Skip to content

சரவண கார்த்திகேயன் சிபாரிசுகள்

by

எனக்கு சரவண கார்த்திகேயன் யார் என்று தெரியவில்லை. ஆனால் லிஸ்டைப் பார்த்தால் பதித்துவிடும் மனநிலையில் இருக்கிறேன். 🙂 இதுவும் பழைய லிஸ்ட். இவருடைய டேஸ்ட் மிகவும் catholic ஆக இருக்கிறது. வாலியின் கவிதையையும், விஷ்ணுபுரத்தையும் ஒரே லிஸ்டில் பார்ப்பது எனக்கு பெரிய ஆச்சரியம்!

சரவண கார்த்திகேயன் tamilpaper.net இல் தொடர்ந்து எழுதுகிறார்; குங்குமத்தில் தற்போது ஒரு தொடர் எழுதுகிறார்; பரத்தை கூற்று, தேவதை புராணம் கவிதைத் தொகுப்புகள் எழுதியுள்ளார்; விகடன் நடத்திய கவிதைப் போட்டி ஒன்றில் வென்றார் என்றும் நினைவு என்று கோபி தகவல் தருகிறார்.

என் இஷ்டத்துக்கு வரிசையை மாற்றி தொகுத்திருக்கிறேன்.

கவிதைகள்:

  1. பாரதியார் கவிதைகள்
  2. பட்டினத்தார் பாடல்கள்
  3. பாரதிதாசன் கவிதைகள்
  4. கண்ணதாசன் கவிதைகள்
  5. வைரமுத்து கவிதைகள்
  6. சுந்தர ராமசாமி கவிதைகள்
  7. கலாப்ரியா கவிதைகள்
  8. கல்யாண்ஜி கவிதைகள்
  9. கொங்குதேர் வாழ்க்கை
  10. கவிதை மழை – கலைஞ‌ர் மு. கருணாநிதி
  11. அவதார புருஷன் – வாலி
  12. பாண்டவர் பூமி – வாலி
  13. கிருஷ்ண விஜயம் – வாலி
  14. காமக் கடும்புனல் – மகுடேஸ்வரன்
  15. தேவதைகள் பெருந்தேவிகள் மோகினிப் பிசாசுகள் – விக்ரமாதித்யன்
  16. அகி – முகுந்த் நாகராஜன்
  17. பித்தன் – அப்துல் ரகுமான்
  18. கருவறை வாசனை – கனிமொழி
  19. பாலகாண்டம் – நா. முத்துக்குமார்

சிறுகதைகள்:

  1. புதுமைப்பித்தன் சிறுகதைகள்
  2. லா.ச.ரா. சிறுகதைகள்
  3. சுந்தர ராமசாமி சிறுகதைகள்
  4. அ. முத்துலிங்கம் கதைகள்
  5. ஜெயமோகன் சிறுகதைகள்
  6. விசும்பு – ஜெயமோகன்
  7. அம்பை சிறுகதைகள்
  8. ஆதவன் சிறுகதைகள்
  9. யுவன் சந்திரசேகர் சிறுகதைகள்
  10. பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர் சிறுகதைகள்
  11. துப்பறியும் சாம்புதேவன்
  12. சுஜாதாவின் மர்மக் கதைகள்
  13. நாட்டுப்புறக் கதைகள் – கி.ராஜநாராயணன்
  14. விஞ்ஞான சிறுகதைகள் – சுஜாதா
  15. ஸ்ரீரங்கத்துக் கதைகள் – சுஜாதா
  16. தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதைகள் – சுஜாதா
  17. பீக்கதைகள் – பெருமாள் முருகன்
  18. ஜெயமோகன் குறுநாவல்கள்
  19. ஜி. நாகராஜன் ஆக்கங்கள்
  20. என் வீட்டின் வரைபடம் – ஜே.பி. சாணக்யா
  21. சித்தன் போக்கு – பிரபஞ்சன்
  22. உள்ளேயிருந்து சில குரல்கள் – கோபிகிருஷ்ணன்
  23. ஆஸ்பத்திரி – சுதேசமித்திரன்
  24. காக்டெய்ல் – சுதேசமித்திரன்

நாவல்கள், நாடகங்கள்:

  1. சுஜாதாவின் நாடகங்கள்
  2. பொன்னியின் செல்வன்கல்கி
  3. ஒரு புளியமரத்தின் கதைசுந்தர ராமசாமி
  4. ஜே.ஜே. சில குறிப்புகள் – சுந்தர ராமசாமி
  5. பின் தொடரும் நிழலின் குரல் – ஜெயமோகன்
  6. விஷ்ணுபுரம்ஜெயமோகன்
  7. ஏழாவது உல‌கம்ஜெயமோகன்
  8. புலிநகக் கொன்றைபி.ஏ.கிருஷ்ணன்
  9. சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்ஜெயகாந்தன்
  10. குருதிப்புனல்இந்திரா பார்த்தசாரதி
  11. யாமம் – எஸ். ராமகிருஷ்ணன்
  12. கங்கணம்பெருமாள் முருகன்
  13. ராஸ‌லீலா – சாரு நிவேதிதா
  14. பகடையாட்டம் – யுவன் சந்திரசேகர்
  15. என் பெயர் ராமசேஷன் – ஆதவன்
  16. சிலுவைராஜ் சரித்திரம் – ராஜ் கெளதமன்
  17. தேரோடும் வீதி – நீல. பத்மநாபன்
  18. ஆதலினாற் காதல் செய்வீர் – சுஜாதா
  19. இனியெல்லாம் சுகமே – பாலகுமாரன்
  20. வால்கள் – ராஜேந்திர குமார்
  21. மீனின் சிறகுகள் – தஞ்சை பிரகாஷ்
  22. இரண்டாம் ஜாமங்களின் கதை – சல்மா

அபுனைவுகள்:

  1. வந்தார்கள் வென்றார்கள் – மதன்
  2. சத்திய சோதனை – மகாத்மா காந்தி
  3. திருக்குறள் – மு.வ. உரை
  4. அசோகமித்திரன் கட்டுரைகள்
  5. நீங்களும் முதல்வராகலாம் – ரா.கி. ரங்கராஜன்
  6. நூறு பேர் – மணவை முஸ்த‌ஃபா
  7. கண்மணி கமலாவிற்கு… – புதுமைப்பித்தன்
  8. சிந்தாநதி / பாற்கடல் – லா.ச. ராமாமிருதம்
  9. ஆளுமைகள் விமர்சன‌ங்கள் – சுந்தர ராமசாமி
  10. இவை என் உரைகள் – சுந்தர ராமசாமி
  11. நினைவோடை – சுந்தர ராமசாமி
  12. அங்க இப்ப என்ன நேரம் – அ. முத்துலிங்கம்
  13. கோணல் பக்கங்கள் – சாரு நிவேதிதா
  14. இலக்கிய முன்னோடிகள் வரிசை – ஜெயமோகன்
  15. சு.ரா. நினைவின் நதியில் – ஜெயமோகன்
  16. சங்க சித்திரங்கள் – ஜெயமோகன்
  17. துணையெழுத்து – எஸ். ராமகிருஷ்ணன்
  18. கதாவிலாசம் – எஸ். ராமகிருஷ்ணன்
  19. தேசாந்திரி – எஸ். ராமகிருஷ்ணன்
  20. கேள்விக்குறி – எஸ். ராமகிருஷ்ணன்
  21. கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்கள் – சுஜாதா
  22. கற்றதும் பெற்றதும் – சுஜாதா
  23. ஏன்? எதற்கு? எப்படி? – சுஜாதா
  24. திரைக்கதை எழுதுவது எப்படி? – சுஜாதா
  25. யாருக்கு யார் எழுதுவது? – இளையராஜா
  26. ஓ பக்கங்கள் – ஞானி
  27. தெருவோரக் குறிப்புகள் – பாமரன்
  28. குமரி நில நீட்சி – சு.கி. ஜெயகரன்
  29. சுபமங்களா நேர்காணல்கள் – கோமல் சுவாமிநாதன்+இளையபாரதி
  30. உறவுகள் – டாக்டர் ருத்ரன்
  31. உயிர் – டாக்டர் நாராயணமூர்த்தி
  32. பிரம்ம ரகசியம் – ர.சு. நல்லபெருமாள்

இதெல்லாம் நாவலா சிறுகதையா தெரியவில்லை. தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள்.

  1. அட்லாண்டிஸ் மனிதன் மற்றும் சிலருடன் – எம்.ஜி. சுரேஷ்

மொழிபெயர்ப்புகள்:

  1. வாரணாசி – எம்.டி. வாசுதேவன் நாயர்
  2. தோட்டியின் மகன் – தகழி சிவசங்கரப் பிள்ளை

சுஜாதாவின் “நிஜத்தைத் தேடி” – பிடித்த சிறுகதை

by

எனக்குப் பிடித்த சுஜாதா சிறுகதை ஒன்றை உப்பிலி ஸ்ரீனிவாஸ்sujatha மீள்பதித்திருக்கிறார். அவருக்கு நன்றி!

இதே கருவை வைத்து நானும் ஒரு சிறுகதை எழுதி வைத்திருக்கிறேன். ஒரு உண்மைச் சம்பவம்தான் இந்தக் கதையை எழுதத் தூண்டியது, இந்தக் கதை அல்ல. என்றாவது ஒரு நாள் அதை மனதுக்குப் பிடித்த மாதிரி திருத்தி வெளியிட வேண்டும்…

மகேந்திரவர்ம பல்லவர் எழுதிய நாடகங்கள்

by

மகேந்திரவர்ம பல்லவர்மத்தவிலாச பிரகசனம்” என்று சம்ஸ்கிருதத்தில் ஒரு ஓரங்க நாடகம் எழுதியதாகப் படித்திருக்கிறேன். இதெல்லாம் எங்கே கிடைக்கப் போகிறது என்று நான் தேடியது கூட இல்லை. தற்செயலாக வரலாறு.காம் தளத்தில் பார்த்தேன். (பகுதி 1, பகுதி 2, பகுதி 3, பகுதி 4, பகுதி 5). அதைத் தவிர அவர் எழுதிய “பகவத்தஜுகம்” என்ற இன்னொரு ஓரங்க நாடகமும் (பகுதி 1, பகுதி 2, பகுதி 3, பகுதி 4, பகுதி 5) கிடைத்தது. எம்.சி. லாக்வுட் என்பவர் மொழிபெயர்த்ததை இங்கே பதித்திருக்கிறார்கள். தளம் நடத்துபவர்கள் – கமலக்கண்ணன், ராமச்சந்திரன், லாவண்யா, கோகுல், கிருபாஷங்கர் வாழ்க!

ஆனால் ஏழாம் நூற்றாண்டில் – கிட்டத்தட்ட 1400 வருஷங்களுக்கு முன்னால் எழுதப்படவில்லை என்றால் இந்த நாடகங்களை யாரும் சீந்தக் கூட மாட்டோம். அந்தக் காலத்து எஸ்.வி. சேகர் நாடகம் போல இருக்கிறது. அதாவது அன்று சிரித்திருக்கலாம்.

matthavilasa_prahasanaபிரகசனம் நாடகத்தில் கபாலிகனின் திருவோட்டைக் காணோம். புத்த பிக்ஷு, பாசுபதன், பைத்தியக்காரன், கபாலிகன் எல்லோரும் திருவோட்டுக்கு சண்டை போடுகிறார்கள். அவ்வளவுதான் நாடகம். நாடகத்தின் முக்கியத்துவம் எழுதியது மகேந்திரவர்மரே என்று சூத்திரதாரி அழுத்திச் சொல்வது, காஞ்சி ஏகாம்பரநாதர் கோவிலைக் குறிப்பிடுவது, கபாலிக, பாசுபத, ஜைன,புத்த மதங்களின் நடப்புமுறையை விவரிப்பது போன்றவைதான். ஒரு இடத்தில் திருவோட்டை துணியில் மறைத்திருப்பதைக் குறிப்பிடுவது double entendre மாதிரி இருக்கிறது.

bhagvadajjukamபகவத்தஜுகம் நாடகத்தில் நகைச்சுவை என்பது சாமியார் உடலில் கணிகையின் உயிரும் கணிகையின் உடலில் சாமியார் உயிரும் புகுந்துவிட அவர்கள் பேசுவதுதான். இன்று குழந்தைத்தனமாக இருக்கிறது. இருந்தாலும் அன்று பார்த்தவர்கள் சிரித்திருப்பார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை. இந்த நாடகத்தை பல்லவர் எழுதினாரா இல்லை போதாயனர் எழுதினாரா என்று சந்தேகம் இருக்கிறதாம். இருந்தாலும் மாமண்டூர் கல்வெட்டு பல்லவர் எழுதியதுதான் என்று உறுதியாகச் சொல்கிறதாம்.

நாடகங்கள் இன்னும் கேரளத்தில் நடிக்கப்படுகின்றனவாம்.

நாடகத்தின் தரத்துக்காக அல்ல, வயதுக்காக கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன். சின்ன நாடகம்தான். பத்து நிமிஷத்தில் படித்துவிடலாம்.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: இந்தியப் புனைவுகள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
மத்தவிலாசப் பிரகசனம் – மின்புத்தகம் (பகுதி 1, பகுதி 2, பகுதி 3, பகுதி 4, பகுதி 5)
பகவத்தஜுகம் – மின்புத்தகம் (பகுதி 1, பகுதி 2, பகுதி 3, பகுதி 4, பகுதி 5)
மத்தவிலாசப் பிரகசனம் – விக்கி குறிப்பு

2012 ஞானபீட விருது

by

Ravuri_Bharadwajaதெலுகு எழுத்தாளர் ராவூரி பரத்வாஜாவுக்கு ஞானபீட விருது அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பரத்வாஜா எழுதிய “பாகுடு ராள்ளு” புத்தகத்துக்கு 2012 ஞானபீட விருது கிடைத்திருக்கிறது. சினிமா பின்புலம் உள்ள நாவலாம்.

பிற இந்திய மொழி எழுத்துக்களைப் பற்றி நமக்கு அதிகம் தெரிவதில்லை. கௌரி கிருபானந்தன் மாதிரி யாராவது பரத்வாஜா பற்றி எழுதினால்தான் உண்டு.

தோழி கௌரி தரும் தகவல்:

அவருடைய பேட்டி ஒன்றில் தன்னைப் பற்றி எவ்வளவு வெளிப்படையாக சொன்னார் என்றால், அது போன்ற நிலைமை யாருக்கும் வரக் கூடாது என்று நினைக்கத் தோன்றும்.
சிறுவயதில் வீட்டில் இல்லாமை. சரியாக சாப்பிடும் நேரத்திற்கு உறவினர் வீட்டுக்கு போயிருந்த போது அவர்கள் இவரை சீக்கிரம் அனுப்பி விடுவதிலேயே குறியாய் இருந்திருக்கிறார்கள்.அவர்களின் எண்ணம் புரிந்தாலும், பசி அவரை அந்த இடத்தை விட்டு போக அனுமதிக்கவில்லை. எப்படியாவது இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் தாக்கு பிடித்தால் சாப்பிட ஏதாவது கொடுக்காமல் இருக்க மாட்டார்கள் என்ற நம்பிக்கை ஒரு புறம். (பிச்சை போட மாட்டார்களா என்பது தான் அவர் சொன்ன வார்த்தை)
இந்த புதினத்திற்கு அவர் முதலில் “மாய ஜலதாரு” என்று பெயர் வைத்திருந்தாராம். சீலா வீர்ராஜு என்ற சக எழுத்தாளர் “பாகுடு ராள்ளு” என்று மாற்றியதாக பத்திரிகையில் படித்தேன்.

என் வழக்கமான புலம்பல்: அசோகமித்ரனுக்கு விருது கொடுத்து ஞானபீடம் பெருமை அடையட்டும்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: விருதுகள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
ராவூரி பரத்வாஜா – விக்கி குறிப்பு
ஞானபீட விருது தளம்

அன்டோயின் டி செயின்ட்-எக்சூபரி எழுதிய “லே பெடிட் ப்ரின்ஸ்”

by

antoine_de_saint-exuperyகுட்டி அஸ்டிராய்டிலிருந்து பாலைவனத்தில் வந்து இறங்கிய சின்ன இளவரசனின் கதை எல்லாருக்கும் தெரியும். இதைப் பற்றி புதிதாக என்ன சொல்வது? ஃபிரெஞ்ச் மொழிப் புத்தகங்களில் இதுவே மிகவும் படிக்கப்பட்ட புத்தகம், மிகவும் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட புத்தகம் என்கிறார்கள். இருபதாம் நூற்றாண்டின் சிறந்த ஃபிரெஞ்ச் மொழிப் புத்தகம் என்று தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதாம்.

le_petit_princeஎனக்கு புத்தகத்தில் பிடித்த அம்சம் படங்கள். அதுவும் முதலில் வரும் யானையை விழுங்கிய மலைப்பாம்பின் படம் பிரமாதம்! அதை சரியாக அடையாளம் கண்டு கொள்ளும் ஒரே ஜீவன் இளவரசன் என்பது நல்ல டச்.

இந்தப் புத்தகம் சிம்பிளாக இருக்க ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு எழுதப்பட்டது என்று நான் கருதுகிறேன். கொஞ்சம் pretentiousness தெரியும். இருந்தாலும் படிக்கலாம். அதுவும் சிறு வயதில் நிச்சயமாகப் படிக்கலாம். படங்களோடு உள்ள ஒரு மின்புத்தகத்தை இணைத்திருக்கிறேன். மின்புத்தகத்தை இணைக்கத்தான் இந்தப் பதிவே. படிக்காதவர்கள் படித்துக் கொள்ளுங்கள், உங்கள் குழந்தைகளைப் படிக்க வையுங்கள், படித்துக் காட்டுங்கள்.

Boa Constrictor Digesting Elephant Drawing 1 from The Little Prince 1


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: உலக இலக்கியம்

தி.ஜா. சிறுகதைகள்

by

தமிழ்ச் சிறுகதை : ஜெயமோகன் பட்டியல் பாகம் 3

தி. ஜானகிராமன் சிறுகதைகளில் எட்டு ஜெயமோகனின் சிறந்த தமிழ்ச் சிறுகதைகள் லிஸ்டில் இடம் பெறுகின்றன.

  1. தீர்மானம்
  2. சிலிர்ப்பு
  3. பாயசம்
  4. பரதேசி வந்தான்
  5. கடன் தீர்ந்தது
  6. கோதாவரிக்குண்டு
  7. தாத்தாவும் பேரனும்
  8. மாப்பிள்ளைத் தோழன்

சிலிர்ப்பு, பாயசம், பரதேசி வந்தான், கடன் தீர்ந்தது ஆகியவற்றை தி.ஜா.வின் சிறந்த கதைகளாக நானும் கருதுகிறேன். சிலிர்ப்பில் சிறுவனிடம் தெரியும் உயர்ந்த மானுட நேயம்; கடன் தீர்ந்ததுவில் இருபத்து நாலாயிரம் ரூபாய் மோசடி செய்தவன் மனைவியிடம் இரண்டணா வாங்கிக் கொண்டு அம்மா பராசக்தி ஆணையாக உன் கணவன் கடன் தீர்ந்து போய்விட்டது என்று சொல்லும் உச்சம்; பரதேசி வந்தானில் தெரியும் அறச்சீற்றம்; பாயசத்தை விட எங்கும் அசூயையை இவ்வளவு சிறப்பாகக் காட்டிவிட முடியாது. தவம் என்ற சிறுகதையும் எனக்குப் பிடித்தமானது.

பரதேசியின் சாபம் பற்றி ஜெயமோகன் அமெரிக்கா வந்திருந்தபோது ஒரு அருமையான உரையாற்றினார்.

தீர்மானமும் நல்ல கதை. பால்ய விவாகம். சம்பந்திகளுக்குள் சண்டை. பெண்ணை பிள்ளை வீட்டுக்கு அனுப்ப மறுக்கும் அப்பா. பொறுமையை இழந்த பிள்ளை வீட்டுக்காரர்கள் பெண் வீட்டிற்கு வந்து பத்து பனிரண்டு வயதுப் பெண்ணை இங்க பாரும்மா, நீ வந்தா அழைச்சிக்கிட்டுப் போறோம் என்கிறார்கள். வரவில்லை என்றால் உறவு முடிந்துவிடும் என்று தெரிகிறது. வீட்டில் அப்பா இல்லை. இந்தப் பெண்ணும் கிளம்பிவிடுகிறது. அப்பா திரும்பி வந்து பெண்ணின் தீர்மானத்தைப் புரிந்துகொண்டு சாதத்தையும் அவள் விளையாடும் சோழிப்பெட்டியையும் எடுத்துக் கொண்டு போய் கொடுக்கிறார். தி.ஜா. ஒரு மாஸ்டர்!

கோதாவரிக் குண்டு நல்ல கதைதான். கடன் வாங்கி சொகுசாக மல்லிகைப்பூ வைத்துக் கொண்டு புது சினிமா பார்க்கப் போகும் கங்காபாய் பாத்திரப் படைப்பு நன்றாக இருக்கிறதுதான். ஆனால் என் லிஸ்டில் வராது.

தாத்தாவும் பேரனும் சிறுகதையும் நன்றாகவே இருக்கிறது, ஆனால் என் லிஸ்டில் வராது. ஜாதியைப் பற்றிய அருமையான கதை.

மாப்பிள்ளைத் தோழன் சிறுகதையும் நன்றாகவே இருக்கிறது, ஆனால் என் லிஸ்டில் வராது. எத்தனையோ சிரமங்களுக்கு நடுவே பாட்டு பாடும் அந்த சமையல்காரர் ஒரு உச்சம்தான்.

பாயசம் எஸ்.ரா.வின் நூறு சிறந்த சிறுகதைகள் லிஸ்டிலும் இடம் பெறுகிறது. (எஸ்.ரா. தேர்ந்தெடுத்த இன்னொரு சிறுகதை – பஞ்சத்து ஆண்டி)

காலச்சுவடு பதிப்பகம் பிரபஞ்சன் மூலம் தி.ஜா. வின் சிறந்த சிறுகதைகளை தேர்ந்தெடுத்து அவற்றை சிலிர்ப்பு என்ற தலைப்பில் வெளியிட்டிருக்கிறது. அனேகமாக எல்லா சிறுகதைகளுமே நன்றாகத்தான் இருக்கின்றன என்றாலும் துணை (பென்ஷன் வாங்கப்போகும் மூன்று தலைமுறைக் கிழவர்கள்), சிவப்பு ரிக்ஷா (ஜொள்ளர்களை சமாளிக்கும் அன்றைய புதுமைப்பெண்), தேவர் குதிரை (பெருங்காயப் பாண்டமான தேவரின் குதிரையை பவுண்டில் அடைத்தால்?), சத்தியமா (அருமையான கடைசி வரிகள் – சத்தியமா தரேன் என்று சொல்லிவிட்டதால் தான் விரும்பிய காலண்டரை அடுத்த வீட்டுக் குழந்தைக்குத் தந்துவிடும் சிறுவன்), கோபுர விளக்கு (வேசி செத்ததற்கு கோவில் விளக்கை அணைத்து வைக்கும் மானேஜர்) என்ற கதைகளை குறிப்பிட்டுச் சொல்லுவேன். ஜெயமோகன் தேர்ந்தெடுத்த சிலிர்ப்பு, பாயசம், பரதேசி வந்தான், கோதாவரிக் குண்டு, கடன் தீர்ந்தது ஆகிய கதைகளை பிரபஞ்சனும் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்.

நாவல்களில் தி.ஜா. அரைத்த மாவை அரைப்பது போல எனக்கு சில சமயம் தோன்றுகிறது. ஆனால் என் கருத்தில் தி.ஜா. வின் எல்லா சிறுகதைகளுமே படிக்க வேண்டியவைதான்.


கேசவமணி தரும் தகவல்: சிலிர்ப்பு கதை உருவானது எப்படி என்று தி.ஜா.சொல்கிறார்:

என் மகன் ஆறு வயதில் ஒரு விடுமுறைக்கு அவன் தாத்தா வீட்டுக்குப் போயிருந்தான். நான் போய்த் திரும்பி அழைத்து வந்தேன். குணத்தில் எனக்குநேர் விரோதம் அவன். கூப்பிடாததற்கு முன் போய் யாரோடும் பேசிச் சிரித்து, நெடுநாள் சிநேகம் போல ஐக்கியமாகிவிடுகிற சுபாவம். பார்ப்பதற்கும் அப்போது கஷ்கு முஷ்கென்று உருட்டி விட்டாற்போல் இருப்பான். கூடப் பிரயாணம் செய்தவர்களோடு பேசிச் சிரித்துக் களைத்துப்போய் அவன் தூங்கத் தொடங்கினான். ஆரஞ்சுப் பழத்திற்காகக் கத்திவிட்டு, வாங்கிக் கொடுத்ததும் சாப்பிடாமல் தூங்கிவிட்டான். அது கையிலிருந்து உருண்டு ஒரு ஓரமாகக் கிடந்தது. அவ்வளவு கத்தினவன் ஏன் உடனே அதைத் தின்னவில்லை? எனக்கு அப்போது முன்பொருதடவை ரயில் பயணம் செய்தபோது பார்த்த அந்தப் பெண்ணின் ஞாபகம் வந்தது. இந்த இரண்டு படங்களும் எனக்கு அடிக்கடி ஞாபகம் வருவதுண்டு. ஆனால் எழுத வேண்டும் என்று தோன்றவில்லை. சுமார் ஒரு வருடம் கழித்து கலைமகள் தீபாவளி மலருக்காக அழைப்பு வந்தபோது,இந்த இரண்டு படங்களும் இணைந்து கலந்து “சிலிர்ப்பு” என்ற கதையாக உருவாயின. அதை வேகமாக எழுதின ஞாபகம் எனக்கு. கம்ப்யூட்டரில் கொடுத்தது போல இந்த இரு நிகழ்ச்சிகளும் அந்த ஒரு வருஷ காலத்திற்குள் ஒரு கதையை உருவாக்கிவிட்டனவோ என்னவோ! உட்கார்ந்து கதையை எழுதி முடிக்கிற வரையில் என்னால் துயரம் தாங்கமுடியவில்லை. ஒரு அபூர்வமான உணர்ச்சிலயம் அது. உடல், உள்ளமெல்லாம் நிரம்பி அன்று நான் கரைந்து கொண்டிருந்த ஞாபகம். 13 வருஷம் கழிந்தும் இன்னும் தெளிவாக நினைவிருக்கிறது. கடைசி வரிகளை எழுதும்போது ஒரு குழந்தையின் நிர்மலமான அன்பில் திளைக்கும் சிலிர்ப்பும் கசிவும் என்னைக் கரைத்துக் கொண்டிருந்தன. எழுதி முடித்ததும் ஒரு அதிசயமான சுமையிறக்கமும் விடுதலையும் நெஞ்சு கொள்ளாத நிறைவும் என்னை வந்து அணைத்துக்கொண்ட நினைவு இன்னும் எனக்கு இருக்கிறது. “சிலிர்ப்பு’ என்றே பெயர்வைத்துக் கதையை அனுப்பினேன். (எழுதி முடித்த பிறகுதான் தலைப்புக் கொடுக்கிற பழக்கம் எனக்கு.)

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தி.ஜா. பக்கம்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
ஜெயமோகனின் சிறுகதை லிஸ்ட்
பரதேசி வந்தான் சிறுகதையைப் பற்றி ஜெயமோகன்
பாயசம் சிறுகதையைப் பற்றி நான்
தி.ஜா.வின் சிறுகதைத் தொகுப்பு – கொட்டுமேளம்

முந்திரிக் காட்டு வாழ்க்கை – “உயிர்த்தண்ணீர்” சிறுகதைத் தொகுப்பு

KANMANIமுந்திரிக் காடுகளை மையமாக கொண்ட அடித்தள மக்களின் வாழ்க்கையை சொல்லும் கதைகளே கண்மணி குணசேகரனின் உயிர்த்தண்ணீர் சிறுகதைத் தொகுப்பு. முதல் தொகுதி அந்த  குடும்பங்களின் பெண்களை மையமாக கொண்டும் மறு பாதி ஆண்களை மையமாக கொண்டும் உருவாக்கப்பட்ட சிறுகதைகளைக் கொண்டுள்ளது. சாதி அடுக்கிலும், பொருளாதார நிலையிலும் அடித்தளத்தில் உள்ள மனிதர்களின் வாழ்கை அவர்களின் வட்டார வழக்கிலேயே கதைகளாக விரிகின்றன. எனக்கு மிகவும் பிடித்த சில கதைகளை மட்டும் குறிப்பிடுகிறேன்.

அழுத்தி கொண்டிருக்கும் வறுமை, சீக்கிரத்தில் விட்டு கொடுக்க முடியாத தன்மானம், குடும்ப மானம், இவைகளுக்கு இடையில் மனிதனுக்கே உரிய சிறு ஆசைகளையும், ஏக்கங்களையும் கொண்ட மனது என பெண்களின் வாழ்க்கைத் தருணங்கள் முதற் பாதியின் கதைகளாக உள்ளன. தன் வீட்டை கூட்டி பெருக்குவதற்கு பூ துடைப்பம் வேண்டும் என தவிக்கிறாள் செல்லியம்மா. ஈக்கல் துடைப்பத்தை உபயோகிக்கையில் பூந்துடைப்பத்தை பற்றி கனவு காண்கிறாள். சீவு முள்ளை காட்டில் இருந்து எடுத்து வரும் பிள்ளையும் கல்யாணமாகிப் போய்விட்டாள். எங்கிருந்தோ சீவுமுள்ளை எடுத்து வீட்டில் பத்திரப்படுத்தி வைக்கிறாள். ஆசையுடன் அதை அடித்து, தன்னுடைய பழைய புடவையை கிழித்து அதை சுற்றி கட்டி பூந்துடைப்பம் செய்து விடுகிறாள். சாணி மொழுகிய தரை காய்ந்ததும் அதை கொண்டு பெருக்க வேண்டும் எனக் காத்திருக்கையில் வெளியிலிருந்து வந்த கணவன் கெட்டியறுக்க காட்டுக்குக் கிளம்புமாறு அவசரப்படுத்துகிறான். அதே நேரம் வீட்டிற்குள் நுழைந்த பூனை சுவருக்கு மேல் வைக்கப்பட்டிருந்த துடைப்பத்தைக் கீழே தள்ளி விடுகிறது. அவள் கவனிப்பதற்கு முன்னால் எருமைமாடு ஒன்று பூந்துடைப்பத்தை வாயில் எடுத்து அசை போட ஆரம்பிக்கிறது. சாணம் மொழுகிய முற்றத்தையே வெறுமையோடு பார்த்து கொண்டிருக்கையில் காட்டிற்குக் கிளம்புமாறு வெளியிலிருந்து கணவன் கத்துகிறான். ‘சுத்தம்’ என்ற இக்கதை முதற்பாதி தொகுப்பில் உள்ள மற்ற கதைகளின் சாரத்தை சொல்வது போல அமைந்துள்ளது.

நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியில் உள்ள இடைவெளிகளில் பொக்கிஷமாக வளர்த்த ஆசைகள், என்றாவது கைகூடும் என்ற எதிர்பார்ப்புகள் பலதும் அந்த கணத்தில் காரணமேயில்லாமல் நசிந்து போய்விடும் அவலம். வாழ்வாதாரத்திற்கான அடுத்த வேலை காத்திருக்கிறது, இழந்ததை பகிரவோ, அதை குறித்து தன்னிரக்கத்தின் கதகதப்பில் அரற்றிக் கொள்ளவோ நேரமில்லாமல் வேலையை பார்க்க வேண்டும் என்ற நிதர்சனம் போன்றவை இந்த கதையை முந்திரிக் காட்டிலிருந்து விலக்கி மிகவும் பொதுவான வாழ்க்கையை உணர்த்துவதாக மாற்றிவிடுகிறது.

குருதி என்ற கதையில் மாதவிடாய் நாட்களில் ஒரு முறை மின்னல் வெட்டை அருகில் பார்த்து பயந்ததில் இருந்து குமாரிக்கு அந்த நாட்களில் தாங்க முடியாத வலி ஏற்பட ஆரம்பித்துவிட்டது. மாதவிடாய் நாட்கள் நெருங்கும் பொழுது அவளுக்கு மனதில் பதைப்பு தொற்றிக் கொள்ளும். வலி ஒருபுறம், அதை குணப்படுத்தவோ, குறைக்கவோ மருத்துவம் பார்க்க இயலாத குடும்ப நிலை மறுபுறம் என்ற நிலையில் அந்த நாட்களை இயலாமையுடன் சந்தித்தே ஆக வேண்டும் என்பதுதான் குமாரியின் முன் இருக்கும் ஒரே வழி. மூன்று பெண் பிள்ளைகள் உள்ள அந்த வீட்டில் அம்மா எப்போதும் சிடுசிடுப்புடன்தான் இருப்பாள். அப்பா நலம் விசாரிப்பதை மீறி எதுவும் செய்ய முடியாத நிலையில் இருக்கிறார். மற்ற இருவருக்கும் அந்த நாட்களில் வேலை பார்க்காமல் இருக்கலாம் என்பதில் சந்தோஷம். ஆனால் குமாரிக்கு தாண்டி செல்ல வேண்டிய வதை நாட்கள் அவை. ஒரு நிலையில் இதற்கு என்னதான் தீர்வு என்ற கேள்விக்கு அம்மா கல்யாணம் ஆகி மூணு மாசத்துல இந்த பிரச்சனை வராது என தீர்வு சொல்கிறாள். இதில் யாரும் மோசமானவர்கள் இல்லை. ஆனால் அன்றைய நிலையில் தாயாக அவளால் அதை தாண்டி இதுவும் செய்ய இயலாது என்பதுதான் யதார்த்தம். அவளை சொல்லியும் குற்றம் இல்லை என்று குமாரி நினைப்பதோடு கதை முடிகிறது.

இரண்டாவது பாதியில் உள்ள கதைகள் அச்சமூகத்தின் ஆண்களை மையமாக கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது. இழவு வீட்டில் மோளம் அடிக்கும் சின்ன குண்டு, பன்றி வளர்க்கும் செல்வராசு, மருமகள் சேமிப்பை திருடி விற்று வெத்தலை வாங்கி குதப்பும் கலியன், காசிற்காக சுடுகாட்டில் கொடும்பாவிக்கு காவல் இருக்கும் குப்பன் போன்ற கதை மாந்தர்களை குறித்த கதைகள் அவை. சாதி, வர்க்க அடுக்கில் கீழே இருந்தாலும், வறுமையின் நிழலிலேயே காலத்தை கடத்தினாலும் அந்த  மனிதர்கள் தங்களுடைய தன்மானத்தை இழப்பதில்லை. ‘குலைவு’ என்ற கதையின் செல்வராசும், ‘கொடும்பாவியின்’ குப்பனும் அம்மனிதர்களையே நினைவுபடுத்தினார்கள்.

செல்வராசு பன்றி வளர்ப்பவன். மனைவி எங்கிருந்தோ ஓட்டி வந்த பன்றி இரவு குட்டி போட்டுவிட்டு பசி தாங்காமல் மற்றவரின் கிழங்கு தோட்டத்தை கிண்டி நாசப்படுத்தி விடுகிறது. ஊர் திருவிழாவில் மின்சார விளக்கு பிடித்து கொண்டு நிற்பதற்காக விதிக்கப்பட்ட சாதி தொழிலுக்கு வழக்கத்திற்கு மாறாக இருநூறு ரூபாய் கூலி கேட்டு வாங்கி கொண்டதால் ஊர்காரர்களுக்கு செல்வராசு மேல் கோபம். அதை மனதில் வைத்து கொண்டு பன்றியால் ஏற்பட்ட இழப்புக்கு பஞ்சாயத்தை கூட்டி இருநூறு ரூபாயை அபராதமாக பிடுங்கி விடுகிறார்கள். அதை நினைத்து தன் பன்றியையும் ஓட்டி வந்த மனைவியையும் கரித்து கொட்டிக் கொண்டே இருக்கிறான். அந்த நேரம் பொன்ராசு புதிதாக வாங்கிய பன்றி ஒன்றை சைக்கிளில் கட்டி கொண்டு வருகிறான். ஊரின் நிலைமையையும், பறிபோன காசை பற்றியும் இருவரும் பேசிக் கொண்டிருக்கையில் சைக்கிள் அசைந்து விழுந்ததில், அதிலிருந்த பன்றி தரையில் கிடந்த கல்லில் தலையும், சைக்கிள் கைப்பிடியில் கழுத்தும் குத்தி பன்றி செத்து விடுகிறது. இரண்டு நாள் கழித்துதான் சந்தையை திறப்பார்கள், அது வரை இறைச்சியை விற்க முடியாது, கொடுத்த பணம் எல்லாம் வீணாகி விட்டது என புலம்பிக் கொண்டே கழுத்தில் கொட்டிக் கொண்டிருக்கும் ரத்தத்துடன் பொன்ராசு சைக்கிளை தள்ளிக் கொண்டு போவதை செல்வராசு பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

இரண்டாவது பாதியில் உள்ள கதைகளில் இதுவே எனக்கு மிகவும் பிடித்த கதை. 200 ரூபாய் என்பது செல்வராசுவிற்கு மிகவும் அதிகமான தொகை. அதை இழக்க காரணமான பன்றியை திட்டிக் கொண்டே அதற்கும், அதன் குட்டிகளுக்கும் காவல் இருக்கிறான். அபராதத்திற்கு பதிலாக எங்கிருந்தோ ஓட்டிக் கொண்டு வரப்பட்ட அந்த பன்றிகளை பஞ்சாயத்து மனிதர்களிடம் கறிக்காக கொடுத்திருந்தால் அவனுக்கு அந்த பணம் மிச்சமாகியிருக்கலாம் என்றாலும் அவன் அதை கொடுக்கவில்லை. குட்டி போட்ட பன்றியின் பசியை அவனால் புரிந்து கொள்ளமுடிகிறது, அதை பணத்திற்காக குற்றமாக பார்த்து விட்டுவிட முடியவில்லை. திருவிழாவில் சாதிரீதியாக தனக்கு விதிக்கப்பட்ட கட்டுபாட்டை தெரிந்தே மீறுகிறான். அதற்கு காரணம் சொல்வதை போல தன்னை விட அவர்கள் உயர்ந்தவர்கள் அல்ல என மனதிற்கும் வேறு வேறு காரணங்களை சொல்லிக் கொண்டேயிருக்கிறான். அதை நிரூபிப்பதை போல தன்னை நம்பியிருக்கும் ஒரு ஜீவனை அவனால் பணத்திற்காக விட்டுக் கொடுக்க முடியவில்லை. பன்றி வளர்ப்பவர்களின் வாழ்க்கையின் பிரச்சனைகள், நிரந்தரமற்ற தன்மை போன்றவற்றை பொன்ராசு வழியாக கதை சொல்லி செல்கிறது.

கொடும்பாவி கதையில் வரும் குப்பன் கூட செல்வராசு போன்றவன்தான். ஊர் திருவிழாவிற்கு போகாமல் ஐம்பது ரூபாவிற்காக ஊர் பிராயசித்தமாக கொடும்பாவியை மயானத்தில் எரித்து அதற்கு காவல் இருக்கிறான். திருவிழாவில் ஊற்றப்படும் கூழை நினைத்து அவனுடைய மனம் ஏங்குகிறது. ஊருக்காக கொடும்பாவி எரிக்கப் போனதை சொல்லி மனைவி நிறைய கூழ் வாங்கி வீட்டில் வைத்திருப்பாள் என நம்பிக்கையோடு உட்கார்ந்திருக்கிறான். ஊர் மனிதர்களின் பார்வையில் வெறும் ஐம்பது ரூபாய்க்காக திருவிழாவிற்கு வராமல் இருக்கும் குப்பனை கண்டு இளக்காரம் தோன்றுகிறது. ஆனால் 50 ரூபாய் கடன் கொடுத்தவன் அதை கேட்டு கேவலப்படுத்தி விட்டதால் அடிபட்ட தன்மானமே குப்பனை அதை செய்ய வைத்தது என யாருக்கும் தெரியாது. கூழை நினைத்து ஏங்கிக் கொண்டே காசு கிடைக்கையில் அதை கடன்காரன் முகத்தில் விட்டு எறிவதைப் போல கனவு கண்டு கொண்டும் மயானத்தில் குப்பன் உட்கார்ந்திருக்கிறான்.

சாவுக்கு மோளம் அடிப்பவனின் ஒரு நாள் வாழ்க்கையை “சின்ன குண்டு” கதை காட்டுகிறது. பாடையை தாங்கும் கழி கிடைத்தால் அதில் வரும் பணத்தை கொண்டு தன் வீட்டு கூரையை சரி செய்யலாம் என சின்ன குண்டு நாள் முழுவது சாவு வீட்டில் யோசித்துக் கொண்டேயிருக்கிறான். மோளம் அடிப்பவர்கள் பல குழுக்களாக பிரிந்து ஒவ்வொரு வருடமும் ஒரு ஊரை தங்களுக்குள் குத்தகைக்கு எடுத்துக் கொள்வது, அவர்களுக்குளேயே வசதி பொறுத்து உருவாகியிருக்கும் அதிகார அடுக்கு, கிடைக்கும் பணத்தின் பங்கீட்டில் அதனால் உருவாகும் வேற்றுமைகள், சாவு வீட்டின் காட்சி என விவரணைகளால் இந்த கதை தனித்து நின்றது.

வட்டார வழக்கு வசனங்களில் மட்டுமல்லாது கதை சொல்லலிலும், விவரணைகளிலும் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. கதை மாந்தர்களின் குரலிலேயே எல்லா கதைகளும் ஒலிக்கின்றன. எனக்கு புரிந்தவரை இவர்கள் இன்ன சாதியினர் என்று எங்கும் குறிப்பிட்டு சொல்லப்படவில்லை. தன்மானம், சகிப்புதன்மை, கருணை என எல்லோரிடமும் இருக்கும் உன்னதங்கள் சாதி, வர்க்க அடுக்குகளாலும், வறுமையாலும் ஒடுங்கி போன முந்திரி காட்டு மனிதர்களிலும் உறைந்திருப்பதை அவர்களுடைய குரலிலேயே சொல்லும் இந்த கதைகள் வாசிப்பதற்கு நன்றாக இருந்தன.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் சிறுகதைகள், கண்மணி குணசேகரன், முத்துக்கிருஷ்ணன் பதிவுகள்

டோண்டு ராகவனின் நினைவாக: நெவில் ஷூட் எழுதிய “ட்ரஸ்டி ஃப்ரம் த டூல்ரூம்”

by

Dondu Raghavan

சமீபத்தில் மறைந்த டோண்டு ராகவனின் நினைவாக சிலிகான் ஷெல்ஃபில் என்ன எழுதுவது என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன். இந்தப் பழைய பதிவு கண்ணில் பட்டது. டோண்டு பரிந்துரைத்த புத்தகம். டோண்டுவால் நான் படித்த புத்தகம். கூட்டாஞ்சோறு தளத்திலிருந்து மீள்பதித்திருக்கிறேன்.

Nevil_Shuteடோண்டு ராகவன் எழுதிய இந்த போஸ்டை படித்தபோது நெவில் ஷூட் எழுதிய Trustee from the Toolroom (1960) புத்தகத்தை படிக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. என் அதிர்ஷ்டம், உள்ளூர் நூலகத்தில் கிடைத்தது.

நாவல் சூப்பர் டூப்பர் என்றெல்லாம் சொல்லமாட்டேன். ஆனால் நாயகனின் திறமை அவருக்கு உலகெங்கும் பல நண்பர்களை ஏற்படுத்தி கொடுத்தது நன்றாக இருக்கிறது. அதே நேரத்தில் அவருக்கு எல்லாம் க்ளிக் ஆவது கொஞ்சம் தமிழ் படம் பார்ப்பது போல இருக்கிறது.

படிக்கலாம். A feel good book.

கதையை எல்லாம் டோண்டு எழுதி இருக்கிறார். அதனால் அதையே மீண்டும் நானும் எழுத வேண்டிய வேலை மிச்சம். டோண்டுவின் வார்த்தைகளில்:

நாவலின் கதாநாயகன் Keith Stewart மேற்கொண்ட வேலை பிரம்மாண்டமானது. ஆனால் அவரோ சாதாரண மனிதன். அதை அவர் எவ்வாறு செய்து முடிக்கிறார் என்பதுதான் கதை. கதை நடக்கும் காலம் 1957.

அவர் ஒரு மாடல் இஞ்சினியர். பெரிய இயந்திரங்களை சிறிய மாடல்களாக தயாரிப்பவர். அதை ஒரு முழுநேர வேலையாகவே வைத்திருப்பவர். அது சம்பந்தமாக Miniature Mechanic என்னும் ஒரு பிரிட்டிஷ் சஞ்சிகையில் ரெகுலராக எழுதுபவர். அவருக்கு உலகம் பூராவும் வாசகர்கள் உண்டு. தங்களுக்கு தோன்றும் சந்தேகங்களையெல்லாம் அவருக்கு எழுத, அவரும் எல்லோருக்கும் மெனக்கெட்டு பதிலெழுதி அனுப்புவார்.

Trustee_from_the_Toolroomஅவரது தங்கையும் அவள் கணவரும் தங்கள் பத்து வயது மகள் ஜேனிஸை அவரிடம் ஒப்படைத்து விட்டு, ஒரு பாய்மரக் கப்பலில் கனடா நோக்கி பயணம் செல்கின்றனர். பூமியின் தென்பகுதிக் கடல் மூலமே செல்கின்றனர். பிரெஞ்சு பாலினீஷியாவில் டாஹிட்டி அருகில் ஒரு ஆள் இல்லாத தீவில் அவகள் படகு பவளப்பாறையில் மோதி அவர்கள் இருவரும் உயிரிழக்கின்றனர்.

இறந்தவர்கள் நல்ல பணவசதி படைத்தவர்கள். தங்கள் மரணத்துக்கு பிறகு தங்களது பெண்ணை பாதுகாத்து அவள் வயதுக்கு வந்ததும் தங்கள் சொத்தை அவளுக்கு தரும் பொறுப்பை நம் கதாநாயகரிடமே தெளிவாக ஒப்படைத்துள்ளனர். ஆக உயிலில் ஒரு குழப்பமும் இல்லை. ஆனால் அதே சமயம் வங்கியில் அவர்களது அக்கவுண்டில் பணமும் இல்லை. எல்லா பணத்தையும் வைரங்களாக மாற்றி தங்களுடன் தங்கள் கப்பலில் எடுத்து சென்றுள்ளனர். அதில் உள்ள சிறு மோட்டாருக்குள் ஒரு பெட்டியில் வைத்து அதை ஒளித்து வைத்துள்ளனர். அந்த பெட்டியை அங்கு அவர்களுக்கு பொருத்தி வைத்து குடுத்ததே நம் கதாநாயகனே. ஆனால் அவருக்கு அச்சமயம் முழு உண்மையும் தெரியாது. அக்காலத்திய இங்கிலாந்தில் சொத்துக்களை வெளிநாட்டுக்கு எடுத்து செல்வதில் பல கெடுபிடிகள் உண்டு. ஆகவேதான் அவர்கள் அவ்வாறு செய்துள்ளனர்.

இப்போது சிக்கல் என்னவென்றால் அத்தனை வைரங்களும் மோட்டாரில் சிக்கியுள்ளன. அவற்றை எடுத்து வர வேண்டும். அதற்கு டாஹிட்டி வரை செல்ல வேண்டும். அதே சமயம் விஷயமும் யாருக்கும் தெரியக் கூடாது. அவர் அதை எப்படி நிறைவேற்றுகிறார் என்பதில்தான் முழுக்கதையே அடங்கியுள்ளது.

அனுமாருக்கு தன் பலம் தெரியாதது போல நம் கதாநாயகனுக்கும் தனது பிரபலம் பற்றி தெரியவில்லை. அவர் போகுமிடமெல்லாம் அவரது கட்டுரைகளின் வாசகர்கள் உள்ளனர். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தத்தம் வழியிலே அவருக்கு செய்யும் உதவிகளை பற்றி படிக்கையில் மனம் நிறைகிறது. கதையை படியுங்கள், நீங்களே உணருவீர்கள்.

எல்லாவற்றையும் முடித்த பின்னரும் கதாநாயகன் சிறிதும் கர்வமின்றி இருப்பதுதான் அவருக்கு இன்னும் சிறப்பைக் கூட்டுகிறது.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: உலகப் புனைவுகள்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
டோண்டுவின் பதிவு
விக்கிபீடியாவில் நெவில் ஷூட்
விக்கிபீடியாவில் Trustee from the Toolroom

ஜெயமோகனின் முக்கிய தமிழ் நாவல்கள் பட்டியல் – Updated

by

jeyamohanஜெயமோகனின் தமிழின் முக்கிய நாவல்கள் பட்டியல் என் referenceகளில் ஒன்று. ஆனால் இந்தப் பட்டியல் எழுதப்பட்டு பத்து பனிரண்டு வருஷங்கள் ஆகிவிட்டன. இந்தப் பட்டியலை update செய்யுங்கள் என்று அவரிடம் பல முறை கேட்டிருக்கிறேன். அவர் இது வரை கண்டு கொள்ளவில்லை. என்றாவது ஒரு நாள் அவரது பதிவுகளைப் படித்து அவரது பரிந்துரைகளை தொகுக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். கேசவமணி செய்திருக்கிறார். வாழ்த்துக்கள் கேசவமணி!

புதிதாக சேர்க்கப்பட்டிருக்கும் புத்தகங்கள்

எம்.எஸ். கல்யாணசுந்தரம் – இருபது வருடங்கள், பகல் கனவு
க.நா. சுப்ரமண்யம் – வாழ்ந்தவர் கெட்டால்
எம்.வி. வெங்கட்ராம் – காதுகள்
தி. ஜானகிராமன்மரப்பசு
சங்கர்ராம் – மண்ணாசை
மு. தளையசிங்கம் – ஒரு தனி வீடு
இந்திரா பார்த்தசாரதி – வேதபுரத்து வியாபாரிகள், கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா, வேரோட்டம்
ஜெயகாந்தன்ஒரு நடிகை நாடகம் பார்க்கிறாள், பாரிசுக்குப் போ, சுந்தர காண்டம், கங்கை எங்கே போகிறாள்
கு. சின்னப்ப பாரதி – சங்கம்
நகுலன் – நாய்கள், வாக்குமூலம், நவீனன் டைரி
அ. பாலமனோகரன் – நிலக்கிளி
அசோகமித்திரன் – மானசரோவர்
பொன்னீலன் – கரிசல், புதிய தரிசனங்கள்
சு. சமுத்திரம் – சோற்றுப் பட்டாளம், வாடாமல்லி
விட்டல்ராவ் – போக்கிடம், நதிமூலம்
தமிழவன் – ஏற்கனவே சொல்லப்பட்ட மனிதர்கள்
வண்ணநிலவன் – கம்பாநதி, ரெய்னீஸ் ஐயர் தெரு
நாஞ்சில்நாடன் – மாமிசப் படைப்பு
தோப்பில் முகமது மீரான் – துறைமுகம்
எஸ். அருள் சுப்ரமணியம் – அவர்களுக்கு வயது வந்துவிட்டது
பாமா – கருக்கு, சங்கதி
சிவகாமி – பழையன கழிதலும், ஆனந்தாயி
தேவகாந்தன் – கனவுச் சிறை
சுப்ரபாரதி மணியன் – சாயத்திரை
பாவண்ணன் – பாய்மரக் கப்பல்
சோ. தர்மன் – கூகை
ராஜ் கௌதமன் – சிலுவைராஜ் சரித்திரம், காலச்சுமை
இமையம் – ஆறுமுகம், செடல்
தஞ்சை பிரகாஷ் – கரமுண்டார் வீடு
கோணங்கி – பாழி, பிதிரா
ஜெயமோகன் – காடு, ஏழாம் உலகம், கன்யாகுமரி, கொற்றவை
எஸ். ரா. – நெடுங்குருதி, உறுபசி
சாரு நிவேதிதா – எக்சிஸ்டென்ஷியலிசமும் ஃ பான்சி பனியனும், சீரோ டிக்ரி
பெருமாள் முருகன்கூளமாதாரி
பிரேம் ரமேஷ் – புதைக்கப்பட்ட மனிதர்களும் எரிக்கப்பட்ட பிரதிகளும், சொல் என்றொரு சொல்
யுவன் – குள்ளச்சித்தன் சரித்திரம், பகடையாட்டம்
சு. வேணுகோபால் – நுண்வெளிக் கிரணங்கள்
ஷோபா சக்தி – கொரில்லா, ம்
ஜோ டி குருஸ் – ஆழிசூழ் உலகு
எம். கோபாலகிருஷ்ணன் – அம்மன் நெசவு, மணல் கடிகை
கண்மணி குணசேகரன் – கோரை, அஞ்சலை
விமல் குழந்தைவேல் – வெள்ளாவி
பாரததேவி – நிலாக்கள் தூரதூரமாய் (சுயசரிதை)


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: References

தொடர்புடைய சுட்டிகள்: ஜெயமோகனின் ஒரிஜினல் பட்டியல்

நியால் ஃபெர்கூசன் எழுதிய “சிவிலைசேஷன்: வெஸ்ட் அண்ட் த ரெஸ்ட்”

by

Civilization: West and the Rest (2011)

niall_fergusonமேலை நாடுகள் ஏன் மற்ற நாடுகள் மீது கடந்த 500 ஆண்டுகளாக அதிகாரம் செலுத்துகின்றன? எனக்கு இது எப்போதுமே சுவாரசியமான கேள்வி. நியால் ஃபெர்கூசன் தன் கருத்துக்களை முன் வைக்கிறார்.

1500ஆம் ஆண்டு வாக்கில் உலகில் பெரிய சாம்ராஜ்யங்கள் என்று சொல்லக்கூடியவை துருக்கியின் ஆட்டோமான் சாம்ராஜ்யம், பாரசீக சாம்ராஜ்யம், மொகலாயர்கள், சீன சாம்ராஜ்யம் ஆகியவைதான். இவற்றுடன் ஒப்பிடும்போது ஐரோப்பிய நாடுகள் பிளவுபட்டு, பின்தங்கி இருந்தன. எப்படி இந்த சாம்ராஜ்யங்கள் தோற்று ஐரோப்பியர்கள் உலகம் முழுதும் காலனி ஆதிக்கம் செலுத்தினார்கள்?

ஃபெர்கூசன் ஆறு காரணங்களை முன் வைக்கிறார். இந்த ஆறு காரணங்கள் சில சாம்ராஜ்யங்களின் பலவீனங்களை சரியாகத் தாக்கின என்கிறார்.

  1. போட்டி: ஐரோப்பா பிளவுபட்டுக் கிடந்தது அங்கே ஒரு போட்டி மனப்பான்மையை உருவாக்கியது. போர்த்துகல் இந்தியாவுக்கு ஒரு கடல் வழி கண்டுபிடித்தால் பிற நாடுகள் பின்னாலேயே வருகின்றன. ஆனால் சீனாவின் கடல் ஆதிக்கத்தை ஒரு ராஜா திடீரென்று போதும் போதும் கடல் பயணங்கள் வேண்டாம் என்று தடுத்துவிட முடிகிறது. அட்மிரல் ஜெங் ஹேவின் முன்னோடி கடல் பயணங்கள் இப்படித்தான் வீணாகினவாம். மையப்படுத்தப்பட்ட அதிகாரத்தின் ஒரு தற்செயலான முடிவு சீனர்களுக்கு பாதகமாக அமைந்துவிடுகிறது. ஐரோப்பாவில் இப்படிப்பட்ட முடிவு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியாது. இந்த நாடு இல்லாவிட்டால் இன்னொரு நாடு கடல் பயணத்தைத் தொடரும்.
  2. அறிவியல்: 1500 வாக்கில் இஸ்லாமிய அறிவியல் ஐரோப்பிய அறிவியலை விட முன்னேறி இருந்தது. ஆனால் சிலபல முஸ்லிம் குருமார்கள் குர்ஆனில் எல்லாம் இருக்கிறது என்ற வாதத்தை முன் வைத்தது அவர்களுக்கு பாதகமாகப் போனது. அச்சு எந்திரங்களும் அதே நேரத்தில் பெருகியது ஐரோப்பாவில் அறிவியல் முன்னேற்றங்களை சுலபமாகப் பகிர்ந்து கொள்ள உதவியது.
  3. அமைப்புகள்: வட, தென் அமெரிக்கக் கண்டங்கள் எறக்குறைய ஒரே நேரத்தில்தான் காலனியப்படுத்தப்பட்டன. ஆனால் தென்னமெரிக்க நாடுகள் இன்றும் மூன்றாம் உலகம்தான். இதற்குக் காரணம் ஆங்கிலேய வந்தேறிகள் ஏற்படுத்திய அமைப்புகள் – குறிப்பாக சொத்துரிமை என்ற விழுமியம் என்கிறார். தென்னமெரிக்காவின் ஸ்பானிய, போர்த்துகல் வந்தேறிகள் அங்கிருந்து செல்வத்தை எடுத்துச் செல்வதில்தான் குறியாக இருந்தனர், அங்கிருந்த உள்ளூர் மக்களோடு உறவு கொண்டனர், ஆங்கிலேய வந்தேறிகளோ இருந்தவர்களை ஒழித்துக் கட்டினர் என்கிறார்.
  4. மருத்துவம்: இதை அறிவியலோடு சேர்க்காமல் தனியாக ஏன் வைக்கிறார் என்று புரியவில்லை.
  5. நுகர்வு கலாச்சாரம்: தொழிற்சாலைகள் உருவாக்குவதை வாங்க உள்ளூரில் ஒரு சந்தை இருந்தது தொழில்கள் சுலபமாகப் பரவ உதவியது என்கிறார்.
  6. ஐரோப்பிய “வேலை” விழுமியங்கள்: வேலை செய்து முன்னேறுவது என்ற விழுமியம் பரவலாக இருந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். இந்திய, சீன நாகரீகங்களில் தான் பிறந்த சமூக இடத்தை எற்றுக் கொண்டு அதிலேயே இருப்பது என்பது பரவலாக நடந்த ஒன்று என்கிறார்.

ஃபெர்கூசன் எழுப்புவது நல்ல கேள்வி. வரலாற்று நிகழ்ச்சிகள் பல சமயம் தற்செயலாக நடக்கும் சில சின்ன சம்பவங்களின் பரிணாமம், அன்றைய பேரரசுகளின் தற்செயலான பலவீனங்கள் ஐரோப்பாவுக்கு சாதகமாக அமைந்தன என்பதையும் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஆனால் ஐரோப்பிய விழுமியங்களை (சொத்துரிமை, அமைப்புகள், வேலை செய்தால் முன்னேறலாம் என்ற எண்ணம்) அவர் முக்கியமான காரணம் என்று குறிப்பிட முடியுமா என்று எனக்கு நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை. ஒரு நிற வெறியர் வட அமெரிக்காவில் இனக்கலப்பு நடைபெறவில்லை, அதனால்தான் வட அமெரிக்கா முன்னேறி இருக்கிறது என்று சொல்லலாம். அந்த causal relationship இருக்கிறதா இல்லையா என்று யாரால் நிச்சயமாக சொல்ல முடியும்? எனக்கு சீன, முகலாயப் பேரரசுகளுக்கு கைப்பற்ற (தென் இந்தியா, திபெத், மங்கோலியா, கொரியா…) பக்கத்திலேயே நிறைய இடம் இருந்தது ஒரு முக்கியக் காரணம் என்று தோன்றுகிறது.

உங்களுக்கு இந்த மாதிரி கேள்விகளில் ஆர்வம் இருந்தால் படிக்கலாம். நான் இந்த மாதிரி புத்தகங்களில் முதன்மையானதாகக் கருதுவது “Guns, Germs and Steel“.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: அபுனைவுகள்
தொடர்புடைய சுட்டி: நியால் ஃபெர்கூசன் – விக்கி குறிப்பு

%d bloggers like this: