அசுரன் திரைப்படத்தின் அடிப்படை – பூமணியின் “வெக்கை”

(மீள்பதிப்பு)

வெற்றிமாறன் இயக்கத்தில் தனுஷ் நடித்து வெளிவந்திருக்கும் அசுரன் திரைப்படம் வெக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டதாம். அதனால்தான் இந்த மீள்பதிவு.

புத்தகம் தரும் அனுபவத்தை கெடுத்துவிடுவார்களோ என்று கொஞ்சம் பயம் இருந்தாலும், இந்த மாதிரி முயற்சிகளை வரவேற்கத்தான் வேண்டும். வெற்றிமாறனுக்கு மனப்பூர்வமான வாழ்த்துக்கள்.

வெக்கை எனக்கு மிகவும் பிடித்த கதைகளில் ஒன்று.

ஒரு கொலையோடு ஆரம்பிக்கிறது கதை. ஒரு சிறுவன் தன அண்ணனைக் கொன்ற ஒருவனை போட்டுத் தள்ளுகிறான். அப்புறம் கதை பூராவும் அவனும் அவன் அப்பாவும் ஓடி ஒளிவது மட்டும்தான். கதையில் வேறு ஒன்றுமே கிடையாது.

ஆனால் கதை பூராவும் தெரிவது அன்பு. அப்பாவுக்கும் பையனுக்கும், பையனுக்கும் அண்ணனுக்கும், சித்திக்கும் பையனுக்கும், மற்ற உறவினர்களுக்கும் எல்லாருக்கும் இடையில் இருக்கும் பந்தம் மட்டுமே பெரிதாகத் தெரிகிறது. குடும்பம், சுற்றம், உறவினர்கள், பங்காளிகள், சாதி சனம் என்றால் இப்படி இருக்க வேண்டும். ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவு; வாழ்க்கையின் தவிர்க்க முடியாத சமரசங்களின் ஊடாகவும் தெரியும் அன்பு. ஒரு கொலை, பழி வாங்குதலை foreground-இல் வைத்து அதில் அன்பை மட்டும் காட்டி இருப்பது பூமணியின் சாதனை.

சுவாரசியத்துக்கும் குறைவே இல்லை. கதை பூராவும் ஒளிந்து வாழும்போது என்ன சாப்பிடுகிறார்கள், என்ன சமைக்கிறார்கள் என்றுதான் – ஆனால் கையில் எடுத்தால் கீழே வைக்க முடியாது.

தமிழின் சாதனைகளில் ஒன்று. இதை மொழிபெயர்ப்பது கஷ்டம், ஆனால் சரியானபடி மொழிபெயர்த்தால் உலகம் முழுதும் பேசப்படும்.

ஜெயமோகன் இந்த நாவலை தன் இரண்டாம் பட்டியலில் – பல்வேறு வகையில் முக்கியத்துவம் உடைய ஆனால் முழுமையான கலைவெற்றி கைகூடாத படைப்புகள் – சேர்க்கிறார். எஸ்.ரா. நூறு சிறந்த தமிழ் நாவல்களில் ஒன்றாக குறிப்பிடுகிறார்.

பூமணி தமிழின் மிக சிறந்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். தலித் எழுத்தாளர் என்று நினைக்கிறேன். அவருடைய தலித்தியம் பிரச்சார நெடி அடிக்காத தலித்தியம். அவருடைய பிறகு நாவல் இன்னொரு குறிப்பிட வேண்டிய படைப்பு. (எனக்கு வெக்கைதான் டாப்.)

கட்டாயம் படியுங்கள்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பூமணி பக்கம்

பிடித்த சிறுகதை – பூமணியின் ‘ரீதி’

Poomaniஎன்று ‘வெக்கை‘ நாவலைப் படித்தேனோ அன்றிலிருந்தே பூமணி என் மனதில் சம்பிரமமாக உட்கார்ந்துவிட்டார். கிராமத்தின், ஜாதி பின்புலத்தை, நுண்விவரங்களோடு கதையோடு பிணைத்துவிடுவதில் அவர் கில்லாடி. அந்த கில்லாடித்தனம் வெளிப்படும் இன்னொரு பிரமாதமான சிறுகதை ரீதி. ‘புளிச்ச தண்ணி’ கூட கிடையாது என்று விரட்டிவிடும் அம்மா, படிக்கப் போன இடத்தில் சோறு இல்லாமல் திரும்பி வரும் அண்ணன், அணிலைத் தின்று ஒரு வேளையை ஓட்டும் சிறுவர்கள் என்று ஒரு பிரமாதமான ஓவியத்தையே தீட்டிவிடுகிறார்.

புரியாத விஷயம் ஒன்றுண்டு – அது என்ன தலைப்பு, ‘ரீதி’ என்று? தலைப்புக்கும் கதைக்கும் என்ன தொடர்பு?

எஸ்ராவின் நூறு சிறந்த சிறுகதைகள் பட்டியலில் ரீதி இடம் பெறுகிறது.

கட்டாயம் படியுங்கள் என்று பரிந்துரைக்கிறேன்.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: பூமணி பக்கம்

பூமணிக்கு 2014 சாஹித்ய அகாடமி விருது

Poomaniஅஞ்ஞாடி” நாவலுக்காக பூமணிக்கு சாஹித்ய அகாடமி விருது கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. நாஞ்சில், ஜோ டி க்ரூஸ், பூமணி – பரவாயில்லையே, நல்ல எழுத்தாளர்களுக்கு விருது கொடுத்து தங்களை உயர்த்திக் கொண்டுள்ளார்கள். (இந்த முறை பரிந்துரைத்த குழுவில் இருந்தவர்கள் சிவசங்கரி, புவியரசு, ஈரோடு தமிழன்பன்.)

என்று “வெக்கை” நாவலைப் படித்தேனோ அன்று முதலே பூமணி என் உள்ளம் கவர்ந்த எழுத்தாளர்தான். இன்றும் “வெக்கை”யைத்தான் நான் அவரது சிறந்த நாவலாக மதிப்பிடுகிறேன். – “பிறகு” நாவலை விட.

இது வரையில் தகுதி உள்ளவர்களுக்கே கொடுக்கப்பட்டு வரும் விஷ்ணுபுரம் விருது அவருக்கு 2012-ஆம் வருஷம் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.

“அஞ்ஞாடி”யை நான் இன்னும் படிக்கவில்லை. ஆனால் நான் நல்ல வாசகர்கள் என்று எண்ணும் சிலர் அதைக் குறையுள்ள நாவலாகவே கருதுகிறார்கள் என்பதைப் பதிவு செய்கிறேன்.

என் கண்ணில் சாஹித்ய அகாடமி விருது, ஞானபீட விருது ஆகியவை முக்கியமானவை. நல்ல தமிழ் எழுத்தாளர்களை பிற மாநிலத்தவர் எப்படி அடையாளம் கண்டு கொள்வார்கள்? எனக்குத் தெரிந்த பிற இந்திய மொழி எழுத்தாளர்கள் அனேகமாக இப்படி ஏதாவது விருது பெற்றவர்களே. அதனால் பூமணி போன்றவர்கள் விருது பெறும்போது நான் உண்மையிலேயே பூரிக்கிறேன். அகிலனுக்கு ஞானபீடம் என்றால் தலை குனிய வேண்டியிருக்கிறது.

விருது பெற்றவர்களின் முழு பட்டியலை இங்கு காணலாம்.

ஆயிஷா புகழ் இரா. நடராசனுக்கு “விஞ்ஞான விக்ரமாதித்தன் கதைகள் புத்தகத்துக்காக பால புரஸ்கார் விருது கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. யுவ புரஸ்கார் விருது ஆர். அபிலாஷுக்கு “கால்கள்” என்ற புத்தகத்துக்காக கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. எழுத்தாளர் இமையம் இந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றி இங்கே எழுதி இருக்கிறார். மொழிபெயர்ப்புக்கான விருது இறையடியானுக்கு – கன்னடத்தில் சங்கர் மோகாஷி புனேகர் எழுதிய அவதேஸ்வரி என்ற நாவலை தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார் – கிடைத்திருக்கிறது. அவதேஸ்வரியும் சாஹித்ய அகாடமி விருது பெற்ற நாவலே. மலையாளத்தில் திருவாசகத்தை மொழிபெயர்த்த உள்ளூர் எம். பரமேஸ்வரனுக்கும், அப்துல் கலாமின் “அக்னிச் சிறகுகள்” புத்தகத்தை மணிபுரியில் மொழிபெயர்த்த இபோசா சொய்பாமுக்கும் மொழிபெயர்ப்பு விருதுகள் கிடைத்திருக்கின்றன.

தொகுக்கப்பட்ட பக்கம்: விருதுகள், பூமணி பக்கம்

பூமணிக்கு விஷ்ணுபுரம் விருது

போன வருஷம் ஆ. மாதவன். இந்த வருஷம் பூமணி.

நான் பூமணியின் பரம ரசிகன். வெக்கையை இலக்கிய சாதனைகளில் ஒன்றாகக் கருதுகிறேன். பழி வாங்குவதையும் வன்முறையையும் தப்பி ஓடுவதையும் foreground-இல் வைத்து நாவல் முழுதும் அன்பால் நிறைந்திருப்பது பெரிய சாதனை.

பிறகு இன்னொரு சாதனை, ஆனால் அது எனக்கு வெக்கைக்கு அடுத்த இடத்தில்தான் இருக்கிறது. நைவேத்யம் எனக்கு சுமார்தான். வரப்புகளோ வாய்க்காலோ ஏதோ ஒரு பேரில் ஒரு கிராமப் பள்ளியை பின்புலமாக வைத்து எழுதிய கதை எனக்கு பர்சனலாக நெருக்கமானது. என் அப்பாவும் அம்மாவும் கிராமப் பள்ளிகளில் வேலை பார்த்த சூழலை எனக்கு நினைவூட்டியது. அவரது சிறுகதைகளும் – குறிப்பாக நல்ல நாள் சிறுகதைத் தொகுதி – எனக்குப் பிடித்தமானவை. என் அபிமான ஹிந்தி எழுத்தாளர் பிரேம்சந்தை பல இடங்களில் நினைவூட்டின.

சரியானவர்களை தேர்ந்தெடுத்த விஷ்ணுபுரம் குழுவினருக்கு வாழ்த்துக்கள். ஆ. மாதவனையும் பூமணியும் கவுரவிப்பதால் விஷ்ணுபுரம் விருது பெருமை பெறுகிறது.

தொடர்புள்ள சுட்டிகள்:
விஷ்ணுபுரம் விருது அறிவிப்பு
வெக்கை
அழியாச்சுடர்கள் தளத்தில் பூமணியின் சில சிறுகதைகள்