ராஜனின் ஆவணப்பட பரிந்துரை: Wildest India

நண்பர் ராஜன் இப்போதெல்லாம் எழுதுவது குறைந்துவிட்டது. அவருடைய பழைய ஈமெயில் ஒன்றைப் பார்த்தேன், அதை பிரசுரித்திருக்கிறேன். மீண்டும் எழுதுங்கள், ராஜன்!

இந்தியா பாம்பாட்டிகளின் தேசம், பிச்சைக்காரர்களின் தேசம்,விநோதமான சாமியார்களின் தேசம் என்றே வெகுகாலமாக மேற்கத்திய உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது. சமீப காலத்தில் ஸ்லம்டாக் மில்லியனர் போன்ற சினிமாக்கள் மூலமாக இந்தியா ஒரு மாபெரும் சேரி என்ற அறிமுகமும் கிடைத்துள்ளது. சற்று விபரம் அறிந்த வெளிநாட்டினருக்கு இந்தியா ஒரு ஐடி கூலிகளின் தேசம் மற்றபடி அங்கு போய் பார்க்கும் அளவுக்கு அடிப்படை வசதிகளும் சுகாதாரமும் இல்லாத ஒரு தேசம் மட்டுமே. காலரா, மலேரியா, ப்ளேக், இபோலா, எய்ட்ஸ் முதலான சகலவிதமான நோய்களும் இந்தியாவில் இறங்கியவுடனேயே காற்றில் கலந்து ஒட்டிக் கொள்ளும் என்ற அபிப்ராயமும் இந்தியா குறித்து உள்ளது. என்னுடன் பணிபுரியும் வெள்ளைக்காரர்கள் எல்லாம் ஆண்டு விடுமுறைகளுக்கு வெளிநாடு செல்ல உத்தேசித்தால் பெரும்பாலும் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கோ அது தவிர்த்தால் ஆஸ்த்ரேலியா, நியூசிலாந்து நாடுகளுக்கோதான் செல்ல விரும்புகிறார்கள். ஒரு சில சாகச விரும்பிகள் மட்டும் தாய்லாந்து, இந்தோனேஷியா போன்ற நாடுகளுக்குப் போகிறார்கள். சீனாவுக்கோ, இந்தியாவுக்கோ விரும்பிச் செல்பவர்கள் எவரும் அனேகமாகக் கிடையாது. விதிவிலக்குகள் உண்டு.

இதற்கான காரணங்கள் பல உவண்டு. சீனாவிலும், இந்தியாவிலும் காண்பதற்கு தாஜ்மஹால், பெருஞ்சுவர் போன்ற விஷயங்கள் உண்டு என்பதைக் குத்துமதிப்பாகத் தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். இருந்தாலும் அங்கு போவதற்கு பெரிது தயக்கம் கொள்கிறார்கள். இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை முக்கியமான காரணம் தூய்மை சுகாதாரம் குறித்த அச்சம், இரண்டாவது காரணம் ஒரு இத்தாலி, ஃப்ரான்ஸ், நியூசிலாந்து குறித்து அறிந்த அளவுக்கு இந்தியாவில் என்ன இருக்கிறது என்பது தெரியாமல் இருப்பது. தெரிந்தவரையிலும் உள்ள பாம்பாட்டிகளும், யானைகளும் சாமியார்களும் அனேகமான சுவாரசியம் ஏற்படுத்தாமல் இருப்பது இன்னொன்று. மேலும் தாய்லாந்து போன்ற நாடுகள் மேற்கத்திய பாதிப்பும் நாகரீகமும் அதிகம் உள்ள நாடுகள் ஆகவே அவர்கள் அனேகமாக அங்கு அந்நியர்களாக உணர்வதில்லை. சீனாவில் கூட உணர மாட்டார்கள். அவர்களுக்கு கலாசார அதிர்ச்சி அனேகமாக ஏற்படுவதில்லை. ஆனால் இந்தியாவின் நிலவரம் வேறு. இங்கு உணவு, உடை, சுகாதாரம், போக்குவரத்து, சாலைகள், வாகனங்கள், மொழி, பண்பாடு என்று அனைத்துமே அவர்களுக்கு முற்றிலும் அந்நியமாக உள்ளன. கிட்டத்தட்ட அமேசான் காட்டுக்குள்ளே இருக்கும் காட்டுவாசிகள் நடுவில் பயணிக்க நேரும் உணர்வை அடைந்து அந்நியப்பட்டுப் போகிறார்கள்.

இந்தியாவின் உண்மையான ஆன்மாவை, இந்தியாவின் உண்மையான அழகை, அதன் உண்மையான சக்தியை, உண்மையான சாதகங்களை உலக அளவில் எடுத்துச் சொல்லாமல் இருந்தது இன்னொரு காரணம். இந்தியாவைப் பற்றியும் அதன் தலைவர்களைப் பற்றியும் சினிமாவோ டாக்குமெண்டரியோ எடுக்க அனேகமாக பிரிட்டிஷ்காரர்கள்தான் வர வேண்டியுள்ளது. அன்று ரெயில் போட்டது போலவே இன்று டாக்குமெண்டரி எடுக்கவும் அவர்கள்தான் வர வேண்டியுள்ளது. இத்தனைக்கும் இந்தியா மணிரத்த்தினம் சார்களினாலும், பி. சி.ஸ்ரீராம் சார்களினாலும் பாரதிராஜா சார்களினாலும் நிறைந்து வழியும் ஒரு தேசம். இருந்தாலும் உருப்படியான உலகத்தின் கவனத்தைச் சரியாகக் கவரக் கூடிய, அவர்களிடம் இந்தியா குறித்து உயர்வாகச் சொல்லக் கூடிய டாக்குமெண்டரிகளையும் சினிமாக்களையும் எடுக்க ஆட்கள் இல்லை. அப்படியே எடுக்கப்பட்டாலும் அதற்கான போதிய கவனிப்பு விளம்பரம் இல்லை.

நான் இந்தியா குறித்தும் இந்தியாவின் ஆன்மா குறித்தும் அதன் வளங்கள் குறித்துமாக பல ஆவணப் படங்களைத் தேடிப் பிடித்துப் பார்த்து வருகிறேன். சற்று தேறக் கூடிய ஏராளமான டாக்குமெண்ட்டரிகள் கிடைக்கின்றன. ஆனால் அவற்றைத் தேடிப் பிடித்தே பார்க்க முடிகிறது. சாதாரணமாக வெளி நாட்டவர்களுக்கும் ஏன் இந்தியர்களுக்குமே அவை காணக் கிடைப்பதில்லை அல்லது தகவல்கள் கிடைப்பதில்லை. மேலும் நிதிப் பற்றாக்குறையினால் அவை அவ்வளவாக சிறப்பாக அமைவதில்லை.

இந்தியா குறித்து அவசியம் காண வேண்டிய சமீபத்திய டாக்குமெண்ட்டரிகளாக நான் மூன்று நான்கு டாக்குமெண்டரிகளை சிபாரிசு செய்வேன். மைக்கேல் வுட்ஸின் ஸ்டோரி ஆஃப் இண்டியா, மைக்கேல் பாலினின் ஹிமாலாயாஸ், மைக்கேல் மர்ஃபியின் இண்டியா ரீபார்ன் இப்பொழுது வந்துள்ள வைல்டஸ்ட் இண்டியா. மூன்று டாக்குமெண்டரிகள் மைக்கேல்களினால் செய்யப் பட்டுள்ளன. இந்தியாவின் சினிமா சார்களினால் அல்ல. இந்த நான்கு டாக்குமெண்ட்டரிகளுமே இந்தியாவை ஏளனமாகவோ, கேலிப் பார்வையுடனோ, அலட்சியமாகவோ, தவறான தகவல்களுடனோ, மட்டமாகக் காண்பிக்கும் நோக்குடனோ எடுக்கப்பட்டவை அல்ல. மைக்கேல் வுட்ஸ், மைக்கேல் பாலின்ஸ் மற்றும் இந்த வைல்டஸ்ட் இண்டியா மூன்றுமே அனேகமாக இந்தியாவின் ஆன்மாவை அதன் ஆன்மீக சக்தியை இந்து மதத்தின் சாரத்தைச் சொல்லுபவையே. ஒரு இந்திய இயக்குனரால் கூட இந்த அளவுக்கு பிரம்மாண்டமாகவும் ஆழமாகவும் இந்திய சிந்தனைகளின் சாரத்தைத் தொட்டிருக்க முடியுமா என்பது சந்தேகமே. நல்ல வேளையாக நமது செக்குலார் இயக்குனர்கள் இந்த முயற்சிகளில் இறங்காமல் இருப்பதும் ஒரு ஆறுதலே.

நான் ஏற்கனவே மைக்கேல் வுட்ஸின் ஸ்டோரி ஆஃப் இந்தியா குறித்தும் மைக்கேல் பாலின்ஸின் ஹிமாலாயாஸ் குறித்தும் விரிவாக பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். இப்பொழுது வைல்டஸ்ட் இண்டியாவை பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: திரைப்படங்கள், ராஜன் பக்கம்

ராஜனின் ஆவணப்பட பரிந்துரை: Winged Migration

சினிமா சிபாரிசுகள் சில: Winged Migration

winged_migrationநெட்ஃப்ளிக்சில் இருக்கும் இந்தப் படத்தை இது வரை பார்த்ததில்லை என்றால் அவசரமாக செய்து கொண்டிருக்கும் வேலைகளை அப்படி அப்படியே போட்டுவிட்டு உடனடியாக பார்த்து விடவும்.

நான் சென்ற முறை தென்திருப்பேரை போயிருந்த பொழுது தாமிரவருணியில் குளிக்கப் போயிருந்தேன். இப்பொழுது அப்படி குளிக்கப் போகும் ஆட்களையெல்லாம் சாக்கடையில் குளிக்கப் போகும் பன்றிகளைப் போல அந்த ஊர்க்காரர்கள் அருவருப்புடன் பார்க்கிறார்கள். சாக்கடைக்கும் நதிக்கும் ஆறு வித்தியாசம் கூட இருப்பதில்லை. இருந்தாலும் நான் ஏற்கனவே பன்றியை விட மோசமானவன் என்பதினால் அதைக் கண்டு கொள்ளாமல் ஆற்றுக்குப் போய் விட்டேன். அங்கே நதியின் நடுவே உள்ள திட்டுக்களில் நிறைய கருவேல மரங்கள் வளர்ந்து கிடந்தன. அந்தத் திட்டுக்கள் முழுக்க ஏதேதோ பெரிய பெரிய பறவைகள். நாம் இங்கே கயோட்டி காயலில் பார்க்கும் பறவைகள் போலவே ஏதேதோ பெயர் தெரியாத பறவைகள். அவைகள் எல்லாம் கண்டம் விட்டு கண்டம் வந்தவவையாக இருக்கலாம். நான் அமெரிக்காவில் இருந்து வந்திருந்தால் அவைகள் ஆஸ்திரேலியாவில் இருந்தோ சைபீரியாவில் இருந்தோ வந்திருக்கக் கூடும். எனக்கும் அவைகளுக்கும் இருந்த ஒரே ஒற்றுமை இருவருமே சாப்பாட்டுக்காக இடப் பெயர்வு செய்து கொள்ளும் ரகம் என்பது மட்டுமே. மற்றபடி அவைகள் ஊர் விட்டு ஊர் கிளம்பும் முன் காஸ்ட்கோவில் போய் சாக்லெட்டுகளும் இருட்டுக் கடையில் போய் அல்வாக்களும் வாங்கிக் கொண்டு மூட்டை கட்டிக் கொண்டு பறப்பதில்லை.

ஏதோ ஒரு திட்டத்தில் வடக்கில் இருந்து தெற்காகவும் தெற்கில் இருந்து வடக்காகவும் பறந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. ஒரு சில அசுரப் பறவைகள் ஆர்ட்டிக்கில் இருந்து கிளம்பி அண்ட்டார்ட்டிகா வரையிலும் பறக்கின்றன. பறந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. ஆங்காங்கே குளம் குட்டை நதிகளில் ஸ்நானம் செய்து கொண்டு சிரமப் பரிகாரம் செய்து கொண்டு பயணத்தைத் தொடர்கின்றன. அப்படி ரெஸ்ட் எடுக்க இறங்கும் இடங்களில் துப்பாக்கியால் சுடப்பட்டோ, நாயால் கடிக்கப் பட்டோ வலையால் பிடிக்கப்பட்டோ உயிரிழந்தவை போக மீதப் பறவைகள் பயணத்தைத் தொடர்கின்றன. யாருக்கோ திரும்பி வருவோம் என்று சத்தியம் செய்து கொடுத்தவை போல பறக்கின்றன. அவைகளுக்கு யார் ஜிபிஎஸ் கொடுத்தார்கள்? யார் எந்த இடத்தில் எந்த மீன் கிடைக்கும் என்று சொல்லிக் கொடுத்தார்கள், எப்படி வடக்கு தெற்கை கண்டு பிடிக்கின்றன? எவ்வாறு பூமியின் காந்தப் புலன்களை உணருகின்றன? தெரியாது. ஆனால் அவைகளின் இடப்பெயர்ச்சியைக் காணும் பொழுது ஒன்று மட்டும் தெரிந்தது கடவுள் இருக்கிறான் என்பது மட்டும்.

பறவைகளுடன் சேர்ந்து பறப்பது போன்ற ஒரு உணர்வு பறப்பதைப் போலவே ஜில்லென்று கிளம்பும் இசை, பாடல்கள் அற்புதமான நிலக் காட்சிகள் என்று படம் முழுக்க பரவசமான ஒரு உணர்வு. கீழே மனிதனின் பெரும் நிர்மாணங்கள். போடா புல்லே என்று அவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் தன் இலக்கு நோக்கி அவைகள் பறந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. சுதந்திர தேவி சிலை, வோர்ல்ட் ட்ரேட் சென்டர், கோல்டன் கேட் ப்ரிட்ஜ், சீனப் பெருஞ்சுவர், ஐஃபில் டவர் என்று மனித நிர்மாணங்களின் உச்சங்களையெல்லாம் உதாசீனம் செய்து அதை விட பிரமிப்புடன் அந்த பறவைகள் அவற்றின் மீது பறந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. அபாரம், அபாரம்.

இதை எப்படி படம் பிடித்திருப்பார்கள் என்பதை நினைத்து கூடப் பார்க்க முடியவில்லை. ஏதோ அந்தப் பறவைகளில் ஒரு பறவை தன் இறக்கையில் காமிராவைக் கட்டிக் கொண்டு பறந்ததைப் போல நாமும் பறவையாகி மாறி அவைகளுடன் பறப்பதைப் போன்ற உணர்வை அளிக்கும் அற்புதமான படப்பிடிப்பு.

அடுத்த முறை எந்தவொரு பறவையைக் கண்டாலும் நமஸ்காரம் செய்ய வேண்டும்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: திரைப்படங்கள்

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
Winged Migration தளம்
ஐஎம்டிபி குறிப்பு
விக்கி குறிப்பு

1000, ஆயிரம், ஹசார், தௌசண்ட்

1000wala


இது இந்தத் தளத்தின் ஆயிரமாவது பதிவு.

ஐந்து வருஷங்களில் ஆயிரம் பதிவுகள் என்றால் குத்துமதிப்பாக இரண்டு நாளைக்கு ஒரு பதிவு. பரவாயில்லை.

ஆனால் இதைத் தொடர முடியுமா என்று தெரியவில்லை. சராசரியாக ஒரு நாளைக்கு நூறு பேர் இந்தப் பதிவுகளைப் படிக்கிறார்கள். சமநிலை (equilibrium) வந்துவிட்டது என்று நினைக்கிறேன், இதற்கு மேலும் நிறைய பேர் வந்து படிப்பார்கள் என்றெல்லாம் எனக்கு நினைப்பு இல்லை. நான் பதிவுகளை எழுதுவது எனக்கு அது விருப்பமான செயலாக இருப்பதால்தான் என்றாலும், நூறு பேர்தான் படிக்கிறார்கள் எதற்கு மாய்ந்து மாய்ந்து எழுதுகிறோம் என்ற அலுப்பு சில சமயம் எழத்தான் செய்கிறது.

விடாமல் எழுதியதன் ஒரே லாபம் நண்பர்கள்தான். அனேகரை இன்னும் பார்த்தது கூட இல்லை, இருந்தாலும் நண்பர்கள்தான். கேசவமணி, ரெங்கசுப்ரமணி, ராஜ் சந்திரா, சிவா கிருஷ்ணமூர்த்தி, பாஸ்டன் பாலா, நட்பாஸ், எம்.ஏ. சுசீலா, கௌரி+கிருபானந்தன் ஆகிய பேர்கள் இந்தக் கணத்தில் நினைவு வருகின்றன. பல பேர்களை விட்டிருக்கிறேன் என்று எனக்கே தெரியும்.

bags_rv_jeyamohanஎழுத்தாள நண்பர்களும் உண்டு. தளத்தின் மீது நிறைய தாக்கம் உள்ளவர் என்றால் அது ஜெயமோகன்தான். நீ ஏன் ஜெயமோகன் என்ற கண்ணாடி வழியாகவே எதையும் பார்க்கிறாய் என்று ஆரம்ப காலத்தில் தோழி சாரதாவும் விமலும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர் எனக்கு ஒரு reference என்று புரிய வைப்பது கொஞ்சம் கஷ்டமாகத்தான் இருந்தது. மேலும் ராட்சஸன் போல எழுதுகிறார், பத்து எழுதினால் ஒன்றாவது என்னை யோசிக்க வைக்காதா? இந்தத் தளத்தின் மீது அவரது தாக்கம் தொடரும் என்றுதான் நினைக்கிறேன்.

p_a_krishnan பி.ஏ. கிருஷ்ணன் மற்றும் நாஞ்சில் நாடனின்nanjil-nadan தாக்கம் இந்தத் தளத்தில் ஜெயமோகன் அளவுக்கு வெளிப்படையாகத் தெரியாமல் இருக்கலாம். ஆனால் இருவரையும் நெருக்கமானவர்களாக உணர்கிறேன். அந்த நெருக்கத்துக்கு இந்தத் தளமும் ஒரு காரணம்.

விடாமல் தொடர படிக்கும் ஆர்வமும் தேடலும் கொண்ட எங்க ஏரியா சிலிகன் ஷெல்ஃப் என்ற சிறு குழு தரும் ஊக்கம் ஒரு முக்கியமான காரணம். இவர்களோடு பேசுவதும் கலாய்ப்பதும் சண்டை போடுவதும் எப்போதுமே ஜாலியான விஷயம்தான். ஏறக்குறைய கல்லூரிப் பருவ விடலைகள் மாதிரிதான் உற்சாகமாகப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம். இந்தத் தளத்தின் support structure இவர்கள்தான். அடுத்த முறை இந்த கும்பல் கூடும்போது ஒரு புகைப்படம் எடுத்து இந்தப் பதிவில் போடுகிறேன்…

இந்தத் தள வாசகர்களுக்கு இவர்கள் யாரும் தெரியாதவர்கள் இல்லை, இருந்தாலும் சுருக்கமான அறிமுகத்துக்கு இது உகந்த தருணம்.

VisuMuthukrishnanஎன்னை ஆச்சரியப்படுத்தும் இளைஞர்கள் முகினும் விசுவும். எனக்கு அவர்கள் வயது இருக்கும்போது இத்தனை அறிவோ, ஆழமான படிப்போ, தேடலோ இல்லை. இப்ப மட்டும் என்ன வாழுது என்று முகினின் மைண்ட வாய்ஸ் கேட்கிறது.

Balaji_fremontபாலாஜி நான் மட்டும் என்ன கிழவனா என்று கேட்பார். அவரது ஆழமான+அகலமான படிப்பு அவரது வயதையும் கொஞ்சம் உயர்த்திக் காட்டுகிறது. இப்படி எழுதியதற்காக பாலாஜியின் மனைவி அருணா என்னை அடுத்த முறை பார்க்கும்போது இரண்டு அடி போடப் போகிறார்!

SV_fremontசுந்தரேஷ் தீவிர ஹிந்துத்துவர். சில சமயம் இலக்கியத்தையும் ஹிந்துத்துவ கண்ணாடி வழியாகப் பார்க்கும்போது எங்களுக்குள் அடிதடி சண்டை நடக்கும். அவரது மனைவி நித்யாவும் தீவிர வாசகி. தமிழ் மட்டுமல்லாமல் கன்னடமும் நன்றாகப் பேசுவார். ஆனால் பாருங்கள் உலகக் கன்னட மாநாட்டுக்கு போன வருஷம் பைரப்பா வந்தபோது அவரது சொற்பொழிவை எழுதித் தருகிறேன், சிலிகன் ஷெல்ஃபில் போடலாம் என்று சொன்னார். சிலிகன் ஷெல்ஃபில் பதிவைப் போடுவதகு பதிலாக அந்த வார்த்தையை அவர் வீட்டு ஷெல்ஃபில் – பரணில் – போட்டுவிட்டார்!

சுந்தரேஷ் தீவிர ஹிந்துத்துவர் என்றால் ராஜன் அதிதீவிர ஹிந்துத்துவர். இலக்கியம் மட்டுமல்ல, எல்லாவற்றையுமே ஹிந்துத்துவ கண்ணாடி வழியாகத்தான் பார்ப்பார். எனக்கு வழுக்கை, அவருக்கு தலை நிறைய முடி என்றால் அதற்கும் நான் மோடிக்கு எதிரான அரசியல் நிலை எடுப்பதும் அவர் மோடியை ஏறக்குறைய தெய்வமாக வழிபடுவதும்தான் காரணம் என்பார். எங்களுக்குள் சில சமயம் இல்லை, பல சமயம் அடிதடி சண்டை நடக்கும். அவரை சிலிகன் ஜில்லா தமிழ் ஆர்வலர்களின் உந்துவிசை என்றே சொல்லலாம். விடாமல் இலக்கியவாதிகளை அழைத்து வந்து, திட்டமிட்டு, பணம் சேர்த்து… அவரது உழைப்பைக் கண்டு பொறாமைப்படுகிறேன். எனக்கெல்லாம் சுட்டுப் போட்டாலும் வராது. ஜெயமோகனோடு ஏற்பட்ட சமீபத்திய கசப்பு அவரையும் பாரதி தமிழ் சங்கத்தையும் முடக்கிவிடக் கூடாது. எனக்கு ராஜனோடு சண்டை போடுவதிலேயே நேரம் போய்விடும், அதனால் அவரது மனைவி செல்வியோடு பேசுவது கொஞ்சம்தான். ஆனால் அந்தக் கொஞ்சப் பேச்சிலேயே அவருடைய வாசிப்பும் சிறப்பானது என்று உணர முடிகிறது.

பத்மநாபன் புத்தகங்களைப் பற்றி பேச தவறாமல் வருபவர். பேசுவதும் தெளிவாக, சிறப்பாக இருக்கும்.

காவேரியால் எல்லா நேரமும் வரமுடிவதில்லை. ஆனால் வரும்போதெல்லாம் பிய்த்து உதறுவார். பழைய தமிழ் இலக்கியம், சங்கப் பாடல்கள் போன்றவற்றிலும் தேர்ச்சி பெற்றவர்.

arunaநான் மிகவும் மிஸ் செய்வது தோழி அருணாவைத்தான். இரண்டு மூன்று வருஷங்களுக்கு முன் இந்தியா திரும்பிவிட்டார். ஏறக்குறைய ஒத்த ரசனை உள்ளவர். மடை திறந்தது போல பேசுவார்.

bags_fremontஆரம்பத்திலிருந்தே கூட இருப்பவன் பக்ஸ்தான். முப்பது வருஷத்துக்கு மேலாகப் பழக்கம். அவனிடமும் சரி, அளந்தே பேசும் அவன் மனைவி சித்ராவிடமும் சரி, உரிமையோடு பழகலாம். அவனிடம் என்னை கடுப்படிக்கும் விஷயம் ஒன்றுதான் – எனக்கு தொந்தி சரிந்து மிச்சம் மீதி இருக்கும் மயிரே வெளிர்ந்து தந்தம் அசைந்து முதுகே வளைந்தும், அவன் காலேஜில் பார்த்த மாதிரியேதான் இருக்கிறான்! கூட எழுதுகிறேன் என்று ஆரம்பித்தான், ஆனால் வருஷத்துக்கு ஒன்றிரண்டு பதிவு மட்டுமே எழுதுகிறான். நல்லா இருடே!

என் படிப்பு ஆர்வத்துக்கு ஊற்றுக்கண் என் அம்மாதான். அம்மாவின் தேடல்தான் என்னிடமும் ஒட்டிக் கொண்டது. ஆனால் அம்மாவுக்கு கம்ப்யூட்டர் இன்னும் பிடிபடவில்லை, இதையெல்லாம் படிப்பதில்லை…

கடைசியாக என் மனைவி ஹேமா – ஹேமாவுக்கு நான் படிப்பில் மூழ்கி மிச்ச விஷயங்களைக் கோட்டை விட்டுவிடுகிறேன் என்று சில சமயம் (நியாயமான) கோபம் வரும். ஆனால் எனக்கு இது முக்கியம் என்பதால் எனக்கு முழு சப்போர்ட்தான். சிலிகன் ஷெல்ஃபிற்கு என்று ஏதாவது பெருமை இருந்தால் பாதியாவது அவளைச் சேர வேண்டும்…

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பலதும்

ஜெயமோகன், பி.ஏ. கிருஷ்ணன் – அறிமுக உரை

காலில் அடிபட்டு எங்கும் நகரமுடியாத நிலை. பழைய பஞ்சாங்கங்களைக் கிளறிக் கொண்டிருக்கிறேன். அப்போது கண்ணில் பட்டது – சில மாதங்களுக்கு முன் ஜெயமோகன்/பி.ஏ. கிருஷ்ணனை பாரதி தமிழ் சங்க விழாவில் அறிமுகப்படுத்தி பேசிய பேச்சு.

இரண்டு மணிக்கு நிகழ்ச்சி ஆரம்பம். ராஜன் எங்களிடம் சொல்லி இருந்தார் – இரண்டு மணிக்கு நிகழ்ச்சி என்றால் நம் மக்கள் எல்லாரும் இரண்டரைக்குத்தான் வருவார்கள், அது வரை நேரத்தை நிரப்ப முப்பத்தெட்டாவது வட்டச் செயலாளர் போல எதையாவது பேசி வை என்று சொல்லி இருந்தார். அன்று காலையில் இருவரையும் அறிமுகப்படுத்தி பேசு என்று சொன்னார். ஏற்கனவே தயார் செய்தது எனக்கே திருப்தியாக இல்லை. சரி இவரே ஐடியா கொடுக்கிறாரே என்று கிடுகிடுவென்று ஒரு அறிமுகத்தை தயார் செய்தேன்.

என் பேச்சுதான் முதலில். 2:10 வாக்கில் நான் மேடையேற வேண்டும். கஷ்ட காலம், ராஜன் தொகுப்பாளினி நித்யாவிடமும் அறிமுகப்படுத்தி பேச சொல்லி இருக்கிறார். 2:00 மணியிலிருந்து 2:10 வரை நான் எழுதி வைத்திருந்ததை எல்லாம் நித்யா பேசிக் கொண்டிருந்தார், நான் பேச நினைத்ததெல்லாம் நித்யா பேசிவிட்டதால் என்னத்தை பேசுவது என்று தெரியாமல் திருதிருவென்று முழித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

சம்பிரதாயமான அறிமுகம் என்றில்லாமல் என் தனிப்பட்ட அனுபவங்களை, நான் உணர்ந்தவற்றை மட்டுமே பேசுவது என்று முடிவு செய்தேன். பிரிண்ட் செய்து வைத்திருந்த பேப்பரில் சில நோட்ஸ்களை கிறுக்கிக் கொண்டேன். தயார் செய்து வைத்திருந்ததில் என் பரிந்துரைகளின் பட்டியல் ஒன்று இருந்தது, அதை மட்டும் பயன்படுத்திக் கொண்டேன்.

காகிதக் குப்பைகளை கிளறிக் கொண்டிருந்தபோது அந்த நோட்ஸ் கண்ணில் பட்டது. அதைத்தான் தட்டச்சி இருக்கிறேன்…

நண்பர்களே,

இது இலக்கியக் கூட்டம். இன்றைய முக்கிய நிகழ்ச்சி – ஒரே நிகழ்ச்சி – ஜெயமோகன், பி.ஏ. கிருஷ்ணன் இருவர் பேசுவது மட்டும்தான். அவர்கள் பேசுவதை கேட்க வந்திருக்கும் வாசகர்களிடம் இந்த அறிமுகம் எல்லாம் தேவையா, அவர்கள் எழுத்தைப் படிக்காமலா இங்கே ஆர்வத்தோடு வந்திருக்கிறீர்கள் என்று எனக்கு ஒரு கேள்வி உண்டு. இந்த அறிமுகம் எல்லாம் வெற்று சம்பிரதாயம்தான் என்றுதான் தோன்றுகிறது. அதனால் அவர்கள் எழுத்தைப் பற்றிய என்னுடைய பர்சனல் கருத்துகளை, விமர்சனங்களைத்தான் முன்வைக்கப் போகிறேன்.

பிஏகே வயதில் மூத்தவராக இருந்தாலும் ஜெயமோகன்தான் மூத்த எழுத்தாளர். அதனால் ஜெயமோகனிடமிருந்தே ஆரம்பிக்கிறேன்.

தமிழின் முதல் நாவல் பிரதாப முதலியார் சரித்திரம் என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்ததுதான். ஆனால் என் கருத்தில் பிரதாப முதலியார் சரித்திரம் இலக்கியம் இல்லை, முன்னோடி முயற்சி மட்டுமே. என்னைப் பொறுத்த வரை தமிழில் புனைவு இலக்கியம் என்பது 1893-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த ராஜம் ஐயர் எழுதிய கமலாம்பாள் சரித்திரத்திலிருந்துதான் தொடங்குகிறது. கிட்டத்தட்ட நூற்று இருபது ஆண்டுகள் நீண்ட இந்த புனைவிலக்கிய வரலாறு புதுமைப்பித்தன், கு.ப.ரா., ந. பிச்சமூர்த்தி, க.நா.சு., எம்.வி. வெங்கட்ராம், ஜெயகாந்தன், பூமணி, சுந்தர ராமசாமி, அசோகமித்ரன், நாஞ்சில், பிஏகே என்று பல சாதனையாளர்களை சந்தித்திருக்கிறது. இந்த நீண்ட வரிசையில் புதுமைப்பித்தன், அசோகமித்ரன், ஜெயமோகன் மூவரையும்தான் நான் மேதைகள் என்று வகைப்படுத்துவேன்.

jeyamohanவிஷ்ணுபுரத்தைப் பற்றி பேசாமல் ஜெயமோகன் என்ற எழுத்தாளரைப் பற்றி பேச முடியாது. ஆனால் ஆயிரம் பக்கம் உள்ள விஷ்ணுபுரத்தைப் பற்றி அரை நிமிஷத்தில் எப்படிப் பேச? என்னுடைய தனிப்பட்ட அனுபவத்தை மட்டும் சொல்கிறேன். இந்திய தத்துவ மரபில் எனக்கு பெரிதாக ஆர்வமில்லை. உலகே மாயம் என்றால் சரி இருந்துவிட்டுப் போகட்டும் லஞ்சுக்கு என்ன என்று கேட்கும் ஆசாமி நான். விஷ்ணுபுரத்தின் இரண்டாம் பகுதி தத்துவப் பகுதி என்றே சொல்லலாம். என்னைக் கட்டிப்போட்ட பகுதி அது. புத்தகத்தை கீழே வைக்காமல் வாசித்தேன்.

விஷ்ணுபுரத்தையே ஜெயமோகனின் நாவல்களில் தலை சிறந்ததாகக் கருதுகிறேன். தமிழ் நாவல்களிலேயே அதைத்தான் சிறந்த நாவல் என்று கருதுகிறேன்.

பின் தொடரும் நிழலின் குரல், காடு, வெள்ளை யானை நாவல்களையும் நான் தமிழ் நாவல்களின் முதல் வரிசையில் வைப்பேன். நான் இன்னும் கொற்றவையைப் படித்து முடிக்கவில்லை. ஜெயமோகன் இன்னும் வெண்முரசை எழுதி முடிக்கவில்லை. அனேகமாக இவை இரண்டும் முதல் வரிசையில்தான் இருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. குறிப்பாக நீலம் பகுதி. இதற்கு முன் இது போன்ற முயற்சி நிச்சயமாகத் தமிழில் வந்ததில்லை. உலக இலக்கியத்திலும் வந்ததாக எனக்குத் தெரியவில்லை.

நாவல்களில் மட்டுமல்ல, ஜெயமோகன் சிறுகதைகளிலும் சாதனையாளர்தான். நூற்றுக்கு மேற்பட்ட சிறுகதைகளை எழுதி இருக்கிறார். அவற்றில் பெரும்பாலானவை உலகத் தரத்தில் எழுதப்பட்டவை. எனக்குப் பிடித்த 10 சிறுகதைகளை பின்னால் பட்டியலாகத் தருகிறேன்.

ஜெயமோகனின் இன்னொரு முக்கியப் பங்களிப்பாக நான் கருதுவது காந்தியின் சிந்தனைகளை என் போன்றவர்களுக்கு “மொழிபெயர்ப்பது”. காந்தி என்ன செய்தார் என்பது நம் அனைவருக்கும் அனேகமாகத் தெரியும். ஆனால் அவரது சிந்தனைகள், அவை எப்படி பரிணாமம் அடைந்தன என்பதை பல கட்டுரைகளில் அற்புதமாக விளக்கி இருக்கிறார். இன்றைய காந்தி புத்தகத்தை நான் பலமாக பரிந்துரைக்கிறேன். அயோத்திதாசர் பற்றி அவர் எழுதிய கட்டுரைகளும் முக்கியமானவை.

ஜெயமோகனின் மற்றொரு முக்கிய பங்களிப்பு இலக்கிய விமர்சனம். சிறந்த நாவல்கள், சிறந்த சிறுகதைகள் என்று அவர் போட்டிருக்கும் பட்டியல்கள் தமிழ் சூழ்நிலையில் seminal பங்களிப்புகள். குறிப்பாக வணிக இலக்கியத்துக்கு அவர் தந்திருக்கும் அங்கீகாரம் மிக முக்கியமானது.

ஜெயமோகன் அதீதங்களின் எழுத்தாளர். அசோகமித்ரனுக்கு நேர் எதிர். எதிர்மறை விமர்சனம் என்று சொன்னால் சில சமயம் அதீதத்தின் மீது அதீதம் என்பது திகட்டிவிடுகிறது. இது என்னுடைய தனிப்பட்ட கருத்து. இதை அவரிடமே ஒரு முறை சொல்லி இருக்கிறேன், அவர் சாதாரணத்தைப் பற்றி என்ன எழுதுவது என்று என்னைத் திருப்பிக் கேட்டார். அப்படி எழுதுவது அவருக்கு கஷ்டமாக இருக்காது, ஆனால் மனம் விரும்பவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

பேசிக் கொண்டே போகலாம், ஆனால் இளையவருக்கு தாவிவிடப் போகிறேன்.

p_a_krishnanபிஏகேவின் பங்களிப்பை எண்ணிக்கையால் அளவிட முடியாது. அவர் இரண்டு நாவல்கள், இரண்டு மூன்று அபுனைவுகளை மட்டும்தான் எழுதி இருக்கிறார். ஆனால் அவர் தமிழின் முதல் வரிசை எழுத்தாளர் என்று கூரை மேல் ஏறிக் கூவவும் நான் தயங்க மாட்டேன்.

புலிநகக் கொன்றை தமிழின் தலை சிறந்த நாவல்களில் ஒன்று. ஒரு குடும்பத்தின் கதையை சட்டகமாக வைத்து 1870களிலிருந்து 1970கள் வரை தமிழக அரசியலில் வெவ்வேறு கட்டங்களில் ஓங்கி நின்ற சித்தாந்தங்களை விவரிக்கும் அரசியல் நாவல் இது. அதிலும் நெருக்கடி நிலை காலத்தில் போலீசிடம் சிக்கி இறக்கும் நம்பி பாத்திரம் மறக்க முடியாதது.

கலங்கிய நதி நாவலில் காந்தி ஒரு பாத்திரமாக இல்லை. ஆனால் அது காந்தியைப் பற்றிய நாவல்தான். காந்திக்கு மிக அருகே நம்மை கொண்டு செல்கிறார்.

மேற்கத்திய ஓவியங்கள் அவருடைய முக்கியமான அபுனைவு. பாலாஜி அதைப் பற்றி விவரமாகப் பேசப் போகிறார்.

இருவரையும் படித்திருப்பீர்கள் என்று முன்னால் சொன்னேன். அப்படிப் படிக்கவில்லை என்றால் நீங்கள் அதிர்ஷ்டசாலிகள். இனிமேல்தான் படிக்கப் போகிறீர்கள் என்றால் இப்படி அணுகுவது உங்களுக்கு சுலபமாக இருக்கலாம்.

ஜெயமோகனின் நாவல்களில் ஏழாம் உலகத்திலிருந்தோ வெள்ளை யானையிலிருந்தோ ஆரம்பிக்கலாம். அங்கிருந்து நான் பரிந்துரைக்கும் வரிசை: காடு, பின் தொடரும் நிழலின் குரல், விஷ்ணுபுரம், கொற்றவை. எனக்கு பர்சனலாக கஷ்டமாக இருந்த, ஆனால் உயர்ந்த படைப்பு – வெண்முரசு வரிசையில் வந்த நீலம்.

நான் பரிந்துரைக்கும் பத்து சிறுகதைகள்.
<

  1. மாடன் மோட்சம்
  2. ஊமைச்செந்நாய்
  3. படுகை
  4. திசைகளின் நடுவே
  5. வணங்கான் (பகுதி 1, பகுதி 2)
  6. அறம்
  7. யானை டாக்டர்(பகுதி 1, பகுதி 2, பகுதி 3)
  8. பித்தம்
  9. அவதாரம்
  10. லங்காதகனம்

அபுனைவுகள்
இன்றைய காந்தி
அயோத்திதாசர் பற்றிய கட்டுரைகள் (புத்தகமாக வந்ததா என்று தெரியவில்லை)

பட்டியல்கள்:
சிறந்த தமிழ் நாவல்கள்
சிறந்த தமிழ் சிறுகதைகள்
ஜெயமோகன் இந்தப் பட்டியல்களைப் போட்டு பதினைந்து வருஷம் ஆகிவிட்டது, நீங்கள் இவற்றை update செய்ய வேண்டும்.

பிஏகே
புலிநகக் கொன்றை
கலங்கிய நதி
மேற்கத்திய ஓவியங்கள்

தமிழ் படிக்கத் தெரியாதவர்களுக்கு காடு, புலிநகக் கொன்றை, கலங்கிய நதி ஆகியவற்றுக்கு ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள் இருக்கின்றன.

இந்த இரண்டு ஆளுமைகளைப் பற்றியும் இரண்டு வார்த்தைகள். இருவரும் இலக்கியத்தில் – தமிழ்/இந்திய/உலக இலக்கியத்தை ஆழ்ந்து அனுபவிப்பவர்கள். நமது பண்பாட்டுப் பின்புலத்தை நன்றாக உணர்ந்தவர்கள். அனுபவ அறிவு நிறைந்தவர்கள். மனித வாழ்க்கையை – அதன் சிகரங்களை, வீழ்ச்சிகளை நன்கறிந்தவர்கள். அறிந்தவற்றையும் உணர்ந்தவற்றையும் சுவாரசியமாக பேச்சிலும் எழுத்திலும் கொண்டு வரக் கூடியவர்கள். மிக சுவாரசியமான பேச்சாளர்கள்

ஜெயமோகன் தன் வாழ்வின் குறிக்கோளே எழுதுவதும் ஊர் சுற்றுவதும் மட்டுமே என்று வாழ்பவர். பிஏகே இவற்றில்தான் மும்முரமாக இருக்கிறார், ஆனால் இதுதான் என் வாழ்வின் குறிக்கோள் என்று சொல்ல மாட்டார் என்று நினைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: நிகழ்ச்சிகள், ஜெயமோகன் பக்கம், பி.ஏ.கே. பக்கம்

யார் சிறந்த வாசகன்?

பழைய மின்னஞ்சல்களைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தேன். இரண்டு வருஷம் முன்னால் ஜெயமோகனோடு நடந்த ஒரு விவாதத்தைத் தொடர்ந்து முத்துகிருஷ்ணன் உள்ளூர் சிலிகன் ஷெல்ஃப் கூட்டத்திற்குள் சிறந்த வாசிப்பு என்றால் என்ன, யார் சிறந்த வாசகன் என்று கேட்டிருந்தான். அதைத் தொடர்ந்து எங்களுக்குள் நாங்கள் பேசிக் கொண்டவற்றை இங்கே தொகுத்திருக்கிறேன்.

முத்துகிருஷ்ணன்: ஜெயமோகன் கண்ணோட்டத்தில் நல்ல வாசகன் என்பவன் எழுத்தாளனின் படைப்பின் ஆழங்களையும், தரிசனங்களையும் அறிந்து கொள்பவன் மட்டுமே. அவர் இதைப் போன்ற வாசிப்பு பொதுவாக தமிழில் நிகழுவதில்லை என்கிறார். உங்களுடைய வாசிப்பில் நல்ல கதைகளில் இப்படி ஆழங்களை அறிந்த பிறகுதான் அதை நல்ல கதை என்பீர்களா? எனக்கு அப்படி நிகழ்ந்ததில்லை. எனக்கு புரியவில்லை, பிடிக்கவில்லை என்றால் நீ தரிசனத்தை பார்க்கவில்லை என்றால் ஆகிவிடுகிறதா? அப்படி என்றால் யார் தான் ஒரு கதையை தரமான கதை என்று மதிப்பிடுவது? உலக இலக்கியங்கள் வாசித்தவர்கள் அதன் ஆகச் சிறந்த படைப்புகளை கொண்டு இந்த விளக்கத்துக்கு எதிர்வினை அளிக்க முடியுமா?

ராஜன்: தரிசனத்தை கண்டடைபவன் மட்டுமே நல்ல வாசகன் என்ப்தை நான் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டேன். தரிசனம் அவனுக்குப் பின்னால் கூட கிடைக்கலாம் அல்லது கிடைக்காமலும் போகலாம். ஒருவன் ஒரு கதையைப் படித்து விட்டு ஆத்மார்த்தமாக நல்ல கதை என்று நினைத்தாலே போதுமானது. அதன் முழு அர்த்தத்தையும் உணராத பட்சத்திலும் கூட ஆழங்களை அடையாத பட்சத்திலும் கூட அவன் நல்ல வாசகனே. அப்படி அவன் வேறு எதையேனும் கண்டடைந்தால் ஒரு வேளை அவனுக்கு வாசிப்புக்கான நோபல் கொடுக்கலாம், தேர்ந்த வாசகன் என்று பாராட்டலாம் அவ்வளவே.

ஆர்வி: கறாராகப் பார்த்தால் எழுத்தாளன் என்ன நினைத்து எழுதினான்(ள்) என்பது வாசகனுக்கு தேவையில்லாத விஷயம். எனக்கு என்ன கிடைக்கிறது என்பதுதான் முக்கியம். அதே போல பிற வாசகர்களுக்கு கிடைக்கும் தரிசனங்களும் எனக்கு கிடைக்காமல் போகலாம். எனக்கு பிரமாதமான தரிசனங்கள் கிடைத்து உயர்ந்த புத்தகமாகத் தெரிவது அடுத்தவருக்கு ஏமாற்றம் அளிக்கலாம். இன்னொருவருக்கு உயர்ந்த புத்தகமாகத் தெரிவது எனக்கு ஏமாற்றம் அளிக்கலாம். டிக் ஃப்ரான்சிசின் சாகச நாவல்களில், இந்த இலக்கிய விமர்சகரும் சீந்தாத லவ் ஸ்டோரி போன்ற படைப்புகளில் எனக்கு பெரிய தரிசனங்கள் கிடைத்திருக்கின்றன. காஃப்காவின் Metamorphosis புத்தகம் மற்றவர்களுக்கு ஒரு அற்புதமாகக் கூடத் தெரியலாம், ஆனால என்னால் ஒன்றவே முடிவதில்லை.

வேண்டுமென்றால் இது வரை wisdom of the crowds – மனித இனத்தின் கூட்டுத் தேர்வுகள் – காலத்தைக் கடந்த இலக்கியம் என்று எவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்திருகிறதோ, அவற்றை சிறந்த இலக்கியம் என்று தன் ரசனையின் அடிப்படையிலும் கருதுபவன் சிறந்த வாசகன் என்று வைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் வாசிப்பு என்பது தனி மனித அனுபவம் என்பதை நீங்களும் ஏற்றால் சிறந்த வாசகன், மோசமான வாசகன் என்பதை விட என் சஹிருதய வாசகன், என் பாணிக்கு ஒத்து வராத வாசகன் என்று பிரிப்பதுதான் சரிப்படுகிறது.

இதை வாசிப்பவர்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? உங்களைப் பொறுத்த வரை சிறந்த வாசகனுக்கான வரையறை என்ன? உங்களுக்குத் தெரிந்தவர்களில், நீங்கள் படித்தவர்களில் யாரையாவது சிறந்த வாசகர் என்று கருதுகிறீர்களா? எழுத்தாளன் என்ன நினைத்து எழுதினான் என்பது முக்கியமா இல்லையா? இதையெல்லாம் பேசத்தான் இந்தத் தளம், உங்கள் கருத்துக்களை கட்டாயம் எழுதுங்கள்!

அடுத்த பகுதி – இலக்கிய விமர்சகனின் பணி


தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: இலக்கிய விமர்சனம்

பைரப்பா நிகழ்ச்சி பற்றி ராஜன்

S.L.Bhyrappaடாக்டர் எஸ்.எல். பைரப்பா பிரபலமான கன்னட மொழி எழுத்தாளரும், சிந்தனையாளரும் தத்துவவாதியும் ஆவார். அவரது படைப்புகள் தமிழ் உட்பட அனைத்து இந்திய மொழிகளிலும் ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு உலகம் முழுக்கக் லட்சக்கணக்கான வாசகர்களைப் பெற்றுள்ளன. சாகித்ய அகடமி உட்பட ஏராளமான இலக்கிய விருதுகளைப் பெற்ற பைரப்பா இந்தியாவின் முக்கியமான இலக்கியவாதிகளில், தத்துவவாதிகளில் ஒருவர் ஆவார்.

எழுத்தாளர் பைரப்பா அவர்கள் சான் ஓசேயில் நடைபெற்ற அக்கா எனப்படும் அமெரிக்க கன்னட மொழி மாநாட்டில் கலந்து கொண்டு உரையாற்றினார். அவர் இந்திய இலக்கியத்திற்கும் இந்திய தத்துவங்களுக்கும் ஆற்றிய மாபெரும் இலக்கியப் பணிகள் தமிழ் வாசகர்களையும் மொழி பெயர்ப்பு நூல்கள் மூலமாக சென்றடைந்துள்ளன.

வேதங்களே அடிப்படை, அவற்றின் சாரமாக உபநிஷதங்கள், அவற்றின் சாரமாக போதாயணரின் பிரம்ம சூத்திரம், அவற்றுக்கு சங்கரர், ராமானுஜர், மத்வர் போன்ற பல ஆசார்யர்களின் வியாக்கியானங்கள் என்று கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும் தத்துவங்கள் அனைத்திலும் மிகுந்த அறிவும் அவற்றின் சாரங்களை தனது எழுத்துக்கள் மூலமாக இந்தியாவின் அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் கொண்டு சென்றவர் பைரப்பா அவர்கள். ஆனால் அந்தத் தத்துவங்கள் இலக்கியம் மூலமாக ராமாயணமும் மகாபாரதமும் விளக்குவதே மனதில் படிகிறது, தன் வழியும் இலக்கியத்தின் மூலம், கதைகளின் மூலம் தத்துவ சாரத்தை காட்டுவதே என்று உணர்ந்து கதைகள் எழுத ஆரம்பித்திருக்கிறார். அவர் கன்னட மொழியில் எழுதினாலும் கூட அவரது அனைத்து படைப்புகளும் தமிழ் மொழியிலும் மொழி பெயர்க்கப் பட்டு பெரும் வரவேற்பையும் வாசகர்கள் வட்டத்தையும் உருவாக்கியுள்ளன.

தனது உரையின் பொழுது வம்சவிருக்‌ஷாவை (1965) தன் முதல் முக்கிய நாவலாகக் குறிப்பிட்டார். க்ருஹபங்கா, பர்வா, அன்வேஷனே, தப்பலியு நீனடே மகனே போன்ற நாவல்களைக் குறிப்பிட்டார். ஆவரணா குறித்து நீண்ட நேரம் பேசினார். ஹிந்து மதத்தில் எந்தக் கடவுளையும் கும்பிடும் சுதந்திரம் இருக்கிறது, தனக்கு சரி என்று பட்டதை எழுத தயங்கியது கிடையாது என்றும் அதற்காக தனது உயிரையே கொடுக்கத் தயங்க மாட்டேன் என்று உறுதியுடன் குறிப்பிட்டார். (ஸிலிக்கான் ஷெல்ஃப் ஆர்.வி.சுப்ரமணியன் குறிப்பில் இருந்து).அவரது பருவம், ஆவரணா, ஒரு குடும்பம் சிதைகிறது போன்ற நாவல்கள் தமிழ் வாசகர்களிடத்தும் பெரும் வரவேற்பு பெற்றவை. அவரது வம்ச விருக்‌ஷா போன்ற நாவல்கள் திரைப்படங்களாகவும் எடுக்கப் பட்டுள்ளன.

bhyrappa_nithyaஇந்தியாவின் முக்கியமான அறிவுப் பொக்கிஷங்களில், இந்தியாவின் மாபெரும் எழுத்தாளர்களில் ஒருவர் என்ற முறையிலும் அவரது படைப்புகள் அனைத்தும் தமிழிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு எண்ணற்ற தமிழ் வாசகர்களையும் சென்றடைந்திருக்கின்றன என்ற முறையிலும் இந்தியாவின் இலக்கியச் செல்வராகிய பைரப்பா அவர்களை பாரதி தமிழ்ச் சங்கமும் அவரது வாசகர்களும் இணைந்து அந்த மாநாட்டு மேடையில் கவுரவித்தார்கள். அவரது படைப்புகளுக்கு பாரதி தமிழ்ச் சங்கம் தனது பாராட்டுக்களையும் நன்றியையும் தெரிவித்து ஒரு நினைவுப் பரிசை வழங்கியது. அவரது வாசகர்களான ஆர் வி சுப்ரமணியன், சுந்தரேஷ் மற்றும் நித்தியவதி சுந்தரேஷ் ஆகியோர் தயார் செய்திருந்த உரைகள் அவரிடம் அளிக்கப் பட்டன. பாரதி தமிழ்ச் சஙகத்தின் உறுப்பினர்கள் பலரும் பைரப்பாவின் தமிழ் வாசகர்களும் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தனர்.

நிகழ்ச்சியின் அவர் ஆற்றிய உரையின் முழு தமிழ் வடிவத்தை Nithyavathy Sundaresh கன்னடத்தில் இருந்து தமிழில் மொழி பெயர்த்து அளித்தவுடன் இடுகிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பைரப்பா பக்கம்

தொடர்புடைய சுட்டி: பைரப்பாவை சந்தித்தது பற்றி ஆர்வி

பிற தளங்களில் பதிவுகள்

எப்படியோ இந்த வாரத்துக்கும் ஒரு கூட்டாஞ்சோறு பதிவு போட்டுவிட்டேன். என் வாழ்வில் நடந்த ஒரே அதிசய, அமானுஷ்ய நிகழ்ச்சி பற்றி.

நண்பர் ராஜன் என்ற Love in India திரைப்படத்தைப் பற்றி அவார்டா கொடுக்கறாங்க தளத்தில் எழுதி இருக்கிறார்.

கலிஃபோர்னியா நாஞ்சில் நாடன் நிகழ்ச்சிகள்

எழுத்தாளர் நாஞ்சில்நாடன் கலிஃபோர்னியா பகுதிகளில் ஜூன் 19 முதல் ஜூலை 6 பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்ளவிருக்கிறார் .

இப்பகுதிகளில் அவரது நிகழ்ச்சிகள் குறித்த அறிவிப்புகள்:

நாஞ்சில்நாடன் வழங்கும் கம்ப ராமாயணம் சொற்பொழிவு: (நாஞ்சில்நாடன் கம்ப ராமாயணத்தை கரைத்து குடித்தவர். அவரது உரைகளை கேட்டவர்கள் மறக்க முடியாத உரைகள் என்று புகழ்கிறார்கள். தவறவிடாதீர்கள்!)

ஜூன் 20 – மாலை 7 மணி முதல் 10 மணி வரை – இடம்: 38884 Stillwater Cmn, Fremont, CA
ஜூன் 21 – மாலை 7 மணி முதல் 10 மணி வரை – இடம்: 4743 Mendocino Ter, Fremont, CA 94555

கம்ப ராமாயண நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ள விரும்புபவர்கள் strajan123@gmail.com என்ற முகவரிக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்பி தங்கள் வருகையை உறுதி செய்யுமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறார்கள்.

ஜூன் 30 – பாரதி தமிழ்ச் சங்கத்தின் சார்பாக எழுத்தாளர்களை கவுரவிக்கும் நிகழ்ச்சி – எழுத்தாளர்கள் நாஞ்சில்நாடன் மற்றும் பி.ஏ. கிருஷ்ணன் படைப்புகள் குறித்த உரை, எழுத்தாளர்களின் ஏற்புரைகள் மற்றும் கேள்வி பதில் நிகழ்ச்சிகள் இடம் பெறும்.
இடம்: ஃப்ரீமாண்ட் நகர நூலக அரங்கம், ஸ்டீவன்ஸன் புலிவார்ட், பசியோ பாத்ரே சந்திப்பு, ஃப்ரீமாண்ட், கலிஃபோர்னியா
நேரம்: 2 மணி முதல் 5 மணி வரை

ஜூலை 1 ஞாயிறு காலை – எழுத்தாளர்களுடன் ஒரு சந்திப்பு நிகழ்ச்சி – சாக்ரமெண்டோ நகரம் – சரியான நேரம் மற்றும் இடம் பின்னர் அறிவிக்கப்படும்.

ஜூலை 5 – நாஞ்சில் நாடன் அவர்களுடன் ஒரு கலந்துரையாடல் – இடம்: லாஸ் ஏஞ்சலஸ் நகரம் – வியாழன் மாலை 7 மணி முதல் – 10 மணி வரை
நேரம் மற்றும் இடம் பற்றிய விபரங்களுக்கு ராம்: 310-420-5465 losangelesram@gmail.com மற்றும் ராஜேஷ் 626-848-2102 rajeshmadras@gmail.com ஆகியோரைத் தொடர்பு கொள்ளவும்.

அனைத்து நிகழ்ச்சிகளுக்கும் அனுமதி இலவசம். இப்பகுதி வாழ் தமிழ் அன்பர்கள் அனைவரும் கலந்து கொண்டு நிகழ்ச்சிகளைச் சிறப்பிக்குமாறு கேட்டுக் கொள்கிறோம்.

நிகழ்ச்சிகள் குறித்த மேலதிக விபரங்களுக்கும் தொடர்புகளுக்கும்: ராஜன், 510-825-2971, strajan123@gmail.com

ஒரு தந்தையின் நினைவுக் குறிப்புகள் – ராஜன் கொலை வழக்கு


இந்திரா காந்தி கொண்டு வந்த எமர்ஜென்சியின் மோசமான விளைவுகள் தென்னிந்தியாவில் அதிகமாக உணரப்படவில்லை. இந்திரா தேர்தலில் தோற்றதும்தான் விஷயம் எல்லாம் வெளியே வர ஆரம்பித்தது. அப்படி வந்தவற்றில் முக்கியமானது ராஜன் கொலை வழக்கு.

ராஜன் கேரள மாணவன். கம்யூனிஸ்ட் அனுதாபி. போலீஸ் ஸ்டேஷன் மேல் தாக்குதலில் ராஜன் என்ற பேருடைய ஒருவன் ஈடுபட்டான் என்று யாரோ இன்ஃபார்மர் போலீசுக்கு செய்தி கொடுத்தாற்போலத் தெரிகிறது. ஹாஸ்டலுக்கு வந்து வேறு கல்லூரி கலை நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டு திரும்பி வந்து ஹாஸ்டல் வாசலில் இறங்கிய ராஜனைத் தூக்கிக் கொண்டு போய்விட்டார்கள். சித்திரவதை முகாமுக்குள் கொண்டு போகப்பட்ட ராஜனை அவன் நண்பர்கள், குடும்பத்தினர் யாரும் அதற்கப்புறம் பார்க்கவே இல்லை. ராஜன் கைதுக்கு ரெகார்டுகளே இல்லை போலத் தெரிகிறது.

ராஜனின் அப்பா ஈச்சர வாரியர் சாதாரணர் இல்லை. அன்றைய முதல்வராக இருந்த அச்சுத மேனன் போலீசிடமிருந்து தப்பி ஒளிந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் இவர், இவர் குடும்பத்தினர் அவரை பல நாட்கள் ஒளித்து வைத்திருந்திருக்கிறார்கள். வாரியர் இன்னொரு கல்லூரியில் பேராசிரியர். அன்றைக்கு எம்.பி., அமைச்சர் லெவலில் இருந்த பலரை அவருக்கே நேரடியாகத் தெரியும். வயலார் ரவி போன்றவர்கள் நெருங்கிய நண்பர்களாம். அன்றைய உள்துறை அமைச்சர் கருணாகரனின் நெருங்கிய நண்பர்களுக்கு இவர் நெருங்கிய நண்பர். நெருக்கடி நிலை காலம் முழுதும் மனு மேல் மனு கொடுத்திருக்கிறார். ஒரு கட்டத்தில் கருணாகரன், அச்சுத மேனன் போன்றவர்கள் தன் உயிரை வாங்கும் எதிரியாக இவரைப் பார்க்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.

நெருக்கடி நிலை முடிந்ததும் கோர்ட்டில் ஹேபியஸ் கார்பஸ் போடப்பட்டிருக்கிறது. அப்போது முதல்வராகிவிட்டிருந்த கருணாகரன் தனக்கு இப்படி ஒரு கைது நடந்ததே தெரியாது என்று சொல்லி இருக்கிறார். அது பொய் சாட்சி என்று தீர்ப்பாகி அவர் ராஜினாமா செய்ய வேண்டி இருந்தது. கைது செய்த ஜெயராம் படிக்கல் போன்றவர்களுக்கு முதலில் தண்டனை கிடைத்தாலும் (ஜஸ்ட் ஒரு வருஷம் சிறைத் தண்டனை) அது பின்னால் தள்ளுபடி ஆகிவிட்டிருக்கிறது. பின்னால் கருணாகரன் பல முறை முதல்வராகி சவுக்கியமாகத்தான் இருந்திருக்கிறார்.

தன் நினைவுகளை ஈச்சர வாரியர் எழுதி இருக்கிறார், குளச்சல் மு. யூசுஃப் மொழிபெயர்ப்பு. படைப்பு என்ற விதத்தில் ஒன்றும் பிரமாதம் இல்லை. ஆனால் உண்மை சம்பவத்தின் குரூரம் முகத்தில் அறைகிறது. இவ்வளவு தொடர்புகள் உள்ள ஒரு பெரிய மனிதருக்கே இந்த கதி என்றால் அரசு எந்திரம் ஒரு சாதாரணனுக்கு எதிராக செயல்பட்டால் என்னாகும் என்ற எண்ணம் முதுகெலும்பை உறைய வைக்கிறது.

புலிநகக் கொன்றை நாவலில் இப்படி ஒரு தவறான கைது, சித்திரவதை, மரணம் என்ற காட்சி வந்தபோது இந்த சம்பவத்தைத்தான் நினைத்துக் கொண்டேன். பி.ஏ. கிருஷ்ணனே ராஜன் படுகொலையை வைத்துத்தான் நம்பியின் மரணத்தை எழுதியதாக உறுதிப்படுத்துகிறார்.

தமிழ்நாட்டிலும் ஒரு ராஜன் உண்டு. அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் கருணாநிதிக்கு டாக்டர் பட்டம் வழங்குவதை எதிர்த்துப் போராடிய உதயகுமார் என்ற மாணவன் “மர்மமான” முறையில் இறந்து போனான். (பேர் என்ன உதயகுமாரா?) இறப்பில் எந்த மர்மமும் கிடையாது, ஆனால் அப்படித்தான் அதிகாரபூர்வமான தகவல். அதைப் பின்புலமாக வைத்து நா.பா. ஒரு நாவல் கூட எழுதி இருக்கிறார்.

நண்பர் ரமணன் இந்த நாவலை எழுதியதால்தான் நா.பா.வுக்கு பி.ஹெச்டி ஆய்வு மூலம் டாக்டர் படம் கிடைப்பது தாமதம் ஆயிற்று என்று சொல்கிறார். நா.பா.வுக்கு அவர் இறந்த பிறகுதான் டாக்டர் பட்டம் கிடைத்ததாம். ஆனால் தி.மு.க.வும் கருணாநிதியும் ஆட்சியை விட்டு இறங்கிய பிறகு அவர் ஒரு ஏழெட்டு வருஷமாவது உயிரோடு இருந்தார், அதனால் இது எவ்வளவு தூரம் உண்மை என்று தெரியவில்லை.

தோழி அருணா எழுதுகிறார்:

எளிமையாக ஆனால் மிக உணர்வுபூர்வமாக ஒரு தந்தையால் எழுத பட்டிருக்கிறது. எங்கிருந்து கண்டு பிடித்தீர்கள்? அவர் தினமும் காணாமல் போன மகனுக்காக எடுத்து வைக்கும் சோறும், இலையும் என்னவோ பண்ணுகிறது. இந்த சம்பவத்தைப் பற்றிய ஷாஜி கருணின் முதல் படமான பிறவி என்ற ஒரு மிக அருமையான படம் பார்த்திருக்கிறேன். அர்ச்சனா அக்காவாகவும் ப்ரேம்ஜி என்பவர் வயதான அப்பாவாகவும் மிக சிறப்பாக நடித்திருப்பார்கள். 1989 ல் இப்படத்திற்காக ப்ரேம்ஜிக்கு தேசிய விருது கிடைத்தது என விக்கி சொல்கிறது.

இந்த வழக்கில் Habeas Corpus போட்ட எஸ். ஈஸ்வர ஐயர் என் பெரியப்பாவின் அண்ணா. அவர்களின் கூட்டு குடும்ப வீட்டில் வஞ்சியூரில் என் 1 1/2 வயதில் இருந்து 6 வயது வரை நான் வளர்ந்தேன்!

ஜெயமோகன் இந்த சோக சம்பவத்தைப் பற்றி ஒரு சிறப்பான பதிவு எழுதி இருக்கிறார். அவரது பதிவிலிருந்து சில பல பகுதிகள்:

கேரள அரசியல் வரலாற்றுடன் பின்னிப் பிணைந்த நிகழ்ச்சி இது. கொல்லப்பட்ட இளைஞரின் தந்தையின் பிடிவாதமான நீதி தேடல் இப்போது ஒரு சமகாலத் தொன்ம அந்தஸ்தை அடைந்துள்ளது.

ராஜன் ஓர் இடதுசாரித் தீவிரவாதக் குழுவில் இருந்தார். இடதுசாரிகளை ஒடுக்கும்படி அரசு ஆணையிட்டதற்கேற்ப போலீஸார் இளைஞர்களைப் பிடித்து வதைத்துத் தகவல்களைக் கறந்தனர். அதில் ராஜன் மரணமடைந்தார். அவரது தந்தை தன் மகனின் மரணத்துக்கு நீதி கேட்டு அரசையும் நீதிமன்றத்தையும் நாடினார். ஆனால் எந்தப் பயனும் விளையவில்லை.

ஏனென்றால் ராஜன் கொல்லப்பட்டது அரசின் செயல் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக. எல்லா அரசுகளும் அடக்குமுறை மேல்தான் அமர்ந்திருக்கின்றன. அடக்குமுறையின் அளவும் அதற்கான மீளும் வழிகளும்தான் அரசுக்கு அரசு வேறுபடும். இந்திய அரசியலமைப்பில் உள்ள மீளும் வழிகள் எல்லாம் அடைபட்ட காலகட்டம் நெருக்கடி நிலைக்காலம்.

ராஜன் கொல்லப்பட்ட காலகட்டத்தில் வங்கத்திலும் பீகாரிலுமாகக் கிட்டத்தட்ட ஐம்பதாயிரம் இளைஞர்களைக் கொன்று அழித்தது இந்திய அரசு. அவர்களில் முக்கால்வாசிப்பேர் நிரபராதிகளாகவே இருப்பார்கள். எவருக்கும் நியாயம் வழங்கப்பட்டதில்லை. அரசைப் பொறுத்தவரை ராஜன் அவர்களில் ஒருவர்.

கொடுமைதான், ஆனால் உலகின் எந்த அரசும் இதை விட மேலானதல்ல என்பதும் உண்மை. சொந்த மக்களைக் கொன்று குவிக்காத அரசுகளே இல்லை. குறைவாகக் கொல்வது நல்ல அரசு, அவ்வளவுதான். இன்று பயங்கரவாத எதிர்ப்பின் ஒரு பகுதியாக இந்த அடக்குமுறை உலகநாடுகளெங்கும் இன்னும் அதிகரித்துள்ளது.

ராஜன் கொலையை வைத்து ஷாஜி என். கருண் இயக்கிய பிறவி என்ற திரைப்படம் வெளிவந்தது. வணிக ரீதியாகவும் வெற்றி பெற்ற கலைப்படம் அது. ஈச்சர வாரியராக நடித்த பிரேம்ஜி சிறந்த நடிப்புக்கான தேசிய விருது பெற்றார்.

ராஜனைக் கொலை செய்ய ஆணையிட்டவராகக் கருதப்பட்ட காவல் அதிகாரி ஜெயராம் படிக்கல் பொதுச்சமூகத்தின் புறக்கணிப்புக்கும் கசப்புக்கும் ஆளானார். அவரது வாழ்க்கையை மையமாக்கி ‘ஆவநாழி’ என்ற படம் வெளிவந்தது. டி. தாமோதரன் எழுத ஐ.வி. சசி இயக்கிய படம். ஜெயராம் படிக்கலாக [இன்ஸ்பெக்டர் பல்ராம்] மம்மூட்டி நடித்திருந்தார். அது பெரும் வெற்றி பெற்று ஜெயராம் படிக்கலுக்கு மீண்டும் ஒரு சமூக இடத்தைப் பெற்றுத் தந்தது. அந்தப் படம் தமிழில் (சத்யராஜ் நடித்து) “கடமை கண்ணியம் கட்டுப்பாடு” என மறு ஆக்கம் செய்யப்பட்டது.

ராஜனைக் கொலைசெய்தவர் என நம்பப்பட்ட காவலர் புலிக்கோடன் நாராயணன் சமூகப்புறக்கணிப்பால் மன உளைச்சல் அடைந்து குடிநோயாளியாக ஆனார். அவருக்கு டிஎஸ்பியாக பதவி உயர்வு கிடைத்தாலும் அவரது குடும்பம் புறக்கணிப்பின் நிழலிலேயே இருந்தது. தன் செயலைத் தொடர்ந்து நியாயப்படுத்திக்கொண்டே இருந்தார்.

ஜெயராம் படிக்கல் வாழ்நாள் இறுதியில் ஆன்மீகச் சொற்பொழிவாளராக உருவானார். ஆனாலும் கடைசிவரை அவரை அந்த நிழல் துரத்தியபடியேதான் இருந்தது.

ஆனால் அரசியல்வாதிகள் தப்பித்துக் கொண்டார்கள். கே. கருணாகரன் அதிக நாள் இந்தக் குற்றத்தின் சுமையை தாங்க நேரவில்லை. இந்திய கம்யூனிஸ்டுக் கட்சியை சேர்ந்த முதல்வரான சி. அச்சுத மேனன் கொஞ்சம் கூடக் குற்றம் சாட்டப்படவில்லை.

ஏனென்றால் மக்களுக்கு ஒன்று தெரியும். இந்த அரச வன்முறை மக்களின் மௌன ஆதரவுடன்தான் நிகழ்கிறது. நக்சலைட்டுகள் வேட்டையாடப்பட்டபின் கேரளத்தில் காங்கிரஸ்தான் வென்று அரசமைத்தது. ஆகவே தங்கள் மௌன ஆணையைச் செயல்படுத்தும் அரசியல்வாதிகளைத் தங்கள் பிரதிவடிவங்களாகவே மக்கள் நினைத்தார்கள்

மக்களின் கோபம் ஏன் போலீஸ்காரர்கள் மேல் வந்தது என்றால் அவர்கள் செய்ததை மக்கள் தனிப்பட்ட பாவச் செயலாக எடுத்துக் கொண்டார்கள். கே. கருணாகரன் பொதுவான ஒரு கொள்கை முடிவை எடுத்தார், ஆகவே அவர் குற்றவாளி அல்ல. ஆனால் புலிக்கோடன் அவரது கையாலேயே ராஜனைக் கொன்றார். ஆகவே அவர் பாவி.

இந்த முரண்பாட்டை விரிவாகவே யோசிக்க வேண்டும். என்னைப் பொறுத்தவரை ஒரு தீவிரமான புனைகதை வழியாகவே இந்த நுட்பமான மன நாடகத்தைத் தொட்டு விளக்க முடியும்.

நெருக்கடி நிலைக்கால அரசியல் படுகொலைகளில் ராஜன் கொலை மட்டுமே இன்றும் சமூக மனசாட்சியை உலுக்குவதாக, அடிப்படை அறக் கேள்விகளை கேட்கச் செய்வதாக உள்ளது. அதற்குப் பின்னர் கேரள காவல்துறை அரசியல் கைதிகளைக் கையாளும் விதம் முழுமையாகவே மாறியது. எளிதில் தப்பிவிட முடியாதென்ற அச்சம் அவர்களிடம் உருவாகியது. இப்போது தெருப்படுகொலைகள் செய்த மார்க்ஸிய-ஆர்.எஸ்.எஸ். அரசியல் தொண்டர்கள் கூடக் காவலர்களால் மிக மரியாதையுடன் கையாளப்படுகிறார்கள். ராஜன் கொலையின் ஒட்டுமொத்த சாதக விளைவு அது எனலாம்.

அதைச் சாதித்தது ராஜனின் தந்தை ஈச்சர வாரியர் மொழியைக் கையாளத் தெரிந்தவராக, இலக்கியமறிந்த பேராசிரியராக இருந்தார் என்பது மட்டுமே.

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:
ஆங்கிலத்தில் மின்னூல்
ராஜன் கொலை வழக்கு பற்றி விக்கியில்
ஜெயமோகன் பதிவு