றால்? சுத்தமான கார்பன் ஸ்பாஞ்சை நூலகத்தில் வைத்துவிட்டு சில பல மணி நேரத்துக்குப் பிறகு அதை ஆராய்ந்திருக்கிறார்கள்.

கொஞ்சம் பாதாம், ப்ரெட் மாதிரி வாசனை இருக்கிறதுதான். ஆனால் இந்த ஆரஞ்சு, பிற பழ வாசனைகள் எதுவும் என் ரேடாரில் இது வரை பதிவானதில்லை. உங்களுக்கு?

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பலதும்