தமிழ் பத்திரிகைகள் (எழுபதுகள் வரை)

சோமலே 1974 வாக்கில் தமிழ் பத்திரிகைகளைப் பற்றி ஆற்றிய ஒரு சொற்பொழிவு புத்தகமாகக் கிடைத்தது. மிகவும் சுவாரசியமான தகவல்கள்.

  1. முதல் அச்சகம் தூத்துக்குடிக்கு அருகில் உள்ள புன்னைக்காயல் என்ற ஊரில் 1578-இல் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. போர்த்துக்கீசிய பாதிரி ஹென்ரிகஸ் என்பவர் தம்பிரான் விளக்கம் என்ற புத்தகத்தை முதல் முறையாக அச்சிட்டிருக்கிறார். (இது கொல்லத்தில் அச்சிடப்பட்டது என்றும் படித்திருக்கிறேன், எது சரி என்று தெரியவில்லை.)
  2. 1831-இல் முதல் தமிழ் பத்திரிகை வெளிவந்திருக்கிறது. பேரே “தமிழ் பத்திரிகை“.  கிறிஸ்துவ சமயப் பிரச்சார பத்திரிகை.
  3. 1856-இல் பெர்சிவல் பாதிரியார் தினவர்த்தமானி என்ற வார இதழை தொடங்கி இருக்கிறார். கிறிஸ்துவ சமயப் பிரச்சார பத்திரிகை.
  4. 1883-இல் சுதேசமித்திரன் வாரம் மும்முறை. 1898-இல் நாளிதழ் ஆகி இருக்கிறது. ஜி. சுப்ரமணிய ஐயர் தொடங்கி நடத்தினார். 1898-இல் ஆயிரம் பிரதிகள் விற்றதாம்.
  5. 1892-இல் விவேகசிந்தாமணி என்ற முதல் மதச்சார்பற்ற தமிழ் பத்திரிகை ஆரம்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது. (1840-இல் பாலதீபிகை என்ற சிறுவர் பத்திரிகை வெளிவந்ததாக சீனி. வேங்கடசாமி சொல்கிறார்.)
  6. பாரதியார் சுதேசமித்திரனில் ஜி. சுப்ரமணிய ஐயரிடம் துணை ஆசிரியராக பணி ஆற்றி இருக்கிறார். பின்னா இந்தியா வார இதழ், விஜயா என்ற நாளிதழ், சக்ரவர்த்தினி மற்றும் கர்மயோகி என்ற மாத இதழ்களை நடத்தி இருக்கிறார்.
  7. திரு.வி.க. 1917-20-இல் தேசபக்தன் நாளிதழையும், 1920-1933 காலத்தில் நவசக்தி நாளிதழையும் நடத்தி இருக்கிறார். தேசபக்தன் 3000 ரூபாய் மூலதனத்தில் தொடங்கப்பட்டதாம்.
  8. வ.வே.சு. ஐயர் திரு.வி.க.வுக்கு பிறகு தேசபக்தனுக்கு ஆசிரியராக இருந்தார். பத்திரிகை கட்டுரை ஒன்றுக்காக சிறை சென்றார்.
  9. சுப்ரமணிய சிவா நடத்திய பத்திரிகை ஞானபானு. இதில்தான் பாரதியார் எழுதிய சின்னசங்கரன் கதை வெளிவந்தது.
  10. ராஜாஜி மதுவிலக்கு பிரச்சாரத்துக்காகவே விமோசனம் என்ற பத்திரிகையை நடத்தினார்.
  11. டி.எஸ். சொக்கலிங்கம், ஏ.என். சிவராமன் இருவரும் குறிப்பிட வேண்டிய நாளிதழ் ஆசிரியர்கள். (தினமணி)
  12. சி.பா. ஆதித்தனார் தொடங்கிய தினத்தந்தி பத்திரிகை “பாமரர்களிடமும்” பத்திரிகை படிக்கும் வழக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. ரிக் ஷாக்காரனை படிக்க வைத்தவர் ஆதித்தனார் என்கிறார் சோமலே.
  13. முதல் முக்கிய வார இதழ் விகடன்.
    1. எஸ்.எஸ். வாசன் 200 ரூபாய் கொடுத்து வாங்கி இதழை முற்றிலும் மாற்றினார்.
    2. கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்திதான் மாற்றத்தின் முக்கிய காரணி.
    3. கல்கியின் ஆரம்பகால நகைச்சுவை கட்டுரைகளுக்கு வாசன் தலா 25 ரூபாய் கொடுத்திருக்கிறார்.
    4. கர்நாடகம் என்ற புனைபெயரில் கல்கி நாடக, சங்கீத விமர்சனங்களை முதல் முறையாக ஒரு பத்திரிகையில் எழுதினார்.
    5. தியாகபூமிதான் தொடர்கதை வடிவத்தை வார இதழ்களில் ஸ்தாபித்திருக்கிறது.
    6. தேவன், ஓவியர் மாலி, நாடோடி, துமிலன், சாவி என்று ஒரு குழு; எஸ்.வி.வி., பி.ஸ்ரீ. போன்றவர்களின் எழுத்துக்கள். விகடன் பிய்த்துக் கொண்டு போயிற்று. ஒரு லட்சம் பிரதிகளுக்கு மேல் கல்கி காலத்திலேயே விற்றிருக்கிறது.
    7. உ.வே.சா., வி.எஸ். ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி, முன்னாள் முதல்வர் குமாரசாமி ராஜா போன்ற பிரபலங்கள் தங்கள் வாழ்க்கை வரலாற்றை விகடனில்தான் எழுதி இருக்கிறார்கள்.
  14. இரண்டாவது முக்கிய வார இதழ் கல்கி
    1. கல்கி வாசனிடமிருந்து பிரிந்து வந்து சதாசிவத்துடன் இணைந்து தொடங்கிய பத்திரிகை.
    2. பார்த்திபன் கனவு, சிவகாமியின் சபதம், அலை ஓசை, பொன்னியின் செல்வன் எல்லாம் இதில்தான் தொடர்கதையாக வந்தன.
    3. ராஜாஜி எழுதிய வியாசர் விருந்து, டிகேசி எழுதிய கம்பராமாயணத் தொடர் எல்லாம் இதில்தான் தொடராக வெளிவந்தன.
  15. மூன்றாவது முக்கிய வார இதழ் குமுதம்
    1. ஆரம்ப காலத்தில் 2000 பிரதிகள்தான் விற்றதாம். கிட்டத்தட்ட 20 ஆண்டுகள் நஷ்டத்தில்தான் ஓடியதாம்.
    2. 1974-இல் குமுதம் சக்கைப்போடு போட்டிருக்கிறது. கிட்டத்தட்ட ஐந்து லட்சம் பிரதிகள் வாராவாரம் விற்றிருக்கிறது. அன்று ஆசியாவிலேயே அதிகம் விற்ற பத்திரிகை இதுதானாம். ஒரு பத்திரிகையை ஐந்து பேர் படித்தார்கள் என்றாலும் கூட 25 லட்சம் பேர் படித்திருக்கிறார்கள். அன்று 3 கோடி தமிழர் இருந்திருப்பார்களா? கிட்டத்தட்ட பத்து சதவிகிதம் தமிழர்கள் படித்திருக்கிறார்கள். ஒரு பிரதிக்கு ஐந்து பைசா லாபம் வந்திருந்தால் கூட மாதம் ஒரு லட்சம் ரூபாய் லாபம். 74-இல் மாதம் ஒரு லட்சம்!
  16. சாவி இந்தக் காலகட்டத்தில் தினமணி கதிர் பத்திரிகையின் ஆசிரியர். கதிரை வீட்டில் படிக்கத் தயங்குவார்கள் என்கிறார் சோமலே!
  17. மணிக்கொடி பத்திரிகையை பல அன்பர்கள் கடன்பட்டும் பட்டினி கிடந்தும் நடத்தினார்கள் என்கிறார். தியாகம் நிறைந்த பரிசோதனை என்று சுருக்கமாகச் சொல்கிறார். பிற மொழி வார்த்தைகளை -“அபேஸ் பண்ணினான்”, “கப்சா விட்டான்” – என்றெல்லாம் பயன்படுத்தினார்கள் என்று குறைப்பட்டுக் கொள்கிறார்.
  18. கலைமகளில்தான் இலக்கியக் கதைகள் முதலில் வெளியாகின என்கிறார். நான் மணிக்கொடி என்றுதான் நினைத்திருந்தேன்.
  19. தீபம், குமரி மலர், தாமரை, கல்கண்டு, மஞ்சரி, கலைக்கதிர், துக்ளக் போன்ற பல இதழ்களை குறிப்பிடுகிறார்.
  20. 1974-இல் தமிழகத்தில் தினத்தந்தி, தினமணி உட்பட 22 நாளிதழ்கள் வெளிவந்திருக்கின்றன.
  21. 1974-இல் பள்ளி இறுதிதேர்வில் முதல் மதிப்பெண் பெறுபவருக்கு தினத்தந்தி அளித்த பரிசு ஆயிரம் ரூபாய்!

இன்னும் நிறைய விவரங்கள் உள்ள புத்தகம். இணையத்தில் கிடைக்கிறது. புரட்டியாவது பாருங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் பத்திரிகைகள்

தமிழின் முதல் செய்திப் பத்திரிகை

சீனி. வேங்கடசாமியின் சொற்களில்:

1855, தினவர்த்தமானி: பெயரைக் கண்டு தினசரி பத்திரிகை எனக் கருத வேண்டாம். இது வாரப் பத்திரிகை. வியாழக்கிழமைதோறும் வெளிவந்தது. பெர்சிவல் பாதிரியார் (Rev P. Percival) இதைத் தொடங்கி இதன் ஆசிரியராக இருந்தார். தினசரி பத்திரிகையின் பெரிய அளவில் அச்சிடப்பட்டது. செய்திகளுடன் இலக்கியம், விஞ்ஞானம் முதலிய கட்டுரைகளும் வெளிவந்தன. அரசாங்கத்தார் மாதம் 200 ரூபாய் இப்பத்திரிகைக்கு நன்கொடை அளித்தனர். பெர்சிவல் ஐயர் விலகிக் கொண்ட பிறகு இந்நன்கொடை நிறுத்தப்பட்டது. அவருக்குப் பிறகு ஏட்டுச் சுவடியிலிருந்து பல நூல்களைப் பதிப்பித்தவரான சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை அவர்கள் இதன் ஆசிரியராக சில காலம் இருந்தார். பிறகு விசுவநாத பிள்ளை இதன் ஆசிரியராக இருந்தார். தமிழில் செய்திகளை வெளியிட்ட முதல் பத்திரிகை இதுவே.

தினவர்த்தமானி தெலுங்கிலும் 1856-இலிருந்து வரத் தொடங்கி இருக்கிறது. தெலுங்குப் பத்திரிகை 700 பிரதிகள் விற்றதாம். தமிழ் எத்தனை பிரதிகள் விற்றது என்று தகவல் இல்லை, எத்தனை காலம் பத்திரிகை வெளிவந்தது என்றும் தெரியவில்லை.

முதல் செய்திப் பத்திரிகை தினவர்த்தமானி; முதல் பத்திரிகை? சீனி. வே. சொற்களில்:

1831, தமிழ்ப் பத்திரிகை: திங்கள் இதழ். கிறிஸ்துவ சமயப் பத்திரிகை. ‘Madras Religious Tract Society’-ஆல் சென்னையில் அச்சிடப்பட்டது. கிறிஸ்துவ மத சம்பந்தமான கட்டுரைகள் இதில் எழுதப்பட்டன. தமிழில் முதன்முதல் வெளிவந்த பத்திரிகை இதுவே. அடிக்கடி ஆசிரியர்கள் மாறியபடியால் வெளிவருவதில் தவக்கம் ஏற்பட்டது.

முதல் சிறுவர் பத்திரிகை? சீனி. வே. சொற்களில்:

1840, பாலதீபிகை: சிறுவர்களுக்கான பத்திரிகை. ‘மூன்று மாதத்துக்கு ஒரு முறை நாகர்கோவிலிலிருந்து வெளிவந்தது. 1852 வரையில் நடந்தது.

ஆதாரம்: சீனி. வேங்கடசாமி எழுதிய 19-ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழ் இலக்கியம்

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் பத்திரிகைகள்

பழைய பத்திரிகை இதழ்கள் – வ.வே.சு. ஐயர் வெளியிட்ட பாலபாரதி

ஐயர் தேசபக்தர் என்று அனேகமாக எல்லாருக்கும் தெரியும். எழுத்தாளர் என்று பலருக்கும் தெரிந்திருக்கும். பத்திரிகையாளரும் கூட. தேசபக்தன் இதழுக்கு திரு.வி.க.வுக்குப் பிறகு ஆசிரியராக இருந்தார். ஏதோ கட்டுரை வெளியானதால் சிறை சென்றார். பாலபாரதி என்று ஒரு இதழை வெளியிட்டார்.

மூன்று பாலபாரதி இதழ்களின் மின்பிரதிகள் கிடைத்தன. என்னை மாதிரி நாலு கிறுக்கர்கள் இருக்கமாட்டார்களா? அவர்களுக்கு ஆர்வம் இருக்கும் என்று இணைத்திருக்கிறேன்.

இதழ் 1

இதழ் 2

இதழ் 3

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் பத்திரிகைகள்

துக்ளக்

thuglaqதமிழ் பத்திரிகைகளில் ஒவ்வொரு இதழையும் படிக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்பியது/விரும்புவது இரண்டே இரண்டு பத்திரிகைகள்தான். ஒன்று துக்ளக், இன்னொன்று சுபமங்களா. துக்ளக்கின் 45 கால வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு இதழும் ஆவணப்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்று.

சோChoRamaswamy தனியாக தன் தோளில் சுமக்கும் பத்திரிகைதான் என்றாலும் துக்ளக் உதவி ஆசிரியர்கள் இல்லாத பத்திரிகை இல்லை. ஆனால் துக்ளக் குழுவில் சத்யா, துர்வாசர் என்ற பேரில் எழுதும் வண்ணநிலவன்/ராமச்சந்திரன் ஆகிய இருவர் பேர்தான் வெளியில் கொஞ்சமாவது தெரிகிறது. மற்றவர்கள் பேர் எதுவும் தெரிவதில்லை. சோ ‘எழுதிய’ சமீபத்திய புத்தகம் – ‘ஒசாமஅசா‘, எழுத்தும் தொகுப்பும்: மணா – ஒன்றில் அவரது குழுவினரைப் பற்றிய தகவல்கள் கிடைக்கின்றன. புத்தகத்தைப் படிக்க ஆசையாக இருக்கிறது.

முழு கட்டுரையை இங்கே படிக்கலாம். துணை ஆசிரியர்களைப் பற்றிய பகுதி மட்டும் வசதிக்காக கீழே.

மதலை: துக்ளக்கைத் துவங்கியதில் இருந்து என்னுடன் தொடர்ந்து பணியாற்றுகிறவர். மிகவும் பொறுமையானவர். வாழைப்பழத்தையும், வெண்டைக்காயையும் சேர்த்துப் பிசைந்து, விளக்கெண்ணெயில் தோய்த்து எடுத்து உருவாக்கிய கருத்துகள் இவரிடமிருந்து வரும். கல்லில் இருந்து நார் உரித்துவிடலாம். மதலையிடம் இருந்து ஒரு அபிப்பிராயத்தை வாங்கிவிட முடியாது.

சத்யா: நகைச்சுவைப் பிரியர். ஒரு மரணத்திற்கு அனுதாபச் செய்தி எழுதுவது என்றால், அதைக்கூட கொஞ்சம் தமாஷாக எழுதலாமே என்று சொல்பவர். விற்பனைக்கு எந்தக் கருத்து உதவுமோ, அதைச் சொல்வதுதான் பத்திரிகை தர்மம் என்று நம்புகிறவர்.

ரமேஷ்: தான் சொன்னதுதான் சரி என்ற பிடிவாதம் இல்லாதவர். ஏனென்றால் இன்று சொன்னதை நாளை மாற்றிவிடுவார். அதோடு மட்டுமல்ல; ‘நான் அப்படிச் சொல்லவே இல்லை’ என்றும் அடித்துப் பேசுவார். சர்வக் கட்சி அரசியல்வாதிகளிடமும் நல்ல பழக்கம் உண்டு. அவர்களுடைய அத்தனை குண விசேஷங்களும் சகவாச தோஷத்தினால் இவருக்கும் வந்துவிட்டது. அதனால் கொள்கை என்ற வறட்டுப் பிடிவாதம் எல்லாம் கிடையாது.

மணா: ஆரம்பக் காலத்தில் இவர் ‘லக்ஷ்மணன்’ என்ற இயற்பெயரிலேயே துக்ளக்கில் எழுதிக் கொண்டிருந்தார். தமிழ் ஆர்வம் மிக்கவர். அதனால் இலங்கைத் தமிழ், இந்தியத் தமிழ், சென்னைத் தமிழ் என்று தமிழுக்குப் பின்னாலும் மறைந்து கொண்டிருப்பார். இவர் இலக்கியத் தமிழுடன் கொண்டிருக்கும் நெருக்கத்தினால் தமிழை வெறித்தனமாகக் கொண்டாடிக் கொண்டு, அதன் காரணமாகச் சிக்கல்களைத் தோற்றுவிப்பவர்களுடன் இவருக்கு நெருங்கிய உறவு இருக்கும். அதை நாம் தவறாக எடுத்துக் கொண்டுவிடக் கூடாது. இப்போதும் கூட இந்த ‘ஒசாமஅசா’ தொடரை நான் டேப்ரிக்கார்டரில் பதிவு செய்யச் செய்ய அதை இவர் எழுத்தில் வடித்திருக்கிறார். அதில் என்னுடைய அணுகுமுறை கொஞ்சமும் பாதிக்கப்படாத விதத்தில் பார்த்துக் கொண்டு இந்தத் தொடரை முடிக்கப்போகிறார். நேர்மையானவர். நல்ல எதிர்காலம் உள்ளவர்.

ஸ்வாமிநாதன்: இவரிடம் ஒரு மிக நல்ல விஷயம் உண்டு. இவர் கருத்தினால் எந்தத் தொந்தரவும் ஏற்படாது. ஏனென்றால் இவர் என்ன சொல்கிறார் என்று யாருக்கும் புரியாது. வாயில் வெற்றிலையைக் போட்டுக்கொண்டு, “ழ்ழ்ழழ்ழ்ழழ்ழ்ழ்” என்றுதான் இவருடைய அபிப்பிராயம் எல்லாம் வெளிவரும். விவாதம் முடிந்தவுடன் என்ன கருத்து வந்தாலும் சரி, வெற்றிலையைத் துப்பிவிட்டு வந்து `நான் அதைத்தான் சொன்னேன்’ என்று கூறிவிடுவார்.

ராமச்சந்திரன்: மார்க்சிஸம், லெனினிஸம், பெண்ணியம், சுற்றுச்சூழலுக்கு மதிப்பு இப்படியெல்லாம் ஏதாவது சொல்லிக் கொண்டு சமூகத்தைத் தாங்கள்தான் முன்னிறுத்தப் போகிறோம் என்கிற கனவில் மிதப்பவர்கள் நிறையப் பேருண்டு.அந்தச் சிந்தனையில் இருந்து அவர்களை மாற்றுவது லேசான காரியமாக இருக்காது. ஆனால் அந்தச் சாதனையை நான் செய்து காட்டியிருக்கிறேன். வண்ணநிலவன் என்கிற புகழ் பெற்ற இலக்கியவாதி அவருடைய போறாத காலத்தினால் துக்ளக் ஆபீஸிற்கு வந்து சேர்ந்தார். காரசாரமாக எல்லோரிடமும் இடதுசாரித் தத்துவங்கள், முற்போக்குச் சிந்தனைகளை எல்லாம் விவாதித்துக் கொண்டிருப்பார். துக்ளக்கில் சேர்ந்த பிறகு அவற்றைப் பற்றி அவரிடம் யாராவது பேசினால் ‘உருப்படாத தத்துவங்கள்’ என்று சொல்ல ஆரம்பித்துவிட்டார். அந்த அளவுக்கு அவரை மாற்றிய பெருமை எனக்குண்டு. ராமச்சந்திரன் என்கிற இயற்பெயருள்ள அவருடைய தமிழ் நடையிலுள்ள வீச்சு எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.

வசந்தன் பெருமாள்: இவர் எதையும் மிக அழகாகப் பார்ப்பவர். ஒரு செய்தி, பத்திரிகையில் வந்தால், அதன் பின்னணி என்ன, அதிலுள்ள உண்மை என்ன, அது எந்த அளவுக்கு நாட்டின் பொருளாதாரத்தைப் பாதிக்கும் என்பதை எல்லாம் பற்றி தீவிரமாகச் சிந்தித்து, சுயமாக சிந்தித்து அதை கட்டுரை ஆக்குவதில் வல்லவர். தவிர, நன்றாக மொழிபெயர்ப்பார். இவர் பேசுவதைக் கேட்டால், தினமும் இவர் தமிழ்நாட்டு மக்கள் அத்தனை பேரையும் சந்திக்கிறாரோ என்ற சந்தேகம் வந்துவிடும். இவர் எதைச் சொன்னாலும் `ஜனங்க எல்லோரும் இப்படித்தான் பேசிக்கிடறாங்க” என்று ஆரம்பத்திலாவது அல்லது முடிவிலாவது சொல்லிவிடுவார்.

எஸ்.ஜே. இதயா: துக்ளக்கின் தென் மாவட்டச் சிறப்பு நிருபர். தேர்தல் என்று வந்துவிட்டால் போதும். இவர் மிகவும் ஆர்வத்துடன் துள்ளிக் குதிக்க ஆரம்பித்துவிடுவார். மக்களைச் சந்தித்துக் கருத்துக்களைக் கேட்பார். திங்கட்கிழமை காலை ஃபோன் பண்ணி “சார், அ.தி.மு.க.தான் ஸ்வீப்” என்பார். அன்று இரவு ஃபோன் பண்ணி “அ.தி.மு.க.வுக்கு சான்ஸ் இல்லை” என்பார். செவ்வாய்க்கிழமை ஃபோன் பண்ணி மறுபடியும் “அ.தி.மு.க.வுக்கு ஸ்வீப்தான் சார்” என்பார். ஏன் இப்படி மாற்றி மாற்றிப் பேசுகிறீர்களே என்றால், “இருக்கும் நிலவரத்தைத்தான் சொல்கிறேன். எல்லாம் ஈக்வல் ஃபைட்டாகத்தான் இருக்கு” என்பார். அதனால் அவருக்கு ‘ஈக்வல் ஃபைட் இதயா’ என்ற பெயர் வைத்தோம். ஆனால், அவர் தருகிற அரசியல் கட்டுரைகள் நடைமுறைக்கு உகந்ததாக இருக்கும். இலங்கைக்கும், குஜராத்திற்கும் சென்று மற்ற பத்திரிகைகளில் வராத கட்டுரைகளைத் தந்திருக்கின்ற அவர், தானாகச் சிந்தித்து எழுதக் கூடியவர்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் பத்திரிகைகள்