உ.வே. சாமிநாதையர் மட்டுமல்ல…

சாமிநாதையரைப் பற்றி நம்மில் அனேகருக்குத் தெரியும். ஆனால் அவர் மட்டுமே எல்லா பழைய தமிழ் இலக்கியங்களையும் அச்சில் கொண்டு வந்துவிடவில்லை. ரொம்ப சிம்பிளான கேள்வி – திருக்குறளை முதன் முதலாக அச்சில் பதித்தது யார்? எப்போது? குறளும் ஓலைச்சுவடியில் மட்டும்தானே இருந்திருக்க வேண்டும்? அதை யாரோ – அச்சில் ஏற்றி இருக்க வேண்டும் இல்லையா? யார் அச்சேற்றியது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை என்று சொல்ல வெட்கமாகத்தான் இருக்கிறது. ஆறுமுக நாவலர் பதித்திருக்கிறார், ஆனால் அவர்தான் முதலில் பதித்தவரா? திருக்குறளை முதலில் பதித்தவர் ஏன் உ.வே.சா. அளவுக்கு கொண்டாடப்படவில்லை? உ.வே.சா.வின் புகழ் மற்றவர்களை மங்கடித்துவிட்டதா? எனக்குத் தெரிந்து சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளையை ஏறக்குறைய உ.வே.சா.வுக்கு இணையாகச் சொல்லலாம். மற்றவர்கள் யார் யார்?

தமிழ்ச் சுடர்மணிகள் புத்தகத்தில், வையாபுரிப் பிள்ளையின் வார்த்தைகளில்:

ஆறுமுக நாவலர் சைவ சமய நூல்கள், குறள், பாரதம் வெளியிடுவதோடு அமைந்துவிட்டார்கள். வித்வான் தாண்டவராய முதலியார் திவாகரம் முதலிய நூல்களையும் பள்ளி மாணவர்களுக்கு வேண்டும் வசன நூல்களையும் அச்சியற்றுவதில் ஒடுங்கிவிட்டார்கள். மழவை மகாலிங்க ஐயர் தொல்காப்பியம் எழுத்ததிகாரத்தை நச்சினார்க்கினியர் உரையோடு பதிப்பித்து வேறு சில நூல்களையும் வெளியிட்டு அத்துடன் நின்றுவிட்டார்கள். களத்தூர் வேதகிரி முதலியார் நாலடி, நைடதம் முதலிய நூல்களை வெளியிட்டு அவ்வளவில் திருப்தியுற்றார்கள். திருத்தணிகை விசாகப் பெருமாளையர் முதலியோர் குறளுக்குத் தெளிபொருள், பிரபுலிங்கலீலை, சூடாமணி நிகண்டு முதலியவற்றைப் பிரசுரித்து அவ்வளவில் தஙகள் முயற்சியைச் சுருக்கிக் கொண்டார்கள். திருவேங்கட முதலியார், ராஜகோபாலப் பிள்ளை முதலானவர்கள் ராமாயணம் வெளியிடுவதிலும் நாலடி முதலியன பதிப்பித்தலிலும் ஈடுபட்டு நின்றனர். ஸ்ரீ உ.வே. சாமிநாத ஐயரவர்கள் அப்பொழுதுதான் சீவக சிந்தாமணிப் பதிப்பு முயற்சியில் போராடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

உ.வே.சா.வின் என் சரித்திரத்தில் பார்த்தபடி – கல்லூரி மாணவர்களுக்கு என்ன பாடம் வைக்கப்படுகிறதோ அதை உடனே அச்சிட்டு வெளியிடுவது லாபகரமான தொழிலாக இருந்திருக்கும் போலிருக்கிறது. சீவகசிந்தாமணியில் ஒரு பகுதி இப்படி உ.வே.சா. பதிப்பிற்கு முன் பாடமாக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. வித்வான் தியாகராஜ செட்டியாரே அந்தப் பாடத்தை நடத்த கொஞ்சம் திணறினாராம். அதனால் அப்படி சில நூல்கள் பதிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும், ஆனால் அந்தப் பதிப்பாளர்கள் யார்யாரென்று தெரிய இன்று வாய்ப்பு குறைவு. தியாகராஜ செட்டியாரே திணறினார் என்றால் உரை இல்லாமல் மூலம் மட்டுமே பதிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

தமிழ் இலக்கியங்களை பதித்தவர்கள் யார் யார் என்று எனக்குத் தெரிந்த வரையில் கீழே பட்டியல் போட்டிருக்கிறேன். உ.வே.சா.வின் என் சரித்திரம், தாமோதரம் பிள்ளையின் வாழ்க்கை வரலாறு ஒன்று (எழுதியவர் பேர் நினைவில்லை), சீனி. வேங்கடசாமி எழுதிய ‘19-ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழ் இலக்கியம்‘, விக்கிபீடியா, மற்றும் அங்கும் இங்கும் பார்த்த கட்டுரைகளிலிருந்து தகவல்களைத் தொகுத்திருக்கிறேன். நான் ஆய்வாளன் அல்லன். தவறுகள் இருக்க வாய்ப்புண்டு, உங்கள் கண்களுக்கு தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்.  அதை விட முக்கியமாக உங்களுக்கு மேலும் விஷயம் தெரிந்தால் கட்டாயமாகச் சொல்லுங்கள்!

?தொல்காப்பியம்: எழுத்ததிகாரம், சொல்லதிகாரம், இளம்பூரணர் உரைதொல்காப்பியர்சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை

எழுதிய ஆண்டு நூல் எழுதியவர் பதிப்பு ஆண்டு பதித்தவர் குறிப்புகள்
2ஆம் நூற்றாண்டு? தொல்காப்பியம்: எழுத்ததிகாரம், நச்சினார்க்கினியர் உரை தொல்காப்பியர் 1847 மழவை மகாலிங்கய்யர்
2ஆம் நூற்றாண்டு? தொல்காப்பியம்: சொல்லதிகாரம், சேனாவரையர் உரை தொல்காப்பியர் 1868 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை 1858-இல் சாமுவெல் பிள்ளை முழு தொல்காப்பியத்தையும் – உரைகள் இன்றி – பதிப்பித்தார் என்கிறார் ச.வே.சுப்ரமணியன்.
2ஆம் நூற்றாண்டு? தொல்காப்பியம்: பொருளதிகாரம், நச்சினார்க்கினியர் உரை தொல்காப்பியர் 1885 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
2ஆம் நூற்றாண்டு? தொல்காப்பியம்: எழுத்ததிகாரம், நச்சினார்க்கினியர் உரை தொல்காப்பியர் 1891 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை மழவை மகாலிங்கய்யர் 1847-இல் இதை முதன்முறையாகப் பதித்திருக்கிறார்
2ஆம் நூற்றாண்டு? தொல்காப்பியம்: சொல்லதிகாரம், நச்சினார்க்கினியர் உரை தொல்காப்பியர் 1892 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
2ஆம் நூற்றாண்டு? தொல்காப்பியம் தொல்காப்பியர் 1885 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
2ஆம் நூற்றாண்டு? தொல்காப்பியம் – சொல்லதிகாரம், எழுத்ததிகாரம், இளம்பூரணர் உரை தொல்காப்பியர் 1868 சோடசாவதானம் சுப்பராய செட்டியார்
? நற்றிணை பலர் 1915 பின்னத்தூர் நாராயணசாமி ஐயர் எட்டுத்தொகை
? குறுந்தொகை பலர் 1915 திருமாளிகை சௌரிப் பெருமாள் அரங்கன் எட்டுத்தொகை
? ஐங்குறுநூறு அம்மூவனார், ஓதலாந்தையார், ஓரம்போகியார், கபிலர், பேயனார் 1903 உ.வே. சாமிநாதய்யர் எட்டுத்தொகை
2-ஆம் நூற்றாண்டு பதிற்றுப்பத்து அரிசில் கிழார், கபிலர், பரணர் மற்றும் பலர் 1904 உ.வே. சாமிநாதய்யர் எட்டுத்தொகை
? பரிபாடல் பலர் 1918 உ.வே. சாமிநாதய்யர் எட்டுத்தொகை
2ஆம் நூற்றாண்டு? கலித்தொகை, நச்சினார்க்கினியர் உரை இளநாகர், கபிலர், பெருங்கடுங்கோன், நல்லந்துவர், நல்லுருத்திரர் 1887 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை எட்டுத்தொகை
2-ஆம் நூற்றாண்டு? அகநானூறு பலர் 1923 ரா. ராகவையங்கார் எட்டுத்தொகை
2-ஆம் நூற்றாண்டு? புறநானூறு பலர் 1894 உ.வே. சாமிநாதய்யர் எட்டுத்தொகை
2-ஆம் நூற்றாண்டு? திருமுருகாற்றுப்படை நக்கீரர் 1834 சரவணப் பெருமாள் ஐயர் பத்துப்பாட்டு, உ.வே.சா.வின் 1889 பதிப்பே கவனம் பெற்றது.
2-ஆம் நூற்றாண்டு? பொருநராற்றுப்படை முடத்தாமக் கண்ணியார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? பெரும்பாணாற்றுப்படை கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? சிறுபாணாற்றுப்படை நத்தத்தனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? முல்லைப்பாட்டு நப்பூதனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? குறிஞ்சிப்பாட்டு கபிலர் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? மதுரைக்காஞ்சி மாங்குடி மருதனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? நெடுநல்வாடை நக்கீரர் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? பட்டினப்பாலை கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு? மலைபடுகடாம் பெருங்குன்றூர் பெருங்கௌசிகனார் 1889 உ.வே. சாமிநாதய்யர் பத்துப்பாட்டு
2-ஆம் நூற்றாண்டு சிலப்பதிகாரம் இளங்கோ அடிகள் 1892 உ.வே. சாமிநாதய்யர் ஐம்பெரும் காப்பியங்கள்
2-ஆம் நூற்றாண்டு மணிமேகலை சீத்தலைச்சாத்தனார் 1897 உ.வே. சாமிநாதய்யர் ஐம்பெரும் காப்பியங்கள்
4-ஆம் நூற்றாண்டு ஐந்திணை ஐம்பது மாறன் பொறையனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
5ஆம் நூற்றாண்டு ஐந்திணை எழுபது மூவாதியார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
5ஆம் நூற்றாண்டு? திணைமாலை நூற்றைம்பது கணிமேதாவியார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
5-ஆம் நூற்றாண்டு? திரிகடுகம் நல்லாதனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
5-ஆம் நூற்றாண்டு? ஆசாரக்கோவை பெருவாயின் முள்ளியார் செல்வகேசவராய முதலியார்? பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
5-ஆம் நூற்றாண்டு? முத்தொள்ளாயிரம் பெயர் தெரியவில்லை 1905 ரா. ராகவையங்கார்
6-ஆம் நூற்றாண்டு திருக்குறள் திருவள்ளுவர் ஆறுமுக நாவலர்?
6-ஆம் நூற்றாண்டு திருக்குறள் – மணக்குடவர் உரை திருவள்ளுவர், மணக்குடவர் வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை
6-9-ஆம் நூற்றாண்டுகள் நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தம் ஆழ்வார்கள்
7-ஆம் நூற்றாண்டு இறையனார் அகப்பொருள், நக்கீரர் உரை இறையனார் 1883 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
7-8-ஆம் நூற்றாண்டுகள் தேவாரம் அப்பர், ஞானசம்பந்தர், சுந்தரர்
? திருமந்திரம் திருமூலர்
8-ஆம் நூற்றாண்டு இனியவை நாற்பது பூதஞ்சேதனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? நாலடியார் களத்தூர் வேதகிரி முதலியார்? பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? நான்மணிக்கடிகை விளம்பி நாகனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? இன்னா நாற்பது கபிலர் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? களவழி நாற்பது பொய்கையார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? கார் நாற்பது கண்ணங்கூத்தனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? திணைமொழி ஐம்பது கண்ணன் சேந்தனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? பழமொழி நானூறு முன்றுரையர் செல்வகேசவராய முதலியார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? சிறுபஞ்சமூலம் காரியாசான் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? முதுமொழிக்காஞ்சி மதுரை கூடலூர் கிழார் செல்வகேசவராய முதலியார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? ஏலாதி கணிமேதாவியார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? கைந்நிலை புல்லங்காடனார் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
? இன்னிலை வ.உ. சிதம்பரம் பிள்ளை பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூலா இல்லையா என்று தெரியவில்லை.
8-ஆம் நூற்றாண்டு திவாகர நிகண்டு திவாகர முனிவர் தாண்டவராய முதலியார்
9-ஆம் நூற்றாண்டு நந்திக் கலம்பகம் பெயர் தெரியவில்லை
9-ஆம் நூற்றாண்டு திருவாசகம் மாணிக்கவாசகர்
9-ஆம் நூற்றாண்டு புறப்பொருள் வெண்பா மாலை ஐயனாரிதனார் தாண்டவராய முதலியார்
10-ஆம் நூற்றாண்டு சீவக சிந்தாமணி திருத்தக்க தேவர் உ.வே. சாமிநாதய்யர் ஐம்பெரும் காப்பியங்கள்
10-ஆம் நூற்றாண்டு குண்டலகேசி ஐம்பெரும் காப்பியங்கள்
? வளையாபதி ஐம்பெரும் காப்பியங்கள், சில பாடல்களே கிடைத்திருக்கின்றன
? சூளாமணி 1889 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை ஐஞ்சிறு காப்பியங்கள்
10-ஆம் நூற்றாண்டு நீலகேசி தோலாமொழித் தேவர் அ. சக்ரவர்த்தி நாயனார் ஐஞ்சிறு காப்பியங்கள்
11-ஆம் நூற்றாண்டு வீரசோழியம், பெருந்தேவனார் உரை புத்தமித்திரர் 1881 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
12-ஆம் நூற்றாண்டு கலிங்கத்துப்பரணி ஜெயங்கொண்டார்
12-ஆம் நூற்றாண்டு ஆத்திசூடி ஔவையார் ஆறுமுக நாவலர்
12-ஆம் நூற்றாண்டு கொன்றை வேந்தன் ஔவையார் ஆறுமுக நாவலர்
12-ஆம் நூற்றாண்டு பெரிய புராணம் சேக்கிழார் ஆறுமுக நாவலர்?
11ஆம் நூற்றாண்டு யாப்பருங்கலக் காரிகை அமுதசாகரர் களத்தூர் வேதகிரி முதலியார்
12-ஆம் நூற்றாண்டு கம்பராமாயணம் கம்பர்
13-ஆம் நூற்றாண்டு நன்னூல் பவணந்தி முனிவர் தாண்டவராய முதலியார்
13-ஆம் நூற்றாண்டு நளவெண்பா புகழேந்திப் புலவர்
13-ஆம் நூற்றாண்டு தஞ்சைவாணன் கோவை பொய்யாமொழிப் புலவர் 1893 தெய்வசிகாமணி முதலியார், திருமயிலை சண்முகம் பிள்ளை
14-ஆம் நூற்றாண்டு கந்த புராணம் கச்சியப்ப சிவாசாரியார் ஆறுமுக நாவலர்? நாவலருக்கு முன் வேறு யாராவது பதித்தார்களா என்று தெரியவில்லை
15-ஆம் நூற்றாண்டு வில்லிபாரதம் வில்லிபுத்தூரார் ஆறுமுக நாவலர்?
15-ஆம் நூற்றாண்டு திருப்புகழ் அருணகிரிநாதர் 1895 சுப்ரமணியப் பிள்ளை
16-ஆம் நூற்றாண்டு? திருவிளையாடல் புராணம் பரஞ்சோதி முனிவர் ஆறுமுக நாவலர்?
16-ஆம் நூற்றாண்டு நைடதம் அதிவீரராம பாண்டியர் களத்தூர் வேதகிரி முதலியார்
16-ஆம் நூற்றாண்டு சூடாமணி நிகண்டு மண்டலபுருஷர் திருத்தணிகை விசாகப் பெருமாளையர்
17-ஆம் நூற்றாண்டு? முக்கூடற்பள்ளு
17-ஆம் நூற்றாண்டு? பிரபுலிங்கலீலை சிவப்பிரகாச சுவாமிகள் திருத்தணிகை விசாகப் பெருமாளையர்
17-ஆம் நூற்றாண்டு நீதிநெறி விளக்கம் குமரகுருபரர் 1853 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
18-ஆம் நூற்றாண்டு குற்றாலக் குறவஞ்சி திரிகூட ராசப்ப கவிராயர்
18-ஆம் நூற்றாண்டு திருத்தணிகைப் புராணம் கச்சியப்ப முனிவர் 1883 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை
18ஆம் நூற்றாண்டு இலக்கண விளக்கம் வைத்தியநாத தேசிகர் 1889 சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை

விவரம் தெரிந்தவர்கள் கட்டாயம் சொல்லுங்கள்!

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் இலக்கியம்

உ.வே. சாமிநாதய்யரின் ‘என் சரித்திரம்’

உ.வே.சா.வின் என் சரித்திரம் ஒரு காலத்தின் வாழ்க்கை முறைக்கு ஆவணம். அவருடைய உண்மையான தேடலை எடுத்துக் காட்டுகிறது. அவரது குணாதிசயம் மிக நன்றாகப் புரிகிறது. கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

உ.வே.சா., உ.வே.சா.வின் குருநாதரான மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை, மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையின் சமகாலத்தவரான கோபாலகிருஷ்ண பாரதியார், ஏன் உ.வே.சா.வின் அப்பா கூட  19-ஆம் நூற்றாண்டின் பாணர்கள். அவர்களுக்கு தமிழில் புலமை, சங்கீதத் திறமை, செய்யுள் எழுதும் திறன், கீர்த்தனங்கள் எழுதும் திறன் என்று ஏதாவது ஒன்று இருந்திருக்கிறது. வாழ்க்கையை ஓட்ட கிராமங்களில் கச்சேரி, கதாகாலட்சேபம், உரைகள், எதையாவது நடத்தி இருக்கிறார்கள். மிராசுதார்கள், பண்ணையார்கள், சமஸ்தான அதிபதிகள், ஆதீனங்கள் யார் தயவாவது வேண்டி இருந்திருக்கிறது. ஆங்கிலேய ஆட்சியில் தமிழ் பண்டிதர்கள் மெதுமெதுவாக அரசு வேலைகளை நோக்கி நகர்ந்திருக்கிறார்கள். மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை அப்படி புரவலர் ஆதரவில் வாழ்ந்தவர்களின் கடைசி பிரதிநிதிகளில் ஒருவர். உ.வே.சா. மெதுமெதுவாக அரசு வேலைகள் பக்கம் நகர்ந்தவர்களின் முதல் பிரதிநிதிகளில் ஒருவர்.

சிறு வயதிலேயே உ.வே.சா.வின் மனம் தமிழில் ஈடுபட்டுவிட்டது. யாராவது ஏதாவது சொல்லித் தரமாட்டார்களா, எந்த நூலையாவது கற்றுக் கொள்ள மாட்டோமோ என்று அலைந்திருக்கிறார். அந்தக் காலகட்டத்தில் முதன்மையான தமிழ் பண்டிதர் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை. முட்டி மோதி கடைசியில் அவரிடம் சேர்ந்திருக்கிறார். மெதுமெதுவாக பிள்ளையின் முதன்மை சீடர் ஆகி இருக்கிறார். பிள்ளையின் மறைவுக்குப் பிறகு பிள்ளை இருந்த ஸ்தானத்தில் திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தின் ஆதரவில் வாழ்ந்திருக்கிறார்.

இந்தக் காலகட்டத்தில் தெளிவாகத் தெரிவது உ.வே.சா. பணம், பதவி உள்ளவர்களிடம் பணிவுடன் நடந்து கொள்வது. சில பல அவமானங்களை சகித்துக் கொள்வது. அவர்களின் ஆதரவு இல்லாமல் வாழ்க்கையை ஓட்ட முடியாது என்று அவருக்கு தெளிவாகத் தெரிந்திருக்கிறது. அவரை விடுங்கள், பிள்ளையே வளைந்து கொடுத்துத்தான் வாழ்க்கையை ஓட்ட முடிந்திருக்கிறது.

தெளிவாகத் தெரியும் இன்னொரு விஷயம் ஜாதி ஆசாரம். உ.வே.சா. பிராமணர். குருநாதர் மீது எத்தனை மரியாதை, அன்பு இருந்தாலும் பிள்ளை வீட்டில் இவர் சாப்பிட முடியாது, பிராமணர் சமைத்துத்தான் சாப்பிட வேண்டும். ஆனால் ஓரளவு நெகிழ்வுத்தன்மையும் தெரிகிறது. பிள்ளையின் சீடர்கள் பல ஜாதியினர். ஏன், கிறிஸ்துவரான சவேரிநாதப் பிள்ளை பிள்ளையின் முதன்மை சீடர்களில் ஒருவர்.

சில காலத்துக்குப் பிறகு தியாகராஜ செட்டியார் பரிந்துரையில் கும்பகோணம் கல்லூரியில் தமிழாசிரியராக பணி புரிகிறார். அப்போதும் கல்லூரி முதல்வர் தன் பணியை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற டென்ஷன் எல்லாம் இருந்திருக்கிறது. அதாவது, கல்லூரி முதல்வர் தன் சொந்தப் பணத்தை இவருக்கு சம்பளமாகத் தரவில்லை என்றாலும், அவர்தான் இப்போது உ.வே.சா.வுக்கு புரவலர், அவர் மனம் கோணாமல் நடந்து கொள்ளவேண்டும் என்று முயன்றிருக்கிறார்.

தமிழில் பல பிரபந்தங்கள், உலாக்கள் போன்ற கொஞ்சம் பிற்கால நூல்களைப் படித்திருந்தாலும் உ.வே.சா. சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, போன்ற பல நூல்களைப் பற்றி கேட்டதே இல்லை. அது வரை தமிழ் நூல்களைப் படிப்பது என்றால் குரு சீடருக்கு தலைமுறை தலைமுறையாக சொல்லித் தந்து வருவதுதான். சிறந்த தமிழறிஞர்களான மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை, தியாகராஜ செட்டியார் போன்றவர்களே சீவக சிந்தாமணி போன்ற நூல்கள் சரியாக புரியவில்லை என்று விட்டுவிட்டார்களாம். இந்த நூல்களைப் படிக்கும் சரடு எப்படியோ அறுந்து போயிருக்கிறது.

தற்செயலாக சேலம் ராமசாமி முதலியார் மூலம் இந்த நூல்களைப் பற்றி அறிந்து கொண்டிருக்கிறார். அவரது வாழ்க்கையே மாறிவிட்டது. சிந்தாமணியைப் புரிந்து கொள்ள பல வருஷம் உழைத்திருக்கிறார். சிந்தாமணியில் பல ஜைன மதம் சார்ந்த குறிப்புகள் உண்டாம். உ.வே.சா. பல ஜைனர்களிடம் சென்று பாடம் கேட்டிருக்கிறார்.  உ.வே.சா. பட்டினியோடு போராடவில்லை என்றாலும் பணக்காரர் அல்லர். பதிக்க பணம் வேண்டும். சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை தன்னால் பணம் புரட்ட முடியும்,  தான் பதிக்கிறேன் என்று கேட்டிருக்கிறார். தன் உழைப்புக்கு சி.வை.தா. புகழ் பெறுவதில் உ.வே.சா.வுக்கு சம்மதமில்லை, ஆனால் அவருக்கு நல்ல பதவியில் இருப்பவரை மறுப்பது சுலபமாகவும் இல்லை. தான் பணம், பதவி உள்ளவர்களின் ஆதரவில் வாழும் பாணன் என்ற மனப்பான்மை அவரை கடைசி வரையில் விடவே இல்லை என்றுதான் நினைக்கிறேன். பல போராட்டங்களுக்கு பின்னால் சிந்தாமணி பதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

அதற்குப் பிறகு அவரது வாழ்க்கை முறையே இதுதான் – ஏடுகளைத் தேடுவது, பதிப்பது. பத்துப்பாட்டு, சிலப்பதிகாரம் என்று புத்தகத்திற்கு மேல் புத்தகமாக பதித்திருக்கிறார். புகழ் பெற்றிருக்கிறார். இன்றும் பழைய புத்தகங்களைப் பதித்தவர்களில் முதல்வர் அவரே.

வளையாபதியின் முழு வடிவத்தை திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தில் சிறு வயதில் பார்த்ததாகவும் ஆனால் புத்தகங்களைப் பதிக்க ஆரம்பித்த பிறகு அது கிடைக்கவில்லை என்றும் ஓரிடத்தில் சொல்கிறார். கொஞ்சம் வருத்தமாக இருந்தது.

உ.வே.சா.வின் வாழ்க்கையின் முதல் தாக்கம் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை. அவரை ஆதரித்தவர் திருவாவடுதுறை சுப்ரமணிய தேசிகர். அவருடைய அருமை தெரிந்து அவரை உயர்த்தப் பாடுபட்டவர் தியாகராஜ செட்டியார். அவரது வாழ்க்கையை மாற்றியவர் சேலம் ராமசாமி முதலியார். படிக்கும்போது ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஜாதி ஆசாரம் மிகுந்து இருந்த நாட்களில் ஒரு பிராமணரின் வாழ்க்கைக்கு பிள்ளை, செட்டியார், முதலியார் என்று பலரும் கை கொடுத்திருக்கிறார்கள்!

வேறு சில இடங்களில் உ.வே.சா. பிராமணர்களுக்கு மட்டுமே தமிழ் சொல்லித் தருவார் என்றும் படித்திருக்கிறேன். அவருடைய முதன்மை சீடர் கி.வா. ஜகன்னாதன் என்பது தெரிந்ததே. குறிப்பாக நாரண. துரைக்கண்ணனின் தமிழறிவைப் பாராட்டினாலும் துரைக்கண்ணன் சூத்திரன், சூத்திரனுக்கு தமிழ் சொல்லித் தரமாட்டேன் என்று மறுத்துவிட்டாராம். இது உண்மையாக இருந்தால் ஆச்சரியம்தான் – மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையிடம் ஏறக்குறைய பக்தியே உள்ளவர், சவேரிநாதப் பிள்ளையையும் தியாகராஜ செட்டியாரையும் ராமசாமி முதலியாரையும் தன் உயிர் நண்பர்களாகக் கருதியவர், செட்டியார் வீட்டிலும் முதலியார் வீட்டிலும் பல காலம் தங்கியவர், சூத்திரனுக்கு தமிழ் கற்றுத் தர மாட்டேன் என்று சொல்லி இருப்பாரா? ஒரு வேளை துரைக்கண்ணனுக்கு தமிழ் சொல்லித் தரக் கூடிய சூழ்நிலை இல்லாமல் இருந்திருக்கலாம், அது இப்படி பிராமணன்-சூத்திரன் என்று கொஞ்சம் மிகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.

உ.வே.சா. பலரது வாழ்க்கை வரலாறுகளை எழுதி இருக்கிறார். அவருடைய ஆப்தரான தியாகராஜ செட்டியார் மீது, அவருக்கு சில காலம் சங்கீதம் கற்றுக் கொடுத்த கோபாலகிருஷ்ண பாரதியார் மீது எல்லாம் எழுதி இருக்கிறார்.

புதியதும் பழையதும் போன்றவை அவர் எழுதிய பல கட்டுரைகளின் தொகுப்பு. Charming ஆக இருந்தது.

‘என் சரித்திரம்’ புத்தகத்தை கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: தமிழ் அபுனைவுகள்

14 தமிழறிஞர் பட்டியல

14 தமிழறிஞர் பட்டியல் என்று ஒன்று பாஸ்டன் பாலா தளத்தில் கண்ணில் தென்பட்டது. வசதிக்காக கீழே கொடுத்திருக்கிறேன்.

இதில் ஏறக்குறைய எல்லா பேர்களும் கேள்விப்பட்டவையே. ஆனால் இவர்களில் பலர் தமிழுக்கு என்ன செய்தார்கள் என்று தெரியாது. எடுத்துச் சொல்ல எங்கள் சேதுராமனும் இல்லை. சரி எனக்குத் தெரிந்த வரை குறிப்புகள் எழுதுகிறேன்.

மு. வரதராஜன் (மு.வ.): ஒரு காலத்தில் பாப்புலராக இருந்து இப்போது யாருடைய பிரக்ஞையிலும் இல்லாத எழுத்தாளர். இவருடைய திருக்குறள் உரை இன்னும் பாப்புலராக இருக்கிறதா? ஆனால் இவர் எழுதிய இரண்டு நாவல்கள் – கரித்துண்டு மற்றும் அகல் விளக்கு – எனக்குப் பிடித்தமானவை. சேதுராமன் எழுதிய அறிமுகம் இங்கே.

கரந்தைக் கவியரசு வேங்கடாசலம் பிள்ளை: பேரைக் கூட நான் கேள்விப்பட்டதில்லை. இந்தப் பதிவுக்காக கூகிளில் தேடியபோது வடமொழி கலப்பு இல்லாத தனித்தமிழ் வேண்டும் என்று முயன்றிருக்கிறார் என்று தெரிகிறது. அவருடைய நல்வினை, இன்றைய பீட்டர் தமிழைக் கேட்பதற்குள்ளாகவே மறைந்துவிட்டார்.

ரா.பி. சேதுப்பிள்ளை: அலங்காரத் தமிழில் எழுதுவார், சில கட்டுரைகள் படித்திருக்கிறேன். ஆனால் தமிழில் என்ன ஆராய்ச்சி செய்தார் என்று தெரியவில்லை. தமிழுக்காக முதல் சாகித்திய அகாடமி விருது பெற்றவர் – தமிழ் இன்பம் என்ற கட்டுரைத் தொகுப்புக்காக.

திரு.வி. கல்யாணசுந்தரம் (திரு.வி.க.): திரு.வி.க.வின் தமிழ் படிக்க சுகமானது. உண்மையிலேயே பெரிய மனிதர். தமிழ், அரசியல், தொழிலாளர் இயக்கம், பத்திரிகை உலகம் என்று பல துறைகளில் சாதித்தவர். அவருடைய வாழ்க்கை குறிப்புகள் படிக்க வேண்டிய புத்தகம். அவருடைய தமிழ்த் தொண்டு என்பது பத்திரிகைகள் (தேசபக்தன், நவசக்தி) மூலமும், தமிழ் நூல்களுக்கு உரை எழுதியதும் மட்டுமே என்று நினைக்கிறேன்.

ரசிகமணி டி.கே. சிதம்பரநாத முதலியார் (டி.கே.சி.): டி.கே.சி.யின் இதய ஒலி புத்தகம் குறிப்பிட வேண்டியது. தன் ரசனையை மட்டுமே அடிப்படையாக வைத்து கம்பனையும் முத்தொள்ளாயிரத்தையும் மற்றும் பல தமிழ் செய்யுள்களையும் சாதாரண வாசகனுக்கு புரிய வைத்தார். அவருடைய மிக பெரிய தொண்டு என்பது அவர் உருவாகிய வட்டம்தான். பல அறிஞர்கள் – ராஜாஜி, கல்கி, கவிமணி தேசிகவிநாயகம் பிள்ளை, பாஸ்கரத் தொண்டைமான் இன்னும் நிறைய பேரின் மேல் அவரது தாக்கம் பெரியது. அது தமிழை முன்னே கொண்டுபோனது.

வித்துவான் தியாகராஜச் செட்டியார்: இவர் உ.வே.சா.வின் சம காலத்தவர், மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையின் மாணவர் என்று நினைவு. ஆனால் இவர் ஆற்றிய பணி என்ன என்று கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

ஆறுமுக நாவலர்: நாவலர் சைவத்தையும் தமிழையும் போற்றியவர். மிஷனரிகளினால் மனக் கொதிப்பு அடைந்து அவர்கள் பாணியிலேயே சைவத்தை பரப்ப முயற்சி செய்தவர். மிஷனரிகளை எதிர்த்து அவர் எழுதிய சைவ தூஷணப் பரிகாரம் சுவாரசியமான புத்தகம். ஆனால் இவர் என்ன செய்தார் என்றும் என்னால் சொல்ல முடியவில்லை.

நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார்: 1937-38-இல் ராஜாஜி அரசுக்கு எதிராக நடந்த ஹிந்தி எதிர்ப்பு போராட்டத்தில் பங்கேற்றிருக்கிறார் என்பதைத் தவிர வேறு எதுவும் எனக்கு முக்கியமாகத் தெரியவில்லை. சுவாரசியமான விஷயம் – வ.உ.சி.யின் கப்பல் கம்பெனியில் செயலாளராக இருந்தாராம்.

பரிதிமாற் கலைஞர் தமிழ்ப்பற்றால் பேரை மாற்றிக் கொண்டார். தாங்க முடியாத சில புனைவுகளை (மதிவாணன்) எழுதி இருக்கிறார். அதைத் தவிர?

உ.வே. சாமிநாதையர்: உ.வே.சா.வைப் பற்றி நான் சொல்லித்தானா தெரிய வேண்டும்?

பண்டிதமணி கதிரேசன் செட்டியார்: செட்டியாரும் பேராசிரியராக இருந்திருக்கிறார் என்பதைத் தவிர எனக்கு வேறு எதுவும் முக்கியமாகத் தெரியவில்லை.

மறைமலையடிகள்: இருபது வருஷங்களுக்கு முன்பே படிக்க முடியாத பண்டிதத் தமிழில் பல கட்டுரைகள் எழுதி இருக்கிறார். இவரையெல்லாம் அவரது தாக்கத்தின் அடிப்படையில்தான் மதிப்பிட வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.

மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை: பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் பெரிய தமிழறிஞர் இவராகத்தான் இருக்க வேண்டும். உ.வே.சா.வின். ஆசிரியர். சிறு காவியங்களை எழுதி இருக்கிறார். இவரது சீடர் சவேரிநாதப் பிள்ளைக்கு? இவரே அரிச்சந்திர புராணத்தை எழுதிக் கொடுத்தார் என்று சொல்வார்கள்.

பாண்டித்துரைத் தேவர்: மீண்டும் தமிழ்ச்சங்கத்தை ஸ்தாபித்தார் என்பதைத் தவிர வேறு எதுவும் தெரியவில்லை.

இவர்களில் பலரும் தமிழ்ப் பேராசிரியர்களாக இருந்து தமிழில் ஆர்வும் உள்ள ஓரிரு தலைமுறைகளை உருவாக்கி இருக்கிறார்கள் என்று தெரிகிறது. அது tangible பணியாக இல்லாமல் போகலாம், ஆனால் பெரிய பணிதான். இவர்களில் பலரை அவர்களது தாக்கத்தின் அடிப்படையில்தான் மதிப்பிட வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். இரண்டு ராகவையங்கார்கள், கம்பன் அடிப்பொடி சா. கணேசன், ம.பொ.சி., அ.ச.ஞானசம்பந்தம், ஜேசுதாசன், சாலமன் பாப்பையா, கு. ஞானசம்பந்தன் ஆகியோருக்கும் இப்படிப்பட்ட தாக்கம் இருந்திருக்கும்/இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

இந்தப் பட்டியலில் முக்கியமான விடுபடல் சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை மற்றும் வையாபுரிப் பிள்ளை. அது என்னவோ உ.வே.சா.வுக்கு இருக்கும் புகழில் தாமோதரம் பிள்ளைக்கு பத்தில் ஒரு பங்கு கூட இல்லை. ஆனால் அவரது பணியும் உ.வே.சா. அளவுக்கு முக்கியமானதுதான். முதல் அகராதி வையாபுரிப் பிள்ளை பதித்ததுதான் என்று நினவு. அந்தக் காலத்தில் வெள்ளக்கால் சுப்ரமணிய முதலியார், வேங்கடசாமி நாட்டார் ஆகியோரும் இடைப்பட்ட காலத்தில் நா. வானமாமலை போன்றோரும் இப்போது அ.கா. பெருமாள், வேதசகாயகுமார், அ.இரா. வேங்கடாசலபதி (சில குற்றச்சாட்டுகள் வைக்கப்பட்டாலும்) ஆகியோரும் குறிப்பிடப்பட வேண்டிய முக்கியமான களப்பணி புரிந்திருக்கிறார்கள்/புரிகிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பலதும்