2021: நாட்டுடமை

தமிழக அரசு சிலம்பொலி சு. செல்லப்பன், தொ. பரமசிவன், இளங்குமரனார், முருகேச பாகவதர், சங்கர வள்ளிநாயகம் மற்றும் செ. ராசு ஆகியோரின் நூல்கள் நாட்டுடைமை ஆக்கப்படும் என்று அறிவித்திருக்கிறது.

ஒருவரின் எழுத்து நாட்டுடமை ஆக்கப்படுவது அவரை கௌரவப்படுத்துவது என்று எனக்கு ஒரு நினைப்பு உண்டு. தமிழின் செல்வங்கள் என்றே அறியக் கூடியவர்கள் (பாரதி தரத்தில்), தமிழறிஞர்கள் (வையாபுரிப் பிள்ளை தரத்தில்), முக்கியமான, இன்று மறக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் (க.நா.சு. தரத்தில்), ஒரு காலகட்டத்தில் முக்கியமாக இருந்து காலாவதி ஆகிவிட்ட தமிழ் எழுத்தாளர்கள் (மு.வ. தரத்தில்) ஆகியோரின் எழுத்துகள் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டு அவர்களின் எழுத்துக்களை இணையத்தில் ஏற்றுவது சிறந்த செயல். இதை தமிழ் பல்கலைக்கழகமோ, அல்லது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சிக் கழகமோ செய்தால் இன்னும் உத்தமம். ஆனால் அவையும் நடைமுறையில் அரசின் ஒரு பங்காகத்தான் இன்று இருக்கின்றன.

இந்த அறுவரில் தொ. பரமசிவன் ஒருவரை மட்டுமே முன்னரே படித்திருந்தேன். அவரது அழகர்கோவில் ஒரு tour de force. இன்னும் ஒரு முறை நிதானமாகப் படிக்க வேண்டும். அந்த ஒரு புத்தகத்துக்காகவே இந்த முடிவை மனப்பூர்வமாக வாழ்த்துகிறேன். அறியப்படாத தமிழகம் புத்தகத்தை படிக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருக்கிறேன்.

சிலம்பொலி செல்லப்பனின் பேரைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன், ஆனால் படித்ததோ கேட்டதோ இல்லை. கல்வித்துறை, தமிழ்த்துறை அதிகாரியாக பணியாற்றி இருக்கிறார். தமிழ் இலக்கியத்தைப் பற்றி நிறைய எழுதி இருக்கிறார். நல்ல தேர்வாக இருக்கும் என்றுதான் தோன்றுகிறது.

இளங்குமரனார் திராவிட இயக்க சார்புடைய தமிழறிஞர் என்று தோன்றுகிறது. பல இலக்கிய விளக்கங்களை எழுதி இருக்கிறார். பள்ளி ஆசிரியராக பணி புரிந்திருக்கிறார்.

முருகேச பாகவதர் அடித்தள மக்களின் உணர்வுகளை கவிதையாக எழுதியவராம். Scheduled Caste Federation என்ற அமைப்பில் பணியாற்றியவராம். காந்தீயவாதியாம்.

செ. ராசு கல்வெட்டு ஆராய்ச்சியாளராம். கொங்கு நாட்டு வரலாறு பற்றி நிறைய எழுதி இருக்கிறார் என்று தெரிகிறது. அவரது பஞ்சக் கும்மிகள் மற்றும் கொங்கு நாட்டு மகளிர் புத்தகங்கள் பற்றி ஜெயமோகன் விரிவாக எழுதி இருக்கிறார். ராசுவைப் பற்றி மு. இளங்கோவன் நிறைய தகவல்கள் தருகிறார். விவரங்கள் தந்த ஸ்ரீனிவாச கோபாலனுக்கு நன்றி!

சங்கர வள்ளிநாயகம் கல்லூரி பேராசிரியராக பணியாற்றி இருக்கிறார். அதிகம் தெரியவில்லை. இவரது புகைப்படம் கிடைக்கவில்லை. இவரது ஒரு புத்தகம் – வ.உ.சி.யும் தமிழும் – இணையத்தில் கிடைக்கிறது. நடை கொஞ்சம் செயற்கையாக இருந்தாலும் விவரங்கள் உள்ள புத்தகம். (வலிந்து கிரந்த எழுத்துகளைத் தவிர்ப்பது பற்றி எனக்கு ஒவ்வாமை உண்டு.) இவர் கோவில்பட்டியைச் சேர்ந்தவர் என்றும், அங்கு 50 ஆண்டுகளுக்கு மேல் திருக்குறள் மன்றம் நடத்தியவர் என்றும், பிறமொழிச் சொற்களைக் கேட்டாலே கோபம் வரும் அளவுக்கும் தீவிரமான தனித்தமிழ்வாதி என்றும் ஸ்ரீனிவாச கோபாலன் தகவல் தருகிறார்.

யாருக்காவது இன்னும் விவரம் தெரிந்தால் எழுதுங்கள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டுடமை பக்கம்

நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்ட எழுத்து – ஜலகண்டபுரம் கண்ணன்

கண்ணனின் எழுத்து நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த கௌரவத்துக்கு அவர் தகுதியானவர் அல்லர். திராவிட இயக்கச் சார்புடையவர், அன்றைய முதல்வர் கருணாநிதிக்குத் தெரிந்தவராக இருந்திருப்பார் என்பதுதான் இதற்குக் காரணமாக இருந்திருக்க வேண்டும்.

கண்ணன் அந்தக் கால திராவிட இயக்கத்தவர். முற்போக்கு எழுத்து என்று நினைத்துக் கொண்டு என்னத்தையோ எழுதி இருக்கிறார். பிராமண வெறுப்பு, பண்டைய தமிழ் நாகரீகம் மீது பெருமிதம் எல்லாம் அவரது படைப்புகளில் ஊடோடி இருக்கிறது. அண்ணன்மார்சாமி நாட்டார் தொன்மத்தை வைத்து அவர் எழுதிய குன்றுடையான் நாடகம் ஒன்றே கொஞ்சமாவது பொருட்படுத்தக் கூடிய படைப்பு.

அவரது சில நூல்கள் இங்கே கிடைக்கின்றன. எதுவும் படிக்க வேண்டியதல்ல. எனக்கு பழைய கால நாடகம் என்றால் இப்போதெல்லாம் படிக்கத் தோன்றுகிறது. மேலும் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்ட படைப்புகளை முடிந்த வரை படிக்க வேண்டும் என்று ஒரு நப்பாசை. அதனால் நான் படித்தேன், ஆனால் பரிந்துரைக்கமாட்டேன்.

நந்திவர்மன் நாடகம் அவரது எழுத்து முறையை பிரதிபலிக்கிறது. பல்லவ அரசன் நந்திவர்மனைக் கொல்ல அவனது தம்பி நந்திக் கலம்பகத்தை இயற்றினான் என்றும் அதில் அறம் பாடப்பட்டதால் – அதாவது நந்திவர்மன் உயிரோடு இருக்கும்போதே அய்யோ இறந்துவிட்டாயே என்று எழுதுவது – நந்திவர்மன் இறந்து போனான் என்று ஒரு கர்ணபரம்பரைக் கதை உண்டு. அதை அப்படியே ஆரிய பிராமண சதி என்று மாற்றிவிட்டார். நாடகத்தில் நயமாவது இருக்கிறதா என்றால் அதுவும் இல்லை. திராவிட இயக்க எழுத்தாளர்களில் அண்ணாதுரை ஒருவரே கொஞ்சமாவது பொருட்படுத்தக் கூடியவர் என்ற என் எண்ணத்தை உறுதிப்படுத்துகிறார்.

அந்தப் பாடல் நயம் உள்ளது. (என் அகராதிப்படி கவிதை இல்லைதான், ஏனென்றால் மொழிபெயர்த்தால் சுவை போய்விடும்.)

வானுறு மதியை அடைந்ததுன் வதனம்
மறிகடல் புகுந்ததுன் கீர்த்தி
கானுறு புலியை அடைந்ததுன் வீரம்
கற்பகம் அடைந்ததுன் கரங்கள்
தேனுறு மலராள் அரியிடம் புகுந்தாள்
செந்தழல் அடைந்ததுன் தேகம்
நானும் என் கலியும் எவ்விடம் புகுவோம்
நந்தியே நந்தயாபரனே!

அவருடைய நாடகங்களில் சிறந்தது குன்றுடையான். அண்ணன்மார்சாமி கதையின் நாடக வடிவம். அதை சிதைக்காமல் கொடுத்ததே பெரிய விஷயம். கலைஞர் கருணாநிதி எழுதிய பொன்னர்-சங்கர் நாவலுக்கு எவ்வளவோ பரவாயில்லை.

பதினாறும் பெறுக நாடகத்தில் சிறு குடும்பத்தின் தேவையை – இரண்டு மூன்று குழந்தைகள், பதினாறு அல்ல – வற்புறுத்துகிறார். மின்னொளி என்று இன்னொரு “முற்போக்கு” நாடகம்.

இங்கே அவரது சிறுகதை ஒன்றைப் படிக்கலாம். படித்தால் அவரது தரம் என்ன என்று புரிந்துவிடும். சிந்தனைச் சித்திரம், காதல் மனம் என்ற பேரில் சில சிறுகதைகளை எழுதி இருக்கிறார்.

திரைப்படங்களில் பணி புரிந்திருக்கிறார். மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் அதிபர் டி.ஆர். சுந்தரம் கண்ணதாசனுக்கு ஆரம்ப காலத்தில் கண்ணன் பரிந்துரையில்தான் வேலை கொடுத்தாராம். அவர் எழுத்தைப் பார்த்துத்தான் திரைக்கதை எழுதக் கற்றுக் கொண்டேன் என்று கண்ணதாசன் எங்கோ சொல்லி இருக்கிறார்.

கண்ணனின் புகைப்படம் எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்ட எழுத்து

நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்ட எழுத்து: கி.ஆ.பெ. விஸ்வநாதம்

இளமையில் தமிழறிஞர்கள், சொற்பொழிவாளர்கள் என்று பல பேர்களைக் கேட்டதுண்டு. அனேகமாக பேர் மட்டும்தான். வாரியார், கீரன் இருவரையும் சில சமயம் கோவில் காலட்சேபத்தில் கேட்டிருக்கிறேன், அவ்வளவுதான்.  ம.பொ.சி., மு.மு. இஸ்மாயில், சௌந்தரா கைலாசம், குன்றக்குடி அடிகளார்… எல்லாம் பெயரளவில்தான் தெரியும். இத்தனை வயதான பிறகும் இவர்களில் பலரது பங்களிப்பு, முக்கியத்துவம் என்ன என்று சரியாகத் தெரியவில்லை. இந்த வரிசையில் உள்ள ஒருவர் கி.ஆ.பெ. விஸ்வநாதம். அவர் புத்தகம் ஒன்று – அறிவுக்கு உணவு – எனக்குப் பள்ளியில் படித்தபோது பேச்சுப்போட்டி, கட்டுரைப்போட்டி எதற்கோ பரிசாகக் கிடைத்தது. அப்போதிலிருந்தே இவர் யார் என்ற கேள்வி உண்டு. இந்தப் புத்தகம்தான் பரிசு என்று தெரிந்திருந்தால் போட்டியில் கலந்து கொண்டிருக்கவே மாட்டேன் என்று நினைத்ததும் உண்டு.

விஸ்வநாதத்தின் புத்தகங்கள் 2008-இல் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டன. பல புத்தகங்கள் இணையத்தில் கிடைக்கின்றன. அவற்றை படித்தபோது இதையெல்லாம் நாட்டுடமை ஆக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன என்றுதான் தோன்றியது. சரி ஒரு வேளை இன்றைய தமிழ் சமூகத்தின் முக்கிய பங்களிப்பாளர், அவரை கௌரவிக்க வேண்டும் என்று செய்துவிட்டார்களா என்று தேடிப்பார்த்தேன். 1938-இல் ஹிந்தியை எதிர்த்துப் போராடிய முக்கியத் தலைவர்களில் ஒருவர், அப்போது ஈ.வே.ரா.வுக்கு நெருக்கமாக இருந்திருக்கிறார். நீதிக்கட்சி பிரமுகர். தபால்தலை வெளியிட்டிருக்கிறார்கள், திருச்சியில் ஒரு கல்லூரிக்கு அவர் பெயர். அத்தோடு நிறுத்திக் கொண்டிருக்கலாம், எதற்கு புத்தகங்களை நாட்டுடமை ஆக்கி இருக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை.

அவரது பங்களிப்பு என்று நான் இன்று உணர்வது தமிழின் உயர்வு என்று இடைவிடாமல் பேசி எழுதிக் கொண்டிருந்ததது மட்டுமே. அதிலும் இவரிடம் தேவநேயப் பாவாணர், பெருஞ்சித்திரனார் போன்றவர்களிடம் சில சமயம் தென்படும் கிறுக்குத்தனமான வெறி இல்லை. ஏன் ஈ.வெ.ரா/அண்ணாதுரை போன்றவர்களின் பேச்சிலும் எழுத்திலும் தெரியும் அப்பட்டமான பிராமண வெறுப்பு இல்லை. ஹிந்தி எதிர்ப்பு போராட்டத்தில் முன் நின்றதை இரண்டாவது பங்களிப்பாக சொல்லலாம். இன்னும் தெரிந்தவர்கள் இருந்தால் விளக்குங்கள்!

விஸ்வநாதத்தின் புத்தகங்களைப் படித்தால் அந்தக் காலத்து சொற்பொழிவுகளிலிருந்து சில பகுதிகளையோ அல்லது முழுமையாகவோ புத்தகமாகப் போட்டுவிட்டது போலத்தான் இருக்கிறது. அறிவுரை மழை. சுவாரசியத்துக்காக அங்கங்கே குட்டிக் கதைகள், மேற்கோள்கள். இதையெல்லாம் அன்று கேட்டவர்கள் ரசித்திருக்கலாம், இன்று எந்தப் பயனும் இல்லை.

அவரது புத்தகங்களிலிருந்து எனது takeaways:

  1. சுருக்கமாக பேசுகிறார், எழுதுகிறார். அலங்காரத் தமிழ், பண்டித நடை எதுவுமில்லை. நேரடியாக, சொல்ல விரும்பியதை கச்சிதமாகச் சொல்கிறார்.
  2. எனது நண்பர்கள் புத்தகத்தை மட்டுமே நான் பரிந்துரைக்கிறேன். அவர் பழகிய பல பிரமுகர்களை நினைவு கூர்கிறார்
  3. தமிழ்ச்செல்வம் புத்தகத்தை இன்று அனேகர் ரசிக்கமாட்டார்கள். ஆனால் எனக்குப் பிடித்திருந்தது. எது செல்வம், தமிழின் பெருமை, கொடை என்று பல தலைப்புகளில் சிறு சிறு நாடகங்கள்
  4. நபிகள் நாயகம் என்று ஒரு புத்தகம். அது ஏதோ இஸ்லாமிய விழாவின்போது அவர் ஆற்றிய சொற்பொழிவின் வரி வடிவமாம். இவர் நாத்திகர் அல்லர் (என்றுதான் நினைக்கிறேன்). மாற்று மத விழாவில் போலித்தனமாக ஹிந்து மதத்தைத் தாக்காமல் பேசி இருக்கிறார். முகம்மது நபியைப் பற்றி ஓரளவாவது அறிந்திருக்கிறார். இப்படிப்பட்ட உரைகள் மத நல்லிணக்கத்தை வளர்க்கும். இவருக்கும் ஒரு ஜே, இவரை அழைத்தவர்களுக்கும் ஒரு ஜே!
  5. அறிவுக் கதைகள் புத்தகத்திலிருந்து: ஈ.வே.ரா. காங்கிரசிலிருந்து விலகிய பிறகு நடந்த சம்பவம் என்று யூகிக்கிறேன். ஏனென்றால் கி.ஆ.பெ. “அவர் மாடியில் உட்கார்ந்துகொண்டு குடியரசு பத்திரிகைக்கு என்னவோ எழுதி கொண்டிருந்தார்” என்று ஆரம்பிக்கிறார். கி.ஆ.பெ. உண்டியல் காசுகளை எண்ணிக் கொண்டிருந்தாராம். அப்போது ராஜாஜி வந்திருக்கிறார். சேதி தெரிந்ததும் ஈ.வே.ரா. சால்வையை இடுப்பில் கட்டிக் கொண்டு கீழே போய் ராஜாஜியை மேலே அழைத்து வந்திருக்கிறார். கி.ஆ.பெ.வின் முன்னிலையில் ராஜாஜி பேசத் தயங்குவது தெரிந்து ஈ.வே.ரா. “நம்ம ஆள்தான்” என்று அவருக்கு தைரியம் சொல்லி இருக்கிறார். ராஜாஜிக்கு ஏதோ சந்தேகம், ஈ.வெ.ரா.விடம் ஆலோசனை கேட்க வந்திருக்கிறார். ஈ.வே.ரா. “சந்தேகமா? தலைவருக்கா? என்னிடமா ஆலோசனை?” என்று அடுக்கினாராம். ராஜாஜி விளக்க (என்ன சந்தேகம் என்பதை கி.ஆ.பெ. எழுதவில்லை), ஆலோசனை கிடைத்திருக்கிறது. ராஜாஜி தனக்கும் அதுதான் தோன்றியது, ஆனால் பொதுஜனங்கள் என்ன நினைப்பார்களோ என்று தயக்கமாக இருக்கிறது என்று சொன்னாராம். அதற்கு ஈ.வெ.ரா. “பொதுஜனங்கள் என்ற சொல்லை மற்றவர்கள் சொல்லலாம்; நீங்களும் நானும் சொல்லலாமா?” என்று கேட்டாராம். சரிதான் என்று ராஜாஜி போய்விட்டாராம். இந்த இருவருக்கும் இருந்த ஆத்மார்த்தமான நட்பும் நெருக்கமும் என்ன அருமையாக வெளிப்பட்டிருக்கிறது?
  6. வானொலியிலே அவர் ஆற்றிய பல வானொலி உரைகளின் தொகுப்பு. 1947-இல் ஆற்றிய ஒரு உரையில் 20 வருஷங்களுக்கு முன் மருத்துவப் படிப்புக்கு சமஸ்கிருதத்தில் தேர்ச்சி தேவை என்று ஒரு மசோதா கொண்டு வரப்பட்டதாகவும் அன்று முதல்வராக இருந்த பனகல் அரசர் முயற்சியால் அந்த மசோதா தோல்வி அடைந்ததாகவும் குறிப்பிடுகிறார். சமஸ்கிருதம் தெரிந்தால்தான் மருத்தவக்கல்வி என்று ஒரு சட்டம் இருந்தது, அதை நீதிக்கட்சி/திராவிட இயக்கம்தான்  அதை நீக்கியது என்று திராவிட இயக்கத்தினர் அவ்வப்போது பேசுவார்கள். இந்த  முறியடிக்கப்பட்ட மசோதாவைத்தான் சட்டம் என்று மிகைப்படுத்துகிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.
  7. திருக்குறள் பற்றி நிறைய எழுதி இருக்கிறார். திருக்குறளில் செயல் திறன் எனக்கு கொஞ்சம் பிடித்திருந்தது.
  8. நான்மணிக்கடிகைக்கு உரை எழுதி இருக்கிறார்.
  9. அவருடைய எந்தப் புத்தகமும் நினைவு வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய அளவுக்கு முக்கியமானதல்ல. ஆனால் தமிழ் தமிழ் என்று சிந்தித்த சங்கிலியில் அவரும் ஒரு கண்ணி.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டுடமையான எழுத்து

நாட்டுடமை

ஒரு கேள்வியோடு ஆரம்பிக்கிறேன். தமிழகத்தில் முதன்முதலாக நாட்டுடமை ஆன எழுத்து யாருடையது என்று தெரியுமா? உங்கள் ஊகத்தையாவது எழுதுங்கள்! வசதிக்காக ஒரு ஷார்ட் லிஸ்ட் கீழே.

வள்ளியம்மாள் பள்ளி நிறுவனரும் பச்சையப்பா கல்லூரி பேராசிரியருமான அ.மு. பரமசிவானந்தம் பற்றி எழுதும்போது தோன்றிய எண்ணங்கள் கீழே.

ஒருவரது எழுத்துகள் நாட்டுடமை ஆக்கப்படுவது ஒரு பெரிய கௌரவம் என்று எனக்கு ஒரு நினைப்பு. குறிப்பிட வேண்டிய அளவுக்கு தமிழ், தமிழர் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்தவர்கள்(வையாபுரிப் பிள்ளை மாதிரி), ஒரு கால கட்டத்தின் முக்கியமான ஆகிருதிகள் (மு.வ. மாதிரி), இல்லை மிக தரமான எழுத்தாளர்கள்(சுந்தர ராமசாமி மாதிரி) ஆகியவர்களை கௌரவிப்பது ஒரு அரசு செய்யும் சில நல்ல விஷயங்களில் ஒன்று. அப்படிப்பட்டவர்களின் வாரிசுகளுக்கு பண உதவி என்ற ஒரு சிறு பயனாவது இதிலிருந்து வருவது என்னை பொறுத்த வரை நல்ல விஷயமே.

வெறும் உதவித்தொகையோடு நின்றுவிடக் கூடாது. அரசு இவர்களது புத்தகங்களுக்கு செம்பதிப்பு கொண்டு வர வேண்டும். அதெல்லாம் வெகுதூரம், ஆனால் குறைந்தபட்ச முயற்சியாக இவர்களின் அனேகரது புத்தகங்கள் இங்கே மின்பிரதிகளாக கிடைக்கின்றன.

பத்து வருஷத்துக்கு முன்னால் – 2009-இல் – 27 தமிழறிஞர்கள்/எழுத்தாளர்களின் படைப்புகள் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டன. அப்போதுதான் எனக்கு நாட்டுடமை ஆக்கப்படுவது பற்றி பிரக்ஞையே ஏற்பட்டது. மறைந்த சேதுராமன் தயவால் அந்த் வருஷம் இந்த கௌரவம் கிடைத்த ஒவ்வொருவரைப் பற்றியும் தகவல் கிடைத்தது.

ஆனால் பல முறை இந்த கௌரவம் கலைமாமணி விருது போலத்தான் சகட்டுமேனிக்கு வழங்கப்படுகிறது. அதுவும் ஏதோ பிச்சை போடும் மனநிலையோடு – குறைந்தபட்சம் நான் புரவலன், இந்த எழுத்தாளர்/தமிழறிஞர் எல்லாம் இரவலர் என்ற மேட்டிமை மனப்பான்மையோடு வழங்கப்படுகிறது. அதுவும் உனக்கு இரண்டு லட்சம், அவனுக்கு 3 லட்சம், இவளுக்கு 4 லட்சம் என்று உதவித்தொகை குருட்டாம்போக்கில் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. 2009-இல் எழுத்தாளர் லட்சுமியின் குடும்பத்தினர் அந்த கௌரவத்தை நிராகரித்தனர். அன்றும் அவர் புத்தகங்களை விற்று வருகிற ராயல்டி இந்த உதவித்தொகையை விட அதிகமாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஒரு வார்த்தை கேட்கமாட்டார்கள்? இத்தனை உதவித்தொகை கொடுக்கலாம் என்றிருக்கிறோம், இது உங்களுக்கு சம்மதம்தானா, ராயல்டி இன்னும் வருகிறதா எதுவுமா கேட்கமாட்டார்கள்? இரவலன் புரவலன் மேட்டிமைத்தனம்தான்.

சின்ன விஷயம், 2009-இல் 27 பேர்கள் தேர்வு என்று செய்தி வந்தது. அதில் நா.ரா. நாச்சியப்பனின் பெயர் இல்லை. சேதுராமன் இவரைப் பற்றிய தகவல்களை அனுப்பியபோது, இவர் பேர் பட்டியலில் இல்லையே என்று கேட்டேன். அவர் அன்றைய தமிழக நிதி அமைச்சர் அன்பழகனின் பட்ஜெட் உரையை அனுப்பினார். அதில் 28 பேர்கள் என்று தெளிவாக சொல்லி இருக்கிறது! (கூத்து என்னவென்றால் எண்ணிப் பார்த்தால் 29 பேர் இருக்கிறது. சேதுராமன் திருக்குறள் மணி என்பது அ.க. நவநீதகிருஷ்ணனின் பட்டப் பெயராக இருக்கும் என்று நினைக்கிறார்.) அது எப்படி ஒரு பத்திரிகை விடாமல் எல்லாரும் 27 பேர் என்று எழுதினார்கள்? ஒருவர் கூட என்ன ஏது என்று பார்க்கவில்லையா? முதலில் எழுதியவர் கைத்தவறுதலாக 27 என்று அடித்துவிட்டால் பின் வருபவர் எல்லாரும் அதையே சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்களா? இதை எல்லாம் கருணாநிதியும் அன்பழகனுமே அன்று கண்டுகொள்ளவில்லை என்றால் இதில் யாருக்கும் பெரிதாக அக்கறை இல்லை என்று தெளிவாகத் தெரிகிறது.

கருணாநிதி காலத்தில் மேட்டிமைத்தனம் இருந்தாலும், (என் கண்ணில்) சில சமயம் தகுதி அற்றவர்களுக்கு இந்த கௌரவம் வழங்கப்பட்டாலும், 27-ஆ, 28-ஆ என்ற சிறு விஷயங்களைப் பற்றிக் கூட கவலைப்படாத ஒரு மேம்போக்க்குதனம் இருந்தாலும் இப்படிப்பட்டவர்களை கௌரவிக்க வேண்டும் என்ற ஒரு எண்ணமாவது இருந்தது. தமிழறிஞர்கள் பற்றிய பிரக்ஞையாவது இருந்தது. அதிமுக ஆட்சியில் சுத்தம். (நாளைக்கு ஸ்டாலின் தலைமையில் ஆட்சி ஏற்பட்டாலும் இதே லெவலில்தான் இருப்பார் என்று நினைக்கிறேன்.)

2009-இன் பட்டியலில் ஜே.ஆர். ரங்கராஜு, வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார் ஆகியோர் பேர்கள் கண்ணில் பட்டன. இவர்கள் அந்த காலத்து ராஜேஷ்குமார் மாதிரி. ராஜேஷ்குமாரால் தமிழ் படிப்பு வளர்ந்திருப்பது உண்மைதான். ஆனால் அவரது எழுத்துகள் தமிழில் நிற்க வேண்டும் என்று யாரும் முயற்சி செய்யப் போவதில்லை, கூடாது. இவர்களை சின்ன வயதில் கருணாநிதி படித்து த்ரில் ஆகி இருக்கலாம். அதற்காக அவர்களது படைப்புகளை நாட்டுடமை ஆக்க நினைப்பது தவறு என்று தோன்றியது.

முழுப் பட்டியலையும் பார்த்தேன். எனக்கு தமிழோடு ஓரளவு பரிச்சயம் உண்டு என்ற எண்ணமும் உடனே காலி ஆகிவிட்டது. முக்கால்வாசி பேர் யாரென்று தெரியவில்லை. சில தெரிந்த பேர்கள் இருந்தாலும் அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் என்று தெரியவில்லை – புலியூர் கேசிகன் மாதிரி.

நமக்கு தெரிந்த வரை நம் தளத்தை படிக்கும் மாபெரும் கூட்டமான 30-40 பேருக்கு இவர்களை அறிமுகம் செய்து வைப்போம் என்று ஒரு பதிவு எழுதினேன். அதில் பலருடைய பங்களிப்பு என்னவென்றே தெரியவில்லை என்று சொல்லி இருந்தேன்.

சேதுராமன் வசமாக மாட்டினார். என்னடா உனக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லையே என்று அவர் ஒரு மறுமொழி எழுத, உங்களுக்கு தெரிந்தால் நீங்கள் ஒரு guest போஸ்ட் எழுதுங்களேன் என்று அவரை கேட்டுக் கொண்டேன். அவரும் விடாமல் எழுதினார். பல முறை இந்தப் பட்டியலில் இருந்த தமிழறிஞர்கள்/எழுத்தாளர்கள் குடும்பத்தினரை தொடர்பு கொண்டு தகவல்கள் சேகரித்தார். அவரது உழைப்பை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.

இதில் எல்லாம் பலருக்கும் பெரிதாக அக்கறை இருக்கப் போவதில்லை. ஆனால் எனக்கு என்னவோ இந்த கௌரவம் கிடைத்த ஒவ்வொருவரையும் – தகுதி உள்ளவர்களோ இல்லையோ – பற்றி ஒரு சிறு குறிப்பாவது இருக்க வேண்டும் என்று ஒரு ஆசை. அவ்வப்போது நானும் பிறரைப் பற்றியும் எழுதி இருக்கிறேன். இருந்தாலும் எந்த வரிசைப்படியும் எழுதவில்லை. அப்படி ஒரு சீரிசை ஆரம்பிக்கலாம் என்று நினைத்திருக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டுடமை ஆன எழுத்து

நாட்டுடமை ஆன எழுத்து 5: முன்னாள் நியூ காலேஜ் பேராசிரியர் பாலூர் கண்ணப்ப முதலியார்

பாலூர் கண்ணப்ப முதலியார் பேரை நான் முதன்முதலாக கேள்விப்பட்டது 2009-இல் அவரது நூல்கள் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டபோதுதான். மறைந்த சேதுராமன் வழக்கம் போல படாதபாடு பட்டு அவரைப் பற்றிய விவரங்களைத் தேடிப் பதித்தார். மறைந்த டோண்டு ராகவன் முதலியார் அவருக்கு பாடம் எடுத்திருக்கிறார் என்று சொன்னார். பள்ளி மாண்வர்களின் பாடப் புத்தகங்களை நிறைய எழுதி இருப்பார் என்று அவரது புத்தகப் பட்டியலிலிருந்து தோன்றுகிறது. அகராதி ஒன்றைத் தொகுத்திருக்கிறார். அகராதியில் தொகை அகராதி என்று ஒரு பகுதி – அரசர் கொடி என்றால் சேரர்களின் விற்கொடி, சோழர்களின் புலிக்கொடி, பாண்டியர்களின் மீன்கொடி – என்றை தொகுத்திருக்கிறார். அகத்தியத்தில் ஆரம்பித்து புத்தகங்களைப் பற்றி ஒரு பகுதி இருக்கிறது. என் கண்ணில் இது முக்கியப் பங்களிப்பு, இதற்காக மட்டுமே இவரது புத்தகங்களை நாட்டுடமை ஆக்கலாம்.

சேதுராமனின் பதிவில்

“இவரது எழுத்துகளை எல்லாம் அரசே பதிப்பித்தல் ஒழிய திரும்பி வருவது அபூர்வம்தான். பதித்தாலும் நான் படிக்கப் போவதில்லை என்பது அடுத்த விஷயம்.”

என்று கமெண்ட் அடித்திருந்தேன். அதிகமான், இலக்கிய தூதர்கள், கட்டுரைக் கதம்பம், கட்டுரைக் கொத்து, கவி பாடிய காவலர், கிரேக்க நாட்டு பழமைப் பண்புகள், குமுதவாசகம், புதுமை கண்ட பேரறிஞர், பொய்யடிமை இல்லாத புலவர் யார்?, தமிழ்ப்புலவர் அறுவர், தூது சென்ற தூயர், தொண்டை நாட்டு பாடல் பெற்ற சிவஸ்தலங்கள், பாண்டி நாட்டுக் கோவில்கள் போன்ற நூல்களை புரட்டியும் பார்த்தேன். படிக்க முடியவில்லை என்பது உண்மையே. இருந்தாலும் என் கமெண்டை திரும்பிப் படிக்கும்போது உண்மையாக இருந்தாலும் அதை கொஞ்சம் பணிவாக சொல்லி இருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. வயதாகிறது, எனக்கே தெரியாமல் எனக்கு கொஞ்சம் முதிர்ச்சி ஏற்பட்டுவிட்டதோ என்னவோ தெரியவில்லை.

என் கண்ணில் ஒரு அட்டவணைக்கு தேவை இருக்கிறது – பாடல் பெற்ற ஸ்தலம்-கோவில், பாடிய ஆழ்வார்/நாயனார், பாடல். பலரும் – கி.வா.ஜ., பாஸ்கரத் தொண்டைமான், கண்ணப்ப முதலியார் என்று தாங்கள் சென்ற கோவில்/பாடல் என்று எழுதி இருக்கிறார்கள். ஆனால் ஒரு அட்டவணை இருந்தால் மிக நன்றாக இருக்கும். ஏற்கனவே இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது, யாருக்காவது தெரிந்தால் சுட்டி கொடுங்கள்!

சேதுராமனின் குறிப்புகள்:

செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த பாலூரிலே, வேளாளர் குலத்திலே, 1908ம் ஆண்டு, டிசம்பர் மாதம் 14ம் தேதி பிறந்தவர். பெற்றோர்கள் துரைசாமி முதலியார், மாணிக்கம்மாள். துரைசாமி முதலியார் செந்தமிழ்ப் பற்றும், சிவபிரானிடத்திலே பேரன்புமுடையவர். தம்முடைய புதல்வருக்கும் இவை இனிதமைய வேண்டுமென்று பெரிதும் முயன்றவர்.

கண்ணப்பர், பள்ளிக் கல்வியைக் கற்று முடித்த பிறகு, செந்தமிழ்க் கல்வி கற்பதிலே சிந்தையைச் செலுத்தினார். சென்னை கலாநிலைய இதழாசிரியர் டி.என்.சேஷாசல ஐயர் இவருக்கு ஆங்கிலத்தையும் தமிழ் இலக்கண இலக்கியங்களையும் நன்கு கற்பித்தார். மேலும் மே.வீ. வேணுகோபால பிள்ளையிடம் நன்னூல் விருத்தி, தண்டியலங்காரம், திருவிளையாடற் புராணம், அஷ்டப் பிரபந்தம், சீவக சிந்தாமணி முதலிய நூல்களைப் பயின்றார். இலக்கண இலக்கிய தருக்க வேதாந்த போதகாசிரியரான கோ.வடிவேல் செட்டியாரிடம் திருக்குறள், திருவாசகமும், சூளை வைத்தியலிங்கம் என்பவரிடம் தேவாரத்தையும் இசையுடன் கற்றார். சித்தாந்த நூல்களை தாமே பயின்றார், வேண்டுமளவு சைவ சித்தாந்த நூலறிவையும் பெற்றுத் தம் அறிவைப் பெருக்கிச் சிறந்த தமிழறிஞரானார்.

நல்ல தமிழ்ப் புலமையை அடைந்த இவர், பின்னர் ஆசிரியத் தொழிலில் ஈடுபடலானார். புரசைவாக்கம் லூதெரன் மிஷன் உயர் நிலைப்பள்ளியில் துணைத் தமிழாசிரியராக எட்டாண்டுகள், முத்தியால்பேட்டை உயர் நிலைப்பள்ளியில் நான்காண்டுகள், திருவல்லிக்கேணி கெல்லட் உயர் நிலைப் பள்ளியில் பதினான்கு ஆண்டுகள் பணி புரிந்த பின்னர், இராயப்பேட்டை புதுக் கல்லூரியில்தொடக்க காலத்தில் இருந்து பதினாறாண்டுகள் வரை தமிழ்த்து ைத் தலைவராகவும், பேராசிரியராகவும் விளங்கினார்.

சென்னை சைவ சித்தாந்த சமாஜம், சென்னை எழுத்தாளர் சங்கம், செங்கை மாவட்ட எழுத்தாளர் சங்கம் போன்றவற்றில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டு பல பணிகள் புரிந்தார். சென்னைப் பல்கலைக் கழகத் தமிழ்ப் பாடத் திட்டக்குழுவிலும் சிறந்த முறையில் நற்பணியாற்றினார்.

தெய்வானையம்மையார் என்பவரை மணம் புரிந்து கொண்டு இல்வாழ்க்கையை நடத்தியவருக்கு ஏழு பெண்மக்கள் தோன்றினர். ஆசிரியராகப் பலருக்குக் கல்வி கற்பித்ததோடு நிற்காமல் பின் கண்ட பல நூல்களையும் எழுதியுள்ளார்.

  • அதிகமான்
  • அமலநாதன்
  • அறுசுவைக் கட்டுரைகள்
  • அன்புக் கதைகள்
  • இங்கிதமாலை உரை
  • இலக்கிய வாழ்வு
  • இலக்கியத் தூதர்கள்
  • இன்பக் கதைகள்
  • கட்டுரைக் கதம்பம்
  • கட்டுரைக் கொத்து
  • கந்தர் சஷ்டிச் சொற்பொழிவுகள்
  • கலை வல்லார்
  • கவி பாடிய காவலர்கள்
  • சங்க கால வள்ளல்கள்
  • சமரச சன்மார்க்க சத்திய சங்க விளக்கம்
  • சிறுவர் கதைக் களஞ்சியம்
  • சீவகன் வரலாறு
  • சேக்கிழார் பிள்ளைத் தமிழ் உரை
  • தமிழ் இலக்கிய அகராதி
  • தமிழ் நூல் வரலாறு
  • தமிழ் மந்திர உரை
  • தமிழ்த் தொண்டர்
  • தமிழ்ப் புதையல்
  • தமிழ்ப் புலவர் அறுவர்
  • தமிழர் போர் முறை
  • திருஈங்கோய் மலை எழுபது உரை
  • திருக்குறள் அறத்துப்பால் உரை நடை
  • திருமணம்
  • திருவருள் முறையீடு உரை
  • திருவெம்பாவை உரை
  • தொண்டை நாட்டுப் பாடல் பெற்ற சிவஸ்தலங்கள்
  • தொழிலும் புலமையும்
  • நகைச்சுவையும் கவிச்சுவையும்
  • நானே படிக்கும் புத்தகம்
  • நீதி போதனைகள்
  • பல்சுவைப் பாமாலை குறிப்புரை
  • பழமை பாராட்டல்
  • பாண்டிய நாட்டுப் பாடல் பெற்ற சிவஸ்தலங்கள்
  • புதுமை கண்ட பேரறிஞர்
  • பொய்யடிமையில்லாத புலவர் யார்?
  • மாண்புடைய மங்கையர்
  • வையம் போற்றும் வனிதையர்
  • வள்ளுவர் கண்ட அரசியல்
  • ஜான்சன் வாழ்க்கை வரலாறு
  • மாணவர் தமிழ்க் கட்டுரை
  • மாணவர் திருக்குறள் விளக்கம்
  • தொடக்கப் பள்ளி மாணவர் இலக்கண விளக்கம்
  • நடுநிலைப் பள்ளி மாணவர் இலக்கண விளக்கம்
  • உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர் இலக்கண விளக்கம்
  • பூந்தமிழ் இலக்கணம்
  • புதுமுறை இலக்கணமும் கட்டுரைகளும்
  • நடுநிலை வகுப்பு குமுத வாசகங்கள்
  • உயர்நிலை வகுப்பு செந்தமிழ்ச் சிலம்பு
  • உயர்நிலை வகுப்பு தமிழ்ப் புதையல்

கண்ணப்ப முதலியார் தம்முடைய இறுதிக் காலத்தில், சென்னை பல்கலைக் கழகத்தில் அப்பரடிகள் திருமுறை பற்றிய ஆராய்ச்சிப் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தார். அப்பணி நிறைவேறு முன்னரே தமது அறுபத்திரண்டாம் வயதில் 1971ம் ஆண்டு மார்ச்சு 29ம் இறைவன் திருவடி நிழலை அடைந்தார்.

(தகவல் — “தமிழ்ப் புலவர் வரிசை” பத்தாம் பகுதி, இருபத்தியொன்பதாம் புத்தகம் — ஆசிரியர் திரு சு.அ.இராமசாமிப் புலவர் — வெளியிட்டோர் ‘திரு நெல்வேலி தென்னிந்திய சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், லிமிடெட் – சென்னை 1973)

ஆர்வி: இவரது எழுத்துகளை எல்லாம் அரசே பதிப்பித்தல் ஒழிய திரும்பி வருவது அபூர்வம்தான். பதித்தாலும் நான் படிக்கப் போவதில்லை என்பது அடுத்த விஷயம்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டுடமை ஆன எழுத்து, தமிழறிஞர்கள்

 

நாட்டுடமையான எழுத்து 4: வள்ளியம்மாள் பள்ளி நிறுவனர் அ.மு. பரமசிவானந்தம்

பரமசிவானந்தம் பற்றி நான் அறிந்ததெல்லாம் அவர் எழுதிய சில நூல்களின் மூலமும், அவர் ஆற்றிய சில உரைகளின் மூலமும்தான். தமிழறிந்தவர் என்று தெளிவாகத் தெரிகிறது. தமிழ் உரைநடை என்ற புத்தகம் உரைநடையின் வளர்ச்சியை நன்றாகப் புரிய வைக்கிறது. 19-ஆம் நூற்றாண்டின் தமிழ் உரைநடை வளர்ச்சி போன்றவை முக்கியமான ஆவணங்கள். ஆனால் அவரது பல நூல்கள் – தாய்மை, மணிபல்லவம் போன்றவை – எனக்கானவை அல்ல. புனைவான துன்பச்சுழல் அவர் எழுதிய காலத்திலேயே படிக்க முடியாது.

பரமசிவானந்தம் பச்சையப்பன் கல்லூரியில் தமிழ்த் துறை முதல்வராக இருந்திருக்கிறார். அவரது நூல்கள் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டிருக்கின்றன. வள்ளியம்மாள் மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளியை 1968-இல் நிறுவி இருக்கிறார்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டுடமை ஆன எழுத்து, தமிழறிஞர்கள்

நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்ட எழுத்து 3 – கே.பி. நீலமணி

கே.பி. நீலமணி பெரும்பாலும் சிறுவர்களுக்கான புத்தகங்களை எழுதியவர். அவரது படைப்புக்கள் 2011-இல் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டிருக்கின்றன. வொர்த் உள்ளவரோ இல்லையோ, ஒருவரது படைப்புகள் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டிருந்தால் அவரது புத்தகங்களைப் பற்றி எழுதிவிட வேண்டும் என்று எனக்கு ஒரு நப்பாசை, அதனால்தான் இவரைப் பற்றி எழுதுகிறேன்.

மந்தைவெளிக்காரர். அங்கே ஒரு வாடகைப் புத்தக நூல் நிலையம் நடத்தினாராம். இதைத் தவிர இவரது வாழ்க்கையைப் பற்றி எனக்கு எதுவும் தெரியவில்லை. ஒரு புகைப்படம் கூட கிடைக்கவில்லை.

பெரியவர்களுக்காக அவர் எழுதிய ஒரே நாவல் ‘புல்லின் இதழ்கள்‘. இது ஐம்பதுகளிலோ, அறுபதுகளிலோ கலைமகள் பத்திரிகையில் தொடர்கதையாக வந்ததாம். அந்தக் காலகட்டத்தில் விரும்பிப் படிக்கப்பட்டிருக்கும். பழைய பழகிய பாதையிலேயே சரளமாக போகும் நாவல். மானுட தரிசனம், இலக்கியத்தரம் என்றெல்லாம் சொல்ல எதுவுமில்லை. அறுபதுகளின் சமூகக் கற்பனை வணிக நாவலுக்கு (social romance) நல்ல எடுத்துக்காட்டு. பிற்காலத்தில் அனுராதா ரமணன் எழுதிய முதல் காதல் என்ற (அ. ரமணன் எழுதியதில் சுமாரான நாவல் இதுதான்) நாவலை நினைவுபடுத்தியது.

அபூர்வமாக இந்த நாவலை நினைவு கூர்பவர்கள் சங்கீதப் பின்னணி கொண்ட நாவல் என்று சொல்லாமல் இருப்பதில்லை. கதையில் நாயகனாக ஒரு (கீழ்ஜாதி) பாடகன்; அவனை எடுத்து வளர்த்து கர்நாடக இசையை சொல்லித் தரும் ஒரு பாகவதர்; அவனிடம் பாட்டுக் கற்றுக் கொள்ள வந்து அவனால் ஈர்க்கப்படும் மூன்று பெண்கள்; அங்கங்கே கல்யாணி, காம்போதி, கச்சேரி என்று வருவது – இப்படி மட்டும் இருந்தால் சங்கீதப் பின்னணி ஆகிவிடாது. எனக்குத் தெரிந்து மோகமுள்ளைத் தவிர நல்ல சங்கீதப் பின்னணி கொண்ட நாவல் தமிழில் இல்லை. சிதம்பர சுப்ரமணியனின் இதயநாதத்தை distant second என்று சொல்லலாம். இது அதிலிருந்து கண்ணுக்கெட்டாத தூரத்திலிருக்கும் distant third என்று சொல்லலாம்.

தந்தை பெரியார் என்று பெரியாரைப் பற்றிய வழக்கமான புகழ் மாலைகளோடு ஒரு வாழ்க்கை வரலாற்று நூல், ண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தை நிறுவிய அண்ணாமலை செட்டியாரைப் பற்றி ஒரு சம்பிரதாயமான அறிமுகம் (அண்ணாமலை எனும் அற்புத மனிதர்) எதற்காக நேரத்தை வீணாக்குவானேன்? வேறு எந்தப் புத்தகமும் குறிப்பிட வேண்டிய தரத்தில் இல்லை. புல்லின் இதழ்கள் அன்றைய சம்பிரதாயமான வணிக நாவல் எப்படி இருந்திருக்கும் என்று தெரிந்து கொள்ள விரும்புபவர்களுக்கு மட்டும்.

படைப்புகளை நாட்டுடமை ஆக்குவது நல்ல விஷயம். அதற்கான எழுத்தாளர்களை தேர்ந்தெடுப்பது subjective, எனக்கு தகுதி இல்லாததாகத் தெரிவது தேர்ந்தெடுத்தவர்களுக்கு வேறு மாதிரியாகத் தெரிய வாய்ப்பிருக்கத்தான் செய்கிறது. ஆனால் இது எழுத்தாளர் குடும்பத்துக்கு உதவுவோம் என்று செய்த மாதிரிதான் இருக்கிறது.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டுடமை ஆன எழுத்து

நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்ட எழுத்து 2: என்.வி. கலைமணி

ஏ.கே. வேலன் பற்றிய பதிவில்

சில முறை தரமற்ற எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளையும் நாட்டுடமை ஆக்கிவிடுகிறார்கள். அதுவும் கட்சி சார்ந்தவர், தெரிந்தவர், எழுத்து எத்தனை குப்பையாக இருந்தாலும் சரி, செய்துவிடுவோம் என்று தோன்றிவிடுகிறது என்று நினைக்கிறேன். ஏ.கே. வேலன் அந்த ரகம்.

என்.வி. கலைமணியும் அதே ரகம்தான். அவர் எழுதி இருக்கும் புத்தகங்கள் பல இங்கே கிடைக்கின்றன. எல்லாம் நாலாவது ஐந்தாவது படிக்கும் மாணவன் படிக்கும் தரத்தில் எழுதப்பட்ட அறிமுகப் புத்தகங்கள் மட்டுமே. கலைமணி திராவிடநாடு, முரசொலி பத்திரிகைகளில் பணியாற்றியவர். கலைஞருக்கு தெரிந்தவர் என்று நினைக்கிறேன். மறைந்த சேதுராமன் திமுகவின் அன்றைய முக்கிய பிரமுகர் என்.வி. நடராஜனுக்கு உறவினரோ என்று சந்தேகிக்கிறார். அதனால்தானோ என்னவோ 2009-இல் அவரது எழுத்துக்கள் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டன.

நான் இவற்றுள் சிலவற்றை படித்துப் பார்த்தேன். அனேகமாக தெரிந்த விஷயங்களை rehash செய்திருக்கிறார். தலைவர்களைப் பற்றி எழுதினால் அது hagiography ஆகத்தான் இருக்கும். சேரன்மாதேவி குருகுலத்தை எதிர்த்த ஈ.வே.ரா. பாரம்பரியத்தை சேர்ந்தவர்தான்; ஆனால் வ.வே.சு. ஐயர் பற்றிய புத்தகத்தில் அதைக் கண்டித்து எழுதுவதைக் கூட முடிந்த வரை தவிர்க்கத்தான் பார்த்திருக்கிறார். அவரையும் மீறி ஒரே ஒரு வரி இது சரியில்லை என்று எழுதி இருக்கிறார். 🙂 கப்பலோட்டிய தமிழன் புத்தகம் ஏறக்குறைய ம.பொ.சி. எழுதியதைப் போலவேதான் இருக்கிறது. வ.உ.சி. கல்கத்தாவில் காந்தியின் ஒத்துழையாமை இயக்க தீர்மானத்தை தீவிரமாக எதிர்த்ததைப் பற்றி கொஞ்சம் விவரித்திருக்கிறார்.

மறைந்த சேதுராமன் கஷ்டப்பட்டு 2009-இல் யார் யார் எழுத்து நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டிருந்தாலும் அவரைப் பற்றி விவரங்கள் சேகரித்திருந்தார். அவரால் கூட அப்போது கலைமணியைப் பற்றி பெரிதாக விவரங்கள் சேகரிக்க முடியவில்லை.

சேதுராமனின் குறிப்புகள்: (கூட்டாஞ்சோறு தளத்திலிருந்து)

எழுத்தாளர், பத்திரிகையாளர் என்று கார்த்திக் சந்திர தத் பதிப்பித்துள்ள WHO IS WHO OF WRITERS (1999) சொல்கிறது. தமிழரசி என்ற வாரப்பத்திரிகையை வெளியிட்டு வந்தவர். நூற்றைம்பதுக்கும் மேலான புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளார் என்றும் தெரிகிறது. இலக்கியம், நுண்கலைகள், அரசியல், இதழியல் முதலியவற்றைப் பற்றியுமல்லாது நாவல்களும் எழுதியுள்ளார்.

ஐம்பதுகளில் பல்வேறு தினசரி பத்திரிகைகளில் பணி புரிந்துள்ளார். இவற்றுள் முக்கியமானவை அண்ணா தொடங்கிய திராவிட நாடு, முரசொலி, தனி அரசு, தென்னகம், எரியீட்டி, நமது எம்ஜிஆர் நாளிதழ்களாகும்.

புத்தகங்களின் சில தலைப்புகள் — “தேசத் தலைவர் காமராஜ்”, “ஏழைகள் நெஞ்சில் எம்.ஜி.ஆர்”, “நேருவும் கென்னடியும்”, “நீதி மன்றத்தில் எம்.ஜி.ஆர்” முதலான வாழ்க்கைக் குறிப்புகள், “வஞ்சக வலை”, “மரண மாளிகை” போன்ற சரித்திர நாவல்கள், “இலட்சிய ராணி”, “சாம்ராட் அசோகன்” முதலிய நாடகங்கள், “சிந்தனை சிக்கல்கள்” என்ற அறிவியல் புத்தகம் — இவருடைய படைப்புகளாகும்.

டிசம்பர் 30, 1932ல் பிறந்த இவர் அண்ணமலை பல்ககலைக்கழகத்தின் மாணவர் – சரித்திரத்தில் எம்.ஏ. பட்டம் பெற்றவர். சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் ‘புலவர்’ பட்டமும் பெற்றவர்.

U.N.I. செய்திக் குறிப்புப்படி புலவர் கலைமணி 2007 மார்ச் 6-ஆம் தேதி காலமானார் என்று தெரிகிறது. மனைவி, இரண்டு பெண்கள், இரண்டு பிள்ளைகள் கொண்டது இக்குடும்பம்.

என்.வி. என்ற இனிஷியல்களும், அண்ணா மற்றும் கழக நாளிதழ்களின் தொடர்பும், இவர் தி.மு.க.வை நிறுவிய ஐவர்களுள் ஒருவரான என்.வி.நடராஜன் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவரோ என்ற எண்ணத்தை உண்டாக்குகிறது.

(தகவல் உபயம் – Who is Who of Indian Writers K. C. Dutt (1999) – UNI Press Release Mar. 7, 2007)

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டுடமை ஆன எழுத்துக்கள்

தொடர்புடைய சுட்டி: என்.வி. கலைமணி பற்றிய விக்கி குறிப்பு

தமிழறிஞர் வரிசை 20: இன்னும் ஒரு கோனார் – கார்மேகக் கோனார்

ஒரு கோனார் பள்ளியில் தமிழ் படிக்கும் அனைவருக்கும் நன்றாகத் தெரிந்தவர். இந்தக் கோனாரோ அவ்வளவாக அறியப்படாதவர். மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரியில் தமிழ்த் துறை தலைவராக இருந்தவர். உ.வே. சாமிநாத ஐயரின் பரிந்துரையால் அவருக்கு இந்தப் பதவி கிடைத்தது என்று கேட்ட நினைவிருக்கிறது. நான் அவரைப் பற்றி முதல் முறை கேள்விப்பட்டது அவரது நூல்கள் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்ட போதுதான்.

அவரது சில நூல்களைப் படித்துப் பார்த்தேன். நான் படித்த வரையில் அவர் பண்டிதர் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் எதுவும் குறிப்பிட வேண்டியவையோ நினைவில் கொள்ள வேண்டியவையோ இல்லை. அது சங்கத் தமிழ் எனக்கு சரியாகப் புரியாத குறையாகவும் இருக்கலாம். படித்தவற்றுள் சிறந்ததாக நான் கருதுவது ‘நல்லிசைப் புலவர்கள்‘ புத்தகத்தைத்தான். மேலும் பல புத்தகங்கள் இங்கே கிடைக்கின்றன.

கோனாரைப் பற்றி நன்றாகத் தெரிந்தவர்கள் யாராவது உண்டா? பழைய மாணவர்கள் யாராவது?

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழறிஞர்கள், நாட்டுடமை

நாட்டுடமையாக்கப்பட்ட எழுத்து 1: ஏ.கே. வேலன்

தமிழ் நாட்டில் ஒரு பழக்கம் இருக்கிறது. திடீரென்று நினைத்துக் கொண்டு எழுத்தாளர்கள்/தமிழறிஞர்களின் எழுத்துக்களை நாட்டுடமை ஆக்குவது. சாதாரணமாக முதல்வராக இருப்பவரின் whims and fancies-ஐ அடிப்படையில்தான் இது நடக்கிறது. 2009-இல் அப்படி நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டவர்களைப் பற்றிய குறிப்புகளை மறைந்த சேதுராமன் எழுதினார். அப்போதிலிருந்தே அப்படி நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்ட எல்லா எழுத்துக்களையும் பற்றி எழுத வேண்டும் என்று எனக்கொரு ஆசை.

சில முறை தரமற்ற எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளையும் நாட்டுடமை ஆக்கிவிடுகிறார்கள். அதுவும் கட்சி சார்ந்தவர், தெரிந்தவர், எழுத்து எத்தனை குப்பையாக இருந்தாலும் சரி, செய்துவிடுவோம் என்று தோன்றிவிடுகிறது என்று நினைக்கிறேன். ஏ.கே. வேலன் அந்த ரகம்.

ஏ.கே. வேலன் சினிமாக்காரர். தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும், காவேரியின் கணவன் மற்றும் சில படங்களைத் தயாரித்தவர். சொந்தமாக ஸ்டுடியோ வைத்திருந்தாராம். வணங்காமுடி, குறத்தி மகன், மாட்டுக்கார வேலன் திரைப்படங்களின் கதை இவருடையதுதானாம். கரந்தை தமிழ்ச் சங்கத்தில் கட்டிடங்கள் கட்டிக் கொடுத்திருக்கிறார்.

திராவிட இயக்கத்தில் இருந்திருக்கிறார். அண்ணா, கருணாநிதியோடு சிறை சென்றிருக்கிறாராம். பிற்காலத்தில் அனுமார் அனுபூதி என்றெல்லாம் புத்தகங்களும் எழுதி இருக்கிறார். காஞ்சி மகா பெரியவரின் பக்தராம்.

இரண்டு நாடகங்களை – காவேரிக் கரையினில், மீனாட்சி நாடகத் தமிழ் – படித்தேன். தண்டமாக இருந்தது. காவேரிக் கரையினில் ஐம்பது அறுபதுகளில் திரைப்படமாக வந்திருந்தால் வெற்றி பெற்றிருக்கும். இவர் எழுதியதை எல்லாம் நாட்டுடமை ஆக்க ஒரு முகாந்தரமும் இல்லை. கருணாநிதி தமக்குத் தெரிந்தவர், திராவிட இயக்கத்தில் இருந்தவர் என்ற ஒரே காரணத்துக்காகத்தான் இதை செய்திருக்க வேண்டும். இந்தக் கொடுமை எல்லாம் என்றுதான் நிற்குமோ தெரியவில்லை.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்ட எழுத்துக்கள்