Skip to content

இந்துமதியின் “தரையில் இறங்கும் விமானங்கள்”

by

சின்ன வயதில் விரும்பிப் படித்த நாவல். இப்போதும் பிடித்திருக்கிறது. விஸ்வத்தின் நிலையில் என்னை பொருத்தி வைத்துப் பார்த்துக் கொள்ள முடிவதுதான் காரணம் என்று நினைக்கிறேன்.

அனேகமாக என் ஜெனரேஷன்காரர்கள் அனைவரும் படித்த நாவல். விகடனில் தொடர்கதையாக வந்தது என்று நினைக்கிறேன். பைண்ட் செய்யப்பட்ட புத்தகமாகத்தான் முதல் முறை படித்தேன்.

கதைச்சுருக்கம் எல்லாம் தேவை இல்லை என்று நினைக்கிறேன். கீழ் மத்தியதரக் குடும்பங்கள் எல்லாவற்றிலும், அதுவும் பிராமணக் குடும்பங்களில் எழுபதுகளில் இருந்த சூழ்நிலை நன்றாக வந்திருக்கிறது. பரசு பெண் பார்க்கப் போகும்போது ருக்மணி வீட்டில் இரண்டு அறைதான் என்று வரும். அப்படித்தான் எக்கச்சக்க ஒண்டுக் குடித்தன வீடுகள் இருந்தன. இருநூறு சதுர அடியில் இரண்டு அறை, பொதுவான குளியலறை, கிணறு என்று சென்னையில் எக்கச்சக்க குடும்பங்கள் வாசித்தன. இன்ஜெக்ஷன் பாட்டில் தேர், எம்ப்ராய்டரி செய்யும் வயதுப் பெண்கள், ட்ரான்சிஸ்டர், அங்கும் இங்குமாக ஹக்ஸ்லி, சார்த்ரே என்று பேசிக் கொண்டு யு.எஸ்.ஐ.எஸ்., பிரிட்டிஷ் கவுன்சில் என்று போய் வரும் சில இளைஞர்கள், குடும்ப பாரத்தை சுமக்கும் இருபத்து சொச்சம் வயதினர், ரிடையர் ஆன தாத்தாக்கள், என்று தத்ரூபமாகச் சித்தரித்திருக்கிறார்.

கதையில் பல மனதைத் தொடும் இடங்கள் உண்டு. அவற்றின் சாதாரணத் தன்மையாலேயே, அடிக்கடி நடப்பதால் பழகிவிடுவதாலேயே, அவை மனதைத் தொடுகின்றன. மேலே படிக்க விரும்பும் பரசுவை டைப்ரைட்டிங் கற்றுக் கொள்ளச் சொல்லும் அப்பா, தங்கை தம்பிகள் பாரம் சுமப்பதை முடிந்த வரைக்கும் தள்ளிப் போடப் பார்க்கும் பரசு இரண்டும் குறிப்பாகச் சொல்லக் கூடியவை. பரசுவை அடைய தனக்கு தகுதி இல்லை என்று ருக்மணி மருகுவது சாதாரணம் இல்லை என்றாலும் மனதைத் தொடுகிறது.

பலவீனங்கள்? இந்துமதிக்கு வெள்ளைத் தோல், உயரம், அழகு இதிலெல்லாம் இருக்கும் obsession அலுப்பைத் தருகிறது. அவரது எல்லா ஹீரோக்களும் வெள்ளையாக உயரமாக இருப்பதும் எல்லா ஹீரோயின்களும் ஏதோ தேவலோகத்திலிருந்து அழுக்குப் படியாமல் வந்து போவதும்… இந்த வர்ணனையைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் கிளம்பிட்டாய்யா கிளம்பிட்டா என்று தோன்றுகிறது. கடைசியில் எல்லாரும் அவ்வளவு தெளிவாக பல நாள் யோசித்து எழுதி வைத்ததைப் படிப்பது போல பேசுவது படிக்க நன்றாக இருந்தாலும் ரியலிஸ்டிக்காக இல்லை.

ஜெயமோகன் இதை சிறந்த வணிக எழுத்து என்று பட்டியல் இடுகிறார். குறை எல்லாம் சொன்னாலும் எனக்கு இது வணிக எழுத்து இல்லை, இலக்கியம். கட்டாயம் படியுங்கள் என்று சிபாரிசு செய்கிறேன்.

இந்துமதி ஒரு காலத்தில் பிரபல வாரப் பத்திரிகை எழுத்தாளர். லக்ஷ்மி, சிவசங்கரி, வாஸந்தி, இந்துமதி என்று பெண்களுக்காக பெண்கள் வாரப் பத்திரிகையில் தொடர்கதை எழுதும் பாரம்பரியத்தை சேர்ந்தவர். எல்லா கதையிலும் ஹீரோ வெள்ளை வெளேரென்று உயரமாக ரிம்லெஸ் கண்ணாடியோடு வருவான். அப்படி என்னையும் நினைத்துக் கொள்ள ஒரு காலத்தில் பிடித்திருந்தது. :-) த. இ. விமானங்கள் ஒன்றுதான் அவர் பேரைக் காப்பாற்றும் என்று நினைக்கிறேன்.

நண்பர் விமல் மின் புத்தகத்துக்கான சுட்டியைக் கொடுத்திருக்கிறார். அவருக்கு நன்றி! (காப்பிரைட் பிரச்சினை வந்தால் எடுத்துவிடுவேன்)

அனுபந்தம் – படித்த பிற கதைகள்

படித்த வேறு சில கதைகளைப் பற்றி எழுத இனி மேல் கை வராது, அதனால் இங்கேயே எழுதிவிடுகிறேன்.

இன்று புதிதாய் பிறப்போம்: அழகான அம்மா மேல் சந்தேகப்பட்டு விவாகரத்து வாங்கும் அப்பா; நடுவில் மாட்டிக்கொண்டு முழிக்கும் எட்டு வயது பையன். பையனின் கண்ணோட்டத்தை நன்றாகவே எழுதி இருக்கிறார்.

நிழல்கள் சுடுவதில்லை: டிபிகல் தொடர்கதை. ஹரிணிக்கு நேசமான எல்லாரும் இறக்கிறார்கள். காதலிக்கும் தீரேந்தருக்கும் கான்சர். இன்னும் மூன்று மாதம் இருக்கிறதே, உன்னை மணந்து கொள்கிறேன் என்கிறாள் ஹரிணி.

தொடுவான மனிதர்கள்: கஷ்டப்படும் குடும்பத்தின் மூத்த பெண். அவளுக்கும் ராம்குமாருக்கும் காதல். ராம் அவளை உள்ளங்கையில் வைத்துத் தாங்குகிறான். அவளை காதலிக்கும் கார்த்திக்குக்கு இப்போது டூ லேட், சொல்ல முடியவில்லை. ஆனால் ராம் விபத்தில் இறந்துவிட கார்த்திக்குக்கு ஒரு சான்ஸ் கிடைக்கிறது. கார்த்திக் கஷ்டம், உதவி வேண்டும் என்று கேட்டால்தான் உதவி செய்யும் டைப், ராம் மாதிரி இல்லை. அதனால் இவள் நீ வீண்டாம் என்று கார்த்திக்கிடம் சொல்ல, கார்த்திக் நீ உன் காலில் நிற்பதையே விரும்புகிறேன், நீ independent ஆக இருக்க வேண்டும், ஆனால் தேவைப்படும்போது உதவிக்கு நான் எப்போதும் உண்டு என்று சொல்கிறான். அதை அவளும் யோசித்து ஏற்றுக் கொள்கிறாள். நல்ல தீம், ஆனால் கதை சுமாராகத்தான் வந்திருக்கிறது.

விஷம்: சிறு வயதிலிருந்து காதலிக்கும் பெண்ணை கெடுத்தவனை கொன்றுவிட்டு ஜெயிலுக்கு போகிறான் ஹீரோ. வேஸ்ட்.

யார்?: இந்துமதி த்ரில்லர் எழுதிப் பார்த்திருக்கிறார். தண்டம்.


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் நாவல்கள்

விஷ்ணுபுரம் விருது விழா – டிசம்பர் 18 ஞாயிறு அன்று கோவையில்

by

என் தளத்தைப் படிப்பவர்கள் யாரும் ஜெயமோகன் தளத்தைப் படிக்காமல் இருக்கப் போவதில்லை, விஷயம் நிச்சயமாகத் தெரிந்திருக்கும். இருந்தாலும் இங்கேயும் போட்டு வைக்கிறேன். நாஞ்சில்நாடன், எஸ்.ரா., அவர்கள் அளவு அவ்வளவாக வெளியில் தெரியாத, ஆனால் பிரமாதமாக எழுதக்கூடிய யுவன் சந்திரசேகரும் பேசுகிறார்கள். கோவை சுற்றுவட்டாரத்தில் இருப்பவர்கள் மிஸ் செய்யாதீர்கள். முடிந்தால் ஜெயமோகனிடமும் கொஞ்ச நேரமாவது பேசிவிட்டு வாங்கள், அவரை போன்ற விஷயமுள்ள, பேசத் தெரிந்த ஆளுமைகள் அபூர்வம்.

பூமணி எனக்குப் பிடித்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். ஜெயமோகன் எனக்குப் பிடித்த வாசகர்களில் முதன்மையானவர். ஜெயமோகனைச் சுற்றிச் சுழலும் விஷ்ணுபுரம் வட்டத்தினர் போன முறை ஆ. மாதவனையும் இந்த முறை பூமணியையும் விருதுக்கு தேர்ந்தெடுத்தது கண்டவர்களுக்கும் விருது கொடுக்கும் (அகிலனுக்கு ஞானபீடம், வைரமுத்துவுக்கும் கோவி. மணிசேகரனுக்கும் சாஹித்ய அகாடமி) நம் ஊரில் பெரிய ஆறுதல். விஷ்ணுபுரம் விருது மேலும் மேலும் உன்னதம் அடைய வாழ்த்துகிறேன்.

அரங்கசாமிதான் பொறுப்பெடுத்து செய்கிறார் என்று நினைக்கிறேன், அவருடன் நேரம் செலவழிக்க முடியாதது என் துரதிருஷ்டம். அவருக்கு ஒரு ஜே!

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
பூமணிக்கு விஷ்ணுபுரம் விருது
பூமணியின் “வெக்கை”

பா. ராகவனின் “புவியிலோரிடம்” – இட ஒதுக்கீடு வாதங்கள்

by

1989-இல் மண்டல் கமிஷன் சிபாரிசுகளை வி.பி. சிங் அரசு ஏற்றபோது வட இந்தியா கொந்தளித்தது. தமிழ்நாட்டில் ஏற்கனவே 69% இட ஒதுக்கீடு இருந்ததால் பெரிதாக ரியாக்ஷன் தெரியவில்லை. மண்டல் கமிஷன் பற்றிய புத்தகத்தை பா.ரா. எழுதி இருக்கிறார் என்று முன்னுரையில் தெரிந்தபோது தமிழர் என்னதான் சொல்லி இருக்கிறார் என்று பார்க்கலாம் என்றுதான் படிக்க ஆரம்பித்தேன். மேலும் ஜெயமோகன் நாவலின் உள்கட்டுமான, தொழில் நுட்ப யோசனைகளை பகிர்ந்து கொண்டது மிகவும் பயனுள்ளதாக இருந்தது என்று வேறு எழுதி இருந்தார்.

ஏழை பிராமணக் குடும்பம். எட்டு பையன் ஒரு பெண். யாருக்கும் படிப்பு வரவில்லை. கடைசி பையன் வாசு தட்டுத் தடுமாறி ப்ளஸ் டூ பாஸ் செய்துவிடுகிறான். குடும்பத்தில் ஒருவராவது காலேஜ் போக வேண்டும் என்று நினைக்கும் அப்பா, ஆனால் ஐம்பது சதவிகிதத்துக்கும் குறைவான மார்க்தான். அண்ணன் வரதன் கொடுக்கும் தைரியத்தில் நாடார் என்று போலி சான்றிதழ் கொடுத்து ஒரு காலேஜில் சேர்ந்துவிடுகிறான். நாளாக நாளாக மனசாட்சி உறுத்துகிறது. காலேஜை விட்டு டெல்லிக்கு ஓடிவிடுகிறான். அங்கே பல வேலைகள், தொழில்கள். மெதுமெதுவாக முன்னுக்கு வருகிறான். அப்போதுதான் மண்டல் கமிஷன் சிபாரிசுகள் ஏற்கப்படுகின்றன. ஏழைகள், குறிப்பாக ஏழைப் பிராமணர்கள் என்ன செய்வார்கள் என்பது உட்பட பல வித வாதங்களை பாத்திரங்கள் மூலமாக பா.ரா. முன் வைக்கிறார். சலுகைகளை ஏற்பது அவமானம் என்ற வாதத்தை கடைசியாக வாசு சொல்கிறான்.

புத்தகம் எப்போது எழுதப்பட்டது என்று தெரியவில்லை. வி.பி. சிங் அரசு காலத்திலேயே கல்கி, விகடன் மாதிரி பத்திரிகையில் தொடர்கதையாக வந்திருந்தால் பெரிய ஹிட் ஆகி இருக்கும். நான் கேள்விப்பட்டிருப்பேன். அப்படி இல்லாததால் பிற்காலத்தில்தான் வந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

இட ஒதுக்கீடு பற்றி pro and cons வாதங்களை விட கதையில் எனக்கு பிடித்த விஷயம் வாசு குடும்பச் சித்தரிப்புதான். ரியலிஸ்டிக்காக இல்லை, (அதெப்படி எல்லோரும் நல்லவராக இருப்பார்கள்? குடும்பம் என்றால் சண்டை சச்சரவு இல்லாமலா?) என்றாலும் படிக்கப் பிடித்திருந்தது. பாசமுள்ள மன்னிகள், அண்ணன்மார்கள், வயிற்றுப்பாட்டுக்காக அவர்கள் செய்யும் தொழில்கள், சொந்த வீடு கட்டும் கனவு, சைதாப்பேட்டை காரணீஸ்வரர் கோவில் தெரு, ஜெயராஜ் தியேட்டர் references, எல்லாம் நன்றாகவே வந்திருந்தன. பா.ரா. சைதாப்பேட்டையில் வளர்ந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். அந்த குடும்ப சித்தரிப்புக்காகப் படிக்கலாம்.

தொடர்புள்ள சுட்டிகள்:
பா. ராகவனின் தளம்
இட ஒதுக்கீடு – ஆர்வியின் சொந்த அனுபவம்
பா.ரா.வின் ஆர்.எஸ்.எஸ்.: மதம், மதம், மற்றும் மதம்
பா. ராகவனின் 108 வடைகள் சிறுகதை
விஷ்ணுபுரம் பற்றி பா.ராகவன்

டார்க்வின் ஹாலின் விஷ் பூரி சீரிஸ்

by

டார்க்வின் ஹால் (Tarquin Hall) ஆங்கிலேய எழுத்தாளர். தில்லிவாசி விஷ் பூரி என்ற துப்பறிபவரை வைத்து இரண்டு நாவல்கள் எழுதி உள்ளார் – Case of the Missing Servant , Man Who Died Laughing.

விஷ் பூரி ஒரு connected, இந்தியாவைப் புரிந்த துப்பறிபவர். எல்லா லெவலிலும் தொடர்பு இருக்கிறது. ஒரு ஐம்பது ஐம்பத்தைந்து வயது இருக்கும். புதுப் பணக்காரர். இன்றையப் பணக்காரர்களின் ஊரான குட்காவோனில் வசிக்கிறார். ஒரு ஏழெட்டு உதவியாளர்கள். கொலஸ்டரால் பிரச்சினை உண்டு. இரண்டு நாவல்களிலும் ஒரே நேரத்தில் நாலைந்து மர்மங்கள் முளைக்கின்றன. நிஜ வாழ்க்கை அப்படித்தானே இருக்கும்? இரண்டு நாவல்களிலும் விஷ் பூரியின் மம்மியும் ஒரு மர்மத்தைத் தீர்த்து வைக்கிறார். நிஜ வாழ்க்கை அப்படி இருந்தாலும், நாலைந்து மர்மம் என்றால் கதை கொஞ்சம் ramble ஆகிறது.

Case of the Missing Servant (2009): ஊழலை எதிர்த்துப் போராடும் ஒரு வக்கீல். அவரது வீட்டில் வேலை செய்த மேரியைக் காணவில்லை. வக்கீல்தான் அந்தப் பெண்ணைக் கெடுத்து கொன்றுவிட்டார் என்று அவர் மேல் கெட்ட பேர் சுமத்துகிறார்கள். பூரி பல ஊர்களுக்கு அலைந்து உண்மையைக் கண்டுபிடிக்கிறார்.

Man Who Died Laughing (2010): ஆரம்பக் காட்சியில் ஒரு NRI-யின் குழந்தைகள் கடத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். இரண்டு நாள் கழித்து சாமியார்கள் ஏமாற்றுக்காரர்கள் என்று தாக்கிக் கொண்டிருக்கும் டாக்டர் ஜா ராஜ்பத்தில், இந்தியா கேட் அருகே, நண்பர்களோடு சிரிப்பு தெரபி எடுத்துக் கொண்டிருக்கும்போது இருபதடி உயரக் காளியால் சம்ஹரிக்கப்படுகிறார். அவர் கடைசியாக தாக்கிய, பிரதமரே வணங்கும் சுவாமி மகாராஜ்தான் காரணமோ என்று விஷ் பூரி சந்தேகிக்கிறார். பூரியின் மனைவி கலந்து கொள்ளும் கிட்டி பார்ட்டியில் திருடு போகிறது. பூரியின் அசட்டு மச்சான் நிலம் விற்பது வாங்குவதில் பிரச்சினைகளை சந்திக்கிறார்.

ஹாலின் பலம் நம்பகத்தன்மை உள்ள இந்திய சித்தரிப்பு. இந்தியா, குறிப்பாக bureaucratic இந்தியாவை, புதுப் பணக்கார இந்தியாவை, நன்றாக சித்தரித்திருப்பார். நான் டெல்லியைப் பற்றிய நிபுணன் இல்லை, ஆனால் டெல்லியின் ambience-ஐ தத்ரூபமாகக் கொண்டு வந்திருக்கிறார். துப்பறியும் நாவல்கள் என்ற வகையில் சுவாரசியம் உள்ள, ஆனால் சுஜாதா அளவுக்குக் கூட போகாத நாவல்கள். இவற்றை துப்பறியும் நாவல்கள் என்பதை விட இந்திய நாவல்கள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். எனக்குப் பிடித்திருந்தன, மேலும் இந்த சீரிஸில் நாவல்கள் வந்தால் கட்டாயம் படிப்பேன்.

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
டார்க்வின் ஹால் தளம்

எழுத்தாளர் ஜெயந்தன்

by

ஜெயந்தன் எழுதிய “மீண்டும் கடவுளும் கந்தசாமிப் பிள்ளையும்” சிறுகதைத் தொகுதியை சமீபத்தில் படித்தேன். “ஆசை” என்ற சிறுகதையைத் தவிர வேறு எதுவும் எனக்குத் தேறவில்லை. சிறுகதையில் தினமும் இரவு நாயுடு வீட்டில் கல் விழுகிறது. அதன் மர்மம் என்ன என்று தெரியும்போது வாய் விட்டுச் சிரித்துவிட்டேன்.

சரி என்று அவர் மறைந்தபோது – ஃபெப்ரவரி 7, 2010 – எழுதிய ஆபிச்சுவரியைத் தூசி தட்டி இங்கே மீள்பதித்திருக்கிறேன்.

ஜெயந்தன் என்ற பெயர் எழுபது எண்பதுகளில் ஓரளவு பிரபலம். வாரப் பத்திரிகைகளில் எழுதுவார். சூப்பர்ஸ்டார் எல்லாம் இல்லை. ஆனால் மணியன் மாதிரி ஒன்றுமில்லாத எழுத்தும் இல்லை. அவர் எழுத்தில் ஒரு தார்மீக கோபம் தெரியும். சு. சமுத்திரம் மாதிரி. ஆனால் சு. சமுத்திரம் அளவுக்கு உபதேசம் செய்யும் தொனி இருக்காது. எனக்கு இன்றும் நினைவிருப்பது அவருடைய சில நாடகங்கள்தான். கணக்கன் (இந்த மாதிரிதான் ஏதோ பேர், சரியாக நினைவில்லை) என்ற நாடகம் அந்த வயதில் மிகவும் பிடித்திருந்தது.

அவர் மறைந்த செய்தி ஜெயமோகனின் தளத்தில் தெரியவந்தது. அவரைப் பற்றி எழுத வேண்டும் என்று நினைத்தேன், ஆனால் கணக்கன் நாடகத்தைப் பற்றி ஒரு வரியைத் தவிர வேறு எதுவும் எழுத முடியவில்லை.

என்னிடம் அவருடைய ஒரு புத்தகம் இருந்தது. சம்மதங்கள் என்று பேர். சிறுகதைத் தொகுப்பு. அதை தேடி கண்டுபிடித்து படித்துப் பார்த்தேன். எந்த கதையும் என் சிறந்த தமிழ் சிறுகதைகள் லிஸ்டில் வராது. ஆனால் படிக்கக் கூடிய சிறுகதைகளே. நிச்சயமாக அவர் அளவுக்கு எனக்கு எழுத வராது. (இதில் என்ன ஆச்சரியம்?)

துப்பாக்கி நாயக்கர் என்ற கதையில் நாயக்கர் ஊரில் பெரிய அடிதடி ஆசாமி. அவருக்கு நாலு அடியாள். அவருடைய ஆஸ்தான அடியாள் அவர் பெண்டாட்டி கையைப் பிடித்து இழுத்துவிடுகிறான். பிறகு பயத்தில் தற்கொலை செய்து கொள்கிறான். நாயக்கர் முன்னே நின்று இறுதி சடங்கை நடத்துகிறார்.

வாழ்க்கை ஓடும் என்ற கதையில் குப்பிக் கிழவிக்கும் வள்ளிக்கும் மாமியார் மருமகள் குடுமிப்பிடி சண்டை. புருஷன்காரனோ சண்டையா போடுகிறீர்கள் மூதேவிகளே என்று இரண்டு பேரையும் அடிக்க வருகிறான். உலக மகா யுத்தம் மாதிரி இருக்கிறது. அடுத்த நாள் எல்லாரும் சமாதானம். நல்ல தொழில் திறமை கதையில் தெரிகிறது.

ஒரு ஆசை தலைமுறை தாண்டுகிறது கதை எனக்கு தெரிந்த ஃப்ரேம்வொர்க்கில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. கடைசி வரியில் இரண்டு மூன்று தலைமுறைகளாக கொஞ்சம் நல்ல வீட்டில் வாழ விரும்பும், ஆனால் கட்ட முடியாத கீழ் மத்தியதரக் குடும்பத்தின் வெட்டிக் கனவு சொல்லப்படுகிறது. அதற்கு முன் அதற்கு பெரிய பில்டப் கொடுக்கிறார். எனக்கு இன்னும் பெரிய பில்டப் கொடுக்க வரவில்லை…
இந்த கதையை கி.ராஜநாராயணன் வெகுவாக சிலாகிக்கிறார், வெங்கட்ரமணன் கொடுத்திருக்கும் லிங்கில் பாருங்கள்.

அவர்கள் வந்துகொண்டிருக்கிறார்கள் இந்த தொகுப்பில் சிறந்த கதை. பெண் “விடுதலை” பேச்சளவில் மட்டுமே இருக்கிறது என்பதை அழகாக எழுதி இருக்கிறார். மச்சினி, மனைவி, கணவன் எல்லாரும் பெண் விடுதலை பற்றி பேசிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். குழந்தை சட்டையில் அசிங்கம் செய்துவிடுகிறது. அதை மனைவிதான் அலசிப் போட வேண்டி இருக்கிறது.

ஜெயந்தன் நன்றாக வந்திருக்கக் கூடியவர். ஆனால் கதைகளில் நமக்கெல்லாம் ஒரு பாடம் இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருக்கிறார். பிரச்சார நெடியும், உபதேசமும் குறைந்திருந்தால் இன்னும் நுட்பமான உணர்வுகளை கொண்டு வந்து ஒரு எழுத்தாளராக இன்னும் பெரிய அளவில் வெற்றி பெற்றிருக்கலாம். “நிராயுதபாணியின் ஆயுதங்கள்” என்ற ஜெயந்தன் கதைகளின் முழுதொகுப்பும் 2008 டிசம்பரில் வம்சி புக்ஸ் வெளியிட்டுள்ளது என்று நதியலை சொல்கிறார். அவரது நாடகங்கள் மறக்கப்படக் கூடாது, அவையும் தொகுப்பாக வெளி வந்தால் நன்றாக இருக்கும்.

ஜெயந்தனின் “மனச்சாய்வு” சிறுகதைத் தொகுதியை சமீபத்தில் படித்தேன். அவருக்கு ஒரு நல்ல எழுத்தாளனுக்கு வேண்டிய கருக்கள் தோன்றுகிறது. ஆனால் உபதேசம், பிரச்சாரம் இல்லாமல் எழுத முடியவில்லை. வாசகர்களை விரித்துக் கொள்ள விடாமல் தானே விலாவாரியாக எழுதிவிடுகிறார். தொழில் நுட்பம் கைகூடவில்லை என்று தோன்றுகிறது. இந்தத் தொகுப்பில் முனியசாமி (தாசில்தார் பதவிக்கு விசுவாசம் காட்டும் பியூன், தாசில்தார் பதவி வகித்து ரிடையர் ஆகிப் போகிறவரை இரண்டாம் பட்சமாக நினைக்கிறான்), மொட்டை (கற்புக்கரசி மொட்டை இன்னொருவனுடன் வாழ மறுக்கிறாள்), பஸ் (பஸ் நிலையத்தில் எல்லாரும் ஒன்றாக நிற்பதால் அந்தஸ்து பிரச்சினை என்று நினைத்து ஊருக்கு பஸ் வராமல் தடுக்கும் பெரிய மனிதர்) போன்றவை நல்ல கதைகள்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் எழுத்தாளர்கள்

தொடர்புடைய பதிவுகள்:
ஜெயந்தன் மறைவு – ஜெயமோகன் அஞ்சலி
ஜெயந்தனுக்கு அஞ்சலி – ஒரு சிறுகதை
கி. ராஜநாராயணன் ஜெயந்தனின் சிறுகதையைப் பற்றி
சுரேஷ் கண்ணனின் அஞ்சலி
ஜெயந்தனின் “அவள்’ கதையைப் பற்றி அ. ராமசாமி
எம்.ஏ. சுசீலாவின் அஞ்சலி
ஜெயந்தன் பற்றி சுப்ரபாரதிமணியன்

சாரா பாரட்ஸ்கியின் “டோட்டல் ரீகால்”

by

எனக்கு துப்பறியும் கதை என்றால் பொதுவாக 1950-க்கு முற்பட்ட ஆங்கிலத் துப்பறியும் கதைகள்தான். அமெரிக்கத் துப்பறியும் கதைகள் கொஞ்சம் crude ஆக இருக்கும், வன்முறையைப் பிரதானமாக வைத்து எழுதுவார்கள், துப்பறியும் நுட்பங்கள் குறைவு என்று ஒரு எண்ணம். சிறந்த எழுத்தாளர்களான டாஷியல் ஹாம்மட், ரேமன்ட் சாண்ட்லர் போன்றவர்கள் அந்த வன்முறையை கதையில் நன்றாக பிணைத்திருப்பார்கள்; மற்றவர்கள் கதையில் அது தனியாகத் தெரியும்; அவ்வளவுதான் வித்தியாசம்.

சாரா பாரட்ஸ்கியின் இந்த நாவல் என் எண்ணத்தை மாற்றியது. கதையின் நாயகி வி.ஐ. வார்ஷாவ்ஸ்கி இத்தனைக்கும் ஒரு துப்பறிபவள்தான். இருந்தாலும் crude வன்முறை என்பதை இந்த நாவல் சுலபமாகத் தாண்டுகிறது.

வார்ஷாவ்ஸ்கி சில யூதர்களின் – டாக்டர் லாட்டி ஹெர்ஷல், மாக்ஸ் லோவந்தால் – நெருங்கிய நண்பர். இவர்கள் இருவரும் ஹிட்லர் காலத்து ஜெர்மனி, ஆஸ்திரியா போன்ற நாடுகளிலிருந்து சிறு வயதில் தப்பியவர்கள். அவர்கள் குடும்பங்களோ ஜெர்மனியிலேயே அழிந்துவிடுகின்றன. வார்ஷாவ்ஸ்கி இப்போது மூன்று மர்மங்களை சந்திக்கிறாள்.

ஒரு கறுப்பர் குடும்பம். இறந்து போனவரின் இன்ஷூரன்ஸ் பணம் அவர் இறப்பதற்கு பல வருஷம் முன்பே அவர் மனைவிக்கு கொடுக்கப்பட்டுவிட்டது என்று இன்ஷூரன்ஸ் ரெகார்டுகள் காட்டுகின்றன. ஆனால் அவர் மனைவிக்கு பணம் கொடுக்கப்படவில்லை. பணம் என்ன ஆனது?

இன்ஷூரன்ஸ் கம்பெனி இரண்டாம் உலகப் போரில் இறந்த யூதர்களிடம் இன்ஷூரன்ஸ் விற்றது; ஆனால் அவர்கள் இறப்புக்கு சரியான ரெகார்டுகள் இல்லாததால் பணத்தைக் கொடுக்காமல் விழுங்கிவிட்டது என்று ஒரு குற்றச்சாட்டு.

கொஞ்சம் கிறுக்கு மாதிரி இருக்கும் ராட்புகா, தானும் டாக்டர் லாட்டி, மாக்ஸ் போலத் தப்பி வந்த யூதச் சிறுவர் என்று நம்புகிறார். ராட்புகா இவர்களை விட வயதில் மிகவும் இளையவர். ஹெர்ஷல், லோவந்தால் போன்றவர்கள் தன் உறவினர்கள் என்று நம்ப விரும்புகிறார். Desperately seeking roots and relatives என்று சொல்லலாம். ஆனால் அவர் தனது உறவினர்களாக நினைக்கும் பேர்களைக் கேட்டு டாக்டர் லாட்டி மயக்கம் போட்டு விழுகிறார். மாக்ஸ் தனக்கும் அவருக்கும் எந்த உறவும் இல்லை என்று சொன்னாலும் நம்ப மறுக்கிறார்.

மூன்று மர்மங்களுக்கும் உள்ள தொடர்பை வார்ஷாவ்ஸ்கி கண்டுபிடிப்பதுதான் கதை. வெறும் மர்மக் கதையாக இல்லாமல் குடும்பத்தில் தான் மட்டுமே தப்பித்ததால் ஏற்படும் குற்ற உணர்ச்சியை நன்றாகச் சித்தரித்திருக்கிறார்.

2001-இல் வெளிவந்தது.

நல்ல த்ரில்லர், அதைத் தாண்டியும் கொஞ்ச தூரம் போகிறது. படியுங்கள் என்று சிபாரிசு செய்கிறேன்.

தொடர்புள்ள சுட்டிகள்:
சாரா பாரட்ஸ்கியின் தளம்

விமலாதித்த மாமல்லன் பதிவு – “விற்றதும் கற்றதும்”

by

விமலாதித்த மாமல்லன் தன் புத்தகங்களின் விற்பனை பற்றி ஒரு அருமையான பதிவு எழுதி இருக்கிறார்.

எண்பதுகளிலும் தொண்ணூறுகளிலும் அவரது புத்தகங்களை அவரேதான் பதித்திருக்கிறார் – அறியாத முகங்கள் இரண்டு பதிப்புகள்(1983, 1994), முடவன் வளர்த்த வெள்ளைப் புறாக்கள்(1986), உயிர்த்தெழுதல்(1994). புத்தகத்தை அச்சடிக்க காகிதம் வாங்குவதிலிருந்து எல்லாப் பணிகளையும் அவரேதான் செய்திருக்கிறார். புத்தகங்கள் பெரிதாக விற்கவில்லை. இன்னும் அந்தப் புத்தகங்களின் காப்பிகள் சில அவரிடம் இருக்கின்றன என்று தெரிகிறது.

மயிலாப்பூர் அச்சகத்தில் இருந்து 1200 புத்தகங்களைக் கொண்டு வந்தாயிற்று. வரக்கூடும் என எதிர்பார்க்கும் நூலக ஆணைக்குமாக சேர்த்து 1200 பிரதிகளாய் அச்சடித்தால்தான் அந்தக் காலத்தில் நஷ்டத்தை ஓரளவாவது கட்டுப்படுத்த முடியும்

என்ற வரிகள் எனக்கு மிகவும் poignant ஆக இருந்தன. நஷ்டம் வரும் என்று தெரியும், அதை எப்படிக் குறைக்கலாம் என்றுதான் திட்டம் போட முடியும். எழுத்தை மட்டும் வைத்துப் பிழைக்க முடியாது என்று ஒரு முறை ஜெயமோகன் சொன்னார். நஷ்டம் வரும் வியாபாரத்தை வைத்து எப்படிப் பிழைப்பது? அசோகமித்ரன், சி.சு. செல்லப்பா ஆகியோரின் வாழ்க்கையும் இதைத்தான் காட்டுகிறது.

மனுஷ்யபுத்திரன் சொன்னாராம் –

உங்க கதைகளை தளத்துலப் போட்டாலும் பெருசாப் பிரச்சினை ஒண்ணுமில்லை. ஒரு லட்சம் காப்பி போட்டு நெட்டுல வந்துட்டதால அம்பதாயிரம் பிரதி விக்காம நஷ்டமாயிடுச்சின்னு சொன்னா வருத்தப்படறதுல அர்த்தமிருக்கு. இலக்கிய வாசகர்கள் ஒவ்வொருத்தரையும் நேரடியாப் பேரோட தெரியற அளவுக்கு சின்ன எடம் இது. சூதாட்டம் மாதிரி இறங்கிட்டோமேன்னு ஆடிகிட்டு இருக்க வேண்டி இருக்கு. மூனு வருஷமா லைப்ரெரி ஆர்டரே கிடையாது. எப்பையோ தேடிகிட்டு வர வாசகனுக்காக ஷெல்ஃபுல புக்கு இருந்துகிட்டு இருக்கு.

எப்போது நாமெல்லாம் புத்தகம் வாங்க ஆரம்பிக்கிறோமோ, அப்போதுதான் இந்த நிலை மாறும். அமெரிக்காவில் இருக்கும், ஓரளவு பணம் புழங்கும் என்னைப் போன்றவர்கள் கூட புத்தகத்தை விட ஷிப்பிங் செலவு அதிகமாக இருக்கிறதே என்றுதானே யோசிக்கிறோம்? தமிழ் சினிமாவுக்கு வெளிநாடுகளில் ஒரு மார்க்கெட் இருப்பது போல தமிழ் புத்தகங்களுக்கு ஏன் இல்லை? உலகம் முழுவதும் ஒரு ஆயிரம் தமிழர்கள் புத்தகம் வாங்கினால் ஒரு பதிப்பு விற்றுவிடுமே!

வி. மாமல்லன் கூட எனக்கு கடுமையான கருத்து வேறுபாடுகள் உண்டு. தன் திறமையை ஜெயமோகனை நொட்டை சொல்வதிலேயே வீணடிக்கிறார் என்ற வருத்தம் உண்டு. ஆனாலும், அவர் சில கதைகளே எழுதி இருந்தாலும், அவற்றில் வெகு சிலவற்றையே நான் படித்திருந்தாலும், படித்தவற்றிலும் சில புரியவே இல்லை (சிறுமி கொண்டு வந்த மலர்) என்றாலும், அவர் குறிப்பிடப்பட வேண்டிய தமிழ் எழுத்தாளர் என்பதில் எனக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

தொடர்புள்ள சுட்டிகள்:
மாமல்லனின் தளம்
எனக்குப் பிடித்த சில மாமல்லன் சிறுகதைகள் – இலை, போர்வை

தமிழ் தொகுப்புகள் தளம்

by

தமிழ் புனைவுகளைத் தொகுக்கும் இன்னொரு சிறப்பான தளம். கட்டாயம் உங்கள் லிஸ்டில் இருக்க வேண்டும்.

தொகுப்பாளர் சிங்கமணியின் வார்த்தைகளில்:

ஏராளமான தளங்கள் தமிழில் உள்ளன. அவற்றிலிருந்து காலத்தால் அழிக்க முடியாதவை சிலவற்றை இங்கே இந்த இடத்தில் தொகுக்கின்றேன்.

அவருக்கு என் வாழ்த்துக்கள்!

2011-இன் நூறு சிறந்த புத்தகங்கள் – நியூ யார்க் டைம்ஸ் தேர்வு

by

கட்டுரை இங்கே.

இவற்றில் ஒரு புத்தகத்தையும் நான் படித்ததில்லை, படிப்பேனா என்றும் தெரியாது. படித்தவர்கள் தங்கள் கருத்தை சொல்லுங்களேன்!

தொடர்புடைய சுட்டி: நியூ யார்க் டைம்ஸ் தேர்ந்தெடுத்த 2010-இன் நூறு சிறந்த புத்தகங்கள்

மாலன் எழுதிய “ஜனகணமன”

by

எனக்கு காந்தி மற்றும் சுதந்திரப் போராட்ட பின்புலத்தை வைத்து எழுதப்பட்ட புத்தகங்கள் மீது ஒரு ஈர்ப்பு உண்டு. தமிழில் கல்கி எழுதிய “அலை ஓசை“, சிதம்பர சுப்பிரமணியன் எழுதிய “மண்ணில் தெரியுது வானம்“, கா.சி. வேங்கடரமணி எழுதிய “தேசபக்தன் கந்தன்“, ர.சு. நல்லபெருமாள் எழுதிய “கல்லுக்குள் ஈரம்” என்று சில புத்தகங்கள்தான் ஏதோ பரவாயில்லை என்ற ரேஞ்சிலாவது இருக்கும். மாலன் எழுதிய இந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றி நல்லபடியாக கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன், அதனால் படிக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். சமீபத்தில் சான் ஹோசே நூலகத்தில் கிடைத்தது.

சின்னப் புத்தகம். ஏறக்குறைய ஒரு திரைப்பட வசனத்தைப் படிப்பது போல இருந்தது. எடிட்டர் ஒருவர் மீண்டும் மீண்டும் கட் செய்து வேறு வேறு காட்சிகளைக் காட்டுவது போல உணர்ந்தேன். சீன் செட்டிங் விவரிப்பு இருந்தால் திரைக்கதை என்றே சொல்லிவிடலாம். காந்தியின் இறுதி நாட்கள், கோட்சே குழுவினரின் திட்டங்கள், போலீஸ் விசாரணை பற்றிய நேரடியான விவரிப்பு. ரமணன் என்ற போலீஸ்காரர் மட்டும்தான் கற்பனைப் பாத்திரம்.

ஒரு சின்ன விஷயத்தில் கோட்டை விட்டுவிட்டார். ஜனவரி 1948-இல் காந்திக்கு வயது 78. டாக்டர் சுசீலா 75 என்று சொல்வதாக எழுதி இருக்கிறார். சரி பேசும்போது தோராயமாகச் சொல்வது அதிசயமில்லை என்று விட்டுவிட வேண்டியதுதான். ஒவ்வொரு விவரமும் சரிபார்க்கப்பட்டது என்று முன்னுரையில் அவர் பெருமையாக எழுதி இருப்பதால்தான் இதை இங்கே குறிப்பிடுகிறேன். காந்தி பிறந்தது 1969 1869 என்று கண்டுபிடிக்க பெரிய ஆராய்ச்சி வேண்டாமே! மிச்சம் எத்தனையோ விவரங்களை கஷ்டப்பட்டு தேடி எடுத்து எழுதி இருப்பவரைப் பற்றி இப்படி நொட்டை சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேனே என்று கொஞ்சம் என் மேலேயே எரிச்சல் வருகிறது.

படிக்கலாம். இந்த மாதிரிப் புத்தகங்களுக்குத் தேவை இருக்கிறது. ஆனால் இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருப்பவர்களுக்கு காலின்ஸ் மற்றும் லாப்பியர் எழுதிய “Freedom at Midnight” புத்தகத்தை சிபாரிசு செய்வேன். இதை விட நிறைய விவரங்கள், சுவாரசியம் உள்ள புத்தகம். இன்னும் நேரம் இருப்பவர்களுக்கு மனோகர் மல்கோங்கர் எழுதிய “Men Who Killed Gandhi” புத்தகத்தையும் பரிந்துரைக்கிறேன்.

காந்தியைப் பற்றி ஆயிரம் புனைவுகள் வரலாம். அந்த மனிதரின் நிஜ வாழ்க்கை எந்தப் புனைவையும் விட சுவாரசியமானது, inspiration நிறைந்தது. No novel can do justice to the real man.

பிற்சேர்க்கை: நண்பர் சந்திரமவுலி இந்த நாவலில் உள்ள தகவல் பிழைகளை இங்கே பட்டியல் இட்டிருக்கிறார். மிகவும் சிறப்பான, அவசியமான செயல், ஒரு biographical புனைவில் இத்தனை பிழைகள் இருக்கக் கூடாது. மாலன் அதற்கு சில விளக்கங்களைக் கொடுத்திருக்கிறார், ஆனால் அவற்றில் எனக்கு இசைவில்லை. பெயரை மாற்றுவதால் நாவலில் என்ன குடி முழுகிவிட்டது என்பதெல்லாம் ஏற்கக் கூடிய வாதமே இல்லை. அப்புறம் காந்தியைக் கொன்றவன் கோட்சே இல்லை, மன்னார்சாமி என்று கூட எழுதலாம். ஆனால் விமர்சனத்தை சீரியஸாக எடுத்துக் கொண்டு பதிலளித்த மாலனின் செயல் பாராட்டப்பட வேண்டியது. சந்திரமவுலியின் எதிர்வாதம் இங்கே.

தொடர்புள்ள சுட்டிகள்:
மாலனின் தளம்
சந்திரமவுலியின் விமர்சனம், மாலனின் விளக்கம், சந்திரமவுலியின் எதிர்வினை
காலின்ஸ்+லாப்பியர் எழுதிய “Freedom at Midnight” – விக்கி குறிப்பு
கல்கி எழுதிய “அலை ஓசை
சிதம்பர சுப்பிரமணியன் எழுதிய “மண்ணில் தெரியுது வானம்
ர.சு. நல்லபெருமாள் எழுதிய “கல்லுக்குள் ஈரம்

Developer Resources

Create cool applications that integrate with WordPress.com

butterfliesinspacetime

Just another WordPress.com weblog

யுவகிருஷ்ணா

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

புத்தகம்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

பாலகுமாரன் பேசுகிறார்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

நான் வாசித்த தமிழ்ப் புத்தகங்கள்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

நந்தவனம்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

தமிழ் பேப்பர்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

தமிழிலே எழுதுவோம்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

கணிதம்

ஜாலியாக...

கண்ணோட்டம்- KANNOTTAM

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

கடுகு தாளிப்பு

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

எழுத்து - காரம் - சாரம் - சுதாங்கன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

என் ஜன்னலுக்கு வெளியே...

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

உங்கள் ரசிகன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

அன்புடன்

புத்தகங்களுக்காக ஒரு ப்ளாக்

%d bloggers like this: