வெள்ளைக்காரன் சொன்னால்தான் பாரதி கவிஞன்

இன்று பாரதி பிறந்த நாள். இன்று அவர் தமிழகத்தில் ஒரு icon ஆக இருந்தாலும் வாழ்ந்த காலத்தில் படாதபாடு பட்டிருக்கிறார். அவரையே கவிதை எழுத வேண்டாம், உரைநடையில் எழுதும் என்று சொன்ன பத்திரிகை ஆசிரியர் வெள்ளைக்காரன் பாராட்டியதும் கவிதை எழுதும் என்று கேட்டுக் கொண்டாராம். தமிழ்க் கவிதைக்கு வெள்ளைக்காரன் சர்ட்டிஃபிகேட் வேண்டி இருந்திருக்கிறது.

பத்திரிகை ஆசிரியர் யார் என்று தெரியவில்லை, பாரதியிடம் கவிதைகளை கேட்டு வாங்கிய கசின்ஸ் என்ற ஆங்கிலேயரைப் பற்றியும் நான் முன்னால் கேள்விப்பட்டதில்லை. உங்களுக்கு ஏதாவது தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்!

பாரதிதாசன் தேன்கவிகள் தேவை என்ற கவிதையில் விவரிக்கிறார்.

 

பொழுது விடியப் புதுவையிலோர் வீட்டில்
விழி மலர்ந்த பாரதியார் காலை வினை முடித்து
மாடிக்குப் போவார் கடிதங்கள் வந்திருக்கும்
வாடிக்கையாக வரும் அன்பரெல்லாம் வந்திருப்பார்
சென்னைத் தினசரியின் சேதி சில பார்ப்பார்
முன்னாள் அனுப்பிய கட்டுரையும் பாட்டும்
சரியாய்ப் படிந்ததுண்டா இல்லையா என்று
வரி மேல் விரல் வைத்து வாசிப்பார் ஏட்டை

அதன் மேல் அடுக்கடுக்காய் ஆரவாரப் பண்!
நதிப்பெருக்கைப் போற்கவிதை நற்பெருக்கின் இன்ப ஒலி
கிண்டல்கள்! ஓயாச் சிரிப்பைக் கிளப்புகின்ற
துண்டு துணுக்குரைகள்! வீரச் சுடர்க் கதைகள்!
என்னென்ன பாட்டுக்கள்! என்னென்ன பேச்சுக்கள்!
பன்னத் தகுவதுண்டோ நாங்கள் பெறும் பாக்கியத்தை?

வாய் திறப்பார் எங்கள் மாக்கவிஞர் நாங்களெல்லாம்
போய் அச்சப் பேயைப் புதைத்துத் திரும்பிடுவோம்
தாம்பூலம் தின்பார், தமிழ் ஒன்று சிந்திடுவார்
காம்பிற் கனிச்சாறாய்க் காதலின் சாற்றைப்
பொழிகின்ற தன்மையால் எம்மைப் புதுக்கி
அழிகின்ற நெஞ்சத்தை அன்பில் நனைத்திடுவார்

மாடியின் மேல் ஓர் நாள் மணி எட்டரை இருக்கும்
கூடிக் கவிச்சுவையைக் கொள்ளையிடக் காத்திருந்தோம்
பாரதியார் வந்த கடிதம் படித்திருந்தார்
சீரதிகம் கொண்டதொரு சென்னைத் தினசரியில்
ஆசிரியர் போட்ட கடிதம் அதுவாகும்
வாசித்தார் ஐயர் மலர் முகத்தில் வாட்டமுற்றார்

“என்னை வசனம் மட்டும் நித்தம் எழுதென்று
சென்னைத் தினசரியின் ஆசிரியர் செப்புகின்றார்
பாட்டெழுத வேண்டாமாம் பார்த்தீரா அன்னவரின்
பாட்டின் பயனறியாப் பான்மையினை” என்றுரைத்தார்

பாரதியார் உள்ளம் பதைபதைத்துச் சோர்வென்னும்
காரிருளில் கால்வைத்தார் ஊக்கத்தால் மீண்டுவிட்டார்
“பாட்டின் பயனறிய மாட்டாரோ நம் தமிழர்?
பாட்டின் சுவையறியும் பாக்கியந்தான் என்றடைவார்?”
என்று மொழிந்தார் இரங்கினார் சிந்தித்தார்
“நன்று மிக நன்று, நான் சலிப்பதில்லை” என்றார்
நாட்கள் சில செல்ல நம்மருமை நாவலரின்
பாட்டின் சுவையறிவோர் பற்பல பேராகிவிட்டார்

ஆங்கிலம் வல்ல கசின்ஸ் என்னும் ஆங்கிலவர்
“நீங்கள் எழுதி நிரப்பும் சுவைக்கவியை
ஆங்கிலத்தில் ஆக்கி அகில அரங்கேற்றுகின்றேன்
பாங்காய் எனக்குப் பாட்டெழுதித் தாருங்கள்”
என்று வரைந்த கடிதத்தை எங்களிடம்
அன்றளித்தார், எம்மை அபிப்பிராயம் கேட்டார்

“வேண்டும் எழுதத்தான் வேண்டும்” என்றோம், பாரதியார்
“வேண்டும் அடி, எப்போதும் விடுதலை” என்று
ஆரம்பம் செய்தார், அரை நொடியில் பாடிவிட்டார்
ஈரிரண்டு நாளில் இனிமை குறையாமல்
ஆங்கிலத்தில் அந்தக் கவிதான் வெளியாகித்
தீங்கற்ற சென்னைத் தினசரியின் ஆசானின்
கண்ணைக் கவர்ந்து கருத்தில் தமிழ் விளைத்தே
எண்ணூறாண்டாய் கவிஞர் தோன்றவில்லை இங்கென்று
வீவீஎஸ் ஐயர் விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்து
பாவலராம் பாரதிக்கும் ஊக்கத்தைப் பாய்ச்சியதே!

ஆங்கிலவர் பாரதியார் ஆர்ந்த கவித்தேனை
வாங்கி உண்ணக் கண்ட பின்னர் வாயூறிச் சென்னைத்
தினசரியின் ஆசிரியர் “தேவையினித் தேவை,
இனிய கவி நீங்கள் எழுதுங்கள்” என்றுரைத்தார்
தேவையில்லை என்று முன் செப்பிவிட்ட அம்மனிதர்
தேவையுண்டு, தேவையுண்டு! தேன்கவிகள் என்றுரைத்தார்!

“தாயாம் தமிழில் தரும் கவியின் நற்பயனைச்
சேயாம் தமிழன் தெரிந்துகொள்ள வில்லை
அயலார் சுவை கண்டு அறிவித்தார் பின்னர்
பயன் தெரிந்தார் நம் தமிழர்” என்றுரைத்தார் பாரதியார்

நல்ல கவியினிமை நம் தமிழர் நாடுநாள்
வெல்ல அரும் திருநாள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பாரதி பக்கம்

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.