தமிழகத்தில் மகாபாரத நாட்டார் கதைகள்

நம் இதிகாசங்கள், புராணங்கள் எல்லாவற்றுக்கும, குறிப்பாக ராமாயணம், மகாபாரதம் ஆகியவற்றுக்கு மூன்று மரபுகள் இருக்கின்றன – காவிய மரபு, கலை மரபு மற்றும் வழிபாட்டு மரபு. அதிலும் மகாபாரதத்தில் கலை மரபில் பல பிராந்திய அளவிலான கதைகள் கிளைத்திருக்கின்றன அல்லது இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன. அந்த மரபு சில சமயம் வழிபாட்டு சடங்குகளாகவும் பரிணமித்திருக்கறது.

எடுத்துக்காட்டாக புகழ் பெற்ற மாயாபஜார் (1957) திரைப்படத்தின் மூலம் சசிரேகா பரிணயம்/அபிமன்யு சுந்தரி கதை. அத்தை மகன்/மகள் முறைப்பையன்/முறைப்பெண் என்ற பழக்கம் உள்ள தமிழக/ஆந்திரப் பகுதிகளில்தான் இந்தக் கதை உருவாக முடியும். (சுபத்திரை அர்ஜுனனின் மாமன் மகள்தான் என்றாலும் முறை வைத்து உரிமை கொண்டாடுவதாக வியாசபாரதத்தில் இல்லை.) இது ஒரு கலை வடிவமாக, கற்பனை நாடகமாக, நடனமாக சோழர் காலத்தில் ஆரம்பித்திருக்கலாம். எப்படி ஆரம்பித்ததோ, ஜாவா வரை பரவி ககவின் என்ற காவிய வடிவம் எடுத்திருக்கிறது. இன்றும்   இந்தக் கதை ஆந்திரத்தில் பிரபலமாக இருக்கிறது.

தமிழகத்தைப் பொறுத்த வரை நாட்டுப் பாடல்கள், நாட்டார் கதைகள் – குறிப்பாக புகழேந்திப் புலவர் 15-ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதியதாக சொல்லப்படும் அம்மானைகள் – கலை மரபின் ஊற்றுக்கண்ணாக இருக்கின்றன. இவை பாட ஏற்றவை. பாடவே எழுதப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஏறக்குறைய ஆசிரியப்பாவின் சந்தத்தில் அமைந்திருக்கின்றன. பிற்காலத்தில் இவற்றின் அடிப்படையில் இசை நாடகங்கள், தெருக்கூத்துக்கள் எழுதப்பட்டு நடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

கலை மரபு என்பதில் நான் நாடகம், திரைப்படம், கூத்து, பிரசங்கம்/கதாகாலட்சேபம், கதைப்பாடல் எல்லாவற்றையும் சேர்த்துக் கொள்கிறேன். கதைப்பாடல் காவிய மரபு என்றும் சொல்லலாம். அது என்னவோ தெருக்கூத்தில் பாரதக்கதைகள் அதிகம், ராமாயணம் அதிகமாகக் காணப்படுவதில்லை.

காலட்சேபத்தை அந்தக் காலத்தில் எல்லா ஜாதியினரும் கேட்க முடிந்ததா என்று தெரியவில்லை. காலட்சேபம் கோவிலுக்குள்தான் நடைபெறும், கோவிலுக்குள் பிரவேசிக்க “கீழ்ஜாதியினர்” பல போராட்டங்களை நடத்த வேண்டி இருந்தது தெரிந்த விஷயம். ஆனால் பிரசங்கங்கள் (நான் பார்த்த வரையில்) கோவிலுக்கு வெளியே நடக்கும். எல்லாரும் கேட்கலாம் என்று நினைக்கிறேன். நாடகத்துக்கே கூட “தாழ்த்தப்பட்ட ஜாதியினருக்கு” அனுமதி இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கிடையாதாம் என்று எங்கேயோ படித்தேன். அவர்கள் தங்களுக்கென்று தனியாக அரங்கங்கள் ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டி இருந்ததாம்.

அபிமன்னன் சுந்தரி மாலை, அல்லி அரசாணி மாலை, ஏணியேற்றம், பவளக்கொடி மாலை, புலந்திரன் களவு மாலை, புலந்திரன் தூது, பொன்னருவி மசக்கை, மின்னொளியாள் குறம், திரௌபதி குறம், அல்லி குறம், விதுரன் குறம், பஞ்சபாண்டவர் வனவாசம், சுபத்திரை மாலை ஆகியவற்றை புகழேந்திப் புலவர் எழுதி இருக்கிறாராம். அல்லி அரசாணி மாலை, பவளக்கொடி மாலை ஆகியவை புகழ் பெற்றவை.

மின்னொளியாள் குறம், திரௌபதி குறம், அல்லி குறம், விதுரன் குறம் (குறவஞ்சி) ஆகியவற்றின் அடிப்படை வடிவம் மலைக்குறத்தி ஆருடம் சொல்வது. மின்னொளியாள் தன் கணவன் அர்ஜுனன் வருவானா என்று குறத்தியிடம் ஆருடம் கேட்கிறாள். மின்னொளியாள் என்ற பேரைக் கூட நான் கேட்டதில்லை. அர்ஜுனனோடு மணம் நடந்த கதையும் என்ன என்று தெரியவில்லை. மின்னொளியாள் குறம் 1874-இல் பதிக்கப்பட்டதாம். இப்போது சென்னை அரசு நூலகத்தில் கையெழுத்துப்படியாக மட்டுமே கிடைக்கிறதாம். அல்லி குறம் பாடலுக்கு வித்வான் குறம் என்ற பெயரும் இருக்கிறதாம். திரௌபதி குறம் மிகச் சிறப்பான இசைப்பாடல்.

துகிலுரிகாதை, பஞ்சபாண்டவர் வனவாசம், கண்ணன் தூது, திரௌபதி கண்ணி, தருமர் அஸ்வமேத யாகம் என்ற கதைப்பாடல்களும் இருக்கின்றனவாம். இவை புகழேந்திப் புலவர் எழுதியதாகத் தெரியவில்லை, ஆனால் எழுதியவர் யாரென்றும் தெரியவில்லை.

கர்ணமோட்சம், கர்ண மகாராஜா சண்டை போன்ற தெருக்கூத்துகள் பிரபலமாக இருக்கின்றன. கூவாகத்தில் திருநங்கைகள் திருவிழாவில் அரவான் கூத்து ஒன்று பாரம்பரியமாக நடிக்கப்படுகிறாதாம்.

இவற்றைத் தவிர ஆரவல்லி-சூரவல்லி இரண்டு தலைமுறைகளுக்கு முன்னால் பிரபலமாக இருந்தது. சின்ன அர்ஜுனன் சண்டை, விஸ்வகேது திருமணம், திரௌபதி கண்ணி, மணிமாலன் சண்டை போன்றவற்றைப் பற்றியும் இந்தப் பதிவை எழுதும்போது தெரிந்துகொண்டேன். ஆரவல்லி திரைப்படம் இன்றும் மக்கள் நினைவில் கொஞ்சம் இருக்கிறது – சின்னக்குட்டி நாத்தனா பாடலால்.

புலந்திரன், பவளக்கொடி, ஆரவல்லி-சூரவல்லி, பொன்னருவி மசக்கை, திரௌபதி குறம் போன்ற நாட்டார் கதைகள் தமிழகத்தில் மட்டும்தான் காணக் கிடைக்கின்றன. இந்தக் கதைப்பாடல்களின் சாரத்தை இங்கே படிக்கலாம். அல்லி, பவளக்கொடி, பொன்னருவி கதைப்பாடல்கள் பெண்கள் ஆணாதிக்கத்தை எதிர்க்கும் கதைகள் அதனால் அவற்றை பெண்கள் படிக்கக் கூடாது என்று நீலாம்பிகை (மறைமலை அடிகளின் மகள்) எழுதி இருக்கிறார்!

இவற்றில் மிக சுவாரசியமான வேறுபாடுகள் காணக் கிடைக்கின்றன. உதாரணமாக திரௌபதி குறம் என்ற பாடலில் திரௌபதி குறத்தியாக மாறுவேடம் அணிந்து அஸ்தினபுரத்துக்கு வந்து துரியோதனன் மனைவி, காந்தாரி, துரியோதனனுக்கு குறி சொல்கிறாள். குறத்தி தலையை விரித்துப் போட்டுக் கொண்டு வருவது அபூர்வம். அதனால் கொண்டை போட்டு பூ முடித்து வருகிறாள்! பாஞ்சாலி சபதம் போயே போச்!

புகழேந்திப் புலவரின் கதைப்பாடல்களில் கர்ணன் பாத்திரப் படைப்பு சுவாரசியமானது. கர்ணன் வீரன் மட்டுமல்ல, விவேகியும் கூட.  துரியோதனன் வில்லத்தனம் செய்யும்போது அவனைத் திருத்த முயற்சிக்கிறான், சரியான ஆலோசனைகள் தருகிறான். இதை பல பாடல்களில் காண முடிகிறது. ஏணியேற்றம் பாடலில் துரியோதனனை அல்லி விடுவிப்பது கர்ணன் வேண்டுகோளினால்தான், கர்ணன் மீதுள்ள மரியாதையால்தான்.

சல்லியன் கௌரவரோடு சேர்ந்தது பாரதப் போருக்கு சற்று முன்தான். ஆனால் இந்தப் பாடல்களில் வனவாச காலத்திலேயே சல்லியன் கௌரவர் பக்கம் என்றுதான் வருகிறது. சகுனி என்று ஒரு வரி ஆரம்பித்தால் அதன் இரண்டாவது பகுதி சல்லியன் என்றுதான் ஆரம்பிக்கும். எதுகை மோனைக்காகத்தான் இப்படி என்று நினைக்கிறேன்.

அல்லியும் மகாபாரதத்தில் சித்ராங்கதா என்று குறிப்பிடப்படும் அரசியும் ஒன்றுதான் என்பது தெளிவு. ஆனால் சித்ராங்கதா மகன் பப்ருவாஹனன் அர்ஜுனனை பாரதப் போருக்குப் பிறகு தோற்கடிப்பது என்று எல்லாம் இந்தக் கதைகளில் வருவதில்லை. மாறாக அல்லி மகன் புலந்திரன் பவளத்தேர் வேண்டுமென்று அழுது அல்லி மாதிரியே அல்லி ராஜ்யம் நடத்தும் பவளக்கொடியை அர்ஜுனன் மணக்க மூலகாரணமாக இருக்கிறான். புலந்திரன் களவு கதையில் துரியோதனனின் தங்கை மகள் கலந்தாரியை மணக்கிறான். புலந்திரன் தூது கதையில் பாரதப் போருக்கு முன் தூது போகிறான். சின்ன அர்ஜுனன் சண்டை என்ற கதையிலோ துரியோதனனால் வளர்க்கப்படும் புலந்திரன்-கலந்தாரியின் மகன் சின்ன அர்ஜுனன் அப்படி அவன் தூது வரும்போது அவனுடன் போரிடுகிறான்!

அபிமன்னன் சுந்தரி மாலையின் மின்பிரதி தமிழ் இணைய நூலகத்தில் கிடைக்கிறது. சங்கரதாஸ் ஸ்வாமிகள் அபிமன்யு சுந்தரி என்ற பேரில் 1921-இல் நாடகமாகவும் எழுதினார்.சசிரேகா பரிணயம் என்ற பெயரில் ஆந்திராவில் இதே கதை பிரபலம். சுந்தரியின் பெயர் மட்டும் சசிரேகா என்று மாறிவிடுகிறது. மாயாபஜார் (1957) திரைப்படத்தின் மூலக்கருவும் இதுவே. இந்தோனேஷியாவிலும் இதைப் பற்றிய கதைப்பாடல் – ககவின் – பிரபலமாம்.கடோத்கஜன்-அரவான் உதவியுடன் அபிமன்யு பலராமரின் மகள் சுந்தரியை மணக்கிறான்.

அல்லி அரசாணி மாலையில் ஆண்களை வெறுக்கும் அல்லி ராணியை அர்ஜுனன் மணமுடிக்கிறான். அல்லி வியாசபாரதத்தின் சித்ராங்கதாதான் என்பது தெளிவு. மேலே சொன்ன மாதிரி அல்லியைச் சுற்றி வேறு கதைகளும் எழுந்திருக்கின்றன.

ஏணியேற்றம் அல்லி தொன்மத்தின் இன்னொரு பகுதி. துரியோதனன் அல்லியை அடைய விரும்பி அவமானப்படுகிறான்.

பவளக்கொடி மாலையை சங்கரதாஸ் ஸ்வாமிகள் பவளக்கொடி என்ற பேரில் பிற்காலத்தில் நாடகமாகவும் எழுதினார். அல்லி மகன் புலந்திரனுக்கு பவளத்தேரை பரிசாகத் தருவதற்காக ஆண்களை வெறுக்கும் பவளக்கொடியின் மனதை வென்று அர்ஜுனன அவளை மணக்கிறான்.

புலந்திரன் களவு மாலையும் அல்லி தொன்மத்தின் தொடர்ச்சி. பிற்காலத்தில் நாடகமாகவும் வந்தது. புலந்திரன் துரியோதனனின் தங்கை துச்சலையின் மகள் கலந்தாரியை மணக்கிறான்.

புலந்திரன் தூதும் பிற்காலத்தில் நாடகமாகவும் வந்தது. புலந்திரன் கௌரவர்களிடம் தூது செல்கிறான்.

சின்ன அர்ஜுனன் சண்டை என்று ஒரு மகா குழப்பமான நாடகம் ஒன்றைப் படித்தேன். இதில் புலந்திரன் தூது போகிறான்; அஸ்தினாபுரத்தில் ஹனுமான் லங்கையில் நந்தவனத்தை அழித்தது போல ஒரு நந்தவனத்தை அழிக்கிறான். வந்தது பலந்திரன் என்று அஸ்தினாபுரத்தில் தெரியவில்லை. யார் என்று கண்டுபிடித்து அவனை எதிர்க்க கர்ணன் ஆலோசனையில் புலந்திரன்-கலந்தாரியின் மகன் சின்ன அர்ஜுனன் (துச்சளையின் பேரன்) போகிறான். போகிற வழியில் துரியோதனன் மனைவி, துச்சாதனன் மனைவி, மற்ற கௌரவர்களின் மனைவிகள் எல்லாரும் திரௌபதியைப் பற்றி இழிவாகப் பாடி கும்மி அடிப்பதைக் கேட்கிறான். உடனே அவர்கள் சேலைகளை உருவி நிர்வாணமாக ஓட விடுகிறான். இதைக் கேட்டு அவனோடு போரிட வந்து துச்சாதனனை நாகாஸ்திரத்தால் கட்டிவிடுகிறான். பிறகு தான் நந்தவனத்தை அழித்தவனோடு சண்டை போட வேண்டும் என்பது நினைவு வந்து புலந்திரனோடு சண்டை. அப்பா-மகன் என்று தெரிந்து சமாதானம் ஆகிறார்கள். நாடகம் முடியப் போவதால் புலந்திரன்   அஸ்தினாபுரத்தில் பாண்டவர் கட்சியை எடுத்துச் சொல்ல, துரியோதனன் மறுக்க, புலந்திரன் திரும்புகிறான். ஒரு நாடகம் பார்க்கப் போனால் நாலு நாடகத்தை அரைகுறையாகக் காட்டுவார்கள் போலிருக்கிறது.

பொன்னருவி மசக்கை கர்ணனுக்கும் அவன் மனைவி பொன்னருவிக்கும் நடக்கும் குடும்ப சண்டை.

திரௌபதி குறம் சிறப்பான இசைப்பாடல். வனவாச காலத்தில் திரௌபதி குறத்தி வேடமிட்டு துரியோதனன் மனைவியிடம் பாண்டவர் வெற்றி அடைவார்கள் என்று குறி சொல்கிறாள். துரியோதனன் இது திரௌபதி என உணர்ந்து அவளை சிறைப்படுத்துகிறான். அர்ஜுனன் வந்து அவளை மீட்கிறான். 1880-இல் பதிக்கப்பட்டதாம். சென்னை அரசு நூலகத்தில் கையெழுத்துப்படியாக மட்டுமே இருந்ததாம். இணையத்தில் ஒரு மின்பிரதி கிடைத்தது.

கர்ணமோட்சம், கர்ண மகாராஜா சண்டை போன்ற தெருக்கூத்துகள் பிரபலமாக இருக்கின்றன. விஸ்வகேது திருமணம் என்ற கூத்து கர்ணனின் மகன் விருஷகேதுவின்  திருமணத்தைப் பற்றியாம். மணிமாலன் சண்டை பீமன் கல்யாண சௌகந்திக மலரைத் தேடிச்செல்லும்போது குபேரனின் படைத்தலைவன் மணிமாலனோடு நடத்தும் போரைப் பற்றியது.

மெலட்டூரைச் சேர்ந்த வையாபுரிச் சித்தர் என்பவர் அரவான் களப்பலி என்ற இசை நாடகத்தை எழுதி இருக்கிறார். இது இன்னும் மெலட்டூர் பகுதிகளில் நடிக்கப்படுகிறதாம். கண்ணன் ஐந்து பாண்டவர்கள், திரௌபதி எல்லாரிடம் அரவானை பலி இட வேண்டும் என்றும் சொல்ல, ஒவ்வொருவரும் ராஜ்யமே வேண்டாம் என்று மறுக்க, பிறகு அரவானே ஒவ்வொருவரிடம் சென்று விடை பெற்று வர என்று போகிறது.

பாரத அம்மானையை எழுதியவர் சையது முகம்மது அண்ணாவியார் என்ற இஸ்லாமியக் கவிஞர்! கவிஞர் கா.மு. ஷெரீஃப் அண்ணாவியாரின் சொந்த ஊரான அதிராம்பட்டினம், சுற்றுவட்டாரங்களில் பாடப்பட்டு வருவதைப் பார்த்திருக்கிறாராம்.

நான் சிறுவனாக இருந்த காலத்தில் மழை பெய்யாவிட்டால் வில்லிபாரதத்திலிருந்து விராடபர்வம் படிப்பார்கள் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அதுவும் ஒரு கலை வடிவே – ஏறக்குறைய காலட்சேபம் மாதிரி. முப்பது நாற்பது வருஷங்களுக்கு முன்பே இப்பழக்கம் அருகிக் கொண்டிருந்தது.

திரௌபதி வழிபாடு தமிழ் பாரம்பரியத்தில் மட்டுமே உள்ளது. தமிழகத்தில் மட்டும் திரௌபதிக்கு 300 கோவில்கள் இருக்கின்றனவாம். வடதமிழகத்தில்தான் அதிகம் என்று நினைக்கிறேன். திரௌபதி விழா என்று சிறு வயதில் நானே பார்த்திருக்கிறேன். தமிழ் வம்சாவளியினர் வாழும் ஃபிஜி, மற்றும் ரீயூனியன் தீவுகளில் காந்தாரி வழிபாடும் உள்ளதாம். திரௌபதி வழிபாட்டு சடங்குகளில் மகாபாரத பாராயணம், தெருக்கூத்து, தீமிதி, கூத்தாண்டவர் திருவிழா எல்லாம் உண்டு.

பேராசிரியர் சீனிவாசன் எழுதிய தமிழகத்தில் பாரதம் – வரலாறு-கதையாடல் (2011) சுவாரசியமான புத்தகமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். இன்னும் விரிவாக எழுதி இருப்பார் என்று யூகிக்கிறேன்.

பின்குறிப்பு: புகழேந்திப் புலவர் இந்தப் பதிவில் இருக்கும் படத்தைப் போலத்தான் இருந்தாரா என்று கேட்பவர்களுக்கு பிடிசாபம்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: மஹாபாரதம்