உ.வே. சாமிநாதையர் மட்டுமல்ல…

சாமிநாதையரைப் பற்றி நம்மில் அனேகருக்குத் தெரியும். ஆனால் அவர் மட்டுமே எல்லா பழைய தமிழ் இலக்கியங்களையும் அச்சில் கொண்டு வந்துவிடவில்லை. ரொம்ப சிம்பிளான கேள்வி – திருக்குறளை முதன் முதலாக அச்சில் பதித்தது யார்? எப்போது? குறளும் ஓலைச்சுவடியில் மட்டும்தானே இருந்திருக்க வேண்டும்? அதை யாரோ – அச்சில் ஏற்றி இருக்க வேண்டும் இல்லையா? யார் அச்சேற்றியது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை என்று சொல்ல வெட்கமாகத்தான் இருக்கிறது. ஆறுமுக நாவலர் பதித்திருக்கிறார், ஆனால் அவர்தான் முதலில் பதித்தவரா? திருக்குறளை முதலில் பதித்தவர் ஏன் உ.வே.சா. அளவுக்கு கொண்டாடப்படவில்லை? உ.வே.சா.வின் புகழ் மற்றவர்களை மங்கடித்துவிட்டதா? எனக்குத் தெரிந்து சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளையை ஏறக்குறைய உ.வே.சா.வுக்கு இணையாகச் சொல்லலாம். மற்றவர்கள் யார் யார்?

தமிழ்ச் சுடர்மணிகள் புத்தகத்தில், வையாபுரிப் பிள்ளையின் வார்த்தைகளில்:

ஆறுமுக நாவலர் சைவ சமய நூல்கள், குறள், பாரதம் வெளியிடுவதோடு அமைந்துவிட்டார்கள். வித்வான் தாண்டவராய முதலியார் திவாகரம் முதலிய நூல்களையும் பள்ளி மாணவர்களுக்கு வேண்டும் வசன நூல்களையும் அச்சியற்றுவதில் ஒடுங்கிவிட்டார்கள். மழவை மகாலிங்க ஐயர் தொல்காப்பியம் எழுத்ததிகாரத்தை நச்சினார்க்கினியர் உரையோடு பதிப்பித்து வேறு சில நூல்களையும் வெளியிட்டு அத்துடன் நின்றுவிட்டார்கள். களத்தூர் வேதகிரி முதலியார் நாலடி, நைடதம் முதலிய நூல்களை வெளியிட்டு அவ்வளவில் திருப்தியுற்றார்கள். திருத்தணிகை விசாகப் பெருமாளையர் முதலியோர் குறளுக்குத் தெளிபொருள், பிரபுலிங்கலீலை, சூடாமணி நிகண்டு முதலியவற்றைப் பிரசுரித்து அவ்வளவில் தஙகள் முயற்சியைச் சுருக்கிக் கொண்டார்கள். திருவேங்கட முதலியார், ராஜகோபாலப் பிள்ளை முதலானவர்கள் ராமாயணம் வெளியிடுவதிலும் நாலடி முதலியன பதிப்பித்தலிலும் ஈடுபட்டு நின்றனர். ஸ்ரீ உ.வே. சாமிநாத ஐயரவர்கள் அப்பொழுதுதான் சீவக சிந்தாமணிப் பதிப்பு முயற்சியில் போராடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

உ.வே.சா.வின் என் சரித்திரத்தில் பார்த்தபடி – கல்லூரி மாணவர்களுக்கு என்ன பாடம் வைக்கப்படுகிறதோ அதை உடனே அச்சிட்டு வெளியிடுவது லாபகரமான தொழிலாக இருந்திருக்கும் போலிருக்கிறது. சீவகசிந்தாமணியில் ஒரு பகுதி இப்படி உ.வே.சா. பதிப்பிற்கு முன் பாடமாக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. வித்வான் தியாகராஜ செட்டியாரே அந்தப் பாடத்தை நடத்த கொஞ்சம் திணறினாராம். அதனால் அப்படி சில நூல்கள் பதிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும், ஆனால் அந்தப் பதிப்பாளர்கள் யார்யாரென்று தெரிய இன்று வாய்ப்பு குறைவு. தியாகராஜ செட்டியாரே திணறினார் என்றால் உரை இல்லாமல் மூலம் மட்டுமே பதிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

தமிழ் இலக்கியங்களை பதித்தவர்கள் யார் யார் என்று எனக்குத் தெரிந்த வரையில் கீழே பட்டியல் போட்டிருக்கிறேன். உ.வே.சா.வின் என் சரித்திரம், தாமோதரம் பிள்ளையின் வாழ்க்கை வரலாறு ஒன்று (எழுதியவர் பேர் நினைவில்லை), சீனி. வேங்கடசாமி எழுதிய ‘19-ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழ் இலக்கியம்‘, விக்கிபீடியா, மற்றும் அங்கும் இங்கும் பார்த்த கட்டுரைகளிலிருந்து தகவல்களைத் தொகுத்திருக்கிறேன். நான் ஆய்வாளன் அல்லன். தவறுகள் இருக்க வாய்ப்புண்டு, உங்கள் கண்களுக்கு தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்.  அதை விட முக்கியமாக உங்களுக்கு மேலும் விஷயம் தெரிந்தால் கட்டாயமாகச் சொல்லுங்கள்!

எழுதிய ஆண்டு நூல் எழுதியவர் பதிப்பு ஆண்டு பதித்தவர் குறிப்புகள்
? தொல்காப்பியம்: எழுத்ததிகாரம், நச்சினார்க்கினியர் உரை தொல்காப்பியர் 1847 மழவை மகாலிங்கய்யர்
? தொல்காப்பியம்: சொல்லதிகாரம், சேனாவரையர் உரை தொல்காப்பியர் 1868 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை 1858-இல் சாமுவெல் பிள்ளை முழு தொல்காப்பியத்தையும் – உரைகள் இன்றி – பதிப்பித்தார் என்கிறார் ச.வே.சுப்ரமணியன்.
? தொல்காப்பியம்: பொருளதிகாரம், நச்சினார்க்கினியர் உரை தொல்காப்பியர் 1885 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
? தொல்காப்பியம்: எழுத்ததிகாரம், நச்சினார்க்கினியர் உரை தொல்காப்பியர் 1891 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை மழவை மகாலிங்கய்யர் 1847-இல் இதை முதன்முறையாகப் பதித்திருக்கிறார்
? தொல்காப்பியம்: சொல்லதிகாரம், நச்சினார்க்கினியர் உரை தொல்காப்பியர் 1892 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
? தொல்காப்பியம் தொல்காப்பியர் 1885 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
? நற்றிணை பலர் 1915 பின்னத்தூர் நாராயணசாமி ஐயர் எட்டுத்தொகை
? குறுந்தொகை பலர் 1915 திருமாளிகை சௌரிப் பெருமாள் அரங்கன் எட்டுத்தொகை
? ஐங்குறுநூறு அம்மூவனார், ஓதலாந்தையார், ஓரம்போகியார், கபிலர், பேயனார் 1903 உ.வே. சாமிநாதய்யர் எட்டுத்தொகை
2-ஆம் நூற்றாண்டு பதிற்றுப்பத்து அரிசில் கிழார், கபிலர், பரணர் மற்றும் பலர் 1904 உ.வே. சாமிநாதய்யர் எட்டுத்தொகை
? பரிபாடல் 1918 உ.வே. சாமிநாதய்யர் எட்டுத்தொகை
2-ஆம் நூற்றாண்டு சிலப்பதிகாரம் இளங்கோ அடிகள் 1892 உ.வே. சாமிநாதய்யர் ஐம்பெரு காப்பியங்கள்
2-ஆம் நூற்றாண்டு மணிமேகலை சீத்தலைச்சாத்தனார் 1897 உ.வே. சாமிநாதய்யர் ஐம்பெரு காப்பியங்கள்
2ஆம் நூற்றாண்டு? கலித்தொகை, நச்சினார்க்கினியர் உரை இளநாகர், கபிலர், பெருங்கடுங்கோன், நல்லந்துவர், நல்லுருத்திரர் 1887 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை எட்டுத்தொகை
2-ஆம் நூற்றாண்டு? அகநானூறு பலர் 1923 ரா. ராகவையங்கார் எட்டுத்தொகை
2-ஆம் நூற்றாண்டு? புறநானூறு பலர் 1894 உ.வே. சாமிநாதய்யர் எட்டுத்தொகை
2-ஆம் நூற்றாண்டு? திருமுருகாற்றுப்படை நக்கீரர் 1834 சரவணப் பெருமாள் ஐயர் பத்துப்பாட்டு, உ.வே.சா.வின் 1889 பதிப்பே கவனம் பெற்றது.
2-ஆம் நூற்றாண்டு? பொருநராற்றுப்படை முடத்தாமக் கண்ணியார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? பெரும்பாணாற்றுப்படை கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? சிறுபாணாற்றுப்படை நத்தத்தனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? முல்லைப்பாட்டு நப்பூதனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? குறிஞ்சிப்பாட்டு கபிலர் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? மதுரைக்காஞ்சி மாங்குடி மருதனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? நெடுநல்வாடை நக்கீரர் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? பட்டினப்பாலை கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? மலைபடுகடாம் பெருங்குன்றூர் பெருங்கௌசிகனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
4-ஆம் நூற்றாண்டு ஐந்திணை ஐம்பது மாறன் பொறையனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
5ஆம் நூற்றாண்டு ஐந்திணை எழுபது மூவாதியார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
5-ஆம் நூற்றாண்டு? முத்தொள்ளாயிரம் பெயர் தெரியவில்லை 1905 ரா. ராகவையங்கார்
6-ஆம் நூற்றாண்டு திருக்குறள் திருவள்ளுவர் ஆறுமுக நாவலர்?
6-9-ஆம் நூற்றாண்டுகள் நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தம் ஆழ்வார்கள்
7-ஆம் நூற்றாண்டு இறையனார் அகப்பொருள், நக்கீரர் உரை இறையனார் 1883 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
7-8-ஆம் நூற்றாண்டுகள் தேவாரம் அப்பர், ஞானசம்பந்தர், சுந்தரர்
? திருமந்திரம் திருமூலர்
8-ஆம் நூற்றாண்டு இனியவை நாற்பது பூதஞ்சேதனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? நாலடியார் களத்தூர் வேதகிரி முதலியார்? பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? நான்மணிக்கடிகை விளம்பி நாகனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? இன்னா நாற்பது கபிலர் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? களவழி நாற்பது பொய்கையார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? கார் நாற்பது கண்ணங்கூத்தனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? திணைமொழி ஐம்பது கண்ணன் சேந்தனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? திணைமாலை நூற்றைம்பது கணிமேதாவியார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? திரிகடுகம் நல்லாதனார்
? ஆசாரக்கோவை பெருவாயின் முள்ளியார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? பழமொழி நானூறு முன்றுரையர் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? சிறுபஞ்சமூலம் காரியாசான் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? முதுமொழிக்காஞ்சி மதுரை கூடலூர் கிழார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? ஏலாதி கணிமேதாவியார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? கைந்நிலை புல்லங்காடனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
8-ஆம் நூற்றாண்டு திவாகர நிகண்டு திவாகர முனிவர் தாண்டவராய முதலியார்
9-ஆம் நூற்றாண்டு நந்திக் கலம்பகம் பெயர் தெரியவில்லை
9-ஆம் நூற்றாண்டு திருவாசகம் மாணிக்கவாசகர்
9-ஆம் நூற்றாண்டு புறப்பொருள் வெண்பா மாலை ஐயனாரிதனார் தாண்டவராய முதலியார்
10-ஆம் நூற்றாண்டு சீவக சிந்தாமணி திருத்தக்க தேவர் உ.வே. சாமிநாதய்யர் ஐம்பெரு காப்பியங்கள்
10-ஆம் நூற்றாண்டு குண்டலகேசி ஐம்பெரு காப்பியங்கள்
? வளையாபதி ஐம்பெரு காப்பியங்கள், சில பாடல்களே கிடைத்திருக்கின்றன
? சூளாமணி தோலாமொழித்தேவர் 1889 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை ஐஞ்சிறு காப்பியங்கள்
10-ஆம் நூற்றாண்டு நீலகேசி அ. சக்ரவர்த்தி நாயனார் ஐஞ்சிறு காப்பியங்கள்
11-ஆம் நூற்றாண்டு வீரசோழியம், பெருந்தேவனார் உரை புத்தமித்திரர் 1881 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
12-ஆம் நூற்றாண்டு கலிங்கத்துப்பரணி ஜெயங்கொண்டார்
12-ஆம் நூற்றாண்டு ஆத்திசூடி ஔவையார் ஆறுமுக நாவலர்
12-ஆம் நூற்றாண்டு கொன்றை வேந்தன் ஔவையார் ஆறுமுக நாவலர்
12-ஆம் நூற்றாண்டு பெரிய புராணம் சேக்கிழார்
11ஆம் நூற்றாண்டு யாப்பருங்கலக் காரிகை அமுதசாகரர் களத்தூர் வேதகிரி முதலியார்
12-ஆம் நூற்றாண்டு கம்பராமாயணம் கம்பர்
13-ஆம் நூற்றாண்டு நன்னூல் பவணந்தி முனிவர் தாண்டவராய முதலியார்
13-ஆம் நூற்றாண்டு நளவெண்பா புகழேந்திப் புலவர்
13-ஆம் நூற்றாண்டு தஞ்சைவாணன் கோவை பொய்யாமொழிப் புலவர் 1893 தெய்வசிகாமணி முதலியார், திருமயிலை சண்முகம் பிள்ளை
14-ஆம் நூற்றாண்டு கந்த புராணம் கச்சியப்ப சிவாசாரியார் ஆறுமுக நாவலர்? நாவலருக்கு முன் வேறு யாராவது பதித்தார்களா என்று தெரியவில்லை
15-ஆம் நூற்றாண்டு வில்லிபாரதம் வில்லிபுத்தூரார் ஆறுமுக நாவலர்?
15-ஆம் நூற்றாண்டு திருப்புகழ் அருணகிரிநாதர் 1895 சுப்ரமணியப் பிள்ளை
16-ஆம் நூற்றாண்டு? திருவிளையாடல் புராணம் பரஞ்சோதி முனிவர்
16-ஆம் நூற்றாண்டு நைடதம் அதிவீரராம பாண்டியர் களத்தூர் வேதகிரி முதலியார்
16-ஆம் நூற்றாண்டு சூடாமணி நிகண்டு மண்டலபுருஷர் திருத்தணிகை விசாகப் பெருமாளையர்
17-ஆம் நூற்றாண்டு? முக்கூடற்பள்ளு
17-ஆம் நூற்றாண்டு? பிரபுலிங்கலீலை சிவப்பிரகாச சுவாமிகள் திருத்தணிகை விசாகப் பெருமாளையர்
17-ஆம் நூற்றாண்டு நீதிநெறி விளக்கம் குமரகுருபரர் 1853 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
18-ஆம் நூற்றாண்டு குற்றாலக் குறவஞ்சி திரிகூட ராசப்ப கவிராயர்
18-ஆம் நூற்றாண்டு திருத்தணிகைப் புராணம் கச்சியப்ப முனிவர் 1883 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
18ஆம் நூற்றாண்டு இலக்கண விளக்கம் வைத்தியநாத தேசிகர் 1889 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை

விவரம் தெரிந்தவர்கள் கட்டாயம் சொல்லுங்கள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் இலக்கியம்

ஜடாயு உரை – இளங்கோ முதல் தாயுமானவர் வரை

jataayu_2.jpgஇந்தத் தளத்திற்கு வருபவர்களுக்கு ஜடாயு பரிச்சயமான பெயர். தீவிர ஹிந்துத்துவர். சிறந்த வாசகர். கம்ப ராமாயணத்தில் ஊறித் திளைப்பவர். சமீபத்தில் இலக்கிய, ஆன்மீகச் சொற்பொழிவுகளை நிகழ்த்தி வருகிறார். தமிழ்ஹிந்து இணைய தளத்தின் ஆசியர், மற்றும் வலம் மாத இதழின் ஆசிரியர்களில் ஒருவர். இவரது கட்டுரைகளின் தொகுப்பு காலம்தோறும் நரசிங்கம் தடம் பதிப்பக வெளியீடாக வந்துள்ளது.

ஜடாயுவின் ஹிந்துத்துவ அரசியலில் எனக்கு இசைவில்லை. அவரது அரசியல் நிலைப்பாடு அவரை சில சமயங்களில் ஸ்பின் டாக்டராக ஆக்கிவிடுகிறது என்று கருதுகிறேன். ஆனால் நான் மதிக்கும் ஆளுமைகளில் ஒருவர். அவரால் கூட எனக்கு கவிதைகளைப் புரிய வைத்துவிட முடியவில்லை என்பதுதான் சின்ன சோகம்.

ஜடாயு நேற்று பாரதி தமிழ் சங்கம் ஏற்பாடு செய்திருந்த நிகழ்ச்சி ஒன்றில் ‘இளங்கோ முதல் தாயுமானவர் வரை: தமிழ் இலக்கியச் சுடர்கள்‘ என்ற தலைப்பில் உரையாற்றினார். இதையெல்லாம் கேட்டு எனக்கு பழைய தமிழ் இலக்கியங்களைப் பற்றியோ, அல்லது கவிதைகளைப் பற்றியோ ஞானோதயம் எதுவும் உண்டாகிவிடப் போவதில்லை என்று தெரிந்திருந்தாலும் சமோசாவும் பக்கோடாவும் கிடைக்கும் என்பதால் போனேன். அவரது உரையை கிட்டத்தட்ட இரண்டாம்/மூன்றாம் நூற்றாண்டிலிருந்து பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரையான தமிழ் இலக்கியத்தின் சிறந்த படைப்புகள்/படைப்பாளிகள் பற்றிய ஒரு கழுகுப் பார்வை (Bird’s eye view) என்று சொல்லலாம். என்னால் அவர் மேற்கோள் காட்டிய பாடல்களை எல்லாம் நினைவு வைத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. இருந்தாலும் சுருக்கமாக அவரது உரையின் முக்கியப் புள்ளிகள் கீழே.

கம்பனே தமிழ் இலக்கியத்தின் உச்சம். அவருக்குப் பின்னாலும் முன்னாலும் வந்தவர்களுக்கு கம்பனே உரைகல். இது ஜடாயுவின் சொந்தக் கருத்து மட்டுமல்ல, தமிழ் இலக்கியம் அறிந்த எல்லாருமே ஏறக்குறைய ஏற்றுக் கொள்ளும் கருத்து.

கம்ப ராமாயணம் வால்மீகி ராமாயணத்தின் அடியொற்றிச் செல்கிறது. கம்பன் செய்திருக்கும் கதை மாற்றங்கள் எல்லாம் சின்னச் சின்ன நகாசு வேலைகள்தான்.

வள்ளுவர் காலத்தால் இளங்கோவுக்கு முற்பட்டவர், அதனால் இந்த உரையில் அவரைப் பற்றி இல்லை. (ஜடாயு உரைக்குப் பிறகு பேசிக் கொண்டிருந்தபோது குறிப்பிட்டது)

இளங்கோவின் காலத்திலேயே தற்கால ஹிந்து மதத்தின் கூறுகள் தமிழகத்தில் நன்றாக வேரூன்றி இருக்கின்றன. வேட்டுவவரியில் பாலை நிலத்தில் வாழும் எயினர் மகிஷனை வெல்லும், மான் மேல் அமரும் துர்கையை வணங்குகிறார்கள். (பழங்காலத் தமிழ் இலக்கியங்களில் சக்தியின் வாகனம் மான், சிங்கம் அல்ல)

சிலப்பதிகாரம் தனது கருக்களாக முன் வைப்பவை – அரசியல் பிழைத்தோர்க்கு அறம் கூற்றாகும், ஊழ்வினை உருத்து வந்து ஊட்டும், உரைசால் பத்தினியை உயர்ந்தோர் ஏத்துவர் – இந்திய, ஹிந்து/பௌத்தக் கருத்தாக்கங்களாக பல காலமாக நிலை பெற்றிருப்பவை.

பிற ஐம்பெருங்காப்பியங்களான மணிமேகலை, வளையாபதி, குண்டலகேசி, ஜீவகசிந்தாமணி ஆகியவை கம்பனோடும் இளங்கோவோடும் ஒப்பிடும்போது சிறு விளக்குகள்தான், பெருஞ்சுடர்கள் அல்ல.

தேவாரம் – குறிப்பாக, அப்பர், சம்பந்தர், சுந்தரர் எழுதிய பாடல்களை அடுத்த பெருஞ்சுடராக கருதுகிறார். பாலை, சூலை, ஓலை தந்து சிவபெருமான் இவர்களைத் தனது அடியவர்களாக்கிக் கொண்டார். சம்பந்தர் உமையிடம் பாலருந்தி ஞானம் பெற்றார், அப்பருக்கு சூலை நோய் கண்டு அவதிப்பட்டபோது சிவபெருமானைப் பிரார்த்தித்து குணமானார், மண வேளையில் இவன் என் அடிமை என்று ஓலை ஒன்றைக் காட்டி சுந்தரரை ஆட்கொண்டார் என்பது தொன்மம். சம்பந்தரின் பாடல்களில் குழந்தையின் இனிமை (சமணர்களை கண்டமேனிக்கு திட்டிப் பாடி இருக்கிறார் என்றும் பின்னால் சொன்னார்), அப்பரின் பாடல்களில் வலியின் வேதனை, சுந்தரரின் பாடல்களின் தோழனோடு சமமாகப் பழகும் தொனி இருக்கும். மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகத்திலோ உருக்கம் ததும்பி வழியும். சம்பந்தர்தான் நிறைய இடங்களுக்கு சென்று பதிகம் பாடி இருக்கிறார், அதுவும் பதிகத்தில் ஊர் பெயரைச் சொல்லிவிடுவார்.

சேக்கிழாரின் பெரிய புராணம் இன்னொரு பெரும் இலக்கியச் சுடர். சேக்கிழார் ஒவ்வொரு நாயன்மாரின் ஊர், குலம் எல்லாவற்றையும் ஆய்வு செய்து எழுதி இருக்கிறார்.

வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில் நம்மாழ்வார், ஆண்டாள், திருமங்கை ஆழ்வார் ஆகியோரைப் பற்றி கொஞ்ச நேரம் பேசினார். திருமங்கை ஆழ்வார் ‘சீதை உன் தோழி, என் தம்பி உன் தம்பி, நான் உன் தோழன்’ என்று ராமன் சொன்னதாகப் பாடியதைத்தான் கம்பன் குகனொடும் ஐவரானோம் என்று பின்னால் பாடி இருக்கிறார். பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் உரைகளும் பெரும் இலக்கியம்.

பிற்காலப் புலவர்களில் அவர் குறிப்பிட்டது அருணகிரிநாதர், தாயுமானவர் மற்றும் குமரகுருபரர். (நண்பர் பாலாஜி குமரகுருபரர் தாயுமானவருக்கு காலத்தால் பிற்பட்டவர், இந்த உரையில் அவர் பேர் வந்திருக்கக் கூடாது என்றார். தமிழ் இலக்கியமே நமக்குத் தகராறு, இதில் புலவர்களின் காலத்தைப் பற்றி எல்லாம் நான் என்ன சொல்ல?) நான்தான் பாலாஜி சொன்னதை சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லை போலிருக்கிறது, குமரகுருபரர் தாயுமானவருக்கு முந்தையவர்தான்.

அவரது உரையின் அடிநாதமாக இருந்தது தமிழ் இலக்கியம், தமிழ் பண்பாடு எல்லாம் அகில இந்தியப் பண்பாட்டோடு இணைந்த ஒன்று, அதன் பகுதி என்ற வாதம். கங்கையும் காசியும் ராமனும் கிருஷ்ணனும் எப்படி அன்றே தமிழர்களின்/இந்தியர்களின் கூட்டு மனநிலையில் (collective psyche) இடம் பெற்றுவிட்டார்கள் என்பதை பல மேற்கோள்கள் மூலம் சுட்டிக் காட்டினார். உதாரணமாக கோவலனும் கண்ணகியும் புகாரை விட்டுச் செல்வதை அயோத்தியை விட்டு ராமனும் சீதையும் நீங்குவதோடு ஒப்பிட்டு இளங்கோ பாடி இருப்பதை மேற்கோள் காட்டினார். ராமன் சர்வசாதாரணமாக மேற்கோளாகக் காட்டவும் பட்டு, அந்த மேற்கோள் சர்வசாதாரணமாக புரிந்து கொள்ளவும் பட்டால் ராமனின் கதை அனைவரும் அறிந்ததாகத்தானே இருக்க வேண்டும்?

எனக்குத் தெரிந்த வரை அவர் தவறவிட்டது மணிமேகலை, ஜீவக சிந்தாமணி, மற்றும் கலிங்கத்துப் பரணி. இவற்றில் இரண்டை அவர் சிறு விளக்கு என்று ஒதுக்கிவிட்டார். கலிங்கத்துப் பரணியைப் பற்றியும் அப்படித்தான் நினைக்கிறாரோ என்னவோ தெரியவில்லை.

சில நண்பர்கள் அவர் சீறாப்புராணத்தை விட்டுவிட்டாரே என்று கேட்டார்கள். ஜடாயு போன்ற ஹிந்துத்துவர் சீறாவை குறிப்பிடுவதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவுதான். ஆனால் கவிதையும் கவிநயமும் அறியாத, சீறாவின் இரண்டொரு செய்யுள்களை மட்டுமே பள்ளியில் படித்திருக்கும் எனக்கு அது குறிப்பிடப்பட வேண்டிய காவியமாகத் தெரியவில்லை. Tokenism-த்துக்காக மட்டுமே சீறா, தேம்பாவணி போன்றவை பள்ளிப் பாடங்களில் இடம் பெறுகின்றன என்றே கருதுகிறேன். (அது சரிதான் என்றும் கருதுகிறேன், இல்லாவிட்டால் பிற மதம் சார்ந்த இலக்கியங்கள் இருப்பதே நமக்குத் தெரியாமல் போய்விடும்.)

தனிப்பட்ட முறையில் இரண்டொரு பாடல்கள் என்னைக் கவர்ந்தன. அப்பர் பாடல் ஒன்றில் சொல்லப்படும் ஆமை உவமை, ‘வாழ்ந்து போதீரே’ என்று இழிக்கும் சுந்தரர் பாடல், திருமங்கை ஆழ்வாரின் ராமன் பற்றிய பாடல், வேட்டுவவரி ஆகியவற்றைப் படிக்க வேண்டும் என்றும் பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் உரைகளைப் படிக்க வேண்டும் என்றும் தோன்றுகிறது. பார்ப்போம்…

முழு உரையையும் இங்கே கேட்கலாம்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் இலக்கியம்