(குவளைக்) கண்ணன் என் சேவகன் – பாரதியார் கவிதை

கண்ணன் என் சேவகன் கவிதை பாரதியின் அணுக்கர் குவளைக்கண்ணனை மனதில் வைத்துத்தான் எழுதப்பட்டது என்கிறார்கள். ஏழெட்டு வயதில் பாரதியார் கவிதைகளைப் படித்தபோது மனம் கவர்ந்த கவிதைகளில் ஒன்று. “பானையிலே தேளிருந்து பல்லால் கடித்ததென்பான்” என்ற வரிக்கு விழுந்து விழுந்து சிரித்தது நினைவிருக்கிறது. “எள் வீட்டில் இல்லை என்றால் எங்கும் முரசறைவார்’ என்ற வரியும் கவர்ந்தது.

கூலி மிகக் கேட்பார் கொடுத்ததெலாம் தாம்மறப்பார்
வேலை மிக வைத்திருந்தால் வீட்டிலே தங்கிடுவார்
ஏனடா நீ நேற்றைக்கிங்கு வரவில்லை என்றால்
பானையிலே தேளிருந்து பல்லால் கடித்ததென்பார்
வீட்டிலே பெண்டாட்டி மேற்பூதம் வந்ததென்பார்
பாட்டியார் செத்துவிட்ட பன்னிரண்டாம் நாளென்பார்
ஓயாமல் பொய்யுரைப்பார்; ஒன்றுரைக்க வேறு செய்வார்
தாயாதியோடு தனியிடத்தே பேசிடுவார்
உள்வீட்டுச் செய்தியெல்லாம் ஊரம்பலத்துரைப்பார்
எள் வீட்டில் இல்லையென்றால் எங்கும் முரசறைவார்
சேவகரால் பட்ட சிரமம் மிக உண்டு, கண்டீர்
சேவகரில்லாவிடிலோ செய்கை நடக்கவில்லை

இங்கிதனால் யானும் இடர் மிகுந்து வாடுகையில்
எங்கிருந்தோ வந்தான் இடைச்சாதி நான் என்றான்
மாடு கன்று மேய்த்திடுவேன் மக்களை நான் காத்திடுவேன்
வீடு பெருக்கி விளக்கேற்றி வைத்திடுவேன்
சொன்னபடி கேட்பேன் துணிமணிகள் காத்திடுவேன்
சின்னக் குழந்தைக்குச் சிங்காரப் பாட்டிசைத்தே
ஆட்டங்கள் காட்டி அழாதபடி பார்த்திடுவேன்
காட்டு வழியானாலும் கள்ளர் பயமானாலும்
இரவிற் பகலிலே எந்நேரமானாலும்
சிரமத்தைப் பார்ப்பதில்லை தேவரீர் தம்முடனே
சுற்றுவேன் தங்களுக்கோர் துன்பமுறாமற் காப்பேன்
கற்ற வித்தை ஏதுமில்லை காட்டு மனிதன் ஐயே!
ஆன பொழுதும் கோலடி குத்துப்போர் மற்போர்
நானறிவேன் சற்றும் நயவஞ்சனை புரியேன்
என்று பல சொல்லி நின்றான் ஏது பெயர்? சொல் என்றேன்
ஒன்றுமில்லை கண்ணனென்பார் ஊரிலுள்ளோர் என்னை என்றான்

கட்டுறுதி உள்ள உடல் கண்ணிலே நல்ல குணம்
ஒட்டுறவே நன்றாய் உரைத்திடும் சொல் ஈங்கிவற்றால்
தக்கவனென்றுள்ளத்தே சார்ந்த மகிழ்ச்சியுடன்
மிக்க உரை பல சொல்லி விருது பல சாற்றுகிறாய்
கூலி என்ன கேட்கின்றாய்? கூறு என்றேன் ஐயனே!
தாலி கட்டும் பெண்டாட்டி சந்ததிகள் ஏதுமில்லை
நானோர் தனியாள் நரை திரை தோன்றாவிடினும்
ஆன வயதிற்களவில்லை தேவரீர்
ஆதரித்தாற் போதும் அடியேனை நெஞ்சிலுள்ள
காதல் பெரிதெனக்குக் காசு பெரிதில்லை என்றான்

பண்டைக் காலத்துப் பைத்தியத்தில் ஒன்றெனவே
கண்டு மிகவும் களிப்புடனே நானவனை
ஆளாகக் கொண்டுவிட்டேன் அன்று முதற்கொண்டு
நாளாக நாளாக நம்மிடத்தே கண்ணனுக்கு
பற்று மிகுந்து வரல் பார்க்கின்றேன் கண்ணனால்
பெற்று வரும் நன்மை எல்லாம் பேசி முடியாது
கண்ணை இமை இரண்டும் காப்பது போல் என் குடும்பம்
வண்ணமுறக் காக்கின்றான் வாய் முணுத்தல் கண்டறியேன்
வீதி பெருக்குகிறான் வீடு சுத்தமாக்குகிறான்
தாதியர் செய் குற்றமெலாம் தட்டி அடக்குகிறான்
மக்களுக்கு வாத்தி, வளர்ப்புத்தாய், வைத்தியனாய்
ஒக்க நயம் காட்டுகிறான் ஒன்றும் குறைவின்றி
பண்டமெலாம் சேர்த்து வைத்து பால் வாங்கி மோர் வாங்கி
பெண்டுகளைத் தாய் போல பிரியமுற ஆதரித்து
நண்பனாய் மந்திரியாய் நல்லாசிரியனுமாய்
பண்பிலே தெய்வமாய் பார்வையிலே சேவகனாய்
எங்கிருந்தோ வந்தான் இடைச்சாதி என்று சொன்னான்.
இங்கிவனை யான் பெறவே என்ன தவம் செய்துவிட்டேன்!

கண்ணன் எனதகத்தே கால் வைத்த நாள் முதலாய்
எண்ணம் விசாரம் எதுவுமவன் பொறுப்பாய்
செல்வம் இளமாண்பு சீர்ச சிறப்பு நற்கீர்த்தி
கல்வி அறிவு கவிதை சிவயோகம்
தெளிவே வடிவாம் சிவஞானம் என்றும்
ஒளிசேர் நலமனைத்தும் ஓங்கி வருகின்றன காண்!
கண்ணனை நான் ஆட்கொண்டேன்! கண்கொண்டேன்! கண்கொண்டேன்!
கண்ணனை யாம் கொள்ளக் காரணமும் உள்ளனவே!


படிக்காத மேதை திரைப்படத்தில் இந்தக் கவிதையிலிருந்து நாலு வரிகளை எடுத்து பயன்படுத்தி இருப்பார்கள்.


குவளைக்கண்ணன் பாரதியாரின் அணுக்கர். மரியாதையாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் தோழர். ஏறக்குறைய அல்லக்கைதான். பாரதிக்கு பாதுகாவலர் போல இருந்திருக்கிறாராம். அவரைத் தாண்டித்தான் பாரதியை அணுக முடியுமாம். பாரதியை யானை தாக்கியபோது இவர்தான் போய் பாரதியை தூக்கிக் கொண்டு வந்திருக்கிறார்.

ஆசாரமான பிராமணர் குடும்பத்தில் பிறந்தவராம். தயக்கங்கள் இருந்தும் பாரதி சொன்னதால் அந்தக் காலத்தில் முதலியார் வீட்டில் எல்லாம் சாப்பிட்டிருக்கிறாராம். குவளைக்கண்ணன்தான் புதுவையில் பாரதிக்கு பல சாமியார்களை அறிமுகம் செய்து வைத்தாராம். குவளைக்கண்ணனுக்கு ஏதோ கம்பெனியில் வேலை கிடைத்தபோது பாரதி நீ போகக்கூடாது, போனால் எனக்குத் துணையில்லை என்று தடுத்துவிட்டாராம்.

பாரதி புதுவைக்கு வந்தபோது இவர் மூலமாக சுந்தரேச ஐயர் என்ற வாசகர்/அன்பரை சந்தித்தாராம். இவருக்கும் பாரதி, இந்தியா பத்திரிகை மேல் ஈர்ப்பு இருந்தாலும் இவர்தான் பாரதி என்று தெரிந்து கொள்ள நாளாயிற்றாம்.

பாரதிக்கு எப்படி இந்த மாதிரி ஒரு “சீடர்” குழு அமைந்தது என்று வியப்பாகத்தான் இருக்கிறது. வேலை வெட்டி இல்லாமல் இவரோடு சுற்றிக் கொண்டிருந்தால் சாப்பாட்டுக்கு என்ன செய்வார்கள்? குவளைக்கண்ணனே கி.வா.ஜ.விடம் சொன்னாராம்.

நான் ஏழை; அறிவில்லாதவன். அவர் எனக்கு தன் செய்யுட்களில் ஒரு ஸ்தானம் கொடுத்திருக்கிறார். “கிருஷ்ணா, பொருட்செல்வம் அழிந்துவிடுமடா; கவிச்செல்வம் தருகிறேன் உனக்கு”

கடைசி காலத்தில் பொருளாதார ரீதியாக கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டிருக்கிறார் என்று கி.வா.ஜ. சொல்கிறார். பாரதி மாதிரி அபூர்வ ஆளுமைகளிடம் இந்த மாதிரி ஒரு ஸ்தானம் கிடைத்தால் மற்றதெல்லாம் இரண்டாம் பட்சம்தான் போலிருக்கிறது.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பாரதி பக்கம்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
கி.வா.ஜ. குவளைக்கண்ணனின் கடைசி காலத்தை நினைவு கூர்கிறார்.
பாரதி-குவளைக்கண்ணன் முதல் சந்திப்பு

One thought on “(குவளைக்) கண்ணன் என் சேவகன் – பாரதியார் கவிதை

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.