வால்டர் டெவிஸ் – Queen’s Gambit

வால்டர் டெவிஸ் எழுதிய Queen’s Gambit சமீபத்தில் நெட்ஃப்ளிக்சில் சீரிசாக வந்திருக்கிறது. சீரிஸ் புத்தகத்தை ஏறக்குறைய அப்படியே நகல் எடுத்திருக்கிறது.

புத்தகத்தை ஒரு வரியில் சுருக்கிவிடலாம். ஒரு பிறவி மேதை – செஸ் விளையாட்டைப் பற்றி அறிந்த சில நாட்களிலேயே அதை நன்றாகப் புரிந்து விளையாடக் கூடியவர் – செஸ் சாம்பியனாகும் கதை.

கொஞ்சம் விவரம் வேண்டும் என்பவர்களுக்காக: பெத் சிறு வயதில் அனாதை ஆகிவிடுகிறாள். அனாதை விடுதியில் வேலை செய்யும் ஷைபல் மூலம் செஸ் பற்றி அறிகிறாள். அவளால் நுணுக்கங்களை வெகு விரைவில் கிரகித்துக் கொள்ள முடிகிறது. அனாதை விடுதியில் tranquilizer மாத்திரை பழக்கம் ஏற்படுகிறது. அந்த tranquilizer மாத்திரைகள் அவளுக்கு நன்றாக விளையாட இன்னும் உதவுகின்றன. பயிற்சி பெற்ற பலரை தோற்கடிக்கிறாள். ஒரு குடும்பத்தில் ஸ்வீகாரம் போகிறாள். அங்கே அப்பா சீக்கிரம் வீட்டை விட்டு ஓடிவிட, கொஞ்சம் கஷ்ட ஜீவனம். அம்மாக்காரி பெத் செஸ் விளையாட்டில் பணம் சம்பாதிக்கலாம் என்பதைப் புரிந்து கொண்டு அவளுக்கு ஆதரவாக இருக்கிறாள். அனேகமாக எல்லா போட்டிகளிலும் வென்று கொண்டே போகிறாள். அன்றைய உலக சாம்பியனிடம் ஒரு முறை தோற்கிறாள். பிறகு அடுத்த முறை சில நண்பர்களின் உதவியோடு வெல்கிறாள்.

டெவிஸ் இதை மேதைகளின் உலகத்தைக் காட்ட என்று நினைத்து எழுதி இருக்கலாம். என் கண்ணில் அதெல்லாம் நன்றாகவே வரவில்லை. மேலும் எப்பேர்ப்பட்ட மேதாவியும் செஸ்ஸில் பெத் அளவுக்கு வென்றதில்லை. பாபி ஃபிஷரும் காஸ்பரவோவும் கார்ல்ஸனும் கூட. பெத் புத்தகம் முழுவதிலும் நாலு முறை தோற்றிருந்தால் அதிகம். அது நம்பகத்தனமையைக் குறைக்கிறது.

குறைகள் இருந்தாலும் எனக்கு படிக்கத்தான் பிடித்திருந்தது.

எனக்கு செஸ் விளையாட்டில் மிகுந்த ஆர்வம் உண்டு. நன்றாக விளையாட மாட்டேன் என்பது வேறு விஷயம். அதனால் படித்தேன். மற்றவர்களுக்கு பரிந்துரைக்க மாட்டேன்.

பின்குறிப்பு: Queen’s Gambit என்பது செஸ்ஸில் ஒரு விளையாட்டு முறை. கிரிக்கெட்டில் yorker, square cut என்பதைப் போல. மிகவும் பிரபலமான விளையாட்டு முறை. நன்றாக விளையாடக் கூடிய எவரும் இந்த முறையின் நுணுக்கங்களை கரைத்துக் குடித்திருப்பார்கள்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: உலக இலக்கியம்

பிடித்த சிறுகதை – Southern Thruway

இரண்டு மூன்று நாட்களுக்கு முன்னால் போக்குவரத்து நெரிசலில் (traffic jam) மாட்டிக் கொண்டேன். கார்கள் இஞ்ச் இஞ்சாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தன. மனைவிதான் வண்டியை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தாள். பக்கத்து சீட்டில் சும்மா உட்கார்ந்திருந்த எனக்கு ஒவ்வொரு நிமிஷமும் ஒரு யுகம் மாதிரி கழிந்தது. அரை மணி நேரம்தான், ஆனால் முள்ளின் மேல் உட்கார்வது போல இருந்தது.

அன்றிரவு தற்செயலாகப் படித்த சிறுகதை Southern Thruway. பாரீஸுக்கு போகும் சாலையில் போக்குவரத்து நெரிசல். அதுவும் 12 வழிச் சாலை. நடுவில் சிக்கிக் கொண்டவர்களுக்கு எங்கேயும் போக முடியாது. நாட்கள் சில சென்றும் நெரிசல் அப்படியேதான் இருக்கிறது.

என்ன நடக்கும்? அக்கம்பக்கத்திலிருக்கும் பத்து இருபது கார்களின் பயணிகள் சேர்ந்து சிறு சிறு குழுக்கள் உருவாகின்றன. கதையில் யாருக்கும் பெயரில்லை. எல்லாரும் அவர்களுடைய் கார்களின் பேரால்தான் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள் – ப்யூகாட், சிட்ரோயன் இந்த மாதிரி. குழந்தைகள், பெண்களுக்குதான விசேஷத் தேவைகள். அவற்றை எப்படி பூர்த்தி செய்வது என்று போராடும் குழுத்தலைவர்கள். தண்ணீர், உணவுப் பிரச்சினைகள். இருப்பதை இரண்டு நாள் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். அதற்கப்புறம் சாலைக்கு வெளியே போய் தண்ணீர் கொண்டு வர முயற்சி. வயதான ஒருவர் இறக்கிறார். டாக்டரைக் கூப்பிட்டு வைத்து இன்னொருவருக்கு வைத்தியம் பார்க்க ஒரு காரை ஆஸ்பத்திரி ஆக்குகிறார்கள். காரை விட்டுவிட்டு ஓடிவிடும் ஒரு பயணியின் காரை ஓட்ட இன்னொருவன் நியமிக்கப்படுகிறான். அடுத்த lane-இருக்கும் ஒரு பெண்ணோடு உறவு.

ஏழெட்டு நாள் கழித்து நெரிசல் சரியாகிவிடுகிறது. கார்கள் நகர ஆரம்பிக்கின்றன. ஆனால் நாயகனின் lane, அவன் உறவு கொள்ளும் பெண்ணின் lane இரண்டும் வேறு வேறு வேகத்தில் போகின்றன. அவர்களின் பிரிவு நிரந்தரம்!

சாதாரணமாக சொல்வோம் – ஒவ்வொரு நிமிஷமும் ஒரு யுகமாக இருந்தது. அது உண்மையாக நடந்தால் எப்படி இருக்கும்? அந்த மாதிரி ஒரு சொல்வடையை மிக சுவாரசியமான சிறுகதை ஆக்கி இருக்கிறார். பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் காட்டுத்தீயினால், வெள்ளத்தால், நிலநடுக்கத்தால், தைமூர், ஜெங்கிஸ் கான் போன்றோரின் படையெடுப்பால் தப்பி ஒரே இடத்தில் தங்க வேண்டி இருந்த அறிமுகமற்றவர்களின் சமூக உறவுகள் எப்படி பரிணமித்திருக்கும்? என்ன நடந்திருக்கும்? அவர்களுக்குள்ளே குழு உணர்வு எப்படி ஏற்பட்டிருக்கும்? அந்த மாதிரி உறவுகள் பலமானவையா? நிறைய கேள்வி கேட்க வைத்து சிறுகதை.

ஹூலியோ கோர்த்தசார் லத்தீன் அமெரிக்க எழுத்தாளர். போர்ஹே, மார்க்வெஸ் போன்றவர்கள் வரிசையில் உள்ளவராம். இனி மேல் தேடிப் பிடித்து படிக்க வேண்டும்.

கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: உலக இலக்கியம்

பிடித்த சிறுகதை – Eudora Welty’s “Why I Live at the P.O.”

வெல்டி அமெரிக்காவில் மிசிசிபி மாகாணத்தில் பிறந்தவர். தெற்கு அமெரிக்காவை (American South, South America அல்ல) பின்புலமாக வைத்து எழுதுவார். Why I Live at the P.O. அவரது சிறந்த சிறுகதைகளில் ஒன்று. புன்னகைத்துக் கொண்டே இருந்தேன்.

குடும்பத்தின் சண்டைகள், கோள் மூட்டுதல், மனத்தாங்கல்களின் மிகச் சிறப்பான சித்திரம். கதையின் களம் மிஸிஸிபி மாநிலமாக இருக்கலாம். ஆனால் இதை மகாபாரதத்தில் கௌரவர்களும் பாண்டவர்களும் சிறு வயதில் போடும் சண்டையாக கற்பனை செய்து கொள்ளலாம்; அறுபது எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன் தஞ்சாவூர் மாவட்ட பிராமண அக்ரஹாரம் ஒன்றில் பொருத்திக் கொள்ளலாம்; திருமணத்திற்காக வந்து சண்டை போடும் உறவினரோடு பொருத்திக் கொள்ளலாம். எந்த ஊரிலும், நாட்டிலும், அண்ணனோடு தங்கையும், அக்காவோடு தம்பியும், பங்காளிகளும் சகலபாடிகளும் யாருக்குள்ள்ளும் ஏற்படக் கூடிய பிரச்சினைகள்தான்.

கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: உலக இலக்கியம்

மெக்சிகோ நாட்டு சிறுகதை – ஹுவான் ருல்ஃபோ எழுதிய “Macario”

ஹுவான் ருல்ஃபோ (Juan Rulfo – ஸ்பானிஷ் மொழியில் J எழுத்தை H மாதிரிதான் உச்சரிப்பார்கள்.) மெக்சிகோ நாட்டு எழுத்தாளர். கேப்ரியல் கார்சியா மார்க்வெஸின் மனம் கவர்ந்த எழுத்தாளராம்.

தற்செயலாக அவரது 3 சிறுகதைகள் கண்ணில் பட்டன. Remember சிறுகதையை என் கண்ணில் மறந்துவிடலாம். Tell Them Not to Kill Me! நன்றாக எழுதப்பட்ட சிறுகதை, படிக்கலாம். ஆனால் இந்தப் பதிவை எழுத Macario சிறுகதைதான் காரணம் உண்மையிலேயே disturbing சிறுகதை. சின்ன சிறுகதை, விளக்கும் நேரத்தில் படித்துவிடலாம். படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

3 சிறுகதைகளை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு சொல்லிவிட முடியாது. கருணையே அற்ற விவரிப்புதான் ருல்ஃபோவின் speciality-யோ என்று தோன்றுகிறது. நீங்கள் யாராவது படித்திருக்கிறீர்களா? படித்திருந்தால் உங்கள் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்! குறைந்தபட்சம் Macario பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள் என்றாவது சொல்லுங்கள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: உலக இலக்கியம்

Shawshank Redemption

மனம் நிறைவடையச் செய்யும் வெகு சில படைப்புகளில் ஒன்று Shawshank Redemption திரைப்படம். பல நாட்களாக அதன் மூலக்கதையை படிக்க வேண்டுமென்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

மூலக்கதையை எழுதியவர் புகழ் பெற்ற எழுத்தாளரான ஸ்டீஃப்ன் கிங். மூலக்கதையின் பேர் “Rita Hayworth and Shawshank Redemption” (1982). கதைச்சுருக்கம் எல்லாம் நான் எழுதப் போவதில்லை, தேவை என்றால் முழுக்கதையையும் இங்கே படித்துக் கொள்ளுங்கள்.

குறுநாவல் நன்றாகவே இருந்தது. ஆனால் திரைப்படத்தைப் பார்க்காமல் இதைப் படித்திருந்தால் இந்த அளவுக்கு ரசித்திருப்பேனா என்று தெரியவில்லை. படிக்கும்போது அங்கங்கே திரைப்படத்தில் இந்த வசனம் வரும் இடம், இந்தக் காட்சி திரைப்படமாக்கப்பட்ட விதம் எல்லாம் மனதில் ஓடிக் கொண்டே இருந்தன.

குறுநாவலுக்கும் திரைப்படத்துக்கும் பெரிய வித்தியாசங்கள் இல்லை. அப்படி இருக்கும் சின்னச் சின்ன வித்தியாசங்களும் நகாசு வேலைகள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். உதாரணமாக வார்டனின் பணமே கொள்ளை போவது என்று மூலக்கதையில் இல்லை, ஆனால் வார்டனுக்கு அப்படி ஒரு comeuppance கிடைப்பது திரைப்படத்தை இன்னும் உயர்த்துகிறது.

Shawshank திரைப்படம் வெளியானபோது அவ்வளவு கவனம் பெறவில்லை. நான் அப்போது அமெரிக்காவில்தான் இருந்தேன். Pulp Fiction மற்றும் Forrest Gump திரைப்படங்களின் வெற்றி Shawshank-ஐ அமுக்கிவிட்டன. மார்கன் ஃப்ரீமனுக்கு ஆஸ்கர் விருது கிடைத்தபிறகுதான் இது என்னடா படம் என்று தேடிப் பிடித்துப் பார்த்தோம். அந்த வருஷம் வெளியான திரைப்படங்களில் இன்றும் என் ஃபேவரிட் Pulp Fiction-தான், ஆனால் Shawshank அன்றும் இன்றும் என் மனம் கவர்ந்த திரைப்படங்களில் ஒன்று. மார்கன் ஃப்ரீமன், டிம் ராபின்ஸ், வார்டனாக நடிப்பவர், சிறையை விட்டு வெளியே செல்ல அஞ்சும் ப்ரூக்ஸ் ஹாட்லெனாக நடிப்பவர் – எல்லாருமே கலக்கி இருப்பார்கள்.

திரைப்படத்தை பார்க்கவில்லை என்றால் குறுநாவலை இணைத்திருக்கிறேன், படித்துவிட்டு அப்புறம் பாருங்கள்! பார்த்துவிட்டீர்கள் என்றால் குறுநாவலை படித்துப் பாருங்கள்! (காப்பிரைட் பிரச்சினை வந்தால் எடுத்துவிடுவேன்)

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: திரைப்படங்கள்

கிரஹாம் க்ரீன் எழுதிய Our Man in Havana

Our Man in Havana (1958) க்ரீனின் புகழ் பெற்ற நாவல்களில் ஒன்று. நாவல் வெளியான அடுத்த வருஷமே அலெக் கின்னஸ் நடித்து திரைப்படமாகவும் வந்தது.

நாவல் பிரமாதமாக ஆரம்பிக்கிறது. காஸ்ட்ரோவுக்கு முந்தைய க்யூபா. படிஸ்டா ஆட்சி. ஆங்கிலேய உளவுத்துறைக்கு அங்கே யாராவது ஒற்றன் இருந்தால் நல்லது. ஜேம்ஸ் வொர்மோல்ட் என்ற சிறுதொழில் அதிபரைப் பிடிக்கிறார்கள். ஜேம்ஸுக்கு பிசினஸ் – vaccum cleaner-களை விற்பது – கொஞ்சம் டல்லாக இருக்கிறது. பதின்ம வயது மகள் வேறு குதிரை வாங்குகிறேன் என்று அதீத செலவு வைக்கிறாள். சரி ஏதோ பணம் வருமே என்று ஜேம்ஸ் ஒத்துக் கொள்கிறார். அவரை வேலைக்கு அமர்த்தியவன் ஜேம்ஸுக்கு மேலிடத்தில் பெரிய பில்டப் கொடுக்கிறார். இப்படி ஒரு influential உளவாளி ஹவானாவில் இருக்கிறான் என்பதை எல்லாரும் நம்ப விரும்புகிறார்கள், ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். உதாரணமாக சிறுதொழில் அதிபர் ஜேம்ஸ் மேலிடத்தில் வெற்றிகளை ஈட்டும் பெரிய தொழிலதிபர் என்று அறியப்படுகிறார். ஜேம்ஸுக்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை, மேலிடத்துக்கு அனுப்ப எந்தத் தகவலும் இல்லை. என்ன செய்வது? நாலு பேரை என்னுடைய நெட்வொர்க்கில் சேர்த்துவிட்டேன் என்று சொல்லிவிடுகிறார். நாலு பேரும் உண்மை நபர்களே, ஆனால் அவர்களுக்கும் இவருக்கும் ஸ்நானப் பிராப்தி கூட கிடையாது. ஒரு vaccum cleaner-இன் பகுதிகளை பெரிய அளவில் புகைப்படம் எடுத்து (magnified) க்யூபாவின் ரகசிய ராணுவ ஆராய்ச்சி என்று அனுப்பிவிடுகிறார்.

மேலிடம் மிகவும் impress ஆகிறது. இவருக்கு உதவியாக – இவரிடம் சொல்லாமலே – ஒரு செகரட்டரி, ஒரு ரேடியோ ஆபரேட்டரை அனுப்புகிறது. இவரது தகவல்கள் “எதிரி” முகாமுக்கும் போகிறது. அவர்கள் இவரது ஏஜெண்டுகளை கொல்ல ஆரம்பிக்கிறார்கள். ஜேம்ஸ் மீதும் கொலை முயற்சி நடக்கிறது. தான் அடித்த டுமீல் எல்லாம் உண்மையாவது, வந்திருக்கும் செகரெட்டரி, பதின்மவயது மகள், அந்த மகளை விரும்பும் க்யூபாவின் உளவுத்துறை அதிகாரி என்று கதை போகிறது. வுட்ஹவுஸ், க்ரேசி மோகன் ஆள் மாறாட்டப் புனைவுகளையே சில இடங்களில் மிஞ்சிவிட்டார்.

இரண்டாம் பகுதியில் இப்படியும் நடக்குமா என்று சில இடங்களில் தோன்றிவிடுகிறது. ஆனால் ஏறக்குறைய வொர்மோல்ட் மாதிரியே ஒரு உளவாளி – கார்போ – செய்திருக்கிறானாம்.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த பகுதி – ஏஜெண்டுகள் மீது கொலை முயற்சி என்று தெரிந்ததும் வொர்மோல்ட் தன் ஏஜென்ட் என்று பொய்யாகச் சொன்ன ஒரு ப்ரொஃபசரை எச்சரிக்கப் போகிறார். அந்தப் ப்ரொஃபசருடன் கூட இருக்கும் பெண், ப்ரொஃபசரின் மனைவிதான் வொர்மோல்டை அனுப்பி இருக்கிறாள் என்று நினைத்துக் கொண்டு அவர்கள் பேசிக் கொள்ளும் காட்சி பிரமாதம்!

கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

இரண்டு சிறுகதைகளையும் பற்றி இங்கேயே எழுதிவிடுகிறேன். I Spy: சிறப்பான சிறுகதை. அப்பா அயல் நாட்டு உளவாளி. சிறுவன் கண்ணில் அப்பா கைது செய்யப்படும் தருணம் சிறுகதையாக சித்தரிக்கப்படுகிறது.

Hint of an Explanation: இந்த சிறுகதை புரிவதற்கு எனக்கு நேரம் பிடித்தது. கத்தோலிக்க mass சமயத்தில் கொடுக்கப்படும் பிரசாதம் மாதிரியான wafers-இன் முக்கியத்துவம் என்ன என்றெல்லாம் தெரிந்தால்தான் இதைப் புரிந்து கொள்வது சுலபமாக இருக்கும். அந்த wafer ஏசுவின் உடலையே குறிப்பதாம். அந்த wafer-ஐ கொண்டு வந்து தரும்படி கட்டாயப்படுத்தும் ப்ளாக்கர் ஒரு முன்னாள் priest என்று தெரிய வரும் இடத்தில் இந்த ஆள் முன்னாள் கத்தோலிக்கனோ, எப்படியாவது அந்த பிரசாதத்தை அடைய வேண்டும் என்று துடிக்கிறானோ இல்லை அந்த பிரசாதத்தை இழிவு செய்து கத்தோலிக்க மதத்தையே இழிவு செய்யும் நோக்கமா என்று புரியவில்லை. இப்போதும் புரிந்துவிட்டது என்று சொல்வதற்கில்லை. ஆனால் எழுத்தில் நல்ல தொழில் நுட்பம் (craft) தெரிகிறது. கத்தோலிக்க மதப் பின்புலம் உள்ள சிறுகதைகளில் இது சிறந்த ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறதாம். யாருக்காவது நன்றாகப் புரிந்தால் விளக்குங்கள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: உலக இலக்கியம்

ராஷோமோன் திரைப்பட கதையை எழுதிய அகுடகாவா

ராஷோமோன் திரைப்படத்தை நம்மில் பலரும் பார்த்திருப்போம். (பார்க்கவில்லை என்றால் கட்டாயம் பார்த்துவிடுங்கள், உலகின் டாப் டென் படங்கள் என்று ஒரு பட்டியல் போட்டால் அதில் ராஷோமோன் இடம் பெறும்) இயக்குனர் அகிரா குரோசாவா அந்தத் திரைப்படத்துக்குப் பிறகு ஏறக்குறைய ஒரு cult figureதான்.

திரைப்படம் ரயனோசுகே அகுடகாவா எழுதிய இரண்டு சிறுகதைகளை இணைத்து உருவாக்கப்பட்டது. ஒன்றின் பெயர் ராஷோமோன். ரொம்ப நாளைக்கு அது இரண்டு சிறுகதைகளின் இணைப்பு என்று தெரியாது. ராஷோமோன் சிறுகதையை மட்டும் படித்துவிட்டு இதிலிருந்து குரோசாவா எப்படி திரைப்படத்தை உருவாக்கினார் என்று வியந்து கொண்டிருந்தேன். In the Grove சிறுகதை திரைப்படத்தின் கதையையும், ராஷோமோன் திரைப்படம் கதையின் ஒரு தளத்தையும் தருகிறது.

அகுடகாவா இளவயதிலேயே – 35 வயதில் தற்கொலை செய்துகொண்டார்.

அகுடகாவாவின் பலம் அவரது வேர்கள்தான் என்று தோன்றுகிறது. நான் படித்த வரையில் அவரது கதைகள் சில பல நூறு வருஷங்களுக்கு முன்னால் நடக்கின்றன. அனேகமாக பெரிய அந்தஸ்து இல்லாதவர்கள்தான் கதை மாந்தர்கள். திடீரென்று ஒரு வீச்சு. In the Grove சிறுகதையில் மனைவி கணவனைக் கொல்லச் சொல்லும் இடம்; பிணங்களின் தலைமுடியைத் திருடும் கிழவி; விளையாட்டாகச் சொன்ன பொய் நிஜமாகவே நடந்ததா இல்லையா என்ற கேள்வி; செய்தி சொல்லப் போகும் நரி; என்று பல இடங்களைச் சொல்லலாம். அவையே அவரது கதைகளை உயர்த்துகின்றன. ஆனால் என் கண்ணில் எவையும் படிக்க வேண்டியவை அல்ல. உளவியல் கூறுகளை வலிந்து புகுத்துகிறார் என்று தோன்றுகிறது. இன்னும் கொஞ்சம் வாழ்ந்திருந்தால் இந்த rough edges எல்லாம் போயிருக்கலாம்.

நான் படித்த தொகுப்பில் ஆறு சிறுகதைகள் இருந்தன. In the Grove சிறுகதை ஒரு rough draft போலத்தான் இருந்தது. அதில் ராஷோமான் திரைப்படத்தை கண்டது குரொசாவாவின் சாதனை என்றுதான் தோன்றுகிறது. ராஷோமான் நல்ல் பின்புலச் சித்தரிப்பு, ஆனால் அவ்வளவு மட்டுமே. Yam Gruel, Martyr, Kesa and Morito ஆகியவை படிக்கக் கூடிய, சுமாரான சிறுகதைகள். Dragon நல்ல சிறுகதை. குளத்திலிருந்து ஒரு ட்ராகன் எழும் என்று கிளப்பிவிடும் புரளி உண்மை ஆகிறதா?

அகுடகாவா புத்தகப் பித்தர்களுக்கு மட்டும்தான். திரைப்படத்தை பார்த்துக் கொள்ளுங்கள் என்றுதான் சொல்வேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: உலக இலக்கியம்

பாகிஸ்தானி-ஆங்கிலேய எழுத்தாளர் ஹனீஃப் குரேஷியின் சிறுகதை: My Son the Fanatic

குரேஷி எனக்கு திரைப்படங்கள் மூலமாகத்தான் – My Son the Fanatic (1997), East is East (1999) – அறிமுகமானார். இரண்டிலும் ஓம் பூரிதான் நாயகன். இங்கிலாந்தில் வாழும் புலம் பெயர்ந்த பாகிஸ்தானி பின்புலத்தில் எடுக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள். இரண்டும் நன்றாக இருந்தன, ஆனால் பார்த்தே ஆக வேண்டியவை அல்ல.

சமீபத்தில் My Son the Fanatic திரைப்படத்தின் மூலக்கதை (1994) கிடைத்தது. நல்ல சிறுகதை. இளைஞனான மகன் மதத்தில் தீவிரமாக மூழ்கி உங்கள் விழுமியங்களுக்கு எதிராகச் சென்றால், உங்களை கேவலமாகப் பார்த்தால் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? இதை எதில் வேண்டுமானாலும் பொருத்திப் பார்க்கலாம் – ஏதோ ஒரு குழு அடையாளத்துக்காக – முஸ்லிம்கள் இந்தியாவின் இரண்டாம் நிலை குடிமகன்கள் என்று கருதும் ஹிந்து, கறுப்பர்களை இழிபிறவிகளாகப் பார்க்கும் வெள்ளையன், ஜாதி அடையாளம், மொழி அடையாளம் ஏதோ ஒன்று – உங்கள் மகன்/மகள் நீங்கள் உங்கள் வாழ்வின் அனுபவத்தால் அடைந்த விழுமியங்களை நிராகரித்தால் – இல்லை எதிர்த்தால் – எப்படி உணர்வீர்கள்? அல்லது அப்பா ஹிந்துத்துவர், மகன் ஹிந்துத்துவ எதிரி, அப்பா தி.க., பெண் ஆன்மீகவாதி, அப்பா நிறவெறியன், பெண் கறுப்பனை காதலிக்கிறாள் – ஏதோ ஒன்று, பெற்றோர்களின் விழுமியங்களை பிள்ளைகள் தவறு என்று கருதினால் எப்படி மேலே போவது? என் பெண்ணுடன் எல்லாருக்கும் மெடிகேர் எல்லாம் கேட்க நன்றாகத்தான் இருக்கிறது, பணம் எங்கிருந்து வரும், வரவுக்குள்தான் செலவிருக்க வேண்டும் என்றோ, இல்லை பில்லியனர்கள் உலகில் இருப்பதில் எந்தத் தவறும் இல்லை, எத்தனை கொடுமைகள் நேர்ந்தாலும் விழைவுதான் மனித சமூகத்தை முன்னே கொண்டு செல்கிறது என்று வாதிடும்போதெல்லாம் இதை கொஞ்சம் உணர்கிறேன்.

குரேஷியின் பூர்வீகம் சென்னை! அவரது குடும்பத்தினர் 1947-இல் பாகிஸ்தானுக்கு குடி பெயர்ந்திருக்கிறார்கள். அப்பா படிக்க இங்கிலாந்து போயிருக்கிறார். அங்கேயே ஒரு வெள்ளைக்காரப் பெண்ணை மணந்து செட்டில் ஆகிவிட்டார். குரேஷி இங்கிலாந்தில் பிறந்தவரே.

சிறுகதையை இணைத்திருக்கிறேன், படித்துப் பாருங்கள்! (முடிந்தால் திரைப்படங்களையும் பாருங்கள்!)

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: புனைவுகள்

ஏப்ரல் 1 சிறுகதை: Gimpel the Fool

Gimpel the Fool எனக்குப் பிடித்த சிறுகதைகளில் ஒன்று. ஆனால் அது ஏன் பிடித்திருக்கிறது என்று என்னால் தெளிவாக சொல்ல முடிந்ததே இல்லை. அது தொன்மக் கதைகளின் சாயல் கொண்டிருப்பதாலா? நானும் ஓரளவு அப்பாவி, கிம்பலில் என்னையே காண்கிறேனா? நானே அப்பாவிதான் என்றாலும் கிம்பல் மீது நடத்தப்படும் குரூரமான pranks-இல் நானும் பங்கு பெற்றிருக்க முடியும் என்று உணர்வதாலா? எத்தனைதான் ஏமாந்தாலும் கிம்பலின் அடிப்படை நல்ல குணம் மாறாமல் இருப்பதாலா? ஒரு கோணத்தில் பார்த்தால் மிகவும் சிம்பிளான, குழந்தைக் கதைதான். ஆனால் எங்கோ சென்று இது என் இதயத்தை தொடுகிறது!

எழுதியவர் 1978-இல் நோபல் பரிசு வென்ற ஐசக் பாஷவிஸ் சிங்கர். 1945-இல் எழுதப்பட்டது. சிங்கர் யூதர். போலந்தில் பிறந்து அமெரிக்காவில் குடியேறியவர். யிட்டிஷ் மொழியில் மட்டுமே எழுதினார். ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தவர் 1976-இல் நோபல் பரிசு வென்ற சால் பெல்லோ!

சிறுகதையை இணைத்திருக்கிறேன். காப்பிரைட் பிரச்சினை வந்தால் எடுத்துவிடுவேன். படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: உலக இலக்கியம், எழுத்துக்கள்

தொடர்புடைய சுட்டி: எழுத்தாளர் பாவண்ணன் இந்த சிறுகதையை அலசுகிறார்.

அப்பாவின் நினைவில்: ஆர். எல். ஸ்டீவன்சனின் “Treasure Island”

(மீள்பதிவு, சில திருத்தங்களுடன்)

என் அப்பா இறந்து இன்றோடு ஒரு வருஷம் முடிகிறது. என் முதல் ரோல் மாடல் அவரே. அவரது நினைவு வந்துகொண்டேதான் இருக்கிறது. அவரோடு போட்ட சண்டைகள், சிரித்த தருணங்கள், அவரோடு உட்கார்ந்து ரேடியோவில் கேட்ட கிரிக்கெட் கமெண்டரிகள், அவர் அடித்துவிட்ட கதைகள், சோர்ந்திருந்தத்போது அவர் தந்த தைரியம், அவர் சோர்ந்திருந்தபோது என்னால் தர முடிந்த தைரியம், அவரது கொஞ்சம் கனமான குரல் எல்லாம் அவ்வப்போது நினைவு வந்து wry smile ஒன்றை உருவாக்கிக் கொண்டேதான் இருக்கின்றன.

அவர் இறந்தபோது அவரைப் பற்றி எழுதினேன். ஆனால் அதை இன்னும் பதிப்பதற்கில்லை. இப்போதைக்கு அவர் சிறு வயதில் சொன்ன கதையைப் பற்றி மீள்பதித்திருக்கிறேன்.

என் சிறு வயதில் என் அம்மா எனக்கும் என் தங்கைகளுக்கும் நிறைய கதை சொல்லி இருக்கிறாள். ஆனால் அப்பா எங்களுக்கு இரண்டே இரண்டு கதைகள் மட்டுமே சொல்லி இருக்கிறார். ஒன்று Tale of Two Cities, இரண்டு Treasure Island. கொஞ்சம் கனமான குரலில் மங்கலான லைட் பல்ப் ஒளியில் அவர் “15 Men on the Dead Man’s Chest” என்று பாடுவது அழியாத நினைவு.

இப்படி நாஸ்டால்ஜியாவோடு எந்தப் புத்தகத்தைப் படித்தாலும் பிடிக்கத்தான் பிடிக்கும். இந்தப் புத்தகமும் அப்படித்தான்.

நான் கதைச்சுருக்கம் எல்லாம் எழுதப் போவதில்லை. வேண்டுமென்றால் விக்கியில் படித்துக் கொள்ளுங்கள்.

எனக்கு கதையின் ஆரம்பம்தான் மிகவும் பிடித்த பகுதி. கடற்கொள்ளையர், பில்லி போன்ஸ், அவனுக்குக் கொடுக்கப்படும் Black Spot, அதைக் கொண்டு வரும் குருட்டு ப்யூ, அங்கே நடக்கும் சண்டை, அந்த atmosphere எல்லாமே மிகவும் த்ரில்லிங் ஆக இருக்கும். லாங் ஜான் சில்வரின் பாத்திரப் படைப்பு நன்றாக இருந்தாலும், கதை சில்வரின் வருகைக்குப் பிறகு கொஞ்சம் தொய்வடைகிறது. பென் கன் பேய் போல அவர்களை பயமுறுத்துவது எனக்கு பர்சனலாக நாஸ்டால்ஜியாவை உருவாக்குகிறது.

சிறு வயதில் ஒவ்வொருவரும் படிக்க வேண்டிய புத்தகம் என்று சொல்வேன். கட்டாயம் குழந்தைகளை – குறிப்பாக பத்து வயது சிறுவர்களை – படிக்க வையுங்கள்.

ஒரே ஒரு சோகம் என்னவென்றால் கதையை என் குழந்தைகளுக்கும் சொல்ல முயற்சித்திருக்கிறேன். அவர்கள் அதை அவ்வளவாக ரசிக்கவில்லை. சின்னவளுக்கு அதை ரசிக்கும் வயதில்லை. பெரியவளுக்கு நான் சொல்ல ஆரம்பித்தபோது என்னிடம் கதை கேட்கும் ஆர்வம் இல்லை, அவளே படித்துக் கொள்வதுதான் அவளுக்கு சரிப்பட்டு வந்தது.