பாசர்: மகாபாரத நாடகங்கள்

பாசரின் மகாபாரத நாடகங்கள் எனக்கு தெருக்கூத்துகளை நினைவுபடுத்துகின்றன. நேரடியான, எளிமையான பாத்திரப் படைப்பு. சில சமயம் அவரது கற்பனையில் எழுந்த சம்பவங்கள். எனக்கு மகாபாரதப் பித்து உண்டு; என்னை இவை கவர்வதில் என்ன வியப்பு?

பாசர் கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டுக்காரராக இருக்கலாம். காளிதாசர் அவரைப் பற்றி குறிப்பிடுவதால் காளிதாசருக்கு முந்தையவர் என்பது தெளிவு. பரத முனிவர் எழுதிய நாட்டிய சாஸ்திரத்தின் விதிமுறைகள் இவரது நாடகங்களில் மீறப்படுகின்றன, அதனால் இவர் பரத முனிவருக்கும் முந்தையவராக இருக்கலாம்.

பாசரின் நாடகங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதை சுவாரசியமான நாவலாகவே எழுதலாம். கணபதி சாஸ்திரி பாசரின் 13 நாடகங்களை ஏட்டுச்சுவடி வடிவில் கேரளத்தின் ஏதோ ஒரு கிராமத்தில் கண்டெடுத்திருக்கிறார். இவை கொடியெட்டம் (சமஸ்கிருதத் தெருக்கூத்து வடிவம் போலிருக்கிறது) நிகழ்ச்சிகளில் நடிப்பதற்காக எழுதப்பட்டவையாம். பாசரின் மூலவடிவத்தை நடிப்பதற்கேற்ப மாற்றி இருக்கலாம் என்கிறார்கள். சாஸ்திரிதான் இவை பாசரின் நாடகங்கள் என்று நிறுவி பதித்திருக்கிறார். பிற்காலத்தில் சாணக்கியரின் அர்த்தசாஸ்திரத்தை பதித்தவரும் இவரேதானாம். சாஸ்திரிக்கு முன்னால் ஸ்வப்னவாசவதத்தம் நாடகம் மட்டும் கிடைத்திருக்கிறது.

13-இல் ஆறு மகாபாரத நாடகங்கள். மத்யமவியயோகம், பஞ்சராத்ரம், தூதவாக்கியம், தூதகடோத்கஜம், கர்ணபாரம், உறுபங்கம்.

பாசரின் நாடகங்கள் பொதுவாக அளவில் சிறியவை. ஓரிரு காட்சிகள்தான். அவருடைய திறமை வெளிப்படுவது பாத்திரப் படைப்பில் அவர் காட்டும் வேறுபாடுகள்தான். உறுபங்கத்தின் துரியோதனன் அவலச்சுவையை சிறப்பாக வெளிப்படுத்துகிறான். தொடை உடைந்து வீழ்ந்தாலும் அவன் மேன்மை தெரிகிறது. தூத கடோத்கஜம் நாடகத்தில் கடோத்கஜனின் வீரம் பிரமாதமாக வெளிப்படுகிறது. தூதவாக்கியத்தில் கிருஷ்ணனும் துரியோதனனும் பேசும் காட்சிகளில் நெருப்பு பறக்கிறது. மத்யமவியயோகத்தில் மத்யமன் என்ற வார்த்தையை வைத்து விளையாடுகிறார். அதிலும் கடோத்கஜன் பாத்திரம் அருமை.

எல்லாமே நல்ல நாடகங்கள்தான். ஏதாவது ஒன்றைப் படித்துப் பார்க்க வேண்டுமென்றால் நான் பரிந்துரைப்பது உறுபங்கம். தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது பஞ்சராத்ரம். படிப்பதை விட பார்த்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருக்கும்.

நாடகங்கள் பற்றி சிறு குறிப்புகள் கீழே.


மத்யமவியயோகத்தின் ஆரம்பம் பகாசுரன் கதையை நினைவுபடுத்துகிறது. பகாசுரனுக்கு பதில் கடோத்கஜன். தன் அன்னை இடும்பியின் பசி தீர்க்க அவனுக்கு ஒரு மனித உடல் வேண்டும். ஒரு பிராமணக் குடும்பத்தைப் பிடித்துக் கொள்கிறான். அதில் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் நான் போகிறேன் நான் போகிறேன் என்கிறார்கள். கடைசியில் போவது நடுமகன் – மத்யமன். மத்யமனைக் கூப்பிட்டால் மத்யம பாண்டவன் – பீமன் – வருகிறான்!


பஞ்சராத்ரத்தின் முதல் வரி அருமை.

May he protect us all: he whose names are Bhishma and Drona, Karna and Arjuna, Duryodhana and Bhima, Yudhishthira and Shakuni, Uttara, Virata as well as Abhimanyu.

எல்லா நாடகமும் ஒரே மாதிரி ஆரம்பிக்கிறது. நாடகத்தின் “தயாரிப்பாளர்” கடவுளரை வாழ்த்துவார்; என்னவோ சத்தம் கேட்கிறதே என்பார். அந்த சத்தம்தான் நாடகப் பாத்திரங்களின் அறிமுகக் காட்சி. இரண்டாவது, மூன்றாவது முறை படிக்கும்போது தானாக புன்னகை வருகிறது.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த நாடகம் பஞ்சராத்ரம். அது கதையையே மாற்றுகிறது. அஞ்ஞாதவாசம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. துரோணர் துரியோதனனிடம் குருதட்சிணை கேட்கிறார் – என்ன குருதட்சிணை? பாண்டவர்களுக்கு நாட்டை திருப்பிக் கொடுத்துவிட வேண்டும்! துரியோதனனுக்கு மனமில்லை. ஆனால் துரோணரை மறுக்க முடியாது. அதனால் ஐந்து நாட்களுக்குள் பாண்டவர்களைக் கண்டுபிடித்தால் கொடுத்துவிடுகிறேன் என்கிறான். துரோணர் அது எப்படி ஐந்து நாளில் கண்டுபிடிக்க முடியும் என்கிறார். அப்போது கீசகன் இறந்த செய்தி கிடைக்கிறது. பீஷம்ர் இதை பீமன்தான் செய்திருப்பான் என்று புரிந்து கொள்கிறார். துரோணரை ஒத்துக் கொள்ளச் சொல்கிறார். விராடன் மீது படையெடுக்கச் சொல்கிறார். துரியோதனன் தரப்பில் போரிடும் முக்கிய வீரன் அபிமன்யு! காண்டீபத்தின் ஒலி கேட்டதும் துரோணரும் பீஷ்மரும் திரும்பிவிடுகிறார்கள். கௌரவப் படை தோற்கிறது. ஆனால் சாதாரண வீரன் தோற்றத்தில் இருக்கும் பீமன் அபிமன்யுவை “சிறைப்பிடிக்கிறான்” – உண்மையில் பாசத்தால் அவனைத் தூக்கிச் சென்றுவிடுகிறான். அபிமன்யு சிறைப்பட்டான் என்றதும் துரியோதனன் என் சகோதரர்களோடு நான் சண்டை போடலாம், ஆனால் அபிமன்யுவை வெளியாட்கள் சிறைப்பிடிப்பதை ஒரு நாளும் ஏற்க முடியாது என்று பொங்கி எழுகிறான். சகுனியும் கர்ணனும் அவனை முழுமனதாக வழிமொழிகிறார்கள். பீஷ்மர் ஓடும் தேரின் குதிரைகளை சாதாரண வீரன் கையால் பிடித்து நிறுத்தினான் என்றதும் அது பீமன் என்று கண்டுகொள்கிறார். அதற்குள் உத்தரனே அபிமன்யு-உத்தரை திருமணச் செய்தியோடு வருகிறான். துரியோதனனும் பாண்டவர்களுக்கு அவர்கள் ராஜ்யத்தை திரும்பித் தருகிறான்!

இந்த நாடகத்தின் முதல் காட்சியில் பீஷ்மரும் துரோணரும் பேசிக் கொள்வது மிகச் சிறப்பாக வந்திருக்கிறது.


தூதவாக்கியம் கண்ணன் தூது. துரியோதனனும் கண்ணனும் பொங்குவது நன்றாக வந்திருக்கிறது.


தூதகடோத்கஜம் வியாச பாரதத்தில் கிடையாது. அபிமன்யு வதத்திற்குப் பிறகு கடோத்கஜன் அர்ஜுனன் சபதத்தைப் பற்றி கௌரவர்களுக்கு அறிவிக்கிறான். கடோத்கஜன் பாத்திரம் அருமையாக வந்திருக்கிறது.


கர்ணபாரம் கர்ணன் இந்திரனுக்கு கவச குண்டலங்களைத் தானம் தரும் காட்சி. அதை 17-ஆம் நாள் போரின் ஆரம்பத்தில் வடிவமைத்திருக்கிறார்.


உறுபங்கம் சிறப்பான நாடகம். விரிவாக இங்கே.

மின்பிரதிகள்: மத்யமவியயோகம், உறுபங்கம்

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: மகாபாரதப் பக்கம்