ஹாரி பாட்டருக்கு அடுத்தபடி – பெர்சி ஜாக்சன் சீரிஸ்

(மீள்பதிவு)
கிரேக்க ரோமானியத் தொன்மங்களின் பின்புலத்தில் புது சீரிஸ் ஒன்றும் ஆரம்பித்திருக்கிறார். இதில் அப்போலோ மனித உருவத்தில், எந்த வித சக்தியும் இல்லாமல், பூமிக்கு அனுப்பப்படுகிறார். Trials of Apollo என்று ஆரம்பித்திருக்கிறார். Hidden Oracle (2016), Dark Prophecy (2017), Burning Maze (2018) என்று 3 புத்தகங்கள் இது வரை வந்திருக்கின்றன. இந்த சீரிசில் போன வருஷம் வெளிவந்த Tyrant’s Tomb (2019) புத்தகத்தைப் படித்ததால் மீள்பதித்திருக்கிறேன்.

Tyrant’s Tomb பற்றி குறிப்பாக சொல்ல ஏதுமில்லை. Sunk cost, அவ்வளவுதான். இவ்வளவையும் படித்தாயிற்று, முடிவு வரைக்கும் போய்விடுவோம் என்ற எண்ணம்தான். ஒரே ஒரு புத்தகம் – பெர்சி ஜாக்சன் சீரிசின் முதல் புத்தகம் – Lightning Thief வேண்டுமானால் படித்துப் பாருங்கள்.

Tyrant’s Tomb படிக்கும்போது ஒன்று தோன்றியது. அஷோக் பாங்கரின் ராமாயணம் சீரிஸ் போன்றவையும் இப்படித்தான் பெரும் காவியத்தை ஒரு காமிக்ஸ் புத்தக ரேஞ்சில் குறைக்கிறது. கடவுள் உனக்கு என்ன வரம் வேண்டும் என்று கேட்கும்போது இரண்டு இட்லி ஒரு வடை கேட்பதைப் போல காவியத்தின் வீச்சை குறைத்துவிடுகிறது என்று உணர்ந்தேன். ஆனால் கிரேக்கத் தொன்மம் என்றால் அது பெரிய குறையாகத் தெரியவில்லை!

Heroes of Olympus சீரிசும் இப்போது நிறைவு பெற்றுவிட்டது. அதனால் இதை மீள்பதிக்கிறேன்.

ஹாரி பாட்டர் இப்போது பழைய செய்தி. சினிமாக்கள் கூட முடிந்துவிட்டன. அடுத்தது என்ன?

ஹாரி பாட்டர் அளவுக்கு இல்லாவிட்டாலும் ரிக் ரியோர்டனின் பெர்சி ஜாக்சன் சீரிஸ் சுவாரசியமாக இருக்கிறது. இதைத்தான் நான் ஹாரி பாட்டர் புத்தக விரும்பிகளுக்கு, சின்னப் பையன்/பெண்களுக்கு இன்று சிபாரிசு செய்வேன். ஆனால் இவை எல்லாம் ஹாரி பாட்டர் புத்தகங்களை விட ஓரிரண்டு மாற்று கம்மிதான்.

இந்தக் கதைகளில் கிரேக்க கடவுள்கள் இன்னும் உலகை “ஆள்கின்றனர்.” ஆனால் இப்போது Zeus நியூ யார்க் எம்பையர் ஸ்டேட் பில்டிங்கிற்கு ஜாகையை மாற்றிவிட்டார். இன்னும் அவ்வப்போது கிரேக்கக் கடவுள்கள் பூமிக்கு வந்து மனிதர்களோடு கூடி அரைக் கடவுள்களை (demigods) உருவாக்குகிறார்கள். அதாவது இந்தக் காலத்து ஹெர்குலிஸ், அகிலிஸ். இந்த அரைக் கடவுள்கள் பொதுவாக பதின்ம வயதைத் தாண்டுவதில்லை. அதற்குள் பல வேறு ராட்சதர்கள் அவர்களைத் துரத்தி துரத்தி கொன்று விடுகிறார்கள். அவர்கள் தப்பிக்க ஒரே வழிதான் – Camp Half Blood என்ற இந்த அரைக் கடவுள்களுக்கான புகலிடத்துக்குப் போய் சேர்வது. அங்கே பழங்கால கிரேக்க நாயகர்கள் பல வேறு சாகசங்கள் புரிய கிளம்பிப் போனது போல இங்கிருந்தும் இந்த டீனேஜர்கள் போகிறார்கள்.

ரியோர்டன் ஒரு சிம்பிளான ஃபார்முலா வைத்திருக்கிறார். கிரேக்க தொன்மங்களில் உள்ள நிகழ்ச்சிகள் எல்லாம் வேறு வேறு context-இல் மீண்டும் நடக்கின்றன. உதாரணமாக மெடுசா இப்போது ஒரு சிலை விற்கும் கடை வைத்திருக்கிறாள், அங்கே வருபவரெல்லாம் அவள் கண்களை சந்தித்து சிலையாகிவிடுவார்கள், யுலீசஸ் குருடாக்கிய ஒற்றைக்கண்ணன் பாலிஃபீமஸ் இன்னும் அந்தத் தீவில் வசிக்கிறான். யுலீசசின் இடிந்த மாளிகையில் அவன் மனைவி பெனலபியை மணக்க விரும்பி அங்கேயே கூடாரம் அடித்துக் கொண்டவர்களின் ஆவிகள் இன்னும் ஒரு முறை அங்கே வருகின்றன. இவர்களை எல்லாம் இந்த அரைக்கடவுள்கள் எப்படி மீண்டும் வெல்கிறார்கள் என்று கதை போகிறது.

நம்மூர் context-இல் சொல்ல வேண்டுமென்றால் ராவணனும் ஹிரண்யகசிபுவும் மீண்டும் உயிரோடு வந்து உலகைக் கட்டுப்படுத்த முயல்வது போலவும், அவர்களை ராமனின் வம்சத்தில் வந்த ஒருவனும் நரசிம்மரின் வம்சாவளியினர் ஒருவனும் சேர்ந்து வெல்வது போலவும் எழுதப்பட்ட கதைகள். இந்த ஃபார்முலாவை க்ரேக்க, ரோமானிய, எகிப்திய, ஸ்காண்டினேவிய தொன்மங்களை வைத்து எழுதித் தள்ளுகிறார்.

பெர்சி கடலின் கடவுளான பொசைடனின் மகன். Zeus-இன் மின்னல் ஆயுதம் திருட்டுப் போயிருக்கிறது. பொசைடனைத்தான் Zeus சந்தேகிக்கிறார். கிரேக்கக் கடவுள்களால் “கொல்லப்பட்ட” க்ரோனோஸ் மீண்டும் உயிர்த்தெழ முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறார். பெர்சி, அதீனாவின் மகள் அனபெத், ப்ளூட்டோவின் மகன் நிகோ மற்றும் பலர் சேர்ந்து ஐந்து புத்தகங்களில் (Lightning Thief, Sea of Monsters, Titan’s Curse, Battle of Labyrinth, Last Olympian) க்ரோனோசை முறியடிக்கிறார்கள். இதைத் தவிர Demigod Files (2009), Demigod Diaries (2012) என்ற புத்தகங்களில் சில சிறுகதைகள் உள்ளன.

Lightning Thief திரைப்படமாகவும் வந்திருக்கிறது.

என்னைக் கவர்ந்த விஷயம் கிரேக்கத் தொன்மங்களை அங்கங்கே நிரவி இருப்பதுதான். ப்ரொமெதீயஸ், அட்லஸ், மினோடார், cyclops, மெடுசா எல்லாரும் வருகிறார்கள். அவர்களை திறமையாக கதைக்குள் கொண்டு வந்திருக்கிறார்.

தன் அப்பா/அம்மாவை “கொன்று” ஆட்சிக்கு வரும் கடவுள்கள் என்பது எகிப்திய தொன்மங்களிலும் உண்டு. அதை வைத்தும் ஒரு சீரிஸ் எழுதி இருக்கிறார். மூன்று புத்தகங்கள் (Red Pyramid, Throne of Fire, Serpent’s Shadow) வெளிவந்திருக்கின்றன.

கிரேக்க கடவுளர் ரோமானிய கடவுள்களாக மாறியது வரலாறு. அதை வைத்து பெர்சி வேறு சில ரோமன் அரைக் கடவுள்களோடு சேர்ந்து பூமிக் கடவுளான கயாவை (Gaea) எதிர்க்கும் இன்னொரு சீரிசையும்- Heroes of Olympus – எழுதி இருக்கிறார். இது வரை Lost Hero (2010), Son of Neptune (2011), Mark of Athena (2012), House of Hades (2013), Blood of Olympus (2014) என்று மூன்று ஐந்து புத்தகங்கள் வந்திருக்கின்றன.

இப்போது ஸ்காண்டிநேவியத் தொன்மங்களின் பின்புலத்தில் ஒரு புது சீரிஸ் – முதல் புத்தகம் Sword of Summer (2015). Hammer of Thor (2016) மற்றும் Ship of the Dead (2017) என்று மொத்தம் மூன்று புத்தகங்கள் வந்திருக்கின்றன.

படிக்கலாம். குறிப்பாக பதின்ம வயதினர் படிக்கலாம். தொன்மங்களை விரும்பிப் படிப்பவர்கள் படிக்கலாம். சாம்பிள் வேண்டுமென்றால் சில நீள்கதைகள் இங்கே – Son of Sobek, Staff of Serapis, Crown of Ptolemey. இவற்றில் கிரேக்கக் கடவுளர்களுக்குப் பிறந்த நாயகர்களும் எகிப்திய ‘மந்திரவாதி’ டீனேஜர்களும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து சில வில்லன்களை சமாளிக்கிறார்கள். இவை தொகுக்கப்பட்டு ‘Demigods and Magicians’ என்று ஒரு புத்தகமாக வெளிவந்திருக்கின்றன.

கிரேக்கத் தொன்மங்களையே Percy Jackson’s Greek Gods என்ற பெயரில் தொகுத்திருக்கிறார்.

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
ரிக் ரியோர்டன் – விக்கி குறிப்பு
ரிக் ரியோர்டனின் தளம்

ராஷோமோன் திரைப்பட கதையை எழுதிய அகுடகாவா

ராஷோமோன் திரைப்படத்தை நம்மில் பலரும் பார்த்திருப்போம். (பார்க்கவில்லை என்றால் கட்டாயம் பார்த்துவிடுங்கள், உலகின் டாப் டென் படங்கள் என்று ஒரு பட்டியல் போட்டால் அதில் ராஷோமோன் இடம் பெறும்) இயக்குனர் அகிரா குரோசாவா அந்தத் திரைப்படத்துக்குப் பிறகு ஏறக்குறைய ஒரு cult figureதான்.

திரைப்படம் ரயனோசுகே அகுடகாவா எழுதிய இரண்டு சிறுகதைகளை இணைத்து உருவாக்கப்பட்டது. ஒன்றின் பெயர் ராஷோமோன். ரொம்ப நாளைக்கு அது இரண்டு சிறுகதைகளின் இணைப்பு என்று தெரியாது. ராஷோமோன் சிறுகதையை மட்டும் படித்துவிட்டு இதிலிருந்து குரோசாவா எப்படி திரைப்படத்தை உருவாக்கினார் என்று வியந்து கொண்டிருந்தேன். In the Grove சிறுகதை திரைப்படத்தின் கதையையும், ராஷோமோன் திரைப்படம் கதையின் ஒரு தளத்தையும் தருகிறது.

அகுடகாவா இளவயதிலேயே – 35 வயதில் தற்கொலை செய்துகொண்டார்.

அகுடகாவாவின் பலம் அவரது வேர்கள்தான் என்று தோன்றுகிறது. நான் படித்த வரையில் அவரது கதைகள் சில பல நூறு வருஷங்களுக்கு முன்னால் நடக்கின்றன. அனேகமாக பெரிய அந்தஸ்து இல்லாதவர்கள்தான் கதை மாந்தர்கள். திடீரென்று ஒரு வீச்சு. In the Grove சிறுகதையில் மனைவி கணவனைக் கொல்லச் சொல்லும் இடம்; பிணங்களின் தலைமுடியைத் திருடும் கிழவி; விளையாட்டாகச் சொன்ன பொய் நிஜமாகவே நடந்ததா இல்லையா என்ற கேள்வி; செய்தி சொல்லப் போகும் நரி; என்று பல இடங்களைச் சொல்லலாம். அவையே அவரது கதைகளை உயர்த்துகின்றன. ஆனால் என் கண்ணில் எவையும் படிக்க வேண்டியவை அல்ல. உளவியல் கூறுகளை வலிந்து புகுத்துகிறார் என்று தோன்றுகிறது. இன்னும் கொஞ்சம் வாழ்ந்திருந்தால் இந்த rough edges எல்லாம் போயிருக்கலாம்.

நான் படித்த தொகுப்பில் ஆறு சிறுகதைகள் இருந்தன. In the Grove சிறுகதை ஒரு rough draft போலத்தான் இருந்தது. அதில் ராஷோமான் திரைப்படத்தை கண்டது குரொசாவாவின் சாதனை என்றுதான் தோன்றுகிறது. ராஷோமான் நல்ல் பின்புலச் சித்தரிப்பு, ஆனால் அவ்வளவு மட்டுமே. Yam Gruel, Martyr, Kesa and Morito ஆகியவை படிக்கக் கூடிய, சுமாரான சிறுகதைகள். Dragon நல்ல சிறுகதை. குளத்திலிருந்து ஒரு ட்ராகன் எழும் என்று கிளப்பிவிடும் புரளி உண்மை ஆகிறதா?

அகுடகாவா புத்தகப் பித்தர்களுக்கு மட்டும்தான். திரைப்படத்தை பார்த்துக் கொள்ளுங்கள் என்றுதான் சொல்வேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: உலக இலக்கியம்

பாகிஸ்தானி-ஆங்கிலேய எழுத்தாளர் ஹனீஃப் குரேஷியின் சிறுகதை: My Son the Fanatic

குரேஷி எனக்கு திரைப்படங்கள் மூலமாகத்தான் – My Son the Fanatic (1997), East is East (1999) – அறிமுகமானார். இரண்டிலும் ஓம் பூரிதான் நாயகன். இங்கிலாந்தில் வாழும் புலம் பெயர்ந்த பாகிஸ்தானி பின்புலத்தில் எடுக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள். இரண்டும் நன்றாக இருந்தன, ஆனால் பார்த்தே ஆக வேண்டியவை அல்ல.

சமீபத்தில் My Son the Fanatic திரைப்படத்தின் மூலக்கதை (1994) கிடைத்தது. நல்ல சிறுகதை. இளைஞனான மகன் மதத்தில் தீவிரமாக மூழ்கி உங்கள் விழுமியங்களுக்கு எதிராகச் சென்றால், உங்களை கேவலமாகப் பார்த்தால் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? இதை எதில் வேண்டுமானாலும் பொருத்திப் பார்க்கலாம் – ஏதோ ஒரு குழு அடையாளத்துக்காக – முஸ்லிம்கள் இந்தியாவின் இரண்டாம் நிலை குடிமகன்கள் என்று கருதும் ஹிந்து, கறுப்பர்களை இழிபிறவிகளாகப் பார்க்கும் வெள்ளையன், ஜாதி அடையாளம், மொழி அடையாளம் ஏதோ ஒன்று – உங்கள் மகன்/மகள் நீங்கள் உங்கள் வாழ்வின் அனுபவத்தால் அடைந்த விழுமியங்களை நிராகரித்தால் – இல்லை எதிர்த்தால் – எப்படி உணர்வீர்கள்? அல்லது அப்பா ஹிந்துத்துவர், மகன் ஹிந்துத்துவ எதிரி, அப்பா தி.க., பெண் ஆன்மீகவாதி, அப்பா நிறவெறியன், பெண் கறுப்பனை காதலிக்கிறாள் – ஏதோ ஒன்று, பெற்றோர்களின் விழுமியங்களை பிள்ளைகள் தவறு என்று கருதினால் எப்படி மேலே போவது? என் பெண்ணுடன் எல்லாருக்கும் மெடிகேர் எல்லாம் கேட்க நன்றாகத்தான் இருக்கிறது, பணம் எங்கிருந்து வரும், வரவுக்குள்தான் செலவிருக்க வேண்டும் என்றோ, இல்லை பில்லியனர்கள் உலகில் இருப்பதில் எந்தத் தவறும் இல்லை, எத்தனை கொடுமைகள் நேர்ந்தாலும் விழைவுதான் மனித சமூகத்தை முன்னே கொண்டு செல்கிறது என்று வாதிடும்போதெல்லாம் இதை கொஞ்சம் உணர்கிறேன்.

குரேஷியின் பூர்வீகம் சென்னை! அவரது குடும்பத்தினர் 1947-இல் பாகிஸ்தானுக்கு குடி பெயர்ந்திருக்கிறார்கள். அப்பா படிக்க இங்கிலாந்து போயிருக்கிறார். அங்கேயே ஒரு வெள்ளைக்காரப் பெண்ணை மணந்து செட்டில் ஆகிவிட்டார். குரேஷி இங்கிலாந்தில் பிறந்தவரே.

சிறுகதையை இணைத்திருக்கிறேன், படித்துப் பாருங்கள்! (முடிந்தால் திரைப்படங்களையும் பாருங்கள்!)

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: புனைவுகள்

பிடித்த சிறுகதை – சோ. தர்மன் எழுதிய அடமானம்

சிலபல சமயங்களில் சிறுகதைகளை விவரிப்பது பயனற்றதாகத் தெரிகிறது. இந்தச் சிறுகதையும் – அடமானம் – அப்படித்தான் உணர வைக்கிறது. நேரடியாக சொல்லப்படும் சிறுகதை. திருமணம், புது மனைவி – நல்ல தொழிலாளி கணவனின் முதலாளியின் வசமாவது (பாலியல் ரீதியாக அல்ல, தொழிலாளியாக). படித்துக் கொள்ளுங்கள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சோ. தர்மன் பக்கம்

பிடித்த சிறுகதை – சா. கந்தசாமியின் “தக்கையின் மீது நான்கு கண்கள்”

அற்புதமான சிறுகதை. மீன் பிடிப்பதில் தாத்தாவுக்கும் பேரனுக்கும் போட்டி, கௌரவப் பிரச்சினை, தான் வெல்லாத இடத்தில் சிறுவன் வெல்வதை தாத்தாவால் ஜீரணிக்க முடியவில்லை என்று சுருக்கலாம், ஆனால் அது கதையின் வீரியத்தை காட்டவில்லை.

இந்தச் சிறுகதை ஜெயமோகன் பட்டியலிலும் எஸ்ரா பட்டியலிலும் இடம் பெறுகிறது. அ. ராமசாமி இந்த சிறுகதையை இங்கே அலசுகிறார். இயக்குனர் வசந்த் இதை ஒரு குறும்படமாக எடுத்துள்ளார், அதற்கு தேசிய விருதும் கிடைத்திருக்கிறது.

கந்தசாமி விசாரணை கமிஷன் என்ற நாவலுக்காக 1998-இல் சாஹித்ய அகடமி விருது பெற்ற எழுத்தாளர். அவரது சாயாவனம் தமிழின் உலகின் மிகச் சிறந்த நாவல்களில் ஒன்று. அவரது இன்னும் இரண்டு சிறுகதைகள் – ஹிரண்யவதம், சாந்தகுமாரி – ஜெயமோகன் பட்டியலில் இடம் பெறுகின்றன. கந்தசாமியின் ஒரு பேட்டியை இங்கே படிக்கலாம்.

கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: சா. கந்தசாமி பக்கம்

அஞ்சலி: எழுத்தாளர் அய்க்கண்

அய்க்கண் பேரைக் கேட்டிருந்தாலும் நான் எதுவும் படித்ததில்லை. அவரை பற்றி யாரும் பெரிதாகக் குறிப்பிட்டும் நான் பார்த்ததில்லை. வணிக எழுத்தை பொருட்படுத்தி எழுதும் (எனக்குத் தெரிந்த) ஒரே தீவிர இலக்கிய விமர்சகரான ஜெயமோகன் கூட அவரது மறைவைப் பற்றி குறிப்பிடவில்லை.

இப்போதெல்லாம் ஃபேஸ்புக்கில் திருப்பூர் கிருஷ்ணன் சில பல எழுத்தாளர்களை நினைவு கூர்கிறார். அவர்தான் அய்க்கண் மறைவுச் செய்தியை குறிப்பிட்டிருந்தார். அய்க்கண் தமிழ் பேராசிரியராக இருந்திருக்கிறார் என்றும் நிறைய எழுதி இருக்கிறார் என்றும் தெரிகிறது. ஓய்வு பெற்ற தமிழ் பேராசிரியை, தோழி சுசீலாவுக்கு பழக்கம் இருக்கலாம்.

எழுத்தாளனுக்கு அஞ்சலி என்பது அவரது புத்தகங்களைப் பற்றி எழுதுவதுதான் என்பது என் உறுதியான கருத்து. தற்செயலாக அவரது அதியமான் காதலி புத்தகத்தின் மின்பிரதி கிடைத்தது.

தமிழ் சரித்திர நாவல்களில் என் எதிர்பார்ப்பு மிக மிகக் கீழேதான். பல குப்பை சரித்திர நாவல்களை படித்து நொந்து நூலாகி இருக்கிறேன். அய்க்கண் சரளமான நடையில், ரொம்ப வளவளக்காமல் ஓரளவு சுவாரசியமான, ஆனால் வெகு சுலபமாக ஊகிக்கக் கூடிய முடிச்சுகளைப் போட்டிருக்கிறார். மிகவும் சிம்பிளான கதைப்பின்னல்தான். புத்தகத்தை சுவாரசியப்படுத்துவது தியமானுக்கும் அவ்வைக்கும் உள்ள பந்தம் எப்படி ஏற்பட்டது என்ற அவர் கற்பனையும், அவர் பயன்படுத்தி இருக்கும் சங்கப் பாடல்களும்தான். படித்தே ஆக வேண்டிய நாவல் இல்லைதான். ஆனால் படிக்கக் கூடிய நாவல்.

ஓர் அகலிகையின் மகள், மண், மாணிக்கம் சார், மாண்புமிகு மாணவன் என்ற சிறுகதைகள் இணையத்தில் கிடைத்தன. அகலிகை வழக்கமான பாதையில் செல்லும் பெண்ணியக் கதை. மற்றவற்றைப் பற்றி சொல்ல ஒன்றுமில்லை.

ஒரு நாவல், 4 சிறுகதைகளை மட்டும் வைத்து சொல்லிவிட முடியாதுதான். என் கண்ணில் அய்க்கண் இலக்கியம் படைக்கவில்லை. அவர் எழுத்தை வணிக எழுத்து என்றுதான் வகைப்படுத்துவேன். அதியமான் காதலி அறுபது எழுபதுகளில் வாரப்பத்திரிகையில் தொடர்கதையாக வந்திருந்தால் விரும்பிப் படிக்கப்பட்டிருக்கும் என்பதில் எனக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை. நான் படித்த பல குப்பைகளை விட அ. காதலி எவ்வளவோ பரவாயில்லை. நிச்சயமாக் அய்க்கண்ணின் வேறு ஏதாவது புத்தகம் கிடைத்தால் புரட்டியாவது பார்ப்பேன். ஆனால் தமிழ் வணிக எழுத்தின் வரலாற்றிலும் அவர் ஒரு footnote அளவுக்கு வந்தால் அதிகம்.

அவரது குடும்பத்தினருக்கு என் ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: அஞ்சலிகள்

கோபிகிருஷ்ணன் சிறுகதைகள்

கோபிகிருஷ்ணனைப் பற்றி சாரு நிவேதிதா மூலம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன், ஆனால் பெரிதாகப் படித்ததில்லை. அவருக்கு உளவியல் பிரச்சினைகள் இருந்தனவாம். கடவுளின் கடந்த காலம் போன்ற சிறுகதைகளில் அது தெரிகிறது. ஆனால் என்ன கதை என்றுதான் புரியவில்லை.

படித்த வரையில் intriguing எழுத்தாளர். பிரச்சினைகளால் அமுக்கப்படும் சாதாரண, அனேகமாக கீழ் நடுத்தர வர்க்க மனிதனுக்கு எதிர்ப்பைத் தெரிவிக்கக் கூட வழி இல்லை, சும்மா ஒப்புக்கு “என்ன கொடுமை சரவணன்” என்று சொல்லிவிட்டு நகர்ந்துவிடுகிறான் என்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறார் – குறிப்பாக புயல் சிறுகதையில். எனக்கு மிகவும் பிடித்த சிறுகதை உரிமை. மொழி அதிர்ச்சி ஓரளவு நல்ல சிறுகதை.

மொழி அதிர்ச்சி திறமையாக எழுதப்பட்ட சிறுகதை. புன்னகைக்காமல் இருக்க முடியாது. ஆனால் ஒரு தளத்தில் வெறும் gimmick எனவும் தோன்றுகிறது. சின்ன சிறுகதை, படித்துப் பாருங்கள்!

உரிமை எனக்குப் பிடித்த சிறுகதைகளில் ஒன்று. ஒரு கணத்தில் உறவில் ஏற்படும் விரிசலை பிரமாதமாகக் காட்டிவிடுகிறார். இதன் இன்னொரு பக்கமாக ஒரு ரூபாய்க்கு ஒரு கதையை சொல்லலாம். உறவில் சின்ன உறுத்தல் இருந்துகொண்டே இருப்பதைக் காட்டுகிறார். ஆனால் உரிமை அளவுக்கு வரவில்லை.

இழந்த யோகம் சிறுகதை படிக்கலாம். சிகரெட் பழக்கத்தை முன்புலத்தில் வைத்து பெண்ணின் பால் ஏற்படும் ஈர்ப்பின் தாக்கத்தைக் காட்டுகிறார்.

புயல் சிறுகதையில் ஒரு பக்கம் பார்த்தால் நம்பகத்தன்மை அதிகம் – கணவன் பிரச்சினையை எதிர்கொள்ளும் விதம். இன்னொரு பக்கம் பார்த்தால் எல்லாரும் ஒரே நாளில் மனைவியிடம் இத்தனை பாலியல் சீண்டல்கள் நடப்பதில் நம்பகத்தன்மை குறைவாக இருக்கிறது. படிக்கலாம்.

இதுவும் சாத்தியம்தான் சுமார். Platonic love சித்தரிப்பு.

பீடி, சமூகப்பணி, மகான்கள், கடவுளின் கடந்த காலம் போன்றவற்றை எப்படி வகைப்படுத்துவது என்றே தெரியவில்லை. சமூகப்பணி சிறுகதையில் மெல்லிய நகைச்சுவை ஓடுகிறதுதான், ஆனால் இரண்டையும் தவிர்க்கலாம்.

கோபிகிருஷ்ணனின் இரு சிறுகதைகளை – மொழி அதிர்ச்சி, காணி நிலம் வேண்டும் – ஜெயமோகன் தனது சிறந்த சிறுகதைகள் பட்டியலில் வைக்கிறார். எஸ்ராவின் பட்டியலில் அவரது சிறுகதைகள் இடம் பெறவில்லை. ஆனால் கோபிகிருஷ்ணனின் படைப்புலகம் பற்றி எழுதியதை அழியாச்சுடர்கள் தளத்தில் பதித்திருக்கிறார்கள்.

அவரது சிறுகதைத் தொகுப்புகளை வாங்கி படித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்று தோன்ற வைக்கிறார். ஒரே ஒரு கதை படிக்க வேண்டுமென்றால் உரிமையைப் படித்துப் பாருங்கள்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் எழுத்தாளர்கள்