தமிழின் முதல் செய்திப் பத்திரிகை

சீனி. வேங்கடசாமியின் சொற்களில்:

1855, தினவர்த்தமானி: பெயரைக் கண்டு தினசரி பத்திரிகை எனக் கருத வேண்டாம். இது வாரப் பத்திரிகை. வியாழக்கிழமைதோறும் வெளிவந்தது. பெர்சிவல் பாதிரியார் (Rev P. Percival) இதைத் தொடங்கி இதன் ஆசிரியராக இருந்தார். தினசரி பத்திரிகையின் பெரிய அளவில் அச்சிடப்பட்டது. செய்திகளுடன் இலக்கியம், விஞ்ஞானம் முதலிய கட்டுரைகளும் வெளிவந்தன. அரசாங்கத்தார் மாதம் 200 ரூபாய் இப்பத்திரிகைக்கு நன்கொடை அளித்தனர். பெர்சிவல் ஐயர் விலகிக் கொண்ட பிறகு இந்நன்கொடை நிறுத்தப்பட்டது. அவருக்குப் பிறகு ஏட்டுச் சுவடியிலிருந்து பல நூல்களைப் பதிப்பித்தவரான சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை அவர்கள் இதன் ஆசிரியராக சில காலம் இருந்தார். பிறகு விசுவநாத பிள்ளை இதன் ஆசிரியராக இருந்தார். தமிழில் செய்திகளை வெளியிட்ட முதல் பத்திரிகை இதுவே.

தினவர்த்தமானி தெலுங்கிலும் 1856-இலிருந்து வரத் தொடங்கி இருக்கிறது. தெலுங்குப் பத்திரிகை 700 பிரதிகள் விற்றதாம். தமிழ் எத்தனை பிரதிகள் விற்றது என்று தகவல் இல்லை, எத்தனை காலம் பத்திரிகை வெளிவந்தது என்றும் தெரியவில்லை.

முதல் செய்திப் பத்திரிகை தினவர்த்தமானி; முதல் பத்திரிகை? சீனி. வே. சொற்களில்:

1831, தமிழ்ப் பத்திரிகை: திங்கள் இதழ். கிறிஸ்துவ சமயப் பத்திரிகை. ‘Madras Religious Tract Society’-ஆல் சென்னையில் அச்சிடப்பட்டது. கிறிஸ்துவ மத சம்பந்தமான கட்டுரைகள் இதில் எழுதப்பட்டன. தமிழில் முதன்முதல் வெளிவந்த பத்திரிகை இதுவே. அடிக்கடி ஆசிரியர்கள் மாறியபடியால் வெளிவருவதில் தவக்கம் ஏற்பட்டது.

முதல் சிறுவர் பத்திரிகை? சீனி. வே. சொற்களில்:

1840, பாலதீபிகை: சிறுவர்களுக்கான பத்திரிகை. ‘மூன்று மாதத்துக்கு ஒரு முறை நாகர்கோவிலிலிருந்து வெளிவந்தது. 1852 வரையில் நடந்தது.

ஆதாரம்: சீனி. வேங்கடசாமி எழுதிய 19-ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழ் இலக்கியம்

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் பத்திரிகைகள்

பழைய பத்திரிகை இதழ்கள் – வ.வே.சு. ஐயர் வெளியிட்ட பாலபாரதி

ஐயர் தேசபக்தர் என்று அனேகமாக எல்லாருக்கும் தெரியும். எழுத்தாளர் என்று பலருக்கும் தெரிந்திருக்கும். பத்திரிகையாளரும் கூட. தேசபக்தன் இதழுக்கு திரு.வி.க.வுக்குப் பிறகு ஆசிரியராக இருந்தார். ஏதோ கட்டுரை வெளியானதால் சிறை சென்றார். பாலபாரதி என்று ஒரு இதழை வெளியிட்டார்.

மூன்று பாலபாரதி இதழ்களின் மின்பிரதிகள் கிடைத்தன. என்னை மாதிரி நாலு கிறுக்கர்கள் இருக்கமாட்டார்களா? அவர்களுக்கு ஆர்வம் இருக்கும் என்று இணைத்திருக்கிறேன்.

இதழ் 1

இதழ் 2

இதழ் 3

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் பத்திரிகைகள்

துக்ளக்

thuglaqதமிழ் பத்திரிகைகளில் ஒவ்வொரு இதழையும் படிக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்பியது/விரும்புவது இரண்டே இரண்டு பத்திரிகைகள்தான். ஒன்று துக்ளக், இன்னொன்று சுபமங்களா. துக்ளக்கின் 45 கால வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு இதழும் ஆவணப்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்று.

சோChoRamaswamy தனியாக தன் தோளில் சுமக்கும் பத்திரிகைதான் என்றாலும் துக்ளக் உதவி ஆசிரியர்கள் இல்லாத பத்திரிகை இல்லை. ஆனால் துக்ளக் குழுவில் சத்யா, துர்வாசர் என்ற பேரில் எழுதும் வண்ணநிலவன்/ராமச்சந்திரன் ஆகிய இருவர் பேர்தான் வெளியில் கொஞ்சமாவது தெரிகிறது. மற்றவர்கள் பேர் எதுவும் தெரிவதில்லை. சோ ‘எழுதிய’ சமீபத்திய புத்தகம் – ‘ஒசாமஅசா‘, எழுத்தும் தொகுப்பும்: மணா – ஒன்றில் அவரது குழுவினரைப் பற்றிய தகவல்கள் கிடைக்கின்றன. புத்தகத்தைப் படிக்க ஆசையாக இருக்கிறது.

முழு கட்டுரையை இங்கே படிக்கலாம். துணை ஆசிரியர்களைப் பற்றிய பகுதி மட்டும் வசதிக்காக கீழே.

மதலை: துக்ளக்கைத் துவங்கியதில் இருந்து என்னுடன் தொடர்ந்து பணியாற்றுகிறவர். மிகவும் பொறுமையானவர். வாழைப்பழத்தையும், வெண்டைக்காயையும் சேர்த்துப் பிசைந்து, விளக்கெண்ணெயில் தோய்த்து எடுத்து உருவாக்கிய கருத்துகள் இவரிடமிருந்து வரும். கல்லில் இருந்து நார் உரித்துவிடலாம். மதலையிடம் இருந்து ஒரு அபிப்பிராயத்தை வாங்கிவிட முடியாது.

சத்யா: நகைச்சுவைப் பிரியர். ஒரு மரணத்திற்கு அனுதாபச் செய்தி எழுதுவது என்றால், அதைக்கூட கொஞ்சம் தமாஷாக எழுதலாமே என்று சொல்பவர். விற்பனைக்கு எந்தக் கருத்து உதவுமோ, அதைச் சொல்வதுதான் பத்திரிகை தர்மம் என்று நம்புகிறவர்.

ரமேஷ்: தான் சொன்னதுதான் சரி என்ற பிடிவாதம் இல்லாதவர். ஏனென்றால் இன்று சொன்னதை நாளை மாற்றிவிடுவார். அதோடு மட்டுமல்ல; ‘நான் அப்படிச் சொல்லவே இல்லை’ என்றும் அடித்துப் பேசுவார். சர்வக் கட்சி அரசியல்வாதிகளிடமும் நல்ல பழக்கம் உண்டு. அவர்களுடைய அத்தனை குண விசேஷங்களும் சகவாச தோஷத்தினால் இவருக்கும் வந்துவிட்டது. அதனால் கொள்கை என்ற வறட்டுப் பிடிவாதம் எல்லாம் கிடையாது.

மணா: ஆரம்பக் காலத்தில் இவர் ‘லக்ஷ்மணன்’ என்ற இயற்பெயரிலேயே துக்ளக்கில் எழுதிக் கொண்டிருந்தார். தமிழ் ஆர்வம் மிக்கவர். அதனால் இலங்கைத் தமிழ், இந்தியத் தமிழ், சென்னைத் தமிழ் என்று தமிழுக்குப் பின்னாலும் மறைந்து கொண்டிருப்பார். இவர் இலக்கியத் தமிழுடன் கொண்டிருக்கும் நெருக்கத்தினால் தமிழை வெறித்தனமாகக் கொண்டாடிக் கொண்டு, அதன் காரணமாகச் சிக்கல்களைத் தோற்றுவிப்பவர்களுடன் இவருக்கு நெருங்கிய உறவு இருக்கும். அதை நாம் தவறாக எடுத்துக் கொண்டுவிடக் கூடாது. இப்போதும் கூட இந்த ‘ஒசாமஅசா’ தொடரை நான் டேப்ரிக்கார்டரில் பதிவு செய்யச் செய்ய அதை இவர் எழுத்தில் வடித்திருக்கிறார். அதில் என்னுடைய அணுகுமுறை கொஞ்சமும் பாதிக்கப்படாத விதத்தில் பார்த்துக் கொண்டு இந்தத் தொடரை முடிக்கப்போகிறார். நேர்மையானவர். நல்ல எதிர்காலம் உள்ளவர்.

ஸ்வாமிநாதன்: இவரிடம் ஒரு மிக நல்ல விஷயம் உண்டு. இவர் கருத்தினால் எந்தத் தொந்தரவும் ஏற்படாது. ஏனென்றால் இவர் என்ன சொல்கிறார் என்று யாருக்கும் புரியாது. வாயில் வெற்றிலையைக் போட்டுக்கொண்டு, “ழ்ழ்ழழ்ழ்ழழ்ழ்ழ்” என்றுதான் இவருடைய அபிப்பிராயம் எல்லாம் வெளிவரும். விவாதம் முடிந்தவுடன் என்ன கருத்து வந்தாலும் சரி, வெற்றிலையைத் துப்பிவிட்டு வந்து `நான் அதைத்தான் சொன்னேன்’ என்று கூறிவிடுவார்.

ராமச்சந்திரன்: மார்க்சிஸம், லெனினிஸம், பெண்ணியம், சுற்றுச்சூழலுக்கு மதிப்பு இப்படியெல்லாம் ஏதாவது சொல்லிக் கொண்டு சமூகத்தைத் தாங்கள்தான் முன்னிறுத்தப் போகிறோம் என்கிற கனவில் மிதப்பவர்கள் நிறையப் பேருண்டு.அந்தச் சிந்தனையில் இருந்து அவர்களை மாற்றுவது லேசான காரியமாக இருக்காது. ஆனால் அந்தச் சாதனையை நான் செய்து காட்டியிருக்கிறேன். வண்ணநிலவன் என்கிற புகழ் பெற்ற இலக்கியவாதி அவருடைய போறாத காலத்தினால் துக்ளக் ஆபீஸிற்கு வந்து சேர்ந்தார். காரசாரமாக எல்லோரிடமும் இடதுசாரித் தத்துவங்கள், முற்போக்குச் சிந்தனைகளை எல்லாம் விவாதித்துக் கொண்டிருப்பார். துக்ளக்கில் சேர்ந்த பிறகு அவற்றைப் பற்றி அவரிடம் யாராவது பேசினால் ‘உருப்படாத தத்துவங்கள்’ என்று சொல்ல ஆரம்பித்துவிட்டார். அந்த அளவுக்கு அவரை மாற்றிய பெருமை எனக்குண்டு. ராமச்சந்திரன் என்கிற இயற்பெயருள்ள அவருடைய தமிழ் நடையிலுள்ள வீச்சு எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.

வசந்தன் பெருமாள்: இவர் எதையும் மிக அழகாகப் பார்ப்பவர். ஒரு செய்தி, பத்திரிகையில் வந்தால், அதன் பின்னணி என்ன, அதிலுள்ள உண்மை என்ன, அது எந்த அளவுக்கு நாட்டின் பொருளாதாரத்தைப் பாதிக்கும் என்பதை எல்லாம் பற்றி தீவிரமாகச் சிந்தித்து, சுயமாக சிந்தித்து அதை கட்டுரை ஆக்குவதில் வல்லவர். தவிர, நன்றாக மொழிபெயர்ப்பார். இவர் பேசுவதைக் கேட்டால், தினமும் இவர் தமிழ்நாட்டு மக்கள் அத்தனை பேரையும் சந்திக்கிறாரோ என்ற சந்தேகம் வந்துவிடும். இவர் எதைச் சொன்னாலும் `ஜனங்க எல்லோரும் இப்படித்தான் பேசிக்கிடறாங்க” என்று ஆரம்பத்திலாவது அல்லது முடிவிலாவது சொல்லிவிடுவார்.

எஸ்.ஜே. இதயா: துக்ளக்கின் தென் மாவட்டச் சிறப்பு நிருபர். தேர்தல் என்று வந்துவிட்டால் போதும். இவர் மிகவும் ஆர்வத்துடன் துள்ளிக் குதிக்க ஆரம்பித்துவிடுவார். மக்களைச் சந்தித்துக் கருத்துக்களைக் கேட்பார். திங்கட்கிழமை காலை ஃபோன் பண்ணி “சார், அ.தி.மு.க.தான் ஸ்வீப்” என்பார். அன்று இரவு ஃபோன் பண்ணி “அ.தி.மு.க.வுக்கு சான்ஸ் இல்லை” என்பார். செவ்வாய்க்கிழமை ஃபோன் பண்ணி மறுபடியும் “அ.தி.மு.க.வுக்கு ஸ்வீப்தான் சார்” என்பார். ஏன் இப்படி மாற்றி மாற்றிப் பேசுகிறீர்களே என்றால், “இருக்கும் நிலவரத்தைத்தான் சொல்கிறேன். எல்லாம் ஈக்வல் ஃபைட்டாகத்தான் இருக்கு” என்பார். அதனால் அவருக்கு ‘ஈக்வல் ஃபைட் இதயா’ என்ற பெயர் வைத்தோம். ஆனால், அவர் தருகிற அரசியல் கட்டுரைகள் நடைமுறைக்கு உகந்ததாக இருக்கும். இலங்கைக்கும், குஜராத்திற்கும் சென்று மற்ற பத்திரிகைகளில் வராத கட்டுரைகளைத் தந்திருக்கின்ற அவர், தானாகச் சிந்தித்து எழுதக் கூடியவர்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் பத்திரிகைகள்