Skip to content

இளம் கவிஞனுக்கான கடிதங்கள் – 4

வார்ப்ஸ்விட், ப்ரீமென் நகரின் அருகில்,
ஜூலை 16, 1903

சுமார், பத்து நாட்களுக்கு முன் பாரீஸிலிருந்து, தளர்ச்சியும் உடல் நலக்குறைவுடனும், கிளம்பி இந்த அற்புதமான வட சமவெளிப் பகுதிக்கு வந்தேன். இந்த பகுதியின் விசாலமும், அமைதியும், வானமும் என்னை மறுபடியும் சுகப்படுத்தியிருக்க வேண்டும். ஆனால் நீண்ட மழை காலத்தின் நடுவினில் வந்து சேர்ந்தேன்; அமைதியின்றி ஓலமிட்டுக் கொண்டிருந்த நிலவெளி இன்று தான் முதல் முறையாக அடங்கியது. பிரகாசமான இக்கணத்தில் என் வாழ்த்துக்களை உங்களுக்கு தெரிவிக்கிறேன், ஐயா.

என் அன்பிற்குரிய திரு. கப்பஸ்: உங்கள் கடிதமொன்று வெகு காலமாக பதிலளிக்கப்படாமல் என்னிடம் உள்ளது; நான் அதை மறந்து விட்டேன் என்பதனால் அல்ல. மாறாக பல கடிதங்களின் மத்தியில் அதைக் காணும் போதெல்லாம் மறுபடியும் வாசிக்க வைக்கும் கடிதம் அது. அக்கடிதத்தில் நீங்கள் எனக்கு மிக அருகில் இருப்பதைப் போலவே உணர்கிறேன். அது நீங்கள் மே மாதம் இரண்டாம் நாள் அனுப்பிய கடிதம்; நிச்சயமாக உங்களுக்கு அக்கடிதம் நினைவில் இருக்கும் என நம்புகிறேன். இத்தருணத்தில், தொலைதூரத்தில் உள்ள இவ்விடத்தின் அமைதியில் அக்கடிதத்தை வாசிக்கையில், வாழ்க்கையை நோக்கிய உங்களுடைய இனிமையான பதட்டம் என் மனதை உருக்குகிறது – பாரீஸில் இருந்ததை விட மேலாகவே, ஏனென்றால் அங்கு அளவிற்கு அதிகமான கூச்சலால், சகலமும் எதிரொலித்து தேய்ந்து மாறிப் போய்விடுகிறது. இங்கே, கடல் காற்று அசைந்து செல்லும் மிகப்பெரிய நிலவெளியால் சூழப்பட்ட இடத்தில், எனக்கு தோன்றுவது என்னவென்றால்: ஆழங்களில் தமக்கென ஒரு வாழ்க்கையை கொண்டிருக்கும் உங்களுடைய கேள்விகள் மற்றும் உணர்ச்சிகளுக்கு பதிலளிக்கக் கூடியவர் எங்கேயும் இல்லை. நினைத்ததை தெளிவாக உரைக்கும் திறமை கொண்டவர் கூட உங்களுக்கு உதவி செய்ய இயலாது, ஏனென்றால் அவ்வார்த்தைகள் சுட்டுவது சொல்லிவிட முடியாத, நுண்மையான ஒன்றை பற்றியே. இருந்தாலும் கூட, இந்த தருணத்தில் என் கண்களின் முன்னால் உள்ள காட்சியைப் போன்ற விஷயங்கள் மேல் நீங்கள் நம்பிக்கை வைத்தால், உங்கள் கேள்விகளுக்கு விடை கிடைக்காமலேயே இருந்து விடாது என நான் எண்ணுகிறேன். இயற்கையின் மீது நீங்கள் நம்பிக்கை வைத்தால், அதில் யாரும் கவனிக்காமல் விடும் சிறு விஷயங்கள் திடீரென்று அளவிட முடியாத பிரம்மாண்டத்தை அடைந்து விடும்; எளியவைகளின் மீது நீங்கள் அன்பு கொள்வீர்கள் என்றால்; அந்த அன்பை சேவகம் செய்பவரைப் போல, ஒரு ஏழையின் நம்பிக்கையை அடைவதற்கு என்பதைப் போல; மிகவும் அடக்கத்துடன் பிரயோகிப்பீர்கள் என்றால்; கூடுதல் ஒத்திசைவுடனும், சமரசத்தோடும் சகல காரியங்களும் உங்களுக்கு எளிதாகிவிடும்; உங்களுடைய விழிப்பு நிலையில் அப்படி தோன்றாவிட்டாலும், ஆழ் மனதின் அறிவில் தெரிந்துவிடும்.

நீங்கள் மிகவும் இளையவர், எல்லா வகையான ஆரம்பங்களுக்கும் முன்னால் நின்று கொண்டிருப்பவர்; உங்களிடம் என்னால் இயன்றவரை வேண்டிக் கொள்வது இது தான் – இங்கள் இதயத்தில் தீர்க்கப் படாதவைகளுடன் பொறுமையோடு இருங்கள் மற்றும் அக்கேள்விகளை பூட்டிய அறைகளைப் போலவோ அல்லது வேற்று மொழியில் எழுதப்பட்ட புத்தகங்களைப் போலவோ நேசிக்க முயற்சி செய்யுங்கள். பதில்களை தேடாதீர்கள், உங்களுக்கு அவை கொடுக்கப்பட மாட்டாது ஏனென்றால் உங்களால் அவற்றை வாழ்ந்து அறிய முடியாது. எல்லாவற்றையும் வாழ்ந்து உணர வேண்டும் என்பதே முக்கியம். இப்போது உங்கள் கேள்விகளை கொண்டு வாழுங்கள். எதிர்காலத்தில் ஒரு நாள், நீங்கள் அறியாமலேயே படிப்படியாக வாழ்ந்து உங்கள் விடையை அடையலாம். நீங்கள் படைத்தலுக்கும், உருவாக்குதலுக்கும் உரிய உள்ளாற்றலை , ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட, தூய வாழ்க்கை முறையாக கொண்டிருக்கலாம். உங்களை அதற்கு பழக்கிக் கொள்ளுங்கள் – ஆனால் நேர்கொள்வது அத்தனையையும் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்; பெரும் நம்பிக்கையோடு, உங்கள் அகத்தின் தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்காக, சுயவிருப்பத்தின் மூலம் உங்களிடம் அவை வரும் வரை, எல்லாவற்றையும் தாங்கிக் கொள்ளுங்கள்; எதன் மீதும் வெறுப்படையாதீர்கள். ஆமாம், காமம் கடினமானது. ஆனால் நம் பொறுப்பிலாக்கப்பட்டுள்ள எல்லா கடமைகளும் கடினமானவையே; அநேகமாக முக்கியம் வாய்ந்த விஷயங்கள் எல்லாமே கடினமானது தான்; எல்லா விஷயங்களும் முக்கியமானது. இதை உணர்ந்து கொண்டு, உங்களுடைய இயல்பையும், திறனையும் கொண்டு, உங்களுடைய அனுபவங்களையும், பால்யபருவத்தையும், அதன் உறுதியையும் வைத்து, காமத்தின் பால் உங்களுக்கான தனிப்பட்ட உறவை (பாரம்பரியமும், மரபும் உருவாக்கும் தாக்கம் இல்லாமல்) உருவாக்கிக் கொண்டால், அதில் உங்களை தொலைத்து விடுவீர்களோ என்ற அச்சமும், உங்களுடைய அரிதான உடைமைகளை இழக்க நேரிடுமோ என்ற பதட்டமும் கொள்ளத் தேவையில்லை.

உடலின்பம் என்பது புலனின்பமே, ஒன்றை காண்பதற்கும் அல்லது கனிந்த பழம் நாக்கினில் உருவாக்கும் உணர்வுக்கும் அதற்கும் வேறுபாடு கிடையாது. அது நமக்கு அளிக்கப்பட்ட ஒரு சிறந்த, முடிவற்ற அறிதலாகும். இவ்வுலகைப் பற்றிய முழுமையான, ஒளிரும் அறிவாகும். அதை நாம் ஏற்றுக் கொள்வது தவறல்ல; தவறு எங்கேயென்றால், அவ்வறிவை மனிதர்கள் விரயப்படுத்தி, தளர்ந்து போகும் தருணங்களில் அதை கிளர்ச்சியூட்டுவதற்காகவும் தம்மையே திசை திருப்புவதற்காகவும் உபயோகப்படுத்துகையில் தான். மனிதர்கள் உண்பதைக் கூட வேறு விஷயமாக மாற்றி விட்டார்கள்: தேவை ஒரு பக்கமும், மிகுதி மறுபக்கமுமாக; இந்த தேவையை குறித்த எண்ணத்தின் தெளிவை கலங்கலாக்கி விட்டார்கள்; அதைப் போலவே வாழ்க்கை தன்னையே புதிப்பித்துக் கொள்ளும் எல்லா ஆழமான, எளிய தேவைகளையும் கலங்கலாக்கி விட்டார்கள். ஆனால் தனிமனிதன் அத்தேவைகளை தெளிவுபடுத்திக் கொண்டு அதற்கேற்ப வாழ முடியும் (யாரையும் சார்ந்திருக்காத, தனி மனிதன் மட்டுமே). சகல மிருகங்களிலும், தாவரங்களிலும் காணும் அழகானது, நிலைத்திருக்கும் அன்பும், ஏக்கமும் தான் என்பதை நினைவில் கொள்வான். தாவரங்களும், மிருகங்களும் பொறுமையுடனும், சம்மதத்துடனும் ஒன்று சேர்ந்து, இனவிருத்தி அடைந்து வளர்வது உடலின்பத்தினாலோ, உடல்வலி கொண்டோ அல்லாமல் அதைவிட உயர்ந்த – சுகத்தையும், வலியையும் விட சிறந்த, விருப்பாற்றலையும், எதிர்த்து தாங்கும் சக்தியையும் விட வல்லமை கொண்ட – ஒரு தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்கே என்பதைக் காண்பான். சிறு விஷயங்களில் கூட நிரம்பியிருக்கும் இந்த மர்மத்தை, மனிதர்கள் பணிவுடன் ஏற்றுக் கொண்டு, இன்னும் சிரத்தையுடன் தாங்கி, அனுபவித்து, அதன் பாரத்தை உணர்ந்தால் சிறப்பாக இருக்கும். அத்தேவையின் இன்னொரு முகமான, தங்களால் உருவாக்கவல்ல பயனைக் குறித்து மரியாதைக் கொண்டால், நன்றாக இருக்கும். மனிதர்களினால் உண்டாகும் பயன் உடல் கொண்டோ மனம் கொண்டோ ஏற்படலாம், ஏனென்றால் அவை இரண்டும் ஒரே தேவையின் இரு வேறு வெளிப்பாடுகளே. மனதில் உருவாக்கப்படும் படைப்பும் உடல் வழியே தான் ஆரம்பமாகிறது. அதுவும் உடல் உணரும் இன்பத்தின் இயல்பை கொண்டது ஆனால் அதைவிட மிருதுவானதும், அதிக இன்பமுடையதும், பலமுறை திரும்ப உணரக்கூடியதும் ஆகும்.

படைப்பவனாகவும், வடிவம் கொடுப்பவனாகவும் இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தின் ஈர்ப்பு – அது புறவடிவில் இவ்வுலகத்தில் தொடர்ந்து நடந்தேறுவதாலும், எல்லா விலங்குகளும், பொருட்களும் அதை ஆயிரம் மடங்கு நம்மிடம் ஒப்புதல் அளிப்பதாலும் உருவானது. அந்த இன்பம் சந்ததிகள் வழியாக கோடிக்கணக்கான உயிர்கள் கருவாகி, உயிர்பெற்ற நினைவுகளை கொண்டிருப்பதால் தான் விவரிக்கமுடியாத அளவிற்கு நாம் அழகுடனும், வளமுடனும் அவற்றை உணர்கிறோம். ஒரு படைப்பூக்கம் கொண்ட எண்ணம் மறக்கப்பட்ட ஆயிரம் காதல் இரவுகளை உயிர்ப்பித்து அவற்றை இன்னும் மேன்மைபடுத்தக் கூடியது. இரவு பொழுதுகளில் ஒன்று கூடி, பிணைந்து இன்பத்தில் திளைப்பவர்கள், எதிர்கால கவிஞர்களின் வார்த்தைகளற்ற பரவசத்தை உரைக்கும் பாடல்களுக்கு தித்திப்பையும், ஆழத்தையும், வலிமையையும் சேகரிக்கும் செயலை புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அதன் வழியே அவர்கள் எதிர்காலத்தை அழைக்கிறார்கள். அவ்வாறு இல்லாமல் வெறும் உடல்களை மட்டும் தழுவிக் கொண்டார்கள் என்றாலும் கூட, எதிர்காலம் வந்தே தீரும், ஒரு புதிய மனிதன் உருவாகிறான், இங்கு நடந்த சிறு விபத்தின் வழியே ஒரு புது விதி விழித்தெழுகிறது, அதன் வழியே விதை ஒன்று தன்னை வரவேற்கும் முட்டை ஒன்றை அடைகிறது. வெளிப்பரப்புகளை கண்டு குழம்பி விடாதீர்கள்; ஆழ் நிலைகளில் எல்லாம் ஒரு விதியாக மாறிவிடுகிறது. இந்த பிரபஞ்ச மர்மத்தை பொய்யாகவும், தவறாகவும் வாழ்பவர்கள் (நிறைய மனிதர்கள் அப்படித்தான் வாழ்கிறார்கள்) அதை இழக்கிறார்கள். ஆனால் திறக்கப்படாத கடிதத்தைப் போல அதை எதிர்காலத்திற்கு அனுப்பி விடுகிறார்கள்.

ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் சிக்கல்களையும், பெயர்களையும் கண்டு குழம்பி விடாதீர்கள். அவற்றிற்கு எல்லாம் மேலே தாய்மையுணர்வு, பகிர்ந்து கொள்வதற்கான ஏக்கமாக உருமாறி இருக்கலாம். தன்னையே முன்னுணர்ந்து அதற்காக தயார்படுத்திக் கொண்டு, பதட்டத்துடனும், ஏக்கத்துடனும் காத்திருக்கும் தாய்மையுணர்வே ஒரு பெண்ணின் (நீங்கள் அழகாக குறிப்பிட்டதைப் போல – “இன்னும் எதையும் அடையாத”) அழகு. தாயின் அழகு அவள் காட்டும் தாய்மையுணர்வு; வயதான முதிர்ந்தவளின் அழகு அதன் நினைவுகள். எனக்கு தோன்றுவது; ஆணின் உள்ளும் உடலாலும், மனத்தாலும் தாய்மையுணர்வு உண்டு. அவனுள்ளே உள்ள ஆழத்தின் முழுமையிலிருந்து உருவாக்கும் பொழுது ; அவன் வழியே உருவாகும் உயிர் கூட அவன் பிரசவிப்பதைப் போன்றது தான். உலகம் புரிந்து வைத்திருப்பதைக் காட்டிலும் இரு பாலரும் ஒத்த இயல்புடையவர்கள் என நான் நினைக்கிறேன். இவ்வுலகின் புதுப்பிறப்பு நிகழ்வதற்கு ஆணும், பெண்ணும் தம்முள் உள்ள பிழையான உணர்வுகளை களைந்து, ஒருவரையொருவர் எதிர்பதமாக நாடாமல், சகோதரத்துவத்துடன், நட்புணர்ச்சியுடன் சகமனிதர்களாக இணைந்து- தம்மீது ஏற்றப்பட்டிருக்கும் காமம் என்ற பாரத்தை பொறுமையுடனும், முனைப்புடனும் தாங்க வேண்டும்.

என்றோ ஒருநாள் பல மனிதர்களுக்கு சாத்தியப்படக் கூடியதை, தனி மனிதன் தன்னை தயார்படுத்திக் கொண்டு, பெரிய தவறுகளை நிகழ்த்தாமல், இன்றே அடைந்து விடலாம். ஆதலால், உங்கள் தனிமையை நேசித்து, அது தரும் வலியுடன் பாட முயற்சி செய்யுங்கள். எழுதுங்கள், அது அருகிலிருப்பவரையும் தூரத்தில் வைத்து விடும். உங்களுக்கு அருகிலிருப்பதெல்லாம் வெகு தொலைவில் சென்றுவிட்டது என்றால் உங்கள் மனப்பரப்பின் விசாலம் நட்சத்திரங்களுக்கு இடையில் மிகவும் பெரிதாக ஆகிவிட்டது எனலாம். உங்கள் வளர்ச்சியை கண்டு சந்தோஷம் அடையுங்கள்; அதில் மற்ற எவரையும் கூட அழைத்து செல்ல இயலாது, அதனால் பின்தங்கியவர்களின் மீது கருணையோடு இருங்கள்; அவர்களின் முன் அமைதியாகவும், நம்பிக்கையுடனும் நடந்து கொள்ளுங்கள்; அவர்களால் புரிந்து கொள்ளவே முடியாத உங்களுடைய ஐயங்களையும், நம்பிக்கைகளையும், ஆனந்தத்தையும் சொல்லி அவர்களை பயமுறுத்தி, அவதிக்குள்ளாக்காதீர்கள். உங்களுக்கிடையே பொதுவான ஒன்றை கண்டு கொள்ளுங்கள்; அவர்களைக் காணும் பொழுது அவர்களுடைய பார்வையில் இவ்வாழ்க்கையின் மேல் அன்பு கொள்ளுங்கள். வயது முதிர்ந்தவர்களிடம் கூடதலாக விட்டுக் கொடுங்கள் ஏனென்றால் நீங்கள் விரும்பும் தனிமையை கண்டு அவர்கள் அஞ்சுவார்கள். முடிந்தவரை பெற்றவர்களுக்கும், பிள்ளைகளுக்கும் இடையில் ஏற்படும் உறவுப் பிரச்சனைகளுக்கான காரணிகளை தவிர்த்து விடுங்கள். அது குழந்தைகளின் ஆற்றலையும், பெரியவர்களின் அன்பையும் வீணடித்து விடுகிறது. அவர்களிடம் அறிவுரை கேட்காதீர்கள்; அவர்கள் உங்களை புரிந்து கொள்வார்கள் என்றும் எதிர்ப்பார்க்காதீர்கள். ஆனால் அவர்களுக்குளே உங்களுக்காக பரம்பரை சொத்தைப் போல சேகரித்து வைக்கப்பட்டுள்ள அன்பின் மீது நம்பிக்கை வைத்திருங்கள். அந்த அன்பில் உள்ள வல்லமையும், ஆசீர்வாதத்தையும் கொண்டு அதனுள்ளேயே வேண்டிய தூரம் வரை பயணிக்க இயலும் என்பதை தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

உங்களை முற்றிலும் சுதந்திர மனிதனாக மாற்றப் போகும் தொழில் ஒன்றில் நீங்கள் சேரப் போவது குறித்து மகிழ்ச்சி. இந்த வேலை உங்களுடைய அகவாழ்க்கையை முடக்குகிறதா என பொறுமையோடு கண்டறியவும். என்னைப் பொறுத்தவரை உங்களுடைய தொழில் கடினமானதும், உழைப்பை அதிகம் கோரக்கூடியதும் ஆகும். மிக அதிகமான மரபொழுங்குகளை கடைபிடிக்க வேண்டி வருவதால் அந்த செயல்களைக் குறித்த தனிப்பட்ட உள்ளார்ந்த பார்வைகளை செலுத்த இயலாது. ஆனால் இத்தரப்பட்ட பரிச்சயமற்ற சூழ்நிலைகளிலும் கூட உங்களுடைய தனிமை ஒரு பக்கபலமாக, உறைவிடமாக, சரியான பாதையை காட்டுவதாக இருக்கும் என நினைக்கிறேன்.

என் நல்வாழ்த்துக்கள் உங்களுடன் எப்போதும் இருக்கும், அதைப் போலவே என் நம்பிக்கைகளும் உங்களுடன் இருக்கும்.

உங்களுடைய,
ரெய்னர் மரியா ரில்கே.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: மொழிபெயர்ப்புகள், முத்துகிருஷ்ணன் பதிவுகள்

தொடர்புள்ள சுட்டிகள்: கடிதம் 1, கடிதம் 2, கடிதம் 3

சுஜாதாவின் “ஆ!”

by

இன்னொரு கணேஷ்-வசந்த் கதை.

விகடனில் தொடர்கதையாக 1992-இல் வந்தது. ஒவ்வொரு இதழிலும் வலிந்து “ஆ” என்ற வார்த்தையோடு முடிக்கிறார். தொடர்கதையாகப் படிக்கும்போது இது சுவாரசியமான உத்தியாக இருந்திருக்கலாம். மொத்தமாகப் படிக்கும்போது அலுப்பு தட்டுகிறது.

தினேஷ்குமாருக்கு மண்டையில் குரல்கள் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றன. மாடியிலிருந்து கீழே குதி, பால்கனியிலிருந்து குதி, பஸ்சுக்கு முன் காரைத் திருப்பு என்றெல்லாம். தற்கொலை நடக்காமல் தப்பிப்பது அதிர்ஷ்டம்தான். CAT scan, மருந்து மாத்திரை, மனநிலை மருத்துவம், சாமியார், கோவில்-குளம் என்று எல்லா விதமான ட்ரீட்மெண்ட்டும் எடுத்துப் பார்க்கிறான். கடைசியில் ஏதோ முன் ஜென்ம நினைவு என்று அவனுக்குத் தெளிவாகிறது. அவன் உடலில் ஜெயலட்சுமி டீச்சரின் கணவன் சர்மாவின் ஆவி புகுந்து கொள்கிறது. தன்னைக் கொன்ற ஜெயலட்சுமியின் மறுபிறவியும், தினேஷின் மனைவியுமான தேவகியைக் கொன்றுவிட்டு வெளியேறிவிடுகிறது. தினேஷ் நார்மல்! கணேஷ்-வசந்த் கொலையின் போது சுயநினைவில் இல்லை என்று வாதிட்டு விடுதலை வாங்கிக் கொடுக்கிறார்கள். அப்புறம் எதிர்பார்க்கக் கூடிய முடிவு.

லாஜிக் நிறைய உதைக்கிறது. சர்மாதான் அந்தக் குரல். சர்மாவுக்கு தேவகியைக் கொலை செய்வதுதான் குறி. அப்புறம் தினேஷைத் தற்கொலை செய்து கொள்ளத் தூண்டுவானேன்? தினேஷ் போய்விட்டால் தேவகியை ஆவியால் கொல்ல முடியாதே!

தினேஷின் மன உளைச்சல்கள் நன்றாக வந்திருக்கும்.

சுமாரான கதைதான். நல்ல தொடர்கதை என்று சொல்லலாம். கணேஷ்-வசந்த் ரசிகர்களுக்கு மட்டும்தான்.

நூல் உலகம் தளத்தில் கிடைக்கிறது, கிழக்கு வெளியீடு. விலை 120 ரூபாய். 1992ல் ஆனந்த விகடனில் தொடர்கதையாக வெளியானது.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கங்கள்: சுஜாதா பக்கம், கணேஷ்-வசந்த் பக்கம்

பாலா ரிச்மன் தொகுத்த “தென்னிந்தியாவில் இன்றைய ராமாயணக் கதைகள்”

by

Paula Richman’s “Ramayana Stories in Modern South India”


ரிச்மன் ராமாயண மறு வாசிப்புகளை – நாட்டுப் பாடல்கள், நவீன சிறுகதைகள், கவிதைகள், நாடகங்கள், சினிமா (காஞ்சன சீதா) என்று பலதரப்பட்ட மறு வாசிப்புகளைத் தொகுத்திருக்கிறார். நான் மிகவும் ரசித்துப் படித்த புத்தகங்களில் ஒன்று.

மறுவாசிப்புக்கும் சில தீம்கள் இருக்கின்றன; சீதையின் அக்னிப்ரவேசம், சீதையை ராமன் காட்டுக்கு அனுப்புவது, சூர்ப்பனகை, சம்புகன். கர தூஷணர், சுபாஹு-மாரீசன் மாதிரி பாத்திரங்களை வைத்து நான் எழுதினால்தான் உண்டு போலிருக்கிறது.

தெலுகு இலக்கியம் பற்றி அதிகம் தெரியவில்லை என்று சமீபத்தில் குறைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தேன். இந்தப் புத்தகத்தில் சலம் எழுதிய சிறுகதை ஒன்று – அக்னிப்ரவேசம் என்றதும் சீதை உனக்கு ராவணனே மேல் என்று ராவணனின் சடலத்தோடு உடன்கட்டை ஏறிவிடுகிறாள்! வோல்கா லலிதகுமாரியின் சிறுகதையில் வால்மீகி ஆசிரமத்தில் இருக்கும் சீதையும் ஊனப்பட்ட சூர்ப்பனகையும் தோழிகள் ஆகிறார்கள். காவனசர்மா என்பவர் எழுதிய சிறுகதையில் சூர்ப்பனகை சீதையிடம் ஆண்களின் ஆதிக்கத்தைப் பற்றி உணர்த்துகிறாள். தவிர நாட்டுப் பாடல்களின் மொழிபெயர்ப்புகள். ஒன்றில் நேரத்துக்கு படுக்கைக்கு வரவில்லை என்று ராமன் குறைப்பட, சீதை மாமனார் மாமியாருக்கு சேவை செய்துகொண்டிருக்கிறாள். தாமதமாக வரும் சீதையை படுக்கை அறைக்கு உள்ளே அனுமதிப்பதில்லை, கௌசல்யா வந்து சமாதானப்படுத்த வேண்டி இருக்கிறது. இன்னொன்றில் பட்டாபிஷேகத்தின்போது 14 வருஷம் தூங்காத லக்ஷ்மணன் தனக்கு தூங்க நேரமாகிவிட்டது என்று நினைவுபடுத்த வரும் நித்ராதேவியைப் பார்த்து சிரிக்கிறான். ராமன் சீதை உட்பட எல்லாருக்கும் லக்ஷ்மணன் தங்களைப் பார்த்து இளக்காரமாக நகைக்கிறான் என்று குத்துகிறது.

மாப்ளா ராமாயணம் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? கேரளத்தின் மாப்ளா முஸ்லிம்களின் நாட்டுப்பாடல்கள் போல பாடப்பட்டதாம். இன்று மறைந்துவிட்டது. பிராந்தன் (ஆம், பிராந்தன்தான்) ஹாசன்குட்டி என்பவர் ஒரு காலத்தில் இதைப் பாடித் திரிந்து கொண்டிருந்தபோது அதைக் கேட்ட டி.ஹெச். குன்ஹிராமன் நம்பியார் (T.H. Kunhiraman Nambiar) என்ற சிறுவன் மிகவும் ஆர்வமாக கிட்டத்தட்ட 700 வரிகளை மனப்பாடம் செய்திருக்கிறார். அறுபதுகளில் எம்.என். கரசேரி (M.N. Karassery) என்பவர் அதை ஆவணப்படுத்தி இருக்கிறார். இது ஹாசன்குட்டி ஆரம்பித்ததா இல்லை அதற்கு முன்பே பல காலமாக இருந்ததா என்று நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை. ரிச்மன் இங்கே ஒரு நூறு நூற்றைம்பது வரிகளைக் கொடுத்திருக்கிறார். சூர்ப்பனகையை ராமன் ஷரியா விதிப்படி உன்னை ஏற்பதற்கில்லை என்று சொல்லும் இடத்தில் நான் வாய் விட்டுச் சிரித்துவிட்டேன்.

மலையாளத்திலிருந்து தொக்குக்கப்பட்ட பிற மறுவாசிப்புகள்: குமரன் ஆசானின் கவிதை, மற்றும் லலிதா லெனின், கே. சச்சிதானந்தன் ஆகியோரின் கவிதைகள்; கே.பி. ஸ்ரீதேவி (K.B. Sridevi) என்பவர் எழுதிய சிறுகதை புதுமைப்பித்தனின்சாபவிமோசனம்” சிறுகதையை எதிரொலிக்கிறது. (1990-இல் எழுதப்பட்டிருக்கிறது) என்.எஸ். மாதவன் என்பவர் அகல்யை கதையை நவீன காலகட்டத்தில் திருப்பி எழுதி இருக்கிறார்.

கன்னடத்தில் குவெம்புவின் சூத்திர தபஸ்வி நாடகத்திலிருந்து சில பகுதிகள். சம்புகனை ராமன் கொள்வதில்லை, புகார் செய்த பிராமணனுக்குத்தான் ஆபத்து! சித்திர ராமாயணா என்ற நாடகத்திலிருந்து சில பகுதிகள் (தொன்மையான கதையை ஹெச்.எஸ். வெங்கடேச மூர்த்தி நாடகம் ஆக்கி இருக்கிறார். சூர்ப்பனகையின் சூழ்ச்சியால் ராவணனின் படத்தை சீதை வரைகிறாள், படம் உயிர் பெற்றுவிடுகிறது. சீதையைத் தழுவ விரும்பும் ராவணனுக்கு சீதை சொல்லும் யோசனை – என் மகனாகப் பிற! சந்தேகக்கார ராமன் ராவணனோடு போரிடும்போது, நான் வரைந்த படம், என் “மகன்” என்று சீதை ராவணனை காப்பாற்றப் பார்க்கிறாள்.) சில நாட்டுப் பாடல்களின் மொழிபெயர்ப்புகள்.

தமிழிலிருந்து குமுதினியின் “அந்தப்புர தபால்“, புதுமைப்பித்தனின்சாப விமோசனம்“, அம்பையின் “அடவி” சிறுகதையிலிருந்து ஒரு பகுதி, பாரதியாரின்குதிரைக்கொம்பு” என்ற ஒரு வேடிக்கைக் கதை, சிவசேகரம் என்ற இலங்கை எழுத்தாளரின் ஒரு கவிதை. அசோகமித்ரனின்உத்தர ராமாயணம்” யார் கண்ணிலும் படுவதே இல்லை என்பது எனக்கு பெரிய குறையாக இருக்கிறது.

படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

பின்குறிப்பு: இந்த புத்தகத்தை படித்துவிட்டு ஆப்ரே மேனன் எழுதிய ராமாயணத்தையும் (1954) படித்தேன். கொடுமை! கிண்டல் செய்கிறோம் என்று நினைத்துக் கொண்டு என்னத்தையோ எழுதி இருக்கிறார். பாலா ரிச்மன் போன்ற முழு வெள்ளைக்காரிக்கு ராமாயணம் பிடிபடும்போது மேனன் போன்ற அரை இந்தியர் அரை வெள்ளைக்காரருக்கு பிடிபடவில்லையே என்று நினைத்துக் கொண்டேன். மேனன் எழுதிய புத்தகம் இந்தியாவில் தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறதாம். இப்படி தடை செய்யப்பட்டிருப்பதால்தான் இதன் பேர் இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது. இதை எல்லாம் ஃப்ரீயாக விட்டுவிடவேண்டும் என்ற புரிதல் என்றுதான் இந்திய அரசுக்கு வருமோ தெரியவில்லை.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: இதிகாசங்கள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
குமுதினியின் “அந்தப்புர தபால்”
ஏ.கே. ராமானுஜனின் “300 Ramayanas
நார்லா வெங்கடேஸ்வர ராவ் எழுதிய “சீதா ஜோசியம்
புதுமைப்பித்தனின் “சாபவிமோசனம்

நார்லா வெங்கடேஸ்வர ராவ் எழுதிய “சீதா ஜோசியம்”

by

நார்லா சாஹித்ய அகாடமி விருது பெற்ற தெலுகு எழுத்தாளர். இதிகாசங்கள், தொன்மங்களை மறுவாசிப்பு செய்திருக்கிறார் என்று தெரிகிறது.

சீதா ஜோசியம் சிம்பிளான நாடகம். ராட்சதர்கள் காடுகளில் வேட்டையாடி வாழ்பவர்கள், ரிஷிகள் காட்டை எரித்து விவசாய பூமி ஆக்குபவர்கள், ராமன் தன் வம்ச பெருமை, புகழுக்காக ரிஷிகள் சொன்னபடி ராட்சதர்களை அழிக்கிறான், சீதை மட்டுமே இதை உணர்கிறாள் என்பதுதான் கரு. ஆரண்ய காண்டத்தில், ஜனஸ்தானத்தில் சீதை ராமனை இதற்காகக் கண்டிபதாக நாடகம் அமைந்திருக்கிறது. நாடகத்தில் இறுதியில் சீதை உன் வம்ச பெருமைக்காக, வறட்டு கவுரவத்துக்காக, என்னைக் கூட ஒரு நாள் கைவிட்டுவிடுவாய் என்று “ஜோசியம்” சொல்கிறாள்.

சீதை வெளுத்து வாங்குகிறாள். அங்கே ராமனை அழைக்க வரும் ரிஷிகளை சரமாரியாகத் தாக்குகிறாள். ஒரு விதத்தில் திராவிடக் கழகப் பிரசுரம் மாதிரி இருக்கிறது – அலங்காரப் பேச்சு ஒன்றுதான் இல்லை.

எனக்கு இந்த மாதிரி மறுவாசிப்புகள் எப்போதுமே பிடிக்கும். இதுவும் பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் இதுதான் நார்லாவின் சிறந்த படைப்பு, அதுவும் இந்தப் புத்தகத்துக்காகத்தான் விருது என்றால் சாஹித்ய அகாடமி எல்லாம் கொஞ்சம் அதிகப்படி. ஆனால் இந்த விருது விஷயம் கொஞ்சம் குழப்பமாக இருக்கிறது. நார்லாவுக்கு விருது கொடுக்கப்பட்ட சமயத்தில் இந்த நாடகத்தை விமர்சித்து அகாடமியில் முக்கியப் பொறுப்பில் இருந்த ஒருவர் சாஹித்ய அகாடமி பிரசுரம் ஒன்றில் ஒரு கட்டுரை வெளியிட்டாராம். அதனால் நார்லா பரிசை ஏற்பதற்கில்லை என்று சொல்லிவிட்டாராம்.

தமிழ் மொழிபெயர்ப்பை (மொழிபெயர்த்தவர் பேர் மானுவேல்) சாகித்ய அகாடமி வெளியிட்டிருக்கிறது. நான் பார்த்த பட்டியலில் விலை முப்பது ரூபாய்.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கங்கள்: இந்திய புனைவுகள், தொன்மங்கள்

இளம் கவிஞனுக்கான கடிதங்கள் – 3

வியரெஜோ, இத்தாலி
ஏப்ரல் 23, 1903

ஈஸ்டர் திருநாளுக்காக அனுப்பிய கடிதம் மூலம் எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அளித்தீர்கள். ஏனென்றால், அக்கடிதம் உங்களை பற்றிய நல்ல செய்திகளை கூறியது மற்றும் ஜேகப்ஸனின் உன்னதமான கலையை பற்றி நீங்கள் கூறிய விதம், உங்கள் வாழ்க்கையையும் அதன் கேள்விகளையும் இந்த செல்வத்தை நோக்கி நான் தவறாக வழிகாட்டவில்லை என உணர்த்தியது.

இனி ‘நீல்ஸ் லைன்’நாவல் அலங்காரமும், ஆழமும் நிறைந்த ஒரு புத்தகத்தை உங்களுக்கு திறந்து கொடுக்கும். ஒருவர் அதை மறுபடியும் வாசிக்கையில், மேலும் அதில் – வாழ்க்கையின் நுட்பமான வாசனைகளில் தொடங்கி அதன் மிகப் பெரிய கனிகள் வரை – அனைத்தும் அடங்கியிருப்பது போல தோன்றும். அந்த புத்தகத்தில் புரிந்து கொள்ள முடியாதது என்றோ, வாழப்படாதது என்றோ, நினைவுகளின் ஊசலாட்டத்தின் எதிரொலியில் அறிந்திராதது என்றோ எதுவும் இல்லை. அதில் எந்த அனுபவமும் முக்கியமற்றது அல்ல; விதியின் படி நடப்பது போல சிறு சம்பவங்களும் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளும், விதியே கூட ஒரு அகண்ட விந்தையான துகில் – அதன் ஒவ்வொரு இழையும் முடிவிலா மென்மையை கொண்ட கைகளால் எடுக்கப்பட்டு, இன்னொரு இழையின் அருகாமையில், இன்னும் நூறு இழைகளால் தாங்கப்பட்டு, வைக்கப்பட்டுள்ளது – போலிருக்கும். முதல் முறை வாசிக்கையில் நீங்கள் மிகுந்த சந்தோஷத்தை உணர்வீர்கள் மேலும் அதன் எண்ணிலடங்கா ஆச்சரியங்களை கனவிலிருப்பது போல் கடந்து செல்வீர்கள். பின்னர் இந்த புத்தகங்களை மறுபடியும் பலமுறை இதே திகைப்புடன் வாசிக்கையில், அவை தம்முடைய அற்புதமான ஆற்றல்களையும், நம்மை கவர்ந்திழுக்கும் தன்மையையும், முதல் முறை வாசிப்பதை போலவே கொஞ்சமும் இழந்துவிடுவதில்லை என்றே கூறுவேன்.

அவைகளை மேலும் மேலும் ஒருவர் அனுபவித்து, ஏதோ ஒரு விதத்தில் அவர்களின் வாழ்கை நோக்கு இன்னும் மேன்மையும் எளிமையும் பெற்று, வாழ்வின் மீதான நம்பிக்கையில் ஆழம் கூடி, அவர்களுடைய வாழ்க்கை இன்னும் மகிழ்ச்சியாகவும், சிறப்பானதாகவும் ஆனதற்காக, மேலும் மேலும் நன்றியுணர்வு கொள்வார்கள்.

அதற்கு பின்னர் நீங்கள் ‘மேரி க்ருப்பேவுடைய விதியும் ஏக்கங்களையும்’ பற்றிய அற்புதமான புத்தகத்தை வாசிக்க வேண்டும் மற்றும் ஜேகப்சனின் கடிதங்கள், நாட்குறிப்புகள் இறுதியாக முடிவிலா ஓசையுடன் நீடித்திருக்கும் ( சுமாரான மொழிபெயர்ப்பாக இருந்தாலும் கூட) அவருடைய பாடல்களை வாசிக்க வேண்டும். (இந்த காரணத்தாலேயே உங்களுக்கு என் அறிவுரை, இயன்ற போது ஜேகப்சனின் முழு தொகுப்பையும் வாங்கி வைத்துக் கொள்ளுங்கள், என்பதுதான். லீப்ஸிக் இல் உள்ள யூஜென் டைடெரிக்ஸ் பதிப்பகத்தில் வந்துள்ள தொகை ஏடுகளில் அவை முழுவதும் சிறப்பாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டு கிடைக்கிறது. ஒரு தொகுப்பின் விலை ஐந்து அல்லது ஆறு மார்க்ஸ் இருக்கலாம் என எண்ணுகிறேன்).

அவருடைய, “இங்கு ரோஜாக்கள் இருந்திருக்க வேண்டும்…”(நிகரில்லா நயமும், வடிவமும் கொண்ட ஆக்கம்) என்ற கதைக்கு முன்னுரை எழுதியவரைப் பற்றிய உங்கள் கருத்து மறுக்க முடியாத உண்மை. ஆனால் உங்களிடம் ஒன்றை இப்பொழுதே வேண்டிக் கொள்கிறேன். இலக்கிய விமர்சனத்தை முடிந்த வரை குறைவாகவே வாசியுங்கள் – அவை பொருளற்று, இறுகி, கல்லாகி முடிவில் உயிரற்று போன சார்புடைய கருத்துகளோ அல்லது இன்று ஒரு கருத்தும் நாளை அதன் எதிர்மறை கருத்தும் ஓங்கி நிற்கும் வெறும் வார்த்தை விளையாட்டுகளோ தான். கலைப் படைப்புகள் முடிவில்லா தனிமையை கொண்டவை; அவற்றை அணுகுவதற்கு விமர்சனத்தை போல பயனற்ற வழி வேறெதும் இல்லை. அன்பு மட்டுமே அவற்றை தீண்டி, தாங்கி, பாரபட்சமற்று இருக்க முடியும். விவாதங்களும், கலந்தாலோசனைகளும் அல்லது அவற்றை போன்றவைகளை விட, உங்கள் மீதும், உங்களுடைய உணர்வுகள் மீதும் நம்பிக்கை வைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் பார்வையில் தவறு இருந்தால், உங்கள் அக வாழ்வின் இயல்பான வளர்ச்சி உங்களை வேறு உள்ளார்ந்த பார்வைகளுக்கு இட்டுச் செல்லும். உங்கள் முடிவுகளை அவற்றிற்கே உரிய தனிமையில், தடங்கலில்லாமல் வளர்ச்சியடைய அனுமதியுங்கள். அவைகளும் மற்ற எல்லா வளர்ச்சிகளைப் போலவே ஆழங்களிலிருந்து வெளி வர வேண்டும்; வற்புறுத்தலோ, துரிதப்படுத்துதலோ இல்லாமல். எல்லா விஷயங்களுமே முதலில் கருக்கொண்டு பிறகு பிறந்து வருகிறது. ஒவ்வொரு உணர்வின் கருவையும் முழுமையாக்கிக் கொள்ளும் – இருளில், பிரக்ஞயற்ற, சொல்லயியலா நிலையில், நம் புரிதல்கள் சென்று அடைய முடியா தொலைவில் பொறுமையுடனும், மிகுந்த தன்னடக்கத்துடனும் –அந்த கணத்திற்காக காத்திருப்பதே, ஒரு கலைஞனாக வாழ்வதற்கான பொருள் ஆகும்: படைத்தலுக்கு நிகரான புரிதலும் கொண்டவனாக.

இதை கடக்கும் நேரத்தை வைத்து கணக்கிட முடியாது, ஒரு வருடம் என்பது ஒரு பொருட்டில்லை, பத்து வருட காலம் என்பது ஒன்றுமில்லை. கலைஞனாக இருப்பது: எண்ணிக்கையிடுவதோ, கணிப்பதோ அல்ல, ஆனால் மரத்தை போல் முதிர்வுறுவதாகும். அது தன் மரச்சாறை வற்புறுத்துவதில்லை, மேலும் பிற்பாடு வேனிற்காலம் வராமல் போய்விடுமோ என அஞ்சாமல், வசந்தகால புயலில் நம்பிக்கையுடன் நிற்கிறது. வேனிற்காலம் வருகிறது. ஆனால் அது, தம்முன் முடிவற்ற காலம் விரிந்து கிடப்பதைப் போல மௌனத்தோடும் விசாலத்தோடும், காத்திருப்பவர்களை மட்டுமே வந்தடைகிறது. ஒவ்வொரு நாளும் என் வாழ்வில் அதையே கற்றுக் கொள்கிறேன், வலியுடன் அதை கற்றுக் கொள்வதற்காக நன்றியோடிருக்கிறேன்: பொறுமையில் தான் சகலமும் உள்ளது.

ரிச்சர்ட் டெஹ்மல்: அவருடைய புத்தகங்களில் இருந்து கிடைத்த அனுபவத்தை வைத்து (அந்த மனிதனிடமும் தனிப்பட்ட முறையில் சிறிது காலம் பழக கிடைத்த அனுபவத்திலும்) சொல்வது என்னவென்றால், எப்பொழுதெல்லாம் அவருடைய மிக அழகாக எழுதப்பட்ட பக்கத்தை வாசிக்கிறேனோ, அதற்கு அடுத்த பக்கத்திலேயே மொத்த உணர்வையும் அழித்து அந்த மேன்மையை தகுதியற்றதாக மாற்றிவிடுவாரோ என அஞ்சுவேன். அவருடைய இயல்பை நீங்கள் மிக சரியான சொற்றொடர் கொண்டு குறிப்பிட்டீர்கள்; “விரக தாபத்திலேயே வாழும், எழுதும் மனிதர்”. உண்மையில் அந்த எழுத்தாளரின் அனுபவங்களும் நம்பமுடியாத அளவிற்கு காமத்திற்கு, அதன் வலிகளுக்கும், இன்பத்திற்கும், அருகாமையில் உள்ளது. அவ்விரு கூறுகளும் ஏக்கத்தின் மற்றும் பேரின்பத்தின் வேறு வடிவங்களே. “விரக தாபம்”என்பதற்கு பதிலாக “காமம்”என்று ஒருவர் குறிப்பிடுவாறென்றால் – அந்த வார்த்தையின் தூய, மகத்தான பொருளில், மதம் இணைத்து வைத்த பாவம் இல்லாமல் – அவருடைய கலை மிக சிறப்பானதாகவும், முடிவற்றதாகவும் இருக்கும். அவருடைய கவித்திறமை சிறப்பானது, ஆதார இயல்புணர்வைப் போல வலிமையானது. அது தனக்கேயான தணியாத தாளத்துடன் அவருள் இருந்து எரிமலையைப் போல வெடித்து வெளி வருகிறது.

ஆனால் அவருடைய ஆற்றல் எப்பொழுதும் நேரடியாகவும், பாவனையற்றும் இருப்பது போல் தோன்றவில்லை. (ஆனால் அது தான் ஒரு படைப்பாளி நேரிடும் மிகவும் கடினமான பரீட்சை: அவன் சகல நேரங்களிலும் தன்னுடைய சிறந்த பண்புகளைப் பற்றிய பிரக்ஞை யற்றவனாக இருத்தல் வேண்டும், அவற்றின் சார்பற்ற தன்மையையும், களங்கமின்மையையும் தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்றால்!). இறுதியில் அவருள் இருந்து வெடித்து வெளிவந்து காமத்தை அடைகையில், அதன் தேவைக்கு குறைவான தூயத்தன்மை உடைய ஒருவனை அவரில் கண்டடைகிறது. முதிர்ந்த, அப்பழுக்கற்ற காமத்திற்கு பதிலாக, அது மனிதத்தால் உருவாகாமல், வெறும் ஆணால் உருவான உலகை காண்கிறது. அவ்வுலகில் புணர்ச்சிக்கான எத்தனிப்பும், இடியோசைகளும், அமைதியின்மையும் கொண்டு, ஆணின் முன்முடிவுகளாலும், அகங்காரத்தாலும் உருச்சிதைக்கப்பட்ட, பாரம் கொண்ட அன்பே உள்ளது. அவர் மனிதனாக இல்லாமல் வெறும் ஆணாக மட்டுமே அன்பு செலுத்துவதால், அவருடைய காம உணர்வுகளில், வன்மம் கொண்ட, கட்டற்ற, காலத்திற்குட்பட்ட, நித்தியத்தன்மையற்ற ஏதோவொறு குறுகிய தன்மை, படைப்புகளை குறுக்கி தீர்க்கமற்றதாகவும், ஐயமுடையதாகவும் மாற்றி விடுகிறது. இருந்தாலும் கூட, அதில் சிறப்பானவைகளை ஒருவர் ஆழ்ந்து வாசித்து மகிழலாம். டெஹ்மலின் எல்லையற்ற பயமும், குழப்பமும், ஒழுக்கக்கேடும் நிறைந்த உலகத்தை பற்றிக் கொண்டு, அதில் தன்னை தொலைத்து விடக் கூடாது. அவை – ஒருவரை காலத்திற்குட்பட்ட ஆசைகளை விட பல மடங்கு அலைக்கழித்து ஆனால் மகத்துவத்துவத்தை அடையும் வாய்ப்பையும், என்றைக்குமான தைரியத்தையும் அளிக்கும் – யதார்த்த விதிகளை போன்றவை அல்ல.

இறுதியாக நான் எழுதிய புத்தகங்களை நீங்கள் வாசித்து இன்புறுவதற்காக அனுப்ப மிகவும் ஆசைப் படுகிறேன். ஆனால் நான் ஒரு ஏழை மற்றும் என் புத்தகங்கள் பதிப்பிக்கப் பட்ட உடனேயே அவை என்னுடையவை அல்ல. அவற்றை எனக்காக வாங்கி , ஆசைப்பட்டபடி அதை கருணையுடன் வாசிப்பவர்களுக்கு கொடுப்பதற்கு கூட என்னால் முடிவதில்லை.

அதனால், இன்னொரு துண்டு காகிதத்தில், என் சமீபத்திய புத்தகங்களின் தலைப்புகளையும் (அதன் பதிப்பாளர்களையும்) உங்களுக்கு எழுதி அனுப்புகிறேன் (புதிதாக – மொத்தத்தில் 12 அல்லது 13 புத்தகங்கள் பதித்திருப்பேன் என எண்ணுகிறேன்). நீங்களே அதில் ஒன்றோ, இரண்டோ இயன்ற பொழுது வாங்கிக் கொள்ளுங்கள் என விட்டு விடுகிறேன்.

உங்கள் கைகளில் என் புத்தகங்கள் வந்து சேரும் என்பதை நினைத்து மகிழ்ச்சி கொள்கிறேன்.
மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.

உங்களுடைய,
ரெய்னர் மரியா ரில்கே.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: மொழிபெயர்ப்புகள், முத்துகிருஷ்ணன் பதிவுகள்

தொடர்புள்ள சுட்டிகள்: கடிதம் 1, கடிதம் 2

இரு தளங்கள்

by

ஆம்னிபஸ் தளத்தில் ஒரு குழுவாக சேர்ந்து புத்தகங்களைப் பற்றி எழுதி வருகின்றனர். கிரி, மற்றும் நட்பாசைத் தவிர மற்றவர்களை எனக்குத் தெரியவில்லை. நான் மிஸ் செய்யாமல் படிக்கும் தளம்.

இங்கே ரெகுலராக வருபவர்கள் ரெங்கசுப்ரமணியின் பேரை பின்னூட்டங்களில் பார்த்திருக்கலாம். இப்போது அவரும் ஒரு தளத்தில் புத்தகங்களைப் பற்றி எழுத ஆரம்பித்திருக்கிறார். ஆரம்பமே சிறப்பாக இருக்கிறது. அதுவும் அசோகமித்ரனைப் பற்றி இருப்பது இன்னும் சந்தோஷம் (ஒற்றன், 18-ஆம் அட்சக்கோடு). வாழ்த்துக்கள்!


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: மற்றவை

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
ஆம்னிபஸ் தளம்
ரெங்கசுப்ரமணியின் தளம்

இளம் கவிஞனுக்கான கடிதங்கள் – 2

வியரெஜோ, இத்தாலி
ஏப்ரல் 5, 1903

பிப்ரவரி 24 அன்று எழுதி அனுப்பிய உங்களுடைய கடிதத்திற்கு தாமதமாக இன்று பதிலளிப்பதற்கு என்னை மன்னிக்க வேண்டுகிறேன். இத்தனை காலமும் உடல் நலமற்று இருந்தேன், நோய்வாய்ப்பட்டு என்று சொல்ல இயலாது, ஆனால் இன்ஃப்ளுயென்ஸா போன்ற உடல் தளர்ச்சியால் எந்த காரியத்தையும் செய்ய முடியாமல் இருந்தேன். என் உடல்நிலை இறுதி வரை முன்னேற்றம் கொள்ளாததால், தெற்கு கடற்கரை பகுதிக்கு வந்தேன், அதன் நலத்தன்மை மீண்டுமொருமுறை எனக்கு உதவியது. ஆனால் நான் இன்னும் முழுமையாக குணமடையவில்லை, எழுதுவது கடினமாக உள்ளது. ஆதலால் நான் அனுப்ப ஆசைப்பட்ட உங்களுக்கான கடிதத்திற்கு பதிலாக இந்த ஒருசில வரிகளை நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

நிச்சயமாக, உங்களுடைய ஒவ்வொரு கடிதமும் எனக்கு மனமகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. இந்த பதில் உங்களுக்கு மிகவும் பழக்கப்பட்டு போயிருக்கலாம், அதனாலேயே நீங்கள் பல நேரங்களில் வெறுங்கையுடன் திரும்பிச் செல்லலாம்; ஏனென்றால் முடிவில் முக்கியமான, ஆழ்ந்த விஷயங்களில் நாம் சொல்ல இயலா தனிமையில் தான் உள்ளோம்; ஒரு மனிதன் மற்றொனுவனுக்கு வெற்றிகரமாக உபதேசமோ அல்லது உதவியோ செய்து முடிக்க பல சம்பவங்கள் ஒன்று பட்டு சரியாக நடந்தேற வேண்டியுள்ளது.

இன்று உங்களுக்கு இன்னும் இரண்டு விஷயங்களை சொல்ல நினைக்கிறேன்.
முரண்நகை: உங்களை கட்டுப்படுத்த அதை அனுமதிக்காதீர்கள், முக்கியமாக படைப்பூக்கமற்ற காலங்களில். உங்கள் படைப்பாற்றல் உச்சத்தில் இருக்கும் பொழுது அதை உபயோகப்படுத்த முயலுங்கள், வாழ்க்கையை புரிந்து கொள்வதற்கு கிடைத்த மேலுமொரு வழியாக. தனித்து நேர்மையாக உபயோகித்தால், அதுவும் மிகவும் மேன்மையானது தான், அதற்காக குற்றமுணர்ச்சி கொள்ள தேவையில்லை. ஆனால் அதன்பால் மிகவும் பரிச்சியத்தையும், கட்டுப்பாடின்மையையும் நீங்கள் உணர ஆரம்பித்தால், அந்த பரிச்சயத்தை கண்டு அச்சமடைந்தால், முன்நிற்கையில் அவை சிறுமைப்பட்டு உதவியற்று போகும், இன்னும் சிறந்த, கருத்தாழம் மிக்க பொருட்கள் மீது உங்கள் கவனத்தை செலுத்துங்கள். காரண காரியங்களின் ஆழங்களை தேடுங்கள்: அங்கே முரண்நகை இறங்குவதேயில்லை – மகத்துவத்தின் விளிம்பில் வருகையில் இங்ஙனம் உலகை புரிந்து கொள்வது உங்கள் இருப்பின் தேவையால் உருவானதா என கண்டு பிடியுங்கள். மகத்தான விஷயங்களுடைய பாதிப்பின் முன்னால் அது உங்களிலிருந்து உதிர்ந்து விடும் (தற்செயலானது என்றால்) இல்லையேல் (உங்களுடைய ஒரு பகுதி என்றால்) அது இன்னும் வலுவோடு வளர்ந்து, உங்கள் கலையை உருவக்குவதற்கான மற்றுமொரு சக்தி வாய்ந்த கருவியாக மாறிவிடும்.

இரண்டாவதாக உங்களிடம் நான் இன்று சொல்ல வருவது இது தான்: இருக்கும் அநேக புத்தகங்களில், தவிர்க்க முடியாதவை என நான் கண்டுகொண்டவை மிக சிலதே. மற்றும் அவைகளுள் இரண்டு புத்தகங்கள் நான் எங்கிருந்தாலும் எப்போதும் என்னோடு இருக்கும். இங்கே என்னருகிலேயே உள்ளன: பைபிள் மற்றும் சிறந்த டானிஷ் கவிஞராகிய ஜென்ஸ் பீட்டர் ஜேகப்ஸனின் புத்தகங்கள். உங்களுக்கு அவருடைய படைப்புக்களை பற்றி தெரியுமா? அவை எளிதில் கிடைக்கக் கூடும் ஏனென்றால் ரிக்ளேம் யூனிவெர்ஸல் நூலகத்தால் சிறந்த மொழிபெயர்ப்புடன் அவை பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆறு சிறுகதைகள் கொண்ட சிறு தொகுப்பையும், அவருடைய நாவல் ‘நீல்ஸ் லைன்’வாங்கிவிட்டு, முதல் சிறுகதையான ‘மோஜென்ஸ்’வாசிக்க ஆரம்பியுங்கள். ஒரு முழு உலகம், அதன் சந்தோஷங்கள், நிறைவு, கற்பனைக்கு எட்டாத விசாலம் ஆகியவற்றால் சூழ்ந்து கொள்ளப்படுவீர்கள். அந்த புத்தகங்களுக்கு உள்ளே சிறிது காலம் வாழுங்கள், அவைகளிலிருந்து வாசிக்க தகுந்தது எவை என கற்றுக் கொள்ளுங்கள், ஆனால் எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமாக அவைகளை நேசிக்கக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் வாழ்க்கை எவ்வழி சென்றாலும் அந்த நேசம் அயிரம் மடங்காக உங்களுக்கு திரும்பக் கிடைக்கும் – உங்களுடைய வாழ்க்கையை நெய்யும் மிக முக்கியமான இழைகளாகிய அனுபவங்களுக்கும், ஏமாற்றங்களுக்கும், மகிழ்ச்சிகளுக்கும் மத்தியில் அவை இன்னொரு இழையாக கூடிவிடும்.

படைப்பின் சாரத்தையும், அதன் ஆழங்களையும் மற்றும் நித்தியத்தன்மையையும் எனக்கு அளித்தவர்கள் யார் என சொல்ல வேண்டி வந்தால் நான் உரைப்பது இரு பெயர்களை மட்டுமே: ஜேகப்ஸன் மற்றும் அகஸ்ட் ரோடின், வாழும் கலைஞர்களுள் நிகரில்லா சிற்பி.

உங்களுடைய முயற்சிகள் வெற்றியடைய வாழ்த்துக்கள்.

உங்களுடைய,
ரெய்னர் மரியா ரில்கே.

முதல் பகுதி இங்கே.

ஜெயமோகன் தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதைகள்

by

ஜெயமோகன் தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதைகளின் லிஸ்ட் என்னுடைய reference-களில் ஒன்று. தோழி அருணா இந்த சிறுகதைகளுக்கு சுட்டி கொடுத்திருக்கிறார். எல்லா கதைகளுக்கும் இன்னும் சுட்டி கிடைக்கவில்லை. கிடைக்கும்போது அருணாவோ நானோ செந்திலோ அப்டேட் செய்கிறோம். Formatting பிரச்சினையால் இத்தனை நாள் பதிவை வெளியிடாமல் வைத்திருந்தேன், இதற்கு மேல் பொறுமை இல்லை. dt, dd syntax ஏன் சரியாக வேலை செய்யவில்லை என்று தெரியவில்லை. யாருக்காவது என்ன பிரச்சினை என்று தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்.

அருணாவின் வார்த்தைகளில்:

ஊட்டி முகாமிற்காக புதுமைப்பித்தன், கு. அழகிரிசாமி, லா.ச.ரா. மற்றும் தி.ஜா.வின் படைப்புகளை படிக்கும் முயற்சியில், ஜெ.மோவின் பரிந்துரை சிறுகதைகளை முதலில் படிக்கலாம் என்று எடுத்தேன். முன்னரே அனுப்பிய இந்த சுட்டியில் இன்று மேலும் ஒரு 15 சிறுகதைக்கு மேலேயே இணையத்தில் கிடைத்தது. அழியாச்சுடர் ராம் விட்டு போனவைகளை சீக்கிரமே ஏற்றுவார் என நம்புவோம். நான் பெரும்பாலும் அழியாச்சுடர், openreadingroom மற்றும் சுல்தானின் வலைத்தளங்களில் (நாஞ்சில்நாடன், வண்ணதாசன்) இருந்தே எடுத்தேன். உங்களுக்கு வேறேதேனும் தெரியுமானால் சொல்லுங்கள். தேடிப் பார்க்கலாம்.

அ. மாதவையா – கண்ணன் பெருந்தூது [தமிழின் முதல் சிறுகதை]
சுப்ரமணிய பாரதிரயில்வே ஸ்தானம்
புதுமைப்பித்தன் [புதுமைப்பித்தன் கதைகள், காலச்சுவடு]
கடவுளும் கந்தசாமிப் பிள்ளையும்
கயிற்றரவு
செல்லம்மாள்
சிற்பியின் நரகம்
கபாடபுரம்
ஒரு நாள் கழிந்தது
அன்றிரவு
சாமியாரும் குழந்தையும் சீடையும்
காலனும் கிழவியும்
சாப விமோசனம்
வேதாளம் சொன்ன கதை
பால்வண்ணம் பிள்ளை
மௌனி [மௌனியின் கதைகள்]
அழியாச்சுடர்
பிரபஞ்ச கானம்
மாறுதல்
கு.ப. ராஜகோபாலன் [கு.ப. ராஜகோபாலன் கதைகள்]
சிறிது வெளிச்சம்
விடியுமா
ஆற்றாமை
பண்ணைச் செங்கான்
ந. பிச்சமூர்த்தி [ந. பிச்சமூர்த்தி படைப்புகள். மருதா பதிப்பகம்]
காவல்
அடகு
விதை நெல்
ஒரு நாள்
தாய்
ஞானப்பால்
எம்.எஸ். கல்யாணசுந்தரம் [பொன்மணல். தமிழினி]
மீன் சாமியார்
பொன் மணல்
சி.சு. செல்லப்பா
சரசாவின் பொம்மை
வெள்ளை
க.நா. சுப்ரமணியம் [கநாசு படைப்புகள். காவ்யா] – தெய்வ ஜனனம்
லா.ச. ராமாமிருதம் [லா.ச.ரா. கதைகள். வானதி]
பாற்கடல்
பச்சைக் கனவு
ஜனனி
புற்று
ராஜகுமாரி
அபூர்வ ராகம்
தெளிவத்தை ஜோசப் (ஈழ எழுத்தாளர்) – மீன்கள்
வ.அ. ராசரத்தினம் (ஈழ எழுத்தாளர்) – தோணி
எஸ். பொன்னுத்துரை (ஈழ எழுத்தாளர்) [ஆண்மை – மித்ர வெளியீடு]
அணி
ஆண்மை
கு. அழகிரிசாமி [கு. அழகிரிசாமி கதைகள் – சாகித்ய அகாதமி வெளியீடு]
அன்பளிப்பு
ராஜா வந்திருக்கிறார்
அழகம்மாள்
இருவர் கண்ட ஒரே கனவு
பெரிய மனுஷி
பாலம்மாள் கதை
சிரிக்கவில்லை
தரிசனம்
தி. ஜானகிராமன் [தி. ஜானகிராமன் படைப்புகள், ஐந்திணை]
தீர்மானம்
சிலிர்ப்பு
பாயசம்
பரதேசி வந்தான்
கடன் தீர்ந்தது
கோதாவரிக் குண்டு
தாத்தாவும் பேரனும்
மாப்பிள்ளைத் தோழன்
கி. ராஜநாராயணன் [கி. ராஜநாராயணன் கதைகள், அகரம்]
கன்னிமை
பேதை
கோமதி
கறிவேப்பிலைகள்
நாற்காலி
புவனம்
அரும்பு
நிலைநிறுத்தல்
மு. தளையசிங்கம் (ஈழ எழுத்தாளர்)
தொழுகை
ரத்தம்
கோட்டை
சுந்தர ராமசாமி [காகங்கள், சுரா கதைகள் – காலச்சுவடு]
ஜன்னல்
வாழ்வும் வசந்தமும்
பிரசாதம்
பல்லக்குத் தூக்கிகள்
ரத்னாபாயின் ஆங்கிலம்
கோயில் காளையும் உழவு மாடும்
காகங்கள்
கொந்தளிப்பு
அசோகமித்திரன் [அசோகமித்திரன் கதைகள், கவிதா ]
விமோசனம்
காத்திருத்தல்
காட்சி
பறவை வேட்டை
குழந்தைகள்
காலமும் ஐந்து குழந்தைகளும்
புலிக்கலைஞன்
காந்தி
பிரயாணம்
பார்வை
மாறுதல்
குகை ஓவியங்கள்
பிரமிள் (ஈழ எழுத்தாளர்) [பிரமிள் படைப்புகள், அடையாளம் வெளியீடு]
காடன் கண்டது
நீலம்
சார்வாகன் [எதுக்குச் சொல்றேன்னா…, க்ரியா] – யானையின் சாவு
வல்லிக்கண்ணன் – சிவப்புக்கல் மூக்குத்தி
எம்.வி. வெங்கட்ராம்பைத்தியக்காரப் பிள்ளை
ந. முத்துசாமி
நீர்மை
செம்பொனார்கோயிலுக்கு போவது எப்படி
படுகளம்
பிற்பகல்
அ. முத்துலிங்கம் (ஈழ எழுத்தாளர்) [அ. முத்துலிங்கம் கதைகள், தமிழினி]
கறுப்பு அணில்
ரி
கொழுத்தாடு பிடிப்பேன்
ஒட்டகம்
ராகு காலம்
பூமாதேவி
சா. கந்தசாமி [சா. கந்தசாமி கதைகள், கவிதா]
தக்கையின் மீது நான்கு கண்கள்
ஹிரண்யவதம்
சாந்தகுமாரி
ஆதவன்
ஒரு பழைய கிழவரும் புதிய உலகமும்
முதலில் இரவு வரும்
சிவப்பாய் உயரமாய் மீசை வச்சுக்காமல்
லேடி
ஜி. நாகராஜன் [ஜி. நாகராஜன் படைப்புகள், காலச்சுவடு]
டெரிலின் ஷர்ட்டும் எட்டுமுழ வேட்டியும் அணிந்த மனிதர்
யாரோ முட்டாள் சொன்ன கதை
கிருஷ்ணன் நம்பி [கிருஷ்ணன் நம்பி கதைகள்]
மருமகள் வாக்கு
தங்க ஒரு
சத்திரத்து வாசலில்
ஆர். சூடாமணி – டாக்டரம்மா அறை
இந்திரா பார்த்தசாரதி
குதுப்மினாரும் குழந்தையின் புன்னகையும்
இளஞ்செழியன் கொடுத்த பேட்டி
ஒரு கப் காப்பி
ஆ. மாதவன் [ஆ. மாதவன் கதைகள், தமிழினி]
நாயனம்
பூனை
பதினாலு முறி
புறா முட்டை
தண்ணீர்
அன்னக்கிளி
சுஜாதா [தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதைகள், உயிர்மை]
நகரம்
குதிரை
மாஞ்சு
ஓர் உத்தம தினம்
நிபந்தனை
விலை
எல்டொரோடா
ஜெயகாந்தன் [ஜெயகாந்தன் சிறுகதைகள், கவிதா]
யாருக்காக அழுதான்?
குருபீடம்
எங்கோ யாரோ யாருக்காகவோ
நான் என்ன செய்யட்டும் சொல்லுங்கோ
நான் ஜன்னலருகே உட்கார்ந்திருக்கிறேன்
முன்நிலவும் பின்பனியும்
அக்கினிப் பிரவேசம்
இறந்த காலங்கள்
சு. சமுத்திரம்
திரிசங்கு நரகம்
மானுடத்தின் நாணயங்கள்
பனையேறி குடும்பத்தில் பிறந்தவள்
தோப்பில் முகம்மது மீரான்
வட்டக் கண்ணாடி
சுருட்டுப்பா
அனந்தசயனம் காலனி
மா. அரங்கநாதன்
சித்தி
மெய்கண்டார் நிலையம்
வண்ணதாசன் [வண்ணதாசன் கதைகள்]
தனுமை
நிலை
சமவெளி
தோட்டத்திற்கு வெளியிலும் பூக்கள்
போய்க் கொண்டிருப்பவள்
வடிகால்
வண்ணநிலவன் [வண்ணநிலவன் கதைகள்]
எஸ்தர்
பலாப்பழம்
துன்பக் கேணி
மிருகம்
நாஞ்சில்நாடன் [நாஞ்சில்நாடன் கதைகள், தமிழினி]
பாம்பு
வனம்
மனகாவலப்பெருமாள் பிள்ளை பேத்தி மறுவீடும் வெஜிடபிள் பிரியாணியும்
பாலம்
சாலப் பரிந்து
அ. யேசுராஜா (ஈழ எழுத்தாளர்) [தொலைவும் இருப்பும், அலை வெளியீடு] – ஓர் இதயம் வெறுமை கொள்கிறது
பூமணி [பூமணி கதைகள், ராஜராஜன் பதிப்பகம்]
நொறுங்கல்
தகனம்
கரு
பிரபஞ்சன் [பிரபஞ்சன் கதைகள், கவிதா]
மனசு
கருணையினால்தான்
அப்பாவின் வேட்டி
ராஜேந்திர சோழன் [ராஜேந்திர சோழன் கதைகள், தமிழினி]
பாசிகள்
புற்றில் உறையும் பாம்புகள்
வெளிப்பாடுகள்
திலீப்குமார் [திலீப்குமார் கதைகள், க்ரியா]
தீர்வு
மூங்கில் குருத்து
கடிதம்
அக்ரஹாரத்தில் பூனை
சுரேஷ் குமார இந்திரஜித் [சுரேஷ்குமார இந்திரஜித் கதைகள், காலச்சுவடு]
விரித்த கூந்தல்
பிம்பங்கள்
விமலாதித்த மாமல்லன்சிறுமி கொண்டு வந்த மலர்
அம்பை [வீட்டின் மூலையில் ஓர் சமையலறை, க்ரியா]
அம்மா ஒரு கொலை செய்தாள்
வீட்டின் மூலையில் ஒரு சமையலறை
கறுப்புக் குதிரைச் சதுக்கம்
கந்தர்வன் [கந்தர்வன் கதைகள், வம்சி புக்ஸ்]
சாசனம்
காளிப்புள்ளே
கதை தேசம்
பத்தினி
உயிர்
மங்களநாதர்
கோபிகிருஷ்ணன்
மொழி அதிர்ச்சி
காணி நிலம் வேண்டும்
ச. தமிழ்ச்செல்வன் [ச. தமிழ்ச்செல்வன் கதைகள், கலைஞன்]
வெயிலொடு போய்
வாளின் தனிமை
ரஞ்சகுமார் (ஈழ எழுத்தாளர்) [மோகவாசல் – யதார்த்தா, யாழ்ப்பாணம்]
கவரக்கொயாக்கள்
கோளறு பதிகம்
கோசலை
சட்டநாதன் (ஈழ எழுத்தாளர்) [சட்டநாதன் கதைகள் – சவுத் ஏசியன் புக்ஸ்]
மாற்றம்
நகர்வு
திசேரா (ஈழ எழுத்தாளர்) – நோகாத உயிரும் நில்லாத வாழ்க்கையும்
உமா வரதராஜன் (ஈழ எழுத்தாளர்) – அரசனின் வருகை
விக்ரமாதித்யன் [திரிபு, வஉசி நூலகம்] – திரிபு
எக்பர்ட் சச்சிதானந்தம்
நுகம்
பிலிப்பு
பாவண்ணன்
பேசுதல்
முள்
சுப்ரபாரதிமணியன்
ஒவ்வொரு ராஜகுமாரிக்குள்ளும்
உறைவிடங்கள்
கோணங்கி [மதினிமார்கள் கதை – அகரம், கொல்லனின் ஆறு பெண்மக்கள்- வம்சி புக்ஸ்]
மதினிமார்கள் கதை
கோப்பம்மாள்
கம்மங்கதிர்
கருப்பன் போன பாதை
கறுத்த பசு
தாத்தாவின் பேனா
மலையின் நிழல்
கறுப்பு ரயில்
ஜெயமோகன் [ஜெயமோகன் கதைகள், உயிர்மை]
திசைகளின் நடுவே
போதி
படுகை
மாடன் மோட்சம்
கடைசி முகம்
முடிவின்மைக்கு அப்பால்
எஸ். ராமகிருஷ்ணன் [எஸ். ராமகிருஷ்ணன் கதைகள், கிழக்கு]
தாவரங்களின் உரையாடல்
வேனல் தெரு
பறவைகளின் சாலை
எம். யுவன் [ஒளிவிலகல் – காலச்சுவடு, ஏற்கனவே – உயிர்மை பதிப்பகம்]
தாயம்மா பாட்டி சொன்ன நாற்பத்தொரு கதைகள்
ஒளிவிலகல்
ஊர்சுற்றிக் கலைஞன்
அவரவர் கதை
நார்ட்டன் துரையின் மாற்றம்
கடல் கொண்ட நிலம்
பிரேம் ரமேஷ்
கனவில் பெய்த மழையைப் பற்றிய இசைக்குறிப்புகள்
மூன்று பெர்நார்கள்
பொ. கருணாகரமூர்த்தி (ஈழ எழுத்தாளர்) [கிழக்கு நோக்கிய சில மேகங்கள் – ஸ்நேகா, பொ. கருணாகரமூர்த்தி கதைகள் – உயிர்மை]
கிழக்கு நோக்கிய சில மேகங்கள்
கலைஞன்
பவா செல்லத்துரை [சத்ரு – வம்சி புக்ஸ்]
ஏழுமலை ஜமா
ஓணான் கொடி சுற்றிய ராஜாம்பாள் நினைவுகள்
சு. வேணுகோபால் [கூந்தப்பனை, களவுபோகும் புரவிகள் – தமிழினி]
மறைந்த சுவடுகள்
மீதமிருக்கும் கோதும் காற்று
களவு போகும் புரவிகள்
தங்கமணல்
உமா மாகேஸ்வரி [மரப்பாச்சி – தமிழினி, தொலைகடல் – தமிழினி]
மரணத்தடம்
மரப்பாச்சி
யூமா வாசுகி [தமிழினி]
வேட்டை
உயிர்த்திருத்தல்
ஜனனம்
வேல. ராமமூர்த்தி [இருளப்பசாமியும் இருபத்தொரு கிடாய்களும் – அகரம்]
அன்னமயில்
இருளப்பசாமியும் இருபத்தொரு கிடாய்களும்
பெருமாள் முருகன்
நீர் விளையாட்டு
திருச்செங்கோடு
எம். கோபாலகிருஷ்ணன் {சூத்ரதாரி} [பிறிதொரு நதிக்கரை, வைகறை]
ஒற்றைச்சிறகு
வலியின் நிறம்
கண்மணி குணசேகரன் [ஆதண்டார் கோயில் குதிரை, தமிழினி பதிப்பகம்]
வண்ணம்
ஆதண்டார் கோயில் குதிரை
அழகிய பெரியவன் [தீட்டு – தமிழினி]
விலங்கு
வனம்மாள்
லட்சுமணப்பெருமாள் [பாலகாண்டம் – தமிழினி]
கதைசொல்லியின் கதை
நீதம்

இளம் கவிஞனுக்கான கடிதங்கள் – ரெய்னர் மரியா ரில்கே

ரெய்னர் மரியா ரில்கே 1875 முதல் 1926 வாழ்ந்த ஜெர்மன் கவிஞர். அவருடைய பல நூறு படைப்புகளாகிய கவிதைகளை போல அவர் பிறருக்கு எழுதிய கடிதங்களும் சிறப்புப் பெற்றவை. அவற்றில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது, 1902 முதன் 1908 வரை ஃப்ரான்ஸ் கப்பஸ் என்ற 19 வயது நிரம்பிய ‘வியன்னா இராணுவ கல்லூரியின்’ மாணவருக்கும் அக்கல்லூரியின் முன்னாள் மாணவரான ரில்கே எழுதிய கடிதங்களாகும். இக்கடிதங்கள் பதட்டத்துடன் வாழ்க்கையை எதிர்நோக்கும் ஒரு மாணவனுக்கு ஒரு ஆசிரியருமாகிய நண்பர் கூறும் அறிவுரையை போல அமைந்துள்ளன.

1929இல், ரில்கேயின் மரணத்திற்கு பின் மூன்று வருடங்கள் கழித்து கப்பஸால் தொகுக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டது.

முதல் கடிதம்

பாரீஸ்,
பிப்ரவரி 17, 1903

அன்புள்ள ஐயா,
உங்கள் கடிதம் சில நாட்களுக்கு முன் வந்து சேர்ந்தது. நீங்கள் என் மேல் வைத்துள்ள பெரும் நம்பிக்கைக்கு நன்றி சொல்ல விரும்புகிறேன். அவ்வளவே என்னால் செய்ய இயலும். உங்களுடைய கவிதை வரிகளை விவாதிக்க எடுக்கப்படும் எவ்வித எத்தனிப்பும் எனக்கு அன்னியமானது. விமர்சனங்களை போல் ஒரு கலைப்படைப்பை மிக குறைவாகதொட்டுச் செல்வது வேறொன்றுமில்லை [அவை எப்பொழுதும் இறுதியில் புரிதல்களில் போய் முடிந்து விடுகின்றன]. விஷயங்கள் எளிதில் உணரக்கூடியதாகவோ அல்லது விளக்கக் கூடியதாகவோ இருக்கும் என நாம் நம்ப வேண்டும் என்ற மற்றவர்களின் விருப்பத்திற்கு மாறாக, அவை அப்படி இருப்பதில்லை. பெரும்பான்மையான அனுபவங்கள் விளக்க முடியாதவை, அவை எந்த சொல்லும் நுழைந்திராத வெளியில் ஏற்படுபவை. மற்றும் மற்ற எல்லாவற்றையும் விட விளக்க முடியாதென்பது, துரிதமாக கடந்து போகும் நமது சிறுவாழ்கையை காட்டிலும் பெரிய வாழ்வை தாங்கிக் கொண்டிருக்கும், புதிர் மிகுந்த இருப்புகளாகிய, கலைப் படைப்புகளேயாகும்.

மேலே குறிப்பிட்டவற்றை முன்னுரையாக வைத்து, நான் உங்களிடம் சொல்வது: அமைதியான ரகசிய அந்தரங்கத்தின் ஊற்றுகளை கொண்டிருந்தாலும், உங்களுடைய கவிதைகள் அவைகளுக்கென்று ஒரு நடையை கொண்டனவை அல்ல. அதை, உங்களுடைய இறுதி கவிதையான, “என் ஆத்மா”வில் மிகவும் உணர்கிறேன். அங்கே, உங்களுக்கென்று சொந்தமான ஏதோ ஒன்று வார்த்தையாகவும், இன்னிசையாகவும் மாற முயற்சிக்கிறது. “லீயோபார்டிக்கு” என்ற அற்புதமான கவிதையில் அந்த மகத்தான, தனித்த ஆளுமையின் மேல் ஒரு விதமான சகோதரத்துவ உணர்வு ஏற்படுவது போலுள்ளது. அப்படி இருந்தும், அக்கவிதைகள் தம்முள் ஒன்றாக சேர்ந்து வேறெதுவும் ஆக மாறவில்லை, தனித்து நின்றும் எதுவுமாகவில்லை, இறுதி கவிதை மற்றும் லீயோபர்டிக்கு என்ற கவிதையும் கூட. அவைகளுடன் சேர்த்து நீங்கள் அனுப்பியிருந்த கடிதம், உங்கள் கவிதைகளை படிக்கும் போது நான் உணர்ந்த பல பிழைகளை கண்டு கொள்ள உதவியது, என்றாலும், என்னால் அவற்றை திட்டவட்டமாக குறிப்பிட்டு சொல்ல இயலாது.

உங்களுடைய கவிதைகள் நன்றாக இருக்கின்றனவா என கேட்டிருந்தீர்கள். நீங்கள் என்னிடம் கேட்கிறீர்கள். இதற்கு முன் மற்றவர்களிடம் கேட்டிருப்பீர்கள். பத்திரிக்கைகளுக்கு அனுப்பியிருப்பீர்கள். உங்கள் படைப்புகளை பதிப்பாளர்கள் நிராகரிக்கும் போது, மற்றவர்களின் கவிதைகளுடன் ஒப்பிட்டு பார்த்து வருந்தியிருப்பீர்கள். நீங்கள், ( என் அறிவுரை உங்களுக்கு வேண்டும் என நீங்கள் கேட்டதால்), இப்படிப்பட்ட செயல்களை செய்யாதீர்கள் என வேண்டிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். நீங்கள் வெளியில் தேடுகிறீர்கள், அதைத் தான் தற்பொழுது அநேகமாக தவிர்க்க வேண்டும். உங்களுக்கு அறிவுரையோ, உதவியோ வழங்குபவர்கள் யாருமில்லை – யாருமேயில்லை. நீங்கள் ஒன்று மட்டுமே செய்ய வேண்டும். உங்களுக்குள் பயணம் செல்லுங்கள். உங்களை எழுத ஆணையிடும் காரணியை கண்டுபிடியுங்கள். அது தன் வேர்களை உங்கள் இதயத்தின் அடி ஆழங்களுக்குள் பரப்பியிருக்கிறதா என பாருங்கள். நீங்கள் எழுதுவதை தடை செய்தால், உயிரை விட்டு விடுவீர்களா என்ற கேள்விக்கான பதிலை உங்களிடமே கேட்டுக் கொள்ளுங்கள். இவையெல்லாவற்றையும் விட, இரவின் அமைதிப் பொழுதில் இந்த கேள்வியை உங்களிடமே கேளுங்கள்: நான் அவசியம் எழுத வேண்டுமா? ஒரு ஆழ்ந்த பதிலுக்காக உங்களுக்குள் துருவிச் சென்று கேளுங்கள். அந்த பதில் ஒப்புதலோடு ரீங்கரித்தால், மிக முக்கியமான அக்கேள்வியை நீங்கள், “ஆமாம், கட்டாயமாக” என்ற எளிய பதிலுடன் எதிர் கொண்டால், உங்கள் வாழ்கையை இந்த நிர்பந்தத்திற்கு ஏற்ப உருவாக்குங்கள். உங்கள் வாழ்கை, அதன் மிகவும் அடங்கிய, அலட்சியமான பொழுதுகளில் கூட, இந்த உந்துதலின் அடையாளமாகவும், சாட்சியாகவும் இருக்க வேண்டும். அடுத்து, இயற்கையின் அருகாமையில் வாருங்கள். இதுவரை எவரும் முயற்சித்ததே இல்லை என்பதைப் போல, நீங்கள் பார்த்ததையும், உணர்ந்ததையும், நேசித்ததையும், இழந்ததையும் சொல்ல முயலுங்கள். காதல் கவிதைகளை எழுதாதீர்கள்; மிகவும் எளிமையானதும், சாதாரணமானதுமான அத்தகைய வடிவங்களை தவிர்த்து விடுங்கள். அதில் செயல்படுவது மிகவும் கடினம். மேலான சிறந்த பாரம்பரியங்கள் பல இருக்கும் அவ்வடிவங்களில், தனித்துவம் மிக்க படைப்பை உருவாக்க அபாரமான, முதிர்ந்த திறன் வேண்டும்.

ஆதலால், இப்படிப்பட்ட பொதுவான தளங்களில் இருந்து உங்களை விடுவித்து, தினசரி வாழ்கை என்ன தருகிறதோ அதை எழுதுங்கள். உங்கள் ஆசைகளையும், சோகங்களையும் விவரியுங்கள். மனதில் கடந்து செல்லும் எண்ணங்கள் மற்றும் அழகு எது என நீங்கள் கொண்டுள்ள நம்பிக்கை, இவை எல்லாவற்றையும் இதயமுணர்ந்த, அமைதியான, நேர்மை கொண்ட, அடக்கத்துடன் விவரியுங்கள். உங்களை வெளிப்படுத்தும் போது சுற்றியுள்ள பொருட்கள், உங்களின் கனவு காட்சிகள் மற்றும் ஞாபகத்தில் உள்ள பொருட்களை பயன்படுத்துங்கள். உங்கள் தினசரி வாழ்கை வறுமையோடு இருக்கிறதென்றால், அதைக் குற்றம் சொல்லாதீர்கள், உங்களையே குற்றப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் அவ்வாழ்கையின் செல்வங்களை வெளிக் கொண்டுவர முடிந்த ஒரு கவிஞன் இல்லை என ஒப்புக் கொள்ளுங்கள். ஏனென்றால் இறைவனுக்கு ஏழ்மையென்றும், துச்சமான ஏழையென்றும் எதுவும் இல்லை. நீங்கள் ஒரு சிறையில் இருந்தாலும் கூட, அதன் சுவர்கள் உலகின் ஓசைகள் எதையும் அனுமதிக்காதென்றாலும் கூட – விலை உயர்ந்த ஆபரணம் போன்ற மதிப்பும் , ஞாபகங்களின் புதையல் கிடங்காகவும் உள்ள உங்கள் பால்யகால பொழுதுகள் உண்டல்லவா? அதில் உங்கள் கவனத்தை திருப்புங்கள். விசாலமான கடந்த காலங்களில் மூழ்கிக் கிடக்கும் உணர்ச்சிகளை மேலே எழுப்புங்கள்; உங்கள் ஆளுமை இன்னும் வலிமையோடு வளரும்; உங்கள் தனிமை விரிந்து, கடந்து போய்க்கொண்டிருக்கும் மற்ற மனிதர்களின் தூரத்து பேச்சிரைச்சல், வந்தடைய முடியாத அந்தி வெளிச்சம் நீங்கள் வாழும் இடமென்றாகும். அங்ஙனம் இந்த உள்-திரும்புதலாலும், உங்கள் உலகினுள்ளில் மூழ்குவதாலும் கவிதைகள் வெளிவந்தால், மற்றவர்களிடம் அவை நன்றாக உள்ளனவா என கேட்க எண்ண மாட்டீர்கள். பத்திரிக்கைகளுக்கு அப்படைப்புகளின் மேல் ஆர்வமேற்படுத்த மாட்டீர்கள். ஏனென்றால் அவை உங்கள் அன்பிற்குரிய இயற்கை உடமைகளாக, உங்கள் வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக, அதன் ஓர் ஓசையாக காண்பீர்கள். ஓர் கலைப் படைப்பு இன்றியமையாமையால் எழுந்தால் மட்டுமே சிறப்பாக இருக்கும். அந்த ஒரு வழி கொண்டே ஒருவர் அதை மதிப்பிட முடியும்.

ஆதலால், என்னால் உங்களுக்கு இதை தவிர வேறு அறிவுரை கூற இயலாது. அதாவது, உங்களுக்கு உள்ளே பயணித்து செல்லுங்கள்; உங்கள் வாழ்கை எவ்வளவு ஆழத்திலிருந்து பாய்கிறது என பாருங்கள், அதன் ஊற்றில், நீங்கள் படைக்க வேண்டுமா என்ற கேள்விக்கான விடையை கண்டடைவீர்கள். அந்த பதிலின் பொருளை புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்காமல், உங்களுக்காகவே கொடுக்கப்பட்டது என எண்ணி ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். ஒரு வேளை, நீங்கள் ஒரு கவிஞனாக ஆவதற்கு பணிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என்று அறிவீர்கள். அதை உங்கள் விதி என ஏற்று வெளியில் இருந்து என்ன வெகுமதி கிடைக்கும் என ஒரு போதும் கேட்காமல், அதன் பாரத்தையும், மேன்மையையும் தாங்கிக் கொள்ளுங்கள். ஏனென்றால் ஒரு படைப்பாளி தானே தன்னுடைய உலகமாக மாற வேண்டும், அவன் தன் தேவைகளை தன்னிடமும், தன்னை ஒப்புக் கொடுத்த இயற்கையிடமும் கண்டறிய வேண்டும்.

ஆனால், உங்களுக்குள்ளும், அதன் தனிமைக்குள்ளும் இறங்கிய பிறகு நீங்கள் கவிஞனாக ஆவதை கைவிட வேண்டி வரலாம் (நான் சொன்னதைப் போல, ஒருவன் தான் தொடர்ந்து எழுதாமல் வாழ்ந்து விட முடியும் என உணர்ந்தால், அவன் எழுதுவதை விட்டு விட வேண்டும்). அப்படி நேர்ந்தாலும், உங்களுடைய இந்த சுயதேடல் பயனற்றது என்றாகிவிடாது. உங்கள் வாழ்கை அங்கிருந்து அதன் பாதைகளைக் கண்டடையும்; அப்பாதைகள் நன்றாகவும், செழுமையானதாகவும், விசாலமானதாகவும் ஆவதற்கு என் வார்த்தைகளில் கூற முடிந்ததை விட அதிகம் பிரார்த்திக்கிறேன்.

வேறென்ன நான் சொல்ல? எல்லாவற்றையும் தகுந்தபடி வலியுறுத்தியிருக்கிறேன் என்று எனக்குப் படுகிறது. முடிவாக ஒரு சிறு அறிவுரையை சேர்த்துக் கொள்ள விரும்புகிறேன்; அமைதியுடனும், முனைப்புடனும் தொடர்ந்து வளர்ந்து கொண்டேயிருங்கள். அமைதி கூடிய நேரங்களில், உங்கள் நுண்ணுர்ச்சிகள் பதிலளிக்க முடிந்த கேள்விகளுக்கு, வெளியில் பதில் தேடி காத்திருப்பது போல் உங்கள் வளர்ச்சியை பலவந்தமாக தடங்கல் செய்வது வேறொன்றுமில்லை.

உங்கள் கடிதத்தில் பேராசிரியர் ஹோராஸெக்கின் பெயரைக் கண்டு மகிழ்ச்சியடைந்தேன். அன்புமிக்கவரும், கற்றறிந்தவருமாகிய அம்மனிதரின் மேல் எனக்கு ஆண்டுகள் பல கடந்த பின்னும் நன்றியும், மரியாதையும் கொண்டுள்ளேன். என்னைப் இப்பொழுதும் அவர் நினைவு கூறுகிறார் என்பது அவரின் மேன்மையை காட்டுகிறது, நான் அதை வரவேற்கிறேன், என்ற என் உணர்வுகளை தயவு கூர்ந்து அவருக்கு தெரியப்படுத்துவீர்களா?

நீங்கள் என் பொறுப்பிலாக்கிய கவிதைகளை, உங்களுக்கு திருப்பி அனுப்புகிறேன். நீங்கள் என்னிடம் கேட்ட கேள்விகளுக்கும், என் மேல் வைத்த நம்பிக்கைக்கும் மீண்டுமொருமுறை நன்றி கூறிக் கொள்கிறேன். என்னால் முடிந்தவரை நேர்மையாக பதிலளித்ததன் மூலம், உங்களுக்கு அந்நியராக இருந்ததைக் காட்டிலும் என் தரத்தை சிறிதேனும் உயர்த்த முயற்சித்திருக்கிறேன்.

என்றும் உண்மையுடன்,
ரெய்னர் மரியா ரில்கே.


தொகுக்கப்பட்டம் பக்கம்: முத்துகிருஷ்ணன் பதிவுகள், மொழிபெயர்ப்புகள்

ராபர்ட் ஸ்பென்சரின் இஸ்லாமிய எதிர்ப்பு புத்தகங்கள்

by

ஸ்பென்சரின் புத்தகங்களில் ஒன்று தெளிவு. அவர் சில முடிவுகளை எடுத்துவிட்டு அதற்கு ஆதாரங்களைத் தேடுகிறார். இருந்தாலும் நன்றாகத் தேடி இருக்கிறார் என்பதுதான் இந்தப் புத்தகங்களின் ப்ளஸ் பாயின்ட்.

ஸ்பென்சர் என்னதான் சப்பைக்கட்டு கட்டினாலும் அவர் ஒரு இஸ்லாமிய எதிர்ப்பாளர் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. 9/11 சம்பவத்துக்குப் பிறகுதான் அவர் தன் எண்ணங்களை எழுத ஆரம்பித்திருக்கிறார். முன் முடிவுகளை எடுத்துவிட்டு பிறகு அதற்கான தரவுகளை தேடி இருக்கிறார் என்று சொல்லலாம். அதற்காக அவரது தரவுகளை நிராகரிப்பதற்கில்லை. அவரது வரிகளுக்கு ஊடாகப் படிக்கும்போது முகம்மது நபி, குரான், அன்றைய அரேபிய சமூகம், இன்றைய இஸ்லாம் பற்றி ஒரு சித்திரம் கிடைக்கிறது. அந்த சித்திரம் உண்மையாக இருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.

ஸ்பென்சரைப் பற்றி நான் முதலில் கேள்விப்பட்டது “Did Muhammad Exist?: An Inquiry Into Islam’s Obscure Origins” (2012) என்ற புத்தகத்தைப் பற்றி படித்தபோதுதான். முகம்மது நபி உண்மை மனிதர் இல்லை என்று வாதிடுகிறாராம். முகம்மது நபியைப் பற்றி அன்றைய non-இஸ்லாமியத் தரவுகள் (யூத, Byzantine பேரரசு, பாரசீகப் பேரரசு இத்யாதி) என்ன சொல்கின்றன என்று தேடினாராம், அதிலிருந்து இந்த முடிவுக்கு வந்தாராம். ஆய்வு முறை முக்கியமானது, ஆய்வின் தரம் எப்படியோ யானறியேன்.

Islam Unveiled (2002), Onward Muslim Soldiers (2003), Truth about Mohammad (2006), Stealth Jihad (2008), Complete Infidel’s Guide to Quran (2009) ஆகிய புத்தகங்களைப் படித்தேன். மொத்தமாக எனக்குத் தோன்றுவது:

முகம்மது நபி பெரும் ஆளுமை என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. ஏறக்குறைய பழங்குடி மனப்பான்மையினரோடு இருந்த அரேபியரை ஒன்றிணைத்தது அபார சாதனை. அப்படி ஒன்றிணைத்து ஒரு சாம்ராஜ்யத்தையே கட்டமைத்தது சாதாரண மனிதர்களால் ஆவதில்லை. அவர் அந்தக் காலத்துக்கு புரட்சியாளராக இருந்திருக்க வேண்டும். குரானில் சமத்துவம், நீதி, ஏழைகளுக்கு (முஸ்லிம்களுக்கு மட்டும்தான்) உதவ வேண்டும் என்ற கருத்துகள் சொல்லப்பட்டிருப்பது அன்றைய (அரேபிய) சமூகத்தில் ஒரு மாபெரும் மாற்று சிந்தனை.

அவர் பெண்கள், அடிமைகளை நடத்திய விதம் இன்றைய value system படி தவறாக இருக்கலாம். ஆனால் அன்று அவை எல்லாம் ஓரளவு புரட்சிகரமானவையே. அவர் செய்கைகளை விமர்சிக்கும்போது அன்றைய காலகட்டத்தையும் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். “All Men are Created Equal” என்று எழுதிய ஜெஃபர்சன் அடிமைகளை வைத்துதானே விவசாயம் பார்த்தார்?

குரான் ஒரு விசித்திரமான புத்தகம். முகம்மது என்ன செய்தாலும் அதை சரி என்று ஸ்தாபிக்க அல்லா ஒரு சூத்திரத்தை சொல்லிவிடுகிறார். உதாரணமாக முகம்மது தன் வளர்ப்பு மகனின் மனைவியை அரை நிர்வாணக் கோலத்தில் தற்செயலாகப் பார்த்துவிட்டு அவளை விரும்பினாராம், ஆனால் அன்றைய சமூகக் கட்டுப்பாடுகளின்படி தன் ஆசையை அடக்கிக் கொண்டாராம். அல்லா உடனே உனக்கு வேண்டியதை ஏன் மறுக்கிறாய் என்று ஒரு சூத்திரத்தை வசதியாக சொன்னாராம், வளர்ப்பு மகன் தலாக் செய்துவிட, முகம்மது அவளை மணந்தாராம். சுந்தரமூர்த்தி நாயனாருக்காக சிவன் தூது போனது நினைவு வந்தது. என்ன, நாயனாருக்கு சிவன் முதலில் தோழன், இரண்டாவதாகக் கடவுள். அல்லா அப்படி இல்லை, எல்லாருக்கும் எப்போதும் முழுமுதற்கடவுள். அவர் இவ்வளவு தூரம் இறங்கி வருவானேன் என்று தோன்றுகிறது. இது உண்மையிலேயே அல்லா சொன்ன சூத்திரமா இல்லை நடந்ததை சமாளிக்க யாராவது சேர்த்துவிட்டதா என்று சந்தேகம் வருகிறது.

புனிதமான வெள்ளி அன்று போர் புரியக்கூடாது என்று குரானில் சொல்லப்பட்டிருப்பதை மீறி போர் நடந்திருக்கிறது, உடனே பரவாயில்லை, ஃப்ரீயா விடு என்று ஒரு சூத்திரம். இப்படி சில பல இடங்களில் முன்னால் சொல்லப்படும் சூத்திரத்துக்கு எதிராக நடப்பது இன்னொரு சூத்திரத்தால் சரிக்கட்டப்படுகிறதாம்.

ஓரளவு சாந்தமான, சமாதானமாகப் போகும்படி சொல்லும் சூத்திரங்கள் அனேகமாக மெக்காவில், முகம்மதும் முஸ்லிம்களும் ஓரளவு அபாயமான நிலையில் இருந்தபோது இயற்றப்பட்டிருக்கின்றன. அவைதான் கவித்துவும் மிகுந்தவை என்றும் சொல்கிறார், எனக்கு கவித்துவத்தைப் பற்றி எல்லாம் தெரியாது. மெதினாவுக்குப் போனதும், பலம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க சூத்திரங்கள் இன்னும் கடுமையாகின்றன, எதிரிகளை ஒழித்துவிடு என்று சொல்கின்றன. இது சாத்தியமே என்று தோன்றுகிறது. சாம்ராஜ்யக் கவலைகள், போர்கள் எல்லாம் மெதினாவில்தான் ஆரம்பிக்கிறன. மெக்காவில் இருந்த வரை எப்படி தப்பிப்பது என்பதுதான் முஸ்லிம்களின், முகம்மதின் சிந்தனையாக இருந்திருக்கிறது.

ஸ்பென்சர் முஸ்லிம்களின் பெருவாரியானவர்கள் சமாதான விரும்பிகள் என்பதை ஏற்றுக் கொள்கிறார். குரானில் சாந்தமாக போ, பிற மதத்தினரை தொந்தரவு செய்யாதே என்று நிறைய இருப்பதை மேற்கோள் காட்டுகிறார். ஆனால் அதற்கு முரணாக போட்டுத் தாக்கு என்றும் நிறைய இருக்கின்றன, அது இன்றைய ஜிஹாதிகளுக்கு பலம் சேர்க்கிறது என்ற யோசிக்க வேண்டிய விஷயத்தை முன் வைக்கிறார். குரானில் இப்படி காஃபிர்களை ஒழி, அடக்கு, இரண்டாம் நிலை குடிமகன்களாக (திம்மிகள்) நடத்து என்றிருப்பதை எடுத்துக் கொண்டு வெறுப்பு மனநிலையை வளர்க்க நிறைய சாத்தியக் கூறுகள் இருக்கின்றன என்பதை சுட்டிக் காட்டுகிறார். எதுக்கு ரிஸ்கு, அதனால் எல்லா முஸ்லிம்களையும் கண்காணிப்போம் என்று அவர் முன் வைக்கும் தீர்வுகள் நாஜிகளை நினைவுபடுத்துகிறது.

முஸ்லிம்களுக்கு ஒரு நீதி, மற்றவர்களுக்கு இன்னொரு நீதி என்பது குரானில் வலியுறுத்தப்படுகிறது. அன்று முஸ்லிம்களை ஒருங்கிணைக்க, ஒரு பலமான சக்தியாக உருவாக்க, அப்படிப்பட்ட us vs them நிலைப்பாடு தேவைப்பட்டிருக்கும் என்பதை சுலபமாக புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

ஸ்பென்சர் வசதியாக கிருஸ்துவ மதத்தின் அதிகார ரீதியான கொடுமைகளை – inquisition, யூதத் துவேஷம் இத்யாதி – ஆகியவற்றை “ஒரு கன்னத்தில் அறைந்தால் மறு கன்னத்தைக் காட்டு” என்ற வசனத்தை வைத்து மறைக்கிறார். ஏசுவும் யூதர்கள் vs மற்றவர்கள் என்றுதான் பார்த்தார் என்பது புதிய ஏற்பாட்டின் சுவிசேஷங்களில் தெளிவாகத் தெரியும். ஒரு விதத்தில் பார்த்தால் பதினைந்து பதினாறாம் நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் இருந்த போப், பிஷப்களின் அதிகாரத்துக்கும் இன்றைய முல்லாக்களின் தாக்கத்துக்கும் நிறைய ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன. வஹாபியிசம் என்பதே பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில்தான் உருவானது என்று இவரே சொல்கிறார். இன்றைக்கு இஸ்லாமில் குரானை வார்த்தைக்கு வார்த்தைக்கு அப்படியே literal ஆக பொருள் கொள்ள வேண்டும் என்ற கருத்து வலிமையாக இருக்கிறது, ஆனால் அது எப்போதும் அப்படி இருந்ததில்லையாம். ஒரு காலத்தில், குறிப்பாக பாக்தாத் காலிஃப்கள் காலத்தில், குரானை மறுவாசிப்பு செய்யும் ஒரு இயக்கம் மிகுந்த தாக்கத்துடன் இருந்ததாகவும் குறிப்பிடுகிறார். அந்த இயக்கம் வலுவிழந்தது துரதிருஷ்டமே. ஆனால் கலீலியோவை அடக்கிய இயக்கம் மிகுந்த வலு பெற்றிருந்தால் இன்றைக்கு ஐரோப்பா என்ன ஆகி இருக்கும்?

ஸ்பென்சர் மீண்டும் மீண்டும் சுட்டுவது பதினைந்து நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் சொல்லப்பட்ட கருத்துகளை கடவுளின் மாறக்கூடாத மொழி என்று கொள்வது ஏற்படுத்தும் சிக்கல்களைத்தான். உண்மையே, கிருஷ்ணன் சொன்ன கீதையை ஏற்றுக் கொண்டாலும் நிராகரித்தாலும் நான் ஹிந்துவே என்பது பரம சவுகரியம்தான்.

ஸ்பென்சர் அதிதீவிர தீர்வுகளை சொல்கிறார். உதாரணமாக அமெரிக்காவில் முஸ்லிம்கள் குடியேறுவது தடுக்கப்பட வேண்டும், எதுக்கு ரிஸ்க்கு என்கிறார்!

ஸ்பென்சரின் அநேக தீர்வுகள் நிராகரிக்கப்பட வேண்டியவையே. ஆனால் அவர் குறிப்பிடும் தரவுகள் முக்கியமானவை, சுவாரசியமானவை. ஒரு விதத்தில் அருண் ஷோரியை நினைவூட்டுகிறார். மிகவும் கவனமாக வாதங்களைத் தொகுத்து தன் bias-ஐ வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: அபுனைவுகள்

Developer Resources

Create cool applications that integrate with WordPress.com

யுவகிருஷ்ணா

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

புத்தகம்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

பாலகுமாரன் பேசுகிறார்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

முரளிகண்ணன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

நான் வாசித்த தமிழ்ப் புத்தகங்கள்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

நந்தவனம்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

தமிழ் பேப்பர்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

தமிழிலே எழுதுவோம்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

கணிதம்

ஜாலியாக...

கண்ணோட்டம்- KANNOTTAM

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

எழுத்து - காரம் - சாரம் - சுதாங்கன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

கடுகு தாளிப்பு

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

உங்கள் ரசிகன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

என் ஜன்னலுக்கு வெளியே...

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

அன்புடன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

அழியாச் சுடர்கள்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

%d bloggers like this: